.jpg)
:crepe cake
.
.
.
พรวด!
"อืม..."
ยุนกิดูดกลืนของเหลวสีขาวขุ่นลงไปอย่างไม่นึกรังเกียจ หากแต่การกระทำนั้นกลับทำให้คนที่ทนใจเย็นยืนมองนิ่งๆอยู่นาน ออกแรงกระชากข้อมือเล็กให้ลุกขึ้นยืนในทันที
"ไอ้สัส! กูเจ็บนะ" ยุนกิเบ้หน้า ให้วีที่กำลังมองใบหน้าของจองกุกนิ่งๆ หันกลับไปสบตากับยุนกิด้วยแววตาที่กำลังวาวโรจน์ไปด้วยความโกรธ
วีคิดไม่ถึงจริงๆว่าจะได้เข้ามาเห็นช็อตเด็ดระหว่างยุนกับจองกุกแบบนี้
"ทำอะไร" เสียงเข้มสั้นห้วนที่เอ่ยถามออกไปทำให้ยุนกิปรายตามองหน้าวี ก่อนจะสบตากลับไปอย่างไม่นึกเกรงกลัว
เขาไม่ใช่สิ่งของ แล้วไอ้หมอนี่ก็ไม่ใช่เ้าของๆเขาด้วย
"ตาบอดหรอ กูก็อมควยมันไง" ยุนกิตอบกลับให้จองกุกที่กำลังดึงกางเกงขึ้นมาสวมถึงกับมองใบหน้าของยุนอย่างทึ่งๆ
ก็พอจะรู้อยู่ว่ายุนเป็บุคคลที่น่ากลัว และไม่ควรจะมีปากเสียงด้วยที่สุด แต่อะไรคือการที่อีกฝ่ายพูดคำแบบนี้ออกมาได้หน้าตายขนาดนี้วะ
แล้วยิ่งกับวีที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าคิดเกินเลยกับยุนไปั้แ่ชาติมะโว้
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังรู้สึกเดือดดาลมากแค่ไหน
.
.
พลั่ก!
หมัดลุ่นๆอัดเข้ากับใบหน้าของจองกุกไปที ก่อนที่วีจะลากแขนยุนออกมาจากห้องโดยไม่สนใจท่าทางขัดขืนของยุนเลยแม้แต่น้อย
"ไอ้เหี้ยวี ปล่อยกู"
คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันมุ่น ยามที่ข้อมือเล็กถูกวีบีบรัดจนขึ้นรอยแดง เขาพยายามออกแรงผลักให้คนตัวโตกว่าออกห่าง
พลั่ก!
ร่างของวีเซไปนิด หากแต่มือหนาที่กำลังบีบข้อมือของยุนเอาไว้อย่างแ่าราวกับคีมเหล็ก ก็ไม่คิดจะปล่อยออกเลยแม้แต่เสี้ยวนาที
"ถ้ามึงไม่ปล่อย กูถีบนะ" ยุนต่อรองขณะที่ถูกกึ่งลากกึ่งเดินมายังทางไปห้องนอนของวี ให้เด็กหนุ่มถึงกับหันกลับมาจ้องหน้ากันเขม็ง
"..."
และแววตาที่เต็มไปด้วยห้วงอารมณ์โกรธจัดราวกับมีไฟสุมอยู่ในนั้นก็ทำให้ยุนถึงกับชะงักไปนิด
วีกำลังโกรธ และดูท่าจะโกรธมากเสียด้วย
ก่อนที่เขาจะยอมเดินตามแรงลากของวีเข้าไปในห้อง ขณะที่บานประตูถูกผลักให้ปิดลง
.
.
หมับ!
ทว่าจองกุกที่เดินตามมากลับใช้มือจับบานประตูเอาไว้แน่น ก่อนจะแทรกตัวเข้ามาในห้องโดยไม่คิดจะฟังคำขออนุญาตจากใคร
"ใจเย็นดิวะ ปล่อยพี่ยุนก่อนเถอะ เื่นี้ผมผิดเอง พี่ยุนไม่เกี่ยว"
แม้จะไม่อยากทะเลาะกับวี แต่สีหน้าที่เหมือนพร้อมจะฆ่ากันให้ตายไปข้างบวกกับหมัดหนักๆที่แม่งโครตเจ็บเอาเื่ ก็ทำให้จองกุกตัดสินใจที่จะเข้ามาห้ามวีเอาไว้
เขาไม่รู้หรอกว่าวีกำลังคิดจะทำอะไรยุน แต่ที่รู้ๆมันคงไม่ใช่เื่ดีแน่
แววตาของวีมันกำลังบอกเขาอย่างนั้น
"อย่าเสือก"
น้ำเสียงที่แสนเรียบนิ่งที่มีความเ็าแฝงอยู่ในนั้นทำให้จองกุกถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
แต่ถ้าหากจะให้เขาเดินกลับห้องไปเฉยๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่นก็คงจะไม่ใช่จอนจองกุกหรอกนะ
"แต่กูไม่เสือกไม่ได้ไงวะ"
สรรพนามที่มักจะถูกเอ่ยออกมาเล่นๆอยู่หลายครั้ง ถูกดึงออกมาใช้ในตอนที่คนทั้งคู่กำลังสบตากันนิ่ง
แม้ว่าก่อนหน้านี้วีกับจีมินจะร่วมมือกันวางยายุน และมีเซ็กส์พร้อมๆกัน หากแต่วีกลับไม่ได้รู้สึกยินดีเลยสักนิดเมื่อได้มารับรู้ว่ายุนกิ...
กำลังออรัลให้จองกุก
กับจีมินน่ะ พวกเขาค่อนข้างที่จะสนิทสนมกันมาั้แ่ไหนแต่ไรแล้ว และเื่ทั้งหมดมันก็เกิดจากการที่พวกเขาแข่งกันจีบยุนมาตลอด
ต่างฝ่ายต่างทำคะแนน และเป็ไม้เบื่อไม้เบาจนรู้ไส้รู้พุงกันหมด
จนถึงขนาดหลุดพูดประโยคนึงออกมาเล่นๆ
ในแบบที่วีเองก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะทำมันด้วยกันจริงๆได้เหมือนกัน
"ไหนๆก็ไหนๆแล้วอ่ะ เรามาแชร์พี่ยุนกันป้ะ" ความคิดที่โผล่ขึ้นมาแว่บหนึ่งในหัวของจีมินถูกเอ่ยออกมาให้วีนิ่งเงียบไปนิด
เขาเกือบจะเอ่ยปากด่าอีกฝ่ายและปฏิเสธออกไปแล้ว แต่ทว่าความคิดบางอย่างก็ทำให้วีเลือกที่จะตอบตกลง
และหลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้น ทั้งวีและจีมินก็ต่างฝ่ายต่างเริ่มที่จะสนิทสนมกันมากขึ้น อีกทั้งนิสัยยังเข้ากันได้ดีอย่างน่าประหลาด
จนวีอดคิดไม่ได้ว่าถ้าหากในอนาคต ยุนกิเกิดรับรักใครสักคนขึ้นมาจริงๆ
พวกเขาก็พร้อมที่จะ 3P
แต่วีคงไม่ได้รู้สึกโอเคกับทุกคนแบบนี้แน่!
"ทำไม อยากเย็ดมันมากเลยหรอ" วีเอ่ยถามออกมาให้ยุนกิถึงกับผลักอกของวีออกเต็มแรงด้วยความรู้สึกเดือดดาลแบบสุดๆ
"กูพี่มึงนะไอ้เด็กเวร!"
"แต่มึงเป็เมียกูแล้ว"
"กูก็เป็ผัวเขาแล้วเหมือนกัน"
"..."
วีนิ่งอึ้งไปนิด ยามที่มองใบหน้าของคนทั้งสองสลับกันไปมาอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
อย่าบอกนะว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก...
"เป็เหี้ยไรมากป่ะมึงอ่ะ" ยุนกิเดาะลิ้นไปมาในปากอย่างนึกเซ็ง
ก็พอจะรู้อยู่ว่าวีชอบเขา แต่อะไรคือการที่มาทำตัวเป็หมาหวงก้างแบบนี้ ทั้งๆที่พวกเขาไม่ได้เป็อะไรกันสักหน่อย
มันก็แค่เซ็กส์ที่เกิดขึ้นจากความเต็มใจทั้งสองฝ่าย
จริงอยู่ที่ยุนกิจะรู้สึกแปลกๆในคืนแรกที่ได้ลอง แต่พอชายหนุ่มได้มีโอกาสลองมันอีกหลายๆครั้ง ในโมเม้นท์ที่ต่างกันแล้ว
ยุนกิก็ค้นพบว่ามันสนุก...
ยิ่งได้ัักับบทเซ็กส์ของแต่ละคนที่ให้อารมณ์แตกต่างกันออกไปอย่างชัดเจน มันก็ยิ่งทำให้ยุนกิรู้สึกเสพติดกับกิจกรรมเรียกเหงื่อที่แสนจะผ่อนคลาย
แม้ว่ามันจะมีอาการปวดเมื่อยตามมาทีหลังก็เถอะ
แต่มันก็ดูเหมือนจะเป็ทางเลือกที่ดีอีกทางเลือกหนึ่ง ที่เหมาะกับคนที่ี้เีออกกำลังกายอย่างเขา
่หลังมานี้ยุนกิรู้สึกว่าหุ่นตัวเองเฟิร์มขึ้นจริงๆนะ พุงก็แทบไม่มีแล้วด้วย
"ทำตัวน่ารำคาญชิบหาย" ยุนว่าออกมาด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายก่อนจะเดินออกจากห้องไป ให้จองกุกหยุดมองหน้าวีนิด ก่อนจะเดินตามออกไป
กูขอโทษนะพี่ แต่กูหยุดตัวเองไม่ได้จริงๆว่ะ
7K
