ในเมืองหนึ่งประเทศฝรั่งเศส ปี ค.ศ.1991 วันที่23 กุมภาพันธ์ ลอร์ด เรน เนิล ได้ทำการยึดอำนาจจาก เอริค เป็ผู้ปกครองเมืองอยู่ตอนนั่น หลังจากการยึดอำนาจเสร็จ การปกครอง เรน เนิล นั่นเป็เผด็จการแบบเบ็ดเสร็จทำให้มีประชาชนสุดจะทนและออกมาต่อต้าน เรน เนิล แต่ด้วยเรน เนิลนั่นมีกำลังพลมากมายอีกทั้งสรรพอาวุธต่างๆทำให้ประชาชนาเ็ล้มตายเป็จำนวนมาก
ในปี ค.ศ.1988 วันที่4 สิงหาคม เอริค ได้ถูกแต่งตั้งขึ้นเป็ผู้ปกครองเมืองแห่งหนึ่ง โดยรับการแต่งตั้งโดย รอย กษัตริย์ผู้ปกครองฝรั่งเศส
ข้าขอแต่งตั้ง เอริค โรอัล เป็ผู้ปกครองเมืองแห่งนี้ั้แ่นี้เป็ต้นไป เ้าจงปกครองแผ่นดินโดยธรรม ดูแลและปกป้องประชาชนของเ้า
หลังจากนั่น รอย ก็ได้มอบเกราะและดาบของอัศวินให้กับ เอริค เพื่อให้เป็เครื่องบรรดาศักดิ์ให้แก่ เอริค
ในปี ค.ศ.1991 วันที่18 พฤษาคม ที่ชนบทแห่งหนึ่งเมือง มีครอบครัวเล็กๆ ที่อาศัยอยู่ด้วยกัน 2แม่ลูก ในตอนเช้ามืดทุกวัน ผู้เป็แม่จะต้องเดินเอาผักไปขายในเมือง ส่วนลูกก็จะให้อาหารสัตว์ ที่อยู่ในสวนของเขา
วิล วิลจ้ะ ตื่นได้แล้วลูก ตื่นได้แล้ว เ้าขี้แงของแม่
ฮะแม่ แต่ตอนนี้มืดอยู่เลยนะฮะแม่
เร็วเข้าจ้ะลูก วันนี้แม่ต้องเอาผักไปขายที่ตลาดในเมืองฝากลูกให้อาหารวัวด้วยนะจ้ะ
ฮะแม่ เข้าใจแล้วฮะ นี้แม่ฮะ แม่รู้ไหมฮะ ในเมืองมีโบสถ์หลังใหญ่เท่านี้เลย! แล้วก็มีผู้คนเดินกันพุ่งพ่านเลยฮะแม่
แม่ไม่รู้หรอกจ้ะ แม่อยู่แต่กับลูก แม่ไม่ค่อยรู้เื่คนในเมืองหรอกจ้ะ แล้วลูกรู้ได้ยังไง ว่าในเมืองมีโบสถ์หลังใหญ่และมีผู้คนเยอะ
แม่ของวิลเริ่มสงสัย
เปล่าฮะ แม่ผมแค่.....
วิล เริ่มล่นลาน
แม่เห็นสีหน้าของลูกและก็เอ๊ะใจสงสัย
นี้! ลูกแอบเข้าเมืองใช่ไหม!
เปล่าฮะแม่ ผมแค่....
อย่ามาโกหกแม่
จากนั่นผู้เป็แม่ก็โผลเข้าไปกอดลูก
โถ่ลูกอย่าเข้าไปอีกนะ รู้ไหมลูกในเมืองมันอันตรายมากนะ
วิลได้แต่ทำหน้างงๆ
ฮะแม่เข้าใจแล้วฮะ
แม่รักลูกนะ
ผมก็รักแม่ฮะ
จากนั่นแม่ก็หยิบตะกร้าผักเดินเข้าไปในเมือง
วิลก็ได้โบกมือลาแม่
บายๆ ครับแม่
หลัจากให้อาหารวัวเสร็จ วิลก็ได้รออยู่หน้าบ้านของเขาจนถึงพบค่ำ แม่ของเขาก็ไม่มาสักที วิลได้แต่กอดเข่าตัวเองอยู่หน้าบ้าน และพูดประโยคเดิมซ้ำไปซ้ำมา
แม่ แม่ แม่อยู่ไหน แม่น่าต้องจะกลับมาแล้ว
ทันใดนั่น! ก็มีเสียงะเิจากในเมือง เสียงดังสนั่น เสียงะเินั่นก็ทำให้วิลใ
แม่! แม่อยู่ในเมืองนิ
วิลเริ่มวิ่งออกจากหน้าบ้านตนเองและร้องไห้ไปตามทางพร้อมกับะโเรียกแม่
แม่! แม่อยู่ไหน!
ทันใดนั่นเขาก็สดุดล้มลงและเรียกหาแม่ด้วยเสียงเบาๆ และใบหน้าที่ชะโลมด้วยน้ำตาจากนั่นก็สลบลงไป
แม่ฮะ แม่อยู่ไหน