ตอนที่17
ปี 2เทอม 2 เพิ่งเรียนรู้การอ่อย
ในเช้าอันแสนสดใสมีนกตัวน้อยบินร่อน ๆ อยู่บนฟ้ากับคนผู้หนึ่งที่กำลังตากผ้าที่ซักค้างไว้ตั่งแต่เมื่อคืน
“อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไฮโล ” เ้าน้องลุกจากที่นอน นั่งกอดหมอน ผมเพ้ากระเซอะกระเซิง โดยที่ตาทั้งสองข้างยังไม่ทันเปิดด้วยซ้ำ
“นอนต่อมั้ย เมื่อคืนมึงสอนดึกหนิ ”ไฮโลถามด้วยความเป็ห่วงเนื่องจาก่นี้เ้าน้องรับงานสอนพิเศษหนักมากแทบจะไม่มีเวลานอน ไหนจะต้องเรียนวิชาของตัวเองไหนจะต้องทำแผนการสอนให้กับนักเรียนของตัวเองอีก ทุก ๆเย็นก็ต้องไปสอนแบบตัวต่อตัว ถึงจะงานยุ่งขนานไหนแต่เ้าน้องก็ไม่เคยละเลยพี่สักครั้ง
“ว่าแต่พี่ตื่นมาทำอะไรแต่เช้าครับ ”
“ตากผ้า พอดีเมื่อคืนซักทิ้งไว้ ”
“เดี๋ยวนะนั่นมันกางเกงลิงของผมหนิ อย่าบอกนะว่าพี่ซักให้ผมด้วย ”ไพ่ชี้ไปที่ผ้าผืนเล็ก ๆ ที่ไฮโลกำลังถืออยู่พร้อมกับสีหน้าที่ดูไม่อยากจะเชื่อตาตัวเองแบบสุด ๆ
“เฮ้อออ มึงช่วยทำตัวไม่ให้กูด่าสักวันจะได้มั้ย ”เสียงเรียบนิ่งของคนเป็พี่ทอดถอนหายใจออกมาแล้วจับผ้าผืนเล็กหนีบไว้ที่พวงผ้าใกล้ ๆ “ เป้า กกน มึงนี่มีแต่เมือกขาว ๆอะไรก็ไม่รู้ เครื่องซักผ้าเอาไม่อยู่เลย ”ไฮโลพูดแซวออกมาพร้อมกับยิ้มที่มุมปากน้อย ๆ
“แหม เพราะใครละครับที่เป็ต้นเหตุให้เกิดคราบแปลก ๆ นั่นน่ะ แล้วก็พี่ไม่ต้องซักของส่วนตัวแบบนั้นให้ผมหรอกนะครับ” ไพ่เดินเข้ามาจากทางด้านหลังของไฮโล แล้วแย่งผ้าผืนเล็กนั่นมาจากมือของพี่
“ทำไม! มึงรังเกียจที่กูทำให้หรอ ”ไฮโลหันหน้าเข้าหาเ้าน้องแล้วจุ๊ฟไปที่ปลายจมูกของน้องทันทีทำให้เ้าน้องถึงกับทำตัวไม่ถูก
“เปล่าครับไม่ได้รังเกียจสักหน่อย ผะผมแค่อายน่ะเอาเป็ว่าพี่สามารถซักเสื้อผ้าของผมได้ แต่ไม่ต้องซักกางเกงในให้ผมโอเคมั้ยครับ ”ไพ่พยายามอธิบายด้วยท่าทางใจเย็นแบบสุด ๆ ตาทั้งสองข้างมองวิวไปเรื่อย ๆ แก้มขาว ๆก็เริ่มแดงขึ้น “ ผะพี่ หยุดเถอะครับ ไม่งั้นละก็ผมจะทนไม่ไหวเอานะครับ ”
“ทำไม นี่มึงเริ่มเป็คนมีความอดทนต่ำั้แ่เมื่อไหร่ ”มือจอมซนของคนเป็พี่ลูบไล่ซิกแพ็คของน้องไปมา พลันค่อน ๆเลื่อนมือล้วงเข้าไปที่ขอบกางเกงอย่างช้า ๆ แต่กลับโดนมือหนามาห้ามไว้ซะก่อนร่างสูงค่อย ๆ ก้มตัวลงมาดูดติ่งหูของพี่ที่เริ่มแดงไม่แพ้กัน
“ถ้าพี่ยังไม่พร้อมลงสนามก็อย่ามายั่วผมนะครับ ไม่งั้นละก็....... ” ยังไม่ทันที่จะพูดจบประโยคไฮโลก็ถึงกับผงะ ผลักอกของน้อง ให้ถอยหลังออกทันที
“กูไม่เล่นแล้ว มึงตากผ้าไปเลย ดะเดี๋ยวกูจะออกไปซื้อกับข้าว ”ใครบางคนตัวหดเล็กลงเหลือเท่านิ้วก้อย เดินฉับ ๆ ออกไปด้วยความเขินอายทำให้เ้าน้องที่ยืนมองอยู่รู้สึกพอใจเป็อย่างมาก
รอยยิ้มอันแสนสุขยังไม่ทันได้จางหายเบอร์แปลกก็โทรเข้ามาและเหมือนว่าจะเป็เบอร์ติดต่อมาบ่อยครั้งใน่นี้เสียด้วย
“แม่งเอ่ย ยังจะมาจองเวรจองกรรมอะไรอีก ” ไพ่ไม่ลังเลที่จะตัดสายเ้าปัญหานั้นทิ้งแล้วโทรหาใครบางคนทันที
Call( ไพ่ vs หวย )
“มึงเป็คนเอาเบอร์กูให้พวกมันใช่มั้ย ” ไพ่เริ่มบทสนทนาทันทีที่อีกฝายรับสาย
“เอิ่มมม โทษทีนะไพ่ พอดีไอ้หวยมันเข้าห้องน้ำอยู่อะ มีเื่อะไร เสียงดูโกรธนิดหน่อยนะ”
“มีเื่นิดหน่อยครับพี่โค้ก ผม้าคุยกับมันตอนนี้ ”
“มาแล้วครับที่รัก พี่โค้กลงไปรอข้างล่างเลยนะครับ ผมคุยกับไอ้ไพ่เสร็จแล้วผมตามลงไป//เอ่อ ๆ เคลียร์กันให้รู้เื่ละ ” เสียงแทรกจากโทรศัพท์ดังขึ้นมาก่อนที่ไพ่จะตะคอกออกมาด้วยความหงุดหงิด
“่นี้มึงติดต่อกับพวกนั้นหรอ ”
“พวกไหน อะไรของมึงเนี่ย มันเื่อะไร ช่วยบอกรายละเอียดมาก่อนดิ๊ ”
“กูถามว่ามึงเอาเบอร์กูให้พวกมันใช่มั้ยเพราะตอนนี้คนที่รู้จักกูกับพวกมันก็มีแค่มึง ”
“หมายความว่าไง ” หวยเริ่มรู้สึกลำบากใจขึ้นมานิดหน่อยเพราะเข้าใจทั้งเพื่อนของตัวเองและคนเ่าั้
“แม่งโทรมาทุกวันเลย มึงคิดว่ากูเปลี่ยนเบอร์บ่อยเพราะอะไรวะ กูออกมาขนาดนี้แล้วมึงยังจะให้กูกลับไปอีกหรอ”
“กูขอโทษ แต่พวกเขาเดือดร้อนจริง ๆ นะมึงไม่ลองคุยกันละเผื่อว่าความขัดแย้งมันจะลดลง ”
“กูคิดผิดจริง ๆ ที่โทรมาหาคนโลกสวยอย่างมึงอะ ทีหน้าทีหลังมึงอย่าเสือกเื่ของกูอีกถ้าพวกนั้นโทรมาก็ตัดสายซะ กูคงไม่ต้องสอนหรอกใช่มั้ยว่าตัดสายต้องทำยังไง ”ไพ่ตัดสายเพื่อนรักด้วยความหงุดหงิด ภาพในอดีตพลั่งพลูเข้ามาจนแทบบ้าแล้วภาพเ่าั้ก็ได้หายไปทันทีที่เสียงกลอนประตูกำลังสั่นแกรก ๆ “ ความสุขของผมกลับมาทันเวลาพอดีเลยนะครับ ”
ขายาวๆ ก้าวฉับ ๆ เข้ามาต้อนรับ ช่วยถือกับข้าวที่พึ่งซื้อมาพร้อมกับรอยยิ้มแสนสุขให้กับคนตรงหน้า
“มึงเป็อะไรเนี่ย ดูเครียด ๆ นะ ” ไฮโลถามขึ้นมาด้วยความสงสัยเพราะหน้าของน้องดูไม่ร่าเริงเอาซะเลย
“ผมมีเื่ให้เครียดน่ะครับ แต่ว่า ผมยังไม่พร้อมที่จะเล่าให้พี่ฟังในตอนนี้ ”ไพ่หยิบถุงแกงมาเทลงไปในถ้วย
“อืม กูเข้าใจ ทุกคนก็มีเื่ส่วนตัวกันทั้งนั้นแหละ แต่มึงก็อย่าเครียดมากไป จนทำเื่โง่ๆ โอเคมั้ย ”
“ครับ ถ้าถึงตอนนั้นเมื่อไหร่ผมจะบอกพี่เป็คนแรกเลย 555 ” ไฮโลมองไฟที่แววตาใส ๆแสนว่างเปล่าของน้อง ไหนจะการถอนหายใจถี่ ๆ ที่ดูมีความทุกแบบสุด ๆต้องหาวิธีให้น้องได้ผ่อนคลายตัวเองลงเสียหน่อย ถ้างั้นเอาเื่นี้ก็แล้วกัน
“เออ วันหยุดยาวนี้กูจะกลับบ้าน มึงจะไปกับกูมั้ย ”โฮโลเอ่ยชวนน้องที่ยังนั่นหน้าเศร้าอยู่เพราะดูจากสถานการณ์แล้วคงไม่เหมาะเท่าไหร่ที่จะให้เ้าน้องอยู่คนเดียวก่อนที่จะยกหูโทรหาทางบ้านต่อหน้าน้อง แถมเปิดลำโพงให้น้องได้ยินด้วยอีกต่างหากเนื่องจากยังนั่งทานข้าวกันอยู่
Call(พ่อสาโท vs ไฮโล)
“อะโหลตาแก่ ” ไฮโลทันทายพ่อเหมือนกับทุก ๆ ครั้ง
“ว่าไงล่ะ ไอ้ลูกเวร โทรมาขอเงินอีกแล้วละสิ ”
“รู้ได้ไง เก่งนะเนี่ย่นี้ เดาใจลูกชายคนหล่อออกด้วย ”ไฮโลอ้อล้อออกไปด้วยความเคยชิน
“มึงพูดเหมือนกูไม่ใช่พ่อมึงอย่างนั้นแหละ แล้วรอบนี้เอาเท่าไหร่ล่ะ ”
“สัก 10000 ก็โอเคนะครับ 555 ”
“เออ ๆ เดี๋ยวโอนให้ ”
“ แล้วแม่ละครับ่นี้ไม่ค่อยได้คุยกับท่านเลย”
“ ไม่อยู่ละสิไปแฟนมีตซีรีย์วายที่กรุงเทพั้แ่เมื่อวานแล้ว ”
“ โหหห นี่ตาแก่ไม่หวงแม่หรอ แม่กำลังชอบผู้ชายคนอื่นอยู่นะ ”
“ ช่างเถอะน่าความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ตาแก่คนนี้ให้แม่มึงได้อยู่แล้วละ ว่าแต่เื่มีแค่นี้หรอ ”
“ อ๋อ เกือบลืมไปเลยหยุดยาวนี้ผมจะพาเพื่อนกลับบ้านด้วยนะครับ ”
“ เพื่อนแน่หรอวะผู้หญิงหรือผู้ชาย ลูกเขยหรือลูกสะใภ้ ”
“ ผู้ชายฝากบอกแม้ด้วยนะครับ ว่าผมจะพาลูกเขยกลับไปให้เชยชมสักหน่อย 555 ”
“ มึงอย่าทำเป็เล่นแม่มึงเอาจริงนะนั่น ”
“ เอาน่าพ่อ สรุปผมพาเพื่อนกลับไปด้วยนะอยู่เที่ยวแค่ 4 วัน เพราะว่าต้องกลับมาสอบ ”
“ อืม ตอนมึงกลับมาอยากกินอะไรก็ซื้อมาเองเข้าใจมั้ย กูคงไม่ได้ซื้อไว้ให้ ”
“ ได้ครับรักตาแก่สาโทกินเด็กที่สุดเลย 555 ”
“ แหม่ไอ้ลูกเวรเงินที่ขอ เอาไป 5000 พอ ข้อหากวนตีน ไปละ ”
“ เอ้าตาแก่ ไม่ได้ดิตาแก่อย่าพึ่งวาง ตาแก่ ” ไฮโลถึงกับหัวร้อนเมื่อเงินพึ่งถูกโอนเข้าบัญชีมาแค่5000 บาทเท่านั้น
“คุณพ่อของพี่นี่น่ารักจังเลยนะครับ ดูรักพี่มาก ๆ เลย ”
“ รักอะไรกันละรังแกกูตลอดเลย เื่ดี ๆ กูไม่เคยพูดถึง นึกออกแต่เื่ชั่ว ๆ ของกู ”
“ แล้วที่พี่บอกว่าคุณพ่อกินเด็กนี่คืออะไรหรอครับ ” ไพ่ถามขึ้นมาด้วยความสงสัย
“ อ๋อพอดีตาแก่กับแม่ของฉันอายุห่างกัน 22 ปีน่ะ ฉันก็เลยมักเรียกแกว่าตาแก่กินเด็กเนื่องจากแม่ของกูอายุยังน้อยอยู่นะสิเห็นแบบนี้ตาแก่นั่นจีบเช้าจีบเย็นเลยนะกว่าจะได้มา ตามใจแม่สุด ๆเปไปไม่รู้กี่ล้าน แต่มันก็คุ้มแกแหละที่ได้แม่มา แต่มาผิดพลาดที่มีลูกโง่ ๆ แบบกู” ไฮโลพูดด้วยใบหน้าที่มีความสุขเพราะถ้าตัดเื่การเรียนออกไปแล้วไฮโลก็เป็อีกหนึ่งคนที่มีความสุขที่สุดในโลก มีครอบครัวที่สมบูรณ์ มีฐานะที่ดีมีอาชีพที่สุจริต และเป็ที่รักของทุกคน “ว่าแต่มีคนโทรเข้ามาั้แ่เมื่อกี้แล้วนะ มึงไม่คิดจะรับหรอ ”
“พอดีเป็เบอร์ไม่รู้จักครับ ผมเลยไม่อยากรับเท่าไหร่ ”ดวงตากลมมลมองที่หน้าจอมือถือของไพ่แล้วก็เห็นว่าเป็เบอร์ที่ไม่ได้บันทึกรายชื่อไว้จริง ๆ ด้วยและทันใดนั้นเองไพ่ก็กดบล็อกเบอร์เมื่อครู่ทันที จนทำให้คนเป็พี่รู้สึกผิดสังเกตมันต้องมีเื่อะไรแน่ ๆ
่กลางเทอมใกล้เข้ามาถึงทุกคนต่างวุ่นวายอยู่กับการอ่านหนังสือเตรียมสอบไม่เว้นแม้แต่ไพ่กับไฮโลกำลังนั่งติวอยู่ด้วยกันเงียบ ๆ
“ ขอโทษนะครับผมขอนั่งด้วยได้มั้ยครับ ” เด็กปีหนึ่งสองสามคนเดินเข้ามาทัก เพื่อขอแชร์โต๊ะด้วยเนื่องจาก่นี้นักศึกษามักจะมาอ่านหนังสือที่ห้องสมุดกันทำให้ที่นั่งไม่พอ
“ ได้ครับ นั่งเลย ”ไฮโลเคลียร์โต๊ะและที่นั่งข้าง ๆ ให้ว่างเพื่อน้อง ๆ จะได้มานั่งร่วมกัน
“ เดี๋ยว น้อง 3คนมานั่งฝั่งนี้ เดี๋ยวพี่จะย้ายไปนั่งฝั่งนั้นเอง ” ไพ่รีบทักเมื่อน้องผู้ชายคนหนึ่งกำลังหย่อนก้นนั่งลงข้าง ๆ ไฮโล
“ อ อ๋อได้ครับเชิญครับ 555 ” น้องยิ้มเจื่อน ๆ แล้วเดินออกมาเพื่อนั่งเก้าอี้ตรงข้ามทำให้บรรยากาศดูอึมครึมแปลก ๆ
“ พี่ชื่อไฮโลนะส่วนคนหน้าบึ้งคนนี้ชื่อว่าไพ่ วิศวเคมี ” ไฮโลแนะนำตัวกับน้อง ๆตามประสาคนเฟรนลี่
“ สวัสดีครับผมเปียโนครับ ส่วนนี่ ฉลาม คนใส่แว่นชื่อมีดครับ เรียนวิทยาศาสตร์ประยุกต์ครับผม ”แต่ทันใดนั้นเอง ไฮโลสังเหตุเห็นน้องมีดที่พยายามมองไพ่บ่อย ๆ แล้วก็หลบตาทำให้คนข้าง ๆ ที่นั่งอยู่รู้สึกหงุดหงิดแบบสุด ๆ แต่ในทางกลับกันเ้าเปียโนกับเ้าฉลามก็มองพี่ไม่วางตาเหมือนกันในขณะที่ไฮโลเอาแต่สนใจมีดที่กำลังมองไพ่ ไพ่ก็เอาแต่ขู่น้องอีกสองคนฟ่อ ๆไม่ให้มองพี่เช่นกัน
“ น้องมีดครับ คนนี้ของพี่เน้าะไม่มองแบบนั้นนะครับ ”ไฮโลพูดออกมาอย่างไม่ทันคิดเมื่อสายตาของน้องมีดเริ่มหนักขึ้นเรื่อย ๆทำให้ทั้งโต๊ะเงียบสงัดลงทันใด
“ผะพี่สองคนเป็แฟนกันหรอครับ ” ไฮโลถึงกับสะอึกเมื่อเจอคำถามนี้จากน้องมีดพร้อมกับหันไปมองหน้าของเ้าน้องที่รอฟังคำตอบอย่างตั้งใจ
“มองด้วยตาก็น่าจะรู้แล้วไม่ใช่หรอครับ ” พี่ไม่ยอมพูดออกมาว่าสถานะตอนนี้คืออะไรแต่กลับพูดบ่ายเบี่ยงให้ฝ่ายตรงข้ามคิดกันเอง
“ขอโทษด้วยนะครับที่เราสามคนเสียมารยาท พอดีเราชอบที่พี่สองคนอยู่ด้วยกันนะครับมันเหมือนในนิยายที่ผมชอบอ่านเลย อย่างกับคู่รักในหนังสือแน่ะ ”เปียโนพูดออกมาด้วยความเขิน จนทำให้พี่กับน้องงงไปตาม ๆ กัน//อย่าบอกนะว่าเราเหมือนคู่เกย์ในนิยายอย่างนั้นหรอ//ไฮโลคิดอยู่ภายในใจ
จากนั้นบรรยากาศไม่ดีก็ค่อยๆ อ่อนลง มีการพูดคุยที่เป็กันเองมากขึ้น น้อง ๆก็เริ่มพูดถึงงานอดิเรกของตัวเองให้ฟังส่วนไพ่ก็เริ่มโฆษณาคอร์สเรียนของตัวเองให้น้อง ๆ ได้รับรู้ว่าสามารถมาลงเรียนได้ในราคากันเอง ราคาพิเศษสำหรับน้องสามคนเท่านั้น
“งั้นผมลงวิชาฟิสิกส์นะครับพี่ไพ่ ” มีดตัดสินใจลงเรียนด้วยทันทีซึ่งไม่ต่างกับอีกสองคนที่ถูกไพ่ตะล่อมให้ลงเรียนเช่นกัน
ในขณะที่ทั้งคู่กำลังนั่งรถไอ้แก่กลับบ้านโดยที่ไพ่เป็คนขับ
“ มึงนี่มันจริง ๆเลยนะงานที่ทำอยู่มันยังมากไม่พอรึไง ”
“ เงินดีนะครับพี่ไม่คิดมาเป็ติวเตอร์ช่วยผมหรอ ”
“มึงคงยังไม่รู้ซึ้งกับคำว่าภาระสินะ ”
“ ครับ ๆ ว่าแต่ช่วยเอามือออกจากเป้ากางเกงผมก่อนได้มั้ยครับเนี่ย ”
“ ทำไมก็อากาศมันหนาวหนิ มึงช่วยอุ่นมือให้กูแค่นี้ไม่ได้หรอ ”เสียงออดอ้อนนน่ารักกระซิบผ่านต้นคอจากทางด้วนหลัง
“ ถึงห้องเมื่อไหร่ผมจะรังแกพี่ให้สาสมเลย ชอบแกล้งผมดีนัก ”
“ มึงกล้า ”น้ำเสียงนั้นไม่พูดเปล่า มือน้อยที่ซุกนิ่ง ๆ กลับเริ่มขยับแตะ ๆ จนคนขับรถแทบขนาดสติ// ไอ้ไพ่ อดทนไว้ ที่ผ่านมามึงก็ทนได้ไม่ใช่รึไง ทนอีกสักหน่อย อีกนิดถึงห้องเมื่อไหร่มึงก็ไม่ต้องทนแล้ว บ้าเอ่ยพี่เขาไปเรียนรู้วิธีกวนประสาทแบบนี้มาจากไหนกันเนี่ย แต่ก่อนหวงตัวจะตายไม่ใช่รึไง//
171
