CHAPTER 01 : อยากเจอเหลือเกิน
“นะๆ พี่มาร์คนะ”
ฉันยกมือไหว้พี่มาร์คอย่างขอร้องพร้อมกับทำตาปริบๆ ให้พี่มันสงสาร เหตุก็เพราะฉันอ้อนวอนให้พี่มาร์คจัดปาร์ตี้ที่ห้องฉลองที่ฉันสอบติดมหาลัยได้ไง ที่ทำไม่ใช่ไรหรอก แค่อยากจะเจอพี่ธามก็เท่านั้นเองเพราะยังไงพี่ชายฉันก็ต้องชวนพวกเพื่อนมาด้วยอยู่แล้ว ฉันมาอยู่กับพี่มาร์คอาทิตย์นึงแล้วยังไม่เคยเจอพี่ธามเลยเนี่ย อีกไม่กี่วันก็จะเปิดเทอมแล้วด้วย
“พี่ทำแล้วพี่จะได้อะไร” พี่มาร์คกอดอกมองฉันอย่างเ้าเล่ห์ หวังผลตลอดเลยนะ ไม่เคยหรอกจะทำอะไรให้น้องฟรีๆ อ่ะ
“พี่อยากได้อะไรมุกยอมหมดเลย” ตอนนี้อะไรก็ยอมหมดจริงๆ พี่มันคงไม่ใจร้ายกับฉันหรอก
“นี่อยากเจอมันขนาดนั้นเลยหรือไง” พี่มาร์คทำหน้าทึ่งๆ เพราะปกติฉันไม่ค่อยจะยอมอะไรมากขนาดนี้ไง
พี่มาร์ครู้ว่าฉันชอบพี่ธาม รู้ั้แ่แรกแล้ว ก็มีพี่มันแหละที่คอยเล่าเื่ของพี่ธามบ้างส่งรูปมาให้ดูบ้าง ฉันก็เคยถามพี่มาร์คไปตรงๆ นะว่าพี่ธามเขามีแฟนบ้างหรือเปล่า ก็นะ หล่อขนาดนี้จะมีมันก็ไม่แปลกหรอก แต่พี่มาร์คบอกว่าพี่ธามไม่สุงสิงกับผู้หญิงคนไหนเลย เพราะอย่างนั้นฉันก็ยังมีหวังนะสิ
“พี่ก็รู้แล้วจะมาถามมุกทำไมเนี่ย” มาเรียนที่นี่เพราะอยากจะเจอเขาแท้ๆ แต่นี่ยังไม่ได้เจอเลย
“ก็ได้ แต่ม่านต้องตามใจพี่หนึ่งอาทิตย์โอเคไหม”
“โอเคมากๆ รักพี่มาร์คที่สุด” ฉันยิ้มกว้างออกมาพร้อมกับพุ่งเข้าไปกอดพี่มันด้วยความดีใจ
ฉันจะได้เจอพี่ธามแล้ว ครั้งแรกในรอบสามปี งืออ ตื่นเต้นอ่ะ
“งั้นเราไปซื้อของเลยไหม” ฉันผละออกพร้อมกับถามด้วยเสียงตื่นเต้น
“ไม่ค่อยตื่นเต้นเลยนะเรา” พี่มาร์คผลักหัวฉันเบาๆ อย่างหมั่นไส้
“นิดนึงน่า”
ฉันกับพี่มาร์คมาซื้อของที่ซุปเปอร์ฯ ใกล้ๆ ที่บอกว่าปาร์ตี้ก็ไม่มีอะไรหรอกแค่ซื้อของไปกินเล่นแล้วก็พวกของตกแต่งห้องให้ดูเป็ปาร์ตี้เฉยๆ ส่วนพี่มาร์คก็จะเน้นเป็พวกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ส่วนฉันได้แต่หยิบน้ำอัดลมมา ฉันว่าคนที่อยากจัดกว่าฉันก็พี่ชายฉันนี่แหละ เมื่อซื้อของเสร็จฉันก็โทรให้ป่านกับกายมาช่วยกันจัดห้อง ส่วนพี่มาร์คออกไปไหนก็ไม่รู้
“นึกไงถึงได้อยากปาร์ตี้เนี่ย” ป่านถามเมื่อเราจัดห้องกันเสร็จแล้ว อ้อ ลืมบอกว่าป่านไปเช่าหอพักอยู่ใกล้ๆ กับมหาลัยซึ่งฉันก็เคยชวนให้มาอยู่ด้วยกันแต่ป่านไม่ยอม บอกว่าเกรงใจพี่มาร์ค ส่วนกายไปพักอยู่บ้านญาติ
“ก็แค่อยากเจอพี่ธามเฉยๆ อ่ะ” ฉันบอกมันไปตรงๆ
“โคตรลงทุน” กายบอก
“ก็ยังไม่ได้เจอพี่เขาเลยนี่นา” ฉันว่าวันนี้ยังไงเขาก็ต้องมาอยู่แล้ว
เมื่อใกล้เวลานัดที่พี่มาร์คนัดพวกเพื่อนเขาไว้ฉันกับป่านก็เริ่มเอาอาหารที่ซื้อมาออกมาเวฟให้มันร้อน จะให้ทำเองฉันทำไม่เป็หรอก ทุกวันนี้พี่มาร์คจะเป็คนทำให้ฉันกินตลอด ส่วนกายก็จัดเตรียมพวกเครื่องดื่ม
“มากันแล้ว” ฉันพึมพำออกมาเพราะได้ยินเสียงคนเปิดประตูเข้ามาแล้วจึงรีบเดินไปดู
“จัดของเสร็จแล้วใช่ไหม” พี่มาร์คที่เปิดประตูเข้ามาถามขึ้น ฉันจึงพยักหน้าตอบ
“พี่คิม สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือไหว้พี่คิมที่เดินตามเข้ามาและยิ้มให้เขา มาด้วยกันสินะ ฉันก็นึกว่าพี่มาร์คไปไหน ที่แท้ก็ไปอยู่กับพี่คิมนี่เอง
“หืมม ไม่เจอกันแปบเดียวโตขึ้นขนาดนี้เชียว” พี่คิมพูดพร้อมกับสำรวจใบหน้าฉันไปด้วย ฉันสวยขึ้นใช่ไหมล่ะ เพราะนอกจากจะตั้งใจเรียนแล้วฉันยังดูแลตัวเองเป็อย่างดีด้วย ทั้งหมดนี่เพื่อใครทุกคนก็น่าจะรู้ดี
“มุกสวยขึ้นใช่ไหมล่ะ” ฉันพูดออกไปอย่างมั่นใจ
ฉันกับพี่คิมค่อนข้างจะสนิทกันเพราะพี่คิมชอบไปที่บ้านบ่อยๆ เวลาปิดเทอม ไม่รู้ติดใจสาวเหนือหรือว่าอะไร แต่ก็มีแค่พี่คิมอ่ะนะที่ไป
“อ่ะยอมๆ แล้วสวยแบบนี้มีแฟนหรือยังครับเนี่ย” พี่คิมยกมือขึ้นอย่างยอมๆ ก่อนจะมองมาที่ฉันอย่างเ้าเล่ห์ ฉันเคยบอกไปหรือยังว่าพี่คิมเนี่ยเ้าชู้สุดๆ เลย
“ถ้ายังอยากเก็บน้องชายไว้ใช้งานก็อย่ามาเต๊าะน้องกู” ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ตอบอะไรเสียงพี่มาร์คก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
“ล้อเล่นคร้าบบ” พูดจบก็เดินเข้าไปข้างในทันที
ฉันส่ายหัวอย่างเอือมระอากับพวกเขาสองคนอยู่ด้วยกันทีไรก็ต้องหาเื่กัดกันตลอด ฉันไม่ถือสาคำพูดของพี่คิมหรอกเพราะเขาก็ชอบพูดแบบนี้กับฉันประจำตามนิสัยเสือร้ายของเขานั่นแหละและเพราะรู้ว่าพี่คิมชอบกวนประสาทพี่มาร์คด้วยไง
ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้วพวกเราเลยมานั่งรวมกันที่โซฟากลางห้อง แต่ยังเหลืออีกสองคนที่ยังไม่มานั่นก็คือพี่ไต้ฝุ่นกับพี่ธาม
ออด ออด
เสียงออดหน้าประตูดังขึ้ดึงความสนใจจากฉันให้ฉันรีบหันไปมองทันทีเพราะคิดว่าคนที่อยู่ข้างนอกจะเป็คนที่ฉันรอ
รอมาตลอดสามปี
“เดี๋ยวมุกไปดูเองค่ะ” ฉันบอกพี่มาร์คที่ทำท่าจะลุกไปดูก่อนจะรีบลุกขึ้นเดินไปยังประตูแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกกำลังใจ
ขอให้เป็พี่ธามทีเถอะ
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก
หัวใจฉันเต้นเร็วและแรงขึ้นเมื่อคิดว่าคนที่อยู่ข้างหลังประตูจะเป็คนที่ฉันเฝ้ารอมาตลอดสามปี ฉันค่อยๆ เอื้อมมืออันสั่นเทาไปจับที่ลูกบิดประตูก่อนจะค่อยๆ เปิดมันออก
“ไงเรา ไม่เจอกันนานเลยนะ”
“พะ พี่ไต้ฝุ่น”
ใช่ พี่ไต้ฝุ่น ไม่ใช่พี่ธามอย่างที่ฉันหวังไว้สักนิด แต่ที่ทำให้ฉันใก็คงจะเป็รอยสักบนตัวเขานี่แหละ ทั้งรอยสักที่หางตาข้างขวา รอยสักที่ต้นคอ รอยสักที่มือและคาดว่าอีกหลายที่ที่อยู่ใต้ร่มผ้าอีก พี่ไต้ฝุ่นเปลี่ยนไปขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ตอนนั้นยังไม่เห็นเขาสักอะไรเลย แต่มันก็ผ่านมาสามปีแล้วนี่เนอะ แต่รู้ไหมว่ารอยสักพวกนี้ไม่ได้ดูน่าเกลียดเลยกลับทำให้ดูหล่อแบดกว่าเดิมมากโขเลย
“ใขนาดนั้นเลย” พี่ไต้ฝุ่นถามฉันที่เอาแต่จ้องไปตามรอยสักเขา
“ก็พี่เปลี่ยนไปเยอะนี่คะ” ฉันบอกพร้อมกับยิ้มให้ ถึงตอนนี้จะดูโหดเถื่อนยังไงรอยยิ้มของพี่ไต้ฝุ่นก็ยังอบอุ่นเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย
“อ่ะนี่ ของขวัญที่สอบติดมหาลัย” เขายื่นกล่องของขวัญมาให้ ฉันรับมาด้วยรอยยิ้ม พี่ไต้ฝุ่นมักจะมีของให้ฉันเสมอเลย ั้แ่ที่ไปที่บ้านฉันเมื่อสามปีก่อนแล้ว
“ไม่เห็นต้องลำบากเลย แต่ขอบคุณนะคะ”
“ตั้งใจเรียนด้วยล่ะ” เขาบอกพร้อมกับเอามือมายีผมฉันอย่างเอ็นดู
“แน่นอนอยู่แล้วค่ะ”
เมื่อทักทายกันเสร็จฉันก็เดินนำเขามาตรงที่ทุกคนนั่งรออยู่ ฉันแนะนำป่านกับกายให้พวกเขารู้จัก ส่วนพี่มาร์ครู้จักสองคนนี้ดีอยู่แล้ว เวลาล่วงเลยมาเรื่อยๆ แต่คนที่ฉันรอก็ไม่มีวี่แววว่าจะมา
“พี่ธามอะไรของเธอไม่เห็นมาเลย” ป่านกระซิบถามฉันที่ยังคงมองไปที่ประตูอยู่ตลอด
“เดี๋ยวก็มาแหละมั้ง” ฉันพูดปลอบใจตัวเองก่อนจะลุกไปเอาของกินมาเพิ่ม ในนี้มีแค่ฉันกับป่านที่ดื่มแค่น้ำอัดลม ส่วนที่เหลือก็กินเหล้ากันหมดไม่เว้นแม้กระทั่งกายที่ตอนนี้ดูเหมือนจะสนิทกับเพื่อนพี่ชายฉันไปแล้ว
“อ้าวมุก มาเอาอะไรเหรอ” ฉันเดินเข้าไปในครัวก็เจอกับพี่คิมที่มาเอาน้ำแข็ง
“มาเอาขนมค่ะ เอ่อ พี่คิม” ฉันลังเลว่าจะถามพี่คิมดีมั้ยว่าทำไมพี่ธามยังไม่มา บางทีพี่เขาอาจจะออกมาแล้วและอาจจะเกิดอะไรขึ้นกับพี่ธามก็ได้ อย่างน้อยให้พี่คิมโทรถามก็ยังดี
“มีอะไรเหรอ”
“มุกจะถามว่าพี่ธามไม่มาเหรอคะ” ฉันตัดสินใจถามออกไป อย่างน้อยถ้ารู้ว่าเขาไม่มาฉันจะได้ไม่ต้องรออยู่แบบนี้ ฉันเอาแต่จดจ่ออยู่กับประตูจนไม่เป็อันทำอะไรแล้วเนี่ย
“ไอ้มาร์คไม่ได้บอกเหรอ” พี่คิมทำหน้างง ฉันไม่ใช่เหรอที่ควรจะงงอ่ะ
“บอกอะไรเหรอคะ”
“ก็ไอ้ธามมันอยู่ต่างจังหวัดไง กว่าจะกลับก็น่าจะเป็พรุ่งนี้”
วะ ว่าไงนะ พี่ธามอยู่ต่างจังหวัดกลับพรุ่งนี้อย่างนั้นเหรอ แล้วทำไมพี่มาร์คไม่ยอมบอกอะไรฉันเลยล่ะ หรือว่าพี่มันไม่รู้ ถ้ารู้....
“ไอ้มาร์คก็รู้นี่ มันไม่ได้บอกเราเหรอ”
ก๊าซซซซซซซ ไอ้พี่มาร์ค ไอ้พี่เลว ทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง พี่มันยอมให้จัดงานแล้วก็ต่อรองให้ฉันยอมตามใจเป็เวลาหนึ่งอาทิตย์นี่เป็แผนของพี่มันใช่ไหม ไอ้พี่เวร!
“ม่านเป็ไรอ่ะ ทำไมทำหน้าแบบนั้น” พี่มาร์คที่เพิ่งเดินเข้ามาถามฉันที่ทำหน้าเป็ั์อยู่ตอนนี้ โกรธพี่นี่แหละว้อยยยย มาได้จังหวะพอดีเลยนะ
“เป็ไรวะ” เมื่อฉันไม่ตอบพี่มันเลยหันไปถามพี่คิมที่ยังคงยืนงงอยู่
“ไม่รู้ครับ” พี่คิมยักไหล่ไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะเดินออกไปจากตรงนี้พร้อมถังน้ำแข็งราวกับรู้งาน
“ตกลงเป็ไรเนี่ย หน้าเป็ตูดเลยนะ” พี่มาร์คเอามือมาดึงแก้มฉันเล่นแต่ก็ถูกฉันปัดออก
“ทำไมพี่ไม่บอกมุกว่าพี่ธามอยู่ต่างจังหวัด”
“เห้ยยย พี่ยังไม่ได้บอกม่านเหรอ” พี่มาร์คทำหน้าเหมือนเพิ่งนึกได้ เหอะ ไม่เนียนเลยนะ
“ไม่ต้องมาทำเนียนเลยนะ พี่จะหลอกให้มุกยอมตามใจพี่หนึ่งอาทิตย์ใช่ไหม” กะจะเอาคืนที่ฉันชอบเอาแต่ใจใช่ไหมเนี่ย
“มันไม่ใช่แบบนั้นนะม่าน พี่โทรถามมันแล้วมันบอกจะกลับวันนี้” พี่มาร์คพยายามอธิบายให้ฉันเข้าใจ เพราะรู้ว่าถ้าฉันโกรธเมื่อไหร่พี่มันซวยแน่ พี่มาร์คเคยโดนฉันโกรธไม่คุยด้วยไปเกือบสองเดือนแน่ะ
“แล้วไหนล่ะ ไหนล่ะพี่ธาม” ถ้าบอกว่ากลับวันนี้ทำไมเขาไม่มาล่ะ
“เดี๋ยวพี่โทรถามมันให้แล้วกัน เลิกทำหน้างอได้แล้วน่า แล้วพี่ก็ไม่ได้โกหกม่านด้วย” พี่มาร์คเอามือโยกหัวฉันไปมาให้เลิกทำหน้างอ
“ก็มุกอยากเจอพี่ธาม” ฉันพูดด้วยเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิม นึกว่าวันนี้จะได้เจอกันแล้วเชียว
“วันนี้ไม่ได้เจอ เดี๋ยวพรุ่งนี้ วันมะรืน หรือวันไหนก็ต้องได้เจอ เชื่อพี่สุดหล่อคนนี้สิ” สุดท้ายก็อวยเข้าตัวเองตลอดเลยพี่คนนี้
“ป่ะ ไปกินเหล้ากัน” พี่มาร์คหยิบขวดเหล้ามาแล้วใช้มือข้างที่ว่างมาคล้องคอฉันให้เดินไปด้วย เมื่อเห็นว่าฉันอารมณ์ดีขึ้นแล้ว
“หืมม มุกกินได้เหรอ” ฉันจะโดนพี่มันสอนว่าเป็ผู้หญิงต้องไม่กินเหล้าหรืออะไรก็ตามที่มันมีส่วนผสมของแอลกอฮอล์มาตลอด แต่ทำไมเป็คนมาชวนฉันเองล่ะ
“พี่อยู่ด้วยไม่เป็ไรหรอก แต่ถ้าอยู่กันตามลำพังห้ามกินรู้ไหม”
“โอเคค่ะ” ฉันรับปากก่อนจะชวนป่านให้ไปร่วมวงกับพวกพี่ๆ เขาที่นั่งล้อมวงกันอยู่บนพื้น มีแค่ฉันกับป่านที่นั่งอยู่บนโซฟาเพราะไม่กินเหล้า
“ขยับให้น้องกูนั่งหน่อย” พี่มาร์คบอกให้ทุกคนขยับเพื่อที่ฉันกับป่านจะได้นั่งด้วยได้ ฉันนั่งลงข้างพี่มาร์คตามด้วยป่าน ถัดจากป่านก็เป็กาย พี่คิม แล้วก็พี่ไต้ฝุ่น
“พวกเธอสองคนกินเป็หรือไง” กายถามเพราะไม่เคยเห็นเราสองคนกินเหล้ามาก่อน
“ลองดูก็ไม่เสียหายนี่” ป่านเป็คนตอบ
“กินได้แต่ต้องอยู่ในสายตาพี่ ถ้าไปที่อื่นห้ามกินเข้าใจไหม ไอ้กายคอยดูด้วย” พี่มาร์คบอกฉันกับป่านก่อนจะพูดกำชับกาย ทำอย่างกับฉันเป็เด็กดูแลตัวเองไม่ได้อย่างนั้นแหละ
“ครับพี่” กายตอบรับ
“มาๆ ยกกันดีกว่า นี่แก้วของมุก แล้วนี่ของป่านครับ” พี่คิมยื่นแก้วเหล้าที่พี่ไต้ฝุ่นเป็คนชงมาให้ฉันกับป่าน เราสองคนกล่าวขอบคุณก่อนจะรับมันมา
“รับน้องหน่อยไหม” พี่ไต้ฝุ่นพูดหมายความว่าไง รับน้องอะไร หมายถึงฉันกับป่านเหรอ
“มันแน่นอนอยู่แล้ว” พี่คิมพูดด้วยสีหน้าเ้าเล่ห์สุดๆ
“ใจเย็นนะพวกมึง น้องกูเพิ่งกินครั้งแรก” พี่มาร์คเองก็รู้แต่ไม่คิดจะบอกอะไรฉันหน่อยเหรอ
พวกเขากำลังคุยเื่อะไรกันแน่ ฉันหันไปมองป่านเผื่อว่าเธอจะเข้าใจอะไรแต่ป่านก็ทำหน้างงพร้อมกับส่ายหัวไปมา
“เอาน่า มา หมดแก้วครับน้องๆ”
อ่อ ที่บอกว่าจะรับน้องนี่คือให้เราสองคนกินหมดแก้วน่ะเหรอ แต่ว่าฉันเพิ่งเคยกินครั้งแรกมันจะไม่เป็อะไรใช่ไหมอ่ะ
“ชน!”
อึก อึก อึก
อ่า ขมชะมัดเลย แสบคอด้วย พวกเขากินไปได้ยังไงกัน ร้อนท้องด้วยเนี่ยไม่เห็นจะอร่อยตรงไหนเลย ฉันหันไปมองป่านเพราะคิดว่าคงจะอี๋เหมือนกัน แต่ยื่นแก้วไปให้พี่ไต้ฝุ่นชงให้ใหม่คืออะไร
“ดูทำหน้าเข้า” พี่ไต้ฝุ่นขำเมื่อเห็นสีหน้าของฉัน
“โทษทีนะมุก พี่เผลอเติมเหล้าในแก้วมุกเพิ่ม” พี่คิมบอก
“พี่คิมอ่ะ” ฉันทำท่าเบะปากจะร้องไห้เมื่อรู้ว่าพี่คิมแกล้ง ก็ถึงว่าทำไมป่านไม่เห็นแสดงอาการอะไรเลย พี่คิมนะพี่คิม
“ไอ้ห่าคิม ถ้าแกล้งน้องกูอีกกูจะกระทืบมึง” พี่มาร์คบอกอย่างคาดโทษ พี่ชายฉันมันดีตรงนี้แหละ ทั้งหวงทั้งห่วงฉันที่สุดแล้ว
“ขอโทษคร้าบบ”
ทุกคนหัวเราะออกมาเมื่อเห็นท่าทางของพี่คิมที่ทำเหมือนกลัวพี่มาร์ค พี่คิมนี่น่ารักนะ เป็คนขี้เล่นคนนึงเลยแหละแต่ติดตรงที่กะล่อนไปหน่อย ส่วนพี่ไต้ฝุ่นก็เหมือนจะนิ่งๆ แต่ก็ดูอบอุ่น ไม่ได้นิ่งจนดูเ็าเพราะอันนี้ต้องยกให้พี่ธามเขาล่ะ รายนั้นดูเข้าถึงยากที่สุดแล้ว สรุปแล้วฉันก็ไม่ได้เจอพี่ธามสินะ พี่มาร์คบอกว่าพี่ธามไม่รับโทรศัพท์เลย ดึกป่านนี้คงจะนอนไปแล้วล่ะ เสียใจจัง
“ผมว่าเล่นเกมกันดีกว่า” กายเสนอเมื่อเห็นว่าทุกคนเริ่มกรึ่มๆ กันแล้ว ฉันเองก็เริ่มมึนๆ แล้วเหมือนกัน พอพี่ไต้ฝุ่นชงให้ใหม่ก็ทำให้ฉันกินได้ง่ายขึ้น แต่ก็ไม่คิดว่ามันอร่อยอยู่ดี
“เกมไรๆ มาๆ” พี่คิมที่เหมือนจะเมากว่าพวกถามขึ้นอย่างตื่นเต้น
“เกมพูดความจริง”
กายเริ่มอธิบายว่าเกมนี้จะใช้วิธีหมุนขวด ถ้าปากขวดหยุดตรงกับใครคนนั้นจะมีสิทธิ์ถามคำถามใครก็ได้หนึ่งคน คนที่ถูกถามก็ต้องพูดความจริงออกมาแต่ถ้าไม่อยากตอบก็ให้ดื่มหมดแก้วแล้วก็เริ่มหมุนขวดใหม่วนไปเรื่อยๆ
“ผมเป็คนหมุนนะ” กายบอกก่อนจะเอาขวดเหล้าที่หมดแล้วมาวางตรงกลางแล้วเริ่มหมุน
ฉันภาวนาให้มันมาหยุดที่ฉันเพราะฉันไม่อยากถูกถาม ถึงจะไม่ได้มีความลับอะไรเยอะแยะก็เถอะ
“หยุดที่กูนะครับ” พี่มาร์คบอกเมื่อขวดหยุดหมุนอยู่ตรงหน้า ทำไมไม่เป็ฉันนะ
“พี่จะถามใคร” กายถาม
“ไอ้คิม”
“กู?” พี่คิมชี้ตัวเองอย่างงงๆ เมื่อพี่มาร์คเลือกที่จะถามเขา ต้องเป็คำถามอะไรแปลกๆ แน่เลย
“เออมึงนั่นแหละ เื่น่าอายที่สุดในชีวิตมึงคืออะไร” คำถามพี่มาร์คถูกใจฉันจริงๆ คนหล่อๆ แบบนี้เขามีเื่น่าอายอะไรกันนะ
“ถามเหี้ยไรของมึงเนี่ย” พี่คิมพูดอย่างหัวเสียเมื่อได้ฟังคำถามของพี่มาร์ค
“ไม่ตอบก็แดก” ทุกคนต่างก็จดจ่อกับคำตอบของพี่คิม เพราะฉะนั้นพี่จะยอมกินง่ายๆ ไม่ได้นะ
“อย่าให้ถึงทีกูนะมึง” พี่คิมชี้หน้าพี่มาร์คอย่างคาดโทษ
“เล่ามาครับ”
“เล่าแล้วอย่าหัวเราะนะเว้ย คือ ตอนมอหนึ่งจำได้ว่าใส่ชุดพละไปเรียน ตอนพักกลางวันกูกำลังจะลงไปกินข้าว แต่ก่อนจะได้ออกจากห้องมีเพื่อนคนนึงทะลึ่งมาดึงกางเกงกู ละ แล้ว...”
“แล้วมึงจะหยุดทำไมเนี่ย” พี่มาร์คพูดอย่างหัวเสียเมื่อพี่คิมหยุดเล่าไปเฉยๆ ฉันนี่ลุ้นจนตัวเกร็ง “ก็กูอายนี่หว่า” พี่คิมทำหน้าจ๋อย
“เล่าต่ออย่าลีลา” พี่ไต้ฝุ่นเร่ง
“แล้ว วะ วันนั้นกูไม่ได้ใส่กางเกงในไป”
“อุ้บ” ทุกคนกลั้นขำกันหมดเมื่อพี่คิมเล่ามาถึงจุดพีคนี้ ส่วนฉันเผลอเอามือขึ้นมาปิดหน้าปิดตาตอนที่นึกภาพตาม
“บอกว่าอย่าหัวเราะไง” พี่คิมตวาดด้วยใบหน้าแดงๆ ไม่รู้ว่าแดงเพราะเหล้าหรือว่าอายกันแน่ คิดว่าน่าจะอย่างหลังมากกว่าล่ะนะ
“พวกผู้หญิงไม่ใเหรอพี่” กายถามทั้งที่ยังกลั้นขำอยู่ด้วยความอยากรู้
“จะเหลืออะไรล่ะ บางคนแม่งร้องไห้ก็มี”
“ฮ่าๆ ๆ” ทุกคนะเิเสียงหัวเราะออกมาเมื่อเล่ามาถึงตรงนี้ ไม่รู้จะสงสารพี่คิมหรือว่าผู้หญิงคนนั้นดี
“แล้วทำไมมึงไม่ใส่กางเกงในวะ มอหนึ่งแล้วนะเว้ย” พี่มาร์คถามคำถามที่ทุกคนอยากรู้
“ก็แม่กูอ่ะดิลืมซัก”
“แล้ววันต่อมามึงกล้าไปโรงเรียนด้วยเหรอ” พี่ไต้ฝุ่นถามต่อ
“วันต่อมากูก็ให้แม่ไปย้ายโรงเรียนดิวะ เป็มึงจะยังมีหน้ากลับไปเรียนอีกเหรอ”
“โคตรพีค!”
หลังจากหยุดหัวเราะกันเราก็เล่นไปเรื่อยๆ เปลี่ยนกันถามเปลี่ยนกันตอบคนที่ไม่ตอบก็กินเหล้าไป คงจะมีแต่ฉันเนี่ยแหละที่ยังไม่ได้ถามใครเลย ทุกคนแกล้งหมุนขวดให้ไม่หยุดที่ฉันหรือเปล่าเนี่ย
“โอ๊ะ หยุดแล้วๆ ๆ” ฉันร้องออกมาอย่างดีใจเมื่อขวดหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน ในที่สุดพระเ้าก็เห็นใจฉันสักทีสินะ
“ดีใจขนาดนั้นเลย” ป่านถาม
“ก็ฉันไม่เคยได้ถามเลยนี่”
“เธอจะถามใคร” กายถาม
นั่นสิ อยากจะเป็คนถามแต่ไม่ได้คิดไว้ว่าจะถามใครด้วยสิ พี่คิมก็โดนถามบ่อยแล้ว พี่ไต้ฝุ่นถามอะไรก็ไม่ค่อยตอบ เขาเลือกกินเหล้าตลอดเลย ส่วนพี่มาร์คฉันก็ไม่ได้อยากรู้อะไรอยู่แล้ว
“อืมมม ถามป่านแล้วกัน” ในเมื่อไม่รู้ถามใครก็ถามเพื่อนตัวเองนี่แหละ
“ถามฉันเนี่ยนะ” ฉันพยักหน้าตอบป่าน
“เธอมีคนที่ชอบหรือเปล่า” คำถามนี้แหละเพราะั้แ่เป็เพื่อนกันมาฉันยังไม่เห็นเพื่อนคนนี้มันจะชอบใคร มันจะเป็ไปได้เหรอ
“เอ่อ มะ มีแล้ว” ป่านดูจะใกับคำถามของฉันนิดหน่อยและก็ตอบมาด้วยเสียงสั่นๆ ทำไมต้องสั่นขนาดนั้นด้วยล่ะ ฉันก็แค่อยากรู้เอง
“เธอชอบใคร” ไม่ใช่ฉันแต่เป็กายที่ถาม แต่ฉันก็อยากรู้เหมือนมันนั่นแหละ
“คะ คือ” ป่านก้มหน้าไม่ยอมสบตากับใคร มือกำแก้วเหล้าแน่นและสั่นอย่างเห็นได้ชัด ไม่เคยเห็นป่านเป็แบบนี้เลยนะ ไอ้อาการสั่นๆ กลัวๆ กลัวแบบนี้ ป่านน่ะเป็ผู้หญิงที่ห้าวพอตัวเลย
“เฮ้ ถามได้คนเดียวไม่ใช่หรือไง” เป็พี่ไต้ฝุ่นที่เป็คนพูดขึ้น
“เป็อะไรหรือเปล่า ทำไมตัวสั่นๆ” ฉันถามอย่างเป็ห่วง เพราะเห็นท่าทางไม่ค่อยดี ฉันถามอะไรผิดไปเหรอ
“ไม่เป็ไร” ป่านตอบพร้อมกับยิ้มแห้งๆ มาให้
“มาเล่นต่อดีกว่า” พี่ไต้ฝุ่นทำท่าจะหมุนขวดแต่พี่คิมขัดขึ้นเสียก่อน
“เล่นก่อนเลยเดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำก่อน” พูดจบก็ลุกไปเลย สงสัยจะไม่ไหวแล้วจริงๆ เมื่อพี่คิมลุกไปแล้วพี่ไต้ฝุ่นก็เริ่มหมุนขวด และมันก็ไปหยุดตรงเขาพอดี
“พี่ถามนะ” พี่ไต้ฝุ่นบอกก่อนจะมองไปรอบวงเหมือนไม่รู้ว่าจะถามใครดี
“ไม่ต้องมามองกู กูไม่มีอะไรจะตอบแล้ว” พี่มาร์ครีบปัดเพราะพี่มันก็โดนถามเยอะแล้วจริงๆ นั่นแหละ ถ้าขวดหยุดที่พี่คิมเมื่อไหร่พี่ชายฉันก็ซวยเมื่อนั้น ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่ไหมว่าแค้นแค่ไหน
“ถามมุกแล้วกัน”
ฉันอีกแล้วเหรอ ขอคำถามที่ฉันพูดได้ก็แล้วกันนะ ฉันไม่อยากกินเหล้าอ่ะ แค่นี้ก็เริ่มไม่ไหวแล้ว ไม่รู้ว่าเมาหรือว่าง่วง ตาจะปิดแล้วเนี่ย
“คำถามเดียวกับที่เราถามเพื่อนแล้วกัน มุกมีคนที่ชอบหรือยัง”
“มีแล้วค่ะ” ฉันตอบอย่างไม่ลังเลแถมยังภูมิใจในคำตอบอีกด้วย
“อ้าว ไอ้ธาม”
“ใช่ค่ะ มุกชอบพี่ธาม”
หืออ เมื่อกี๊เสียงพี่คิมนี่ เขารู้ได้ยังได้ยังไงว่าฉันชอบพี่ธาม เื่นี้มีแค่พี่มาร์คแล้วก็เพื่อนของฉันที่รู้นะ หรือว่าพี่มาร์คจะเป็คนเล่าให้ฟัง ฉันกำลังจะหันไปถามพี่มาร์คว่าเพื่อนเขารู้ได้ยังไง แต่สายตาฉันไปสะดุดกับคนที่ยืนอยู่ตรงประตูเสียก่อน เขามาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง
“พะ พี่ธาม!”
-TBC-
3K
