ตอนที่ 1: “ร่องรอยจากอดีต”
เสียงกีตาร์ไฟฟ้าดังกึกก้องจากเวทีเล็กๆ ในงานแสดงดนตรีใต้ดิน หลุดโลกกำลังโชว์ฝีมือเล่นกีตาร์แบบดิบๆ ผสานกับจังหวะแร็ปด่าโหดที่ทำให้คนดูทั้งฮือฮาและสะดุ้งไปพร้อมกัน ท่ามกลางความคึกคักนั้น สายดีดกำลังนั่งชิลอยู่ในมุมหนึ่งของห้อง หูฟังบีทแร็ปที่เขาเพิ่งแต่งสดๆ ช่วยกลบเสียงวุ่นวายรอบตัว “มันดีว่ะ” เขาพึมพำกับตัวเอง
หลังจากโชว์จบ หลุดโลกเดินมาทักสายดีด พวกเขาสองคนคุยกันถึงแผนการแสดงครั้งต่อไป แต่ก่อนที่พวกเขาจะออกไปดื่มฉลอง มีชายลึกลับคนหนึ่งเดินเข้ามาหาพวกเขา พร้อมยื่นจดหมายที่เขียนด้วยลายมือสั่นๆ ดูเร่งรีบ สายดีดเปิดอ่าน พลันสีหน้าที่เคยสดใสของเขากลับกลายเป็หม่นหมอง
"นี่มันอะไร?" หลุดโลกถามพร้อมเลิกคิ้ว
“จดหมายจากคนในอดีต…” สายดีดตอบ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ
จดหมายเล่าว่า มีเบาะแสบางอย่างเกี่ยวกับ "แจม" เพื่อนในวัยเด็กของสายดีดที่เขาเคยคิดว่าตายไปนานแล้ว และเบาะแสนั้นพาไปสู่เมืองเก่าที่สายดีดเคยใช้ชีวิตในวัยเด็ก หลุดโลกเห็นท่าทางไม่มั่นใจของสายดีด จึงบอกให้เขาตัดสินใจว่าจะไปหรือไม่
“จะหนีอดีตไปตลอดไม่ได้หรอก ถ้ามันรบกวนใจขนาดนี้ นายต้องไปเจอกับมัน” หลุดโลกพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
ด้วยความลังเล สายดีดจึงตัดสินใจตามหลุดโลกไปที่เมืองเก่า ระหว่างการเดินทาง หลุดโลกพยายามดึงความคิดของสายดีดออกจากความเงียบ ด้วยการถามถึงชีวิตในอดีตของเขา สายดีดเล่าแบบตัดทอนถึง "แจม" เพื่อนสนิทที่เคยแบ่งความฝันเดียวกันในการเป็แร็ปเปอร์ แต่เื่ราวนั้นกลับจบลงด้วยโศกนาฏกรรม
เมื่อทั้งคู่มาถึงเมืองเก่า พวกเขาพบว่าเมืองนี้ไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก ยังคงเต็มไปด้วยซากอาคารเก่าและถนนที่เต็มไปด้วยฝุ่น แต่สิ่งที่แปลกคือผู้คนในเมืองดูเหมือนจะมีบรรยากาศมืดมนและเงียบเหงา หลุดโลกตั้งข้อสังเกตว่าอาจมีบางอย่างผิดปกติ
ในขณะที่พวกเขาเดินสำรวจเมือง สายดีดเจอข้อความลึกลับที่ถูกเขียนไว้บนกำแพง “กลับมาที่นี่อีกครั้ง… ที่ที่ทุกอย่างเริ่มต้น” ข้อความนั้นทำให้เขาขนลุก เพราะมันเป็ประโยคที่แจมเคยพูดก่อนที่จะหายตัวไป
"นี่มันแปลกเกินไปแล้ว" หลุดโลกพูดพร้อมจับไหล่สายดีด
“บางที... ฉันควรเผชิญหน้ากับมัน” สายดีดตอบด้วยน้ำเสียงที่เริ่มมีความกล้าหาญ
เสียงเพลงแร็ปเบาๆ ดังมาจากตรอกเล็กๆ ใกล้ๆ ทั้งคู่หันไปมอง และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการเดินทางที่พวกเขาไม่
อาจหวนกลับมาได้อีกแล้ว…
369
