กันต์มองเพื่อนที่มีท่าทางเหมือนอยากจะอาละวาดด้วยความรู้สึกไม่เข้าใจ
" ปล่อยกูนะเว้ย กูจะไปจัดการมัน มันกล้าดียังไงมาข่มขู่กูแบบนี้ เป็แค่ผู้หญิงที่เคยตามขอความรักกูแท้ๆ"
เจษฎายังคงหัวร้อน เขาควบคุมตัวเองไม่อยู่
" มึงเป็บ้าอะไรวะ อยู่ดีๆจะไปทำร้ายผู้หญิงแบบนั้น ตั้งสติหน่อย!!"
ัตบหัวเพื่อนเรียกสติ ก่อนที่จะรู้สึกตื่นตระหนกเมื่อเจษฎาหันมามองเขาด้วยดวงตาแดงก่ำอย่างน่ากลัว
" มึงตบหัวกูทำไมวะ มึงอยากตายเหรอ!"
" อ้าวเฮ้ย!! ไอ้เชี่ยนี่ พวกกูเป็เพื่อนมึงนะเว้ย "
อนุชาเริ่มรู้สึกไม่พอใจ เขาหันไปกระซิบกระซาบกับัด้วยความรู้สึกไม่เข้าใจ
" มึงว่ามันป่วยหรือเปล่าวะ"
" ไม่รู้ว่ะ แต่ไม่เคยเห็นมันสติแตกแบบนี้มาก่อน"
ถึงแม้เสียงของทั้งสองคนจะเบา แต่พวกเขาก็ไม่ได้ถึงขนาดพูดลับหลัง และก็เป็การพูดกันแบบไม่ได้คิดอะไรมาก
แต่เจษฎาที่ได้ยินแบบนั้นก็เริ่มมีท่าทางรุนแรงมากขึ้น
" กูไม่ได้ป่วย พวกมึงอย่ามาพูดหมาๆนะ กูไม่ได้ป่วย กูไม่ได้ป่วย!!"
เจษฎาะโลั่นก่อนจะรีบวิ่งหนีไป เขาไม่ยอมรับเด็ดขาด เขาปกติดี หมอพวกนั้นก็ไม่เข้าใจเขา
เจษฎาเข้าไปนั่งในรถพร้อมกับสงบสติอารมณ์ เขาเอายาขึ้นมากินด้วยมือที่สั่นเทา ถึงแม้จะไม่อยากยอมรับ แต่ว่ายาระงับประสาทพวกนี้มันก็ช่วยเขาได้บ้าง
เสียงโทรศัพท์และเสียงข้อความดังอยู่ตลอด
" ผู้หญิงพวกนี้จะอะไรนักหนาวะ ไม่รู้ด้วยแล้วเว้ย!! "
เจษฎามองโทรศัพท์ที่เห็นข้อความของหญิงสาวถึง 10 คน และคำถามเป็ไปในทำนองเดียวกันว่าเื่ในวันนี้หมายความว่ายังไง เขาก็รู้สึกปวดหัว ก่อนที่จะปิดโทรศัพท์และขับรถกลับที่พัก
ก็แค่ผู้หญิง รอให้เื่เงียบก่อนเขาสามารถหาเหยื่อคนใหม่เมื่อไหร่ก็ได้
หลังจากเื่ราวสงบลง ชลดาก็เดินไปที่ร้านขายโทรศัพท์เพื่อดูไอแพดเครื่องที่เธอ้า
เธอ้าไอแพดสำหรับวาดรูปและดีไซน์ชุดแบบต่างๆ และในอนาคตเธออาจจะได้เป็เ้าของร้านและอยู่ได้ด้วยตัวของเธอเอง ถึงแม้จะ้าเข้าหาเมธัสแต่เธอก็ต้องหาทางเผื่อไว้
"ฉันขอตัวไปเลือกซื้อของก่อน คุณโกเมนก็ไปนั่งพักบ้างเถอะนะคะ เห็นยืนทั้งวันเดี๋ยวจะเหนื่อยเอา"
" ไม่เป็ไรครับ ผมทำตามหน้าที่ "
น้ำเสียงที่เ็าที่ตอบกลับมาทำให้ชลดามีสีหน้าเศร้าหมองลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งสีหน้าแบบนั้นก็ทำให้โกเมนรู้สึกสงสารขึ้นมาชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะกลับมานิ่งเหมือนเดิม ก็แค่ผู้หญิงที่เต็มไปด้วยมารยาสารพัด เขาไม่มีทางหลงกลเธอหรอก
ชลดาเดินเข้าไปเลือกซื้อไอแพดเครื่องที่เธอสนใจ ในขณะที่กำลังเลือกพนักงานก็เข้ามาให้คำแนะนำอย่างละเอียด
ด้านนอก โกเมนรายงานเื่ที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้กับธนาคนสนิทของนายท่านได้ทราบเื่ ส่วนเื่ที่เธอขอให้ทำเขาก็ได้ส่งไปให้บอดี้การ์ดคนอื่นจัดการเรียบร้อย และอีกไม่นานก็น่าจะรู้เื่ทั้งหมด
หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ โกเมนก็กลับมาทำหน้าที่ของตัวเองต่อโดยการจ้องเขม็งไปที่หญิงสาวตลอดเวลา ก่อนที่เขาจะตาโตเมื่อเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งทำท่าทางเหมือนอยากจะเข้าไปทำความรู้จักกับชลดาอย่างชัดเจน
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังยืนนิ่งและสังเกตการณ์ต่อไป เขาอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะมีท่าทียังไงกับผู้ชายที่เข้าหา
โกเมนขยับถอยออกไปพร้อมกับซ่อนตัวอย่างแเี เขาอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะแสดงตัวตนแบบไหนออกมาถ้าหากเธอคิดว่าไม่ได้ถูกจับตามอง
" ขอโทษนะครับ คุณกำลังสนใจไอแพดรุ่นนี้เหรอครับ ผมกำลังใช้รุ่นนี้อยู่เลย สามารถให้คำแนะนำคุณได้นะครับ"
น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่ฟังดูอ่อนโยนและสุภาพดังขึ้นจากข้างๆ ทำให้ชลดาหันไปมอง ก่อนที่จะเห็นชายหนุ่มอายุน่าจะมากกว่าเธอเล็กน้อยยืนยิ้มส่งมาให้ ทั้งที่ดูเหมือนแสดงท่าทางสุุภาพแต่เธอดูออกเลยว่าอีกฝ่ายหลงตัวเองแบบสุดๆ และคงคิดว่าจะสามารถจีบใครก็ได้
" ขอบคุณมากนะคะ แต่พนักงานอธิบายไปหมดแล้วค่ะ ก็เลยไม่ได้สนใจอะไรเพิ่ม"
" อย่างนั้นเหรอครับ อืมม ว่าแต่ว่าคุณมาที่นี่คนเดียวหรือเปล่า สนใจไปทานอาหารกลางวันด้วยกันไหมครับ เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง ผมมาคนเดียวรู้สึกเหงามากเลยนะครับ ไม่มีเพื่อนไปทานข้าวด้วยเลย จะเป็การเสียมารยาทหรือเปล่าครับถ้าผมอยากจะทำความรู้จักกับคุณ"
สายตากวาดมองโดยรอบเหมือนอยากจะให้แน่ใจว่าสาวที่เขาสนใจมาคนเดียวจริงๆ
" เอ่อ... คงไม่สะดวกค่ะ และอีกอย่างสามีของฉันก็น่าจะไม่ชอบใจด้วย "
ชลดาพูดออกมาตามตรง ทำให้ชายหนุ่มที่คาดหวังความสัมพันธ์กับหญิงสาวที่เขาถูกตาต้องใจถึงกับหยุดชะงัก
" ขะ..ขอโทษด้วยนะครับ ถ้ายังไงผมขอตัวก่อน"
ชลดามองชายหนุ่มที่เดินออกจากร้านด้วยท่าทางเขินอายและเสียหน้า ก่อนที่เธอจะส่ายหน้าและกลับมามองดูไอแพดที่อยู่ตรงหน้า
" เรียบร้อยแล้วค่ะ เดี๋ยวฉันขอไปดูร้านผ้าต่อนะคะ"
ชลดาบอกกับโกเมนก่อนที่จะเดินไปหาร้านผ้าที่น่าสนใจ
เธอรู้สึกสะดุดตากับผ้าชนิดหนึ่งที่มีลักษณะทิ้งตัวและไม่ยับ น่าจะเหมาะกับการเอามาทำชุดสำหรับใส่สบายๆไม่จำเป็ต้องรีด ที่สำคัญยังดูสวยหรูเป็อย่างมาก เมื่อเห็นแบบนั้นเธอจึงซื้อผ้าชนิดนั้นพร้อมกับผ้าอีก 2-3 แบบกลับไปด้วย โดยจ่ายเงินจากบัตรที่ได้รับมาด้วยท่าทางที่เบิกบานใจ
ชีวิตที่แล้วเธอต้องลำบากมามาก ชีวิตที่ได้กลับมาในครั้งนี้เธอจะทำให้ดีที่สุด
" นายท่านครับ ตอนนี้โกเมนกำลังตามดูแลคุณชลดาอย่างใกล้ชิด และเธอก็ได้เจอกับคนรักของเธอที่นั่นด้วยครับ"
ธนาจงใจพูดอย่างคลุมเครือ ก่อนที่จะจับตาดูสิหน้าของเมธัสอย่างละเอียด
" นายอยากตกงานมากสินะ"
แต่ทันทีที่น้ำเสียงนิ่งๆพูดขึ้นมา แม้จะไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากเอกสารแต่ก็ทำให้เขาถึงกับหายใจไม่ออก
" ขะ...ขอโทษครับ คือคุณชลดาได้เจอกับอดีตคนรักของเธอ ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะพยายามขอให้เธอกลับไปหาเขา และเกือบจะมีเื่ทำร้ายร่างกายกันครับ"
" มีอะไรอีก"
" เธอขอให้คนของเราสืบเื่ของนายเจษฎาอย่างละเอียด แล้วตอนนี้ข้อมูลทุกอย่างก็ได้ส่งมาถึงผมแล้วครับ"
ธนายื่นซองเอกสารให้กับเมธัสอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะไปยืนอยู่ข้างๆเพื่อรอฟังคำสั่ง
เมธัสเปิดซองเอกสาร ก่อนที่จะอ่านรายละเอียดทั้งหมด สมองที่ชาญฉลาดประมวลผลอย่างรวดเร็วทำให้เขาสามารถเข้าใจเื่ต่างๆได้เป็อย่างดี
" คบกับผู้หญิงหลายๆคนเพื่อถ่ายรูปและวีดีโอพวกเธอเพื่อนำไปขายหารายได้สินะ "
" ครับ "
" แล้วชลดา..."
" ไม่มีข้อมูลครับ ดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่ตกเป็เหยื่อของมัน เพราะรูปที่มันส่งไปในกลุ่มลับมีแค่รูปที่เธอใส่เสื้อผ้าตามปกติ และดูเหมือนจะมีคนสนใจเป็อย่างมาก แต่ก็ไม่มีรูปส่งไปตามคำเรียกร้อง น่าจะยังหาโอกาสไม่ได้เพราะเธอมาแต่งงานกับนายท่านก่อน"
ธนาบอกตามความจริง จุดนี้ทำให้เขารู้สึกชื่นชมชลดาอยู่บ้าง เพราะถ้าหากชลดาตกเป็เหยื่อของเจษฎาจริง ถึงเขาจะสงสารแต่ก็จะยิ่งรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ไม่เหมาะสมกับนายท่านของเขา
" อืม ดูแลเธอให้ดี ถ้าเธออยากให้คนของเราทำอะไรก็ให้ทำตามคำสั่งของเธอ "
" ครับ"
เมธัสบอกสั้นๆ ก่อนที่จะกลับไปทำงานต่อ
่นี้เขารู้สึกเบื่อๆ แล้วอยู่ดีๆผู้หญิงที่เคยมีท่าทางหวาดกลัวและไม่ชื่นชอบเขากลับมาทำตัวเหมือนอยากจะตีสนิท มันเลยทำให้เขาอยากจะดูว่าเธอจะทำอะไรต่อไป
บางทีเขาอาจจะหายเบื่อก็ได้
![(E-Book) เกิดใหม่อีกครา วานวาสนาไม่ข้องเกี่ยว เล่ม 2 (เล่มจบ) [BL]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1711118234_30245092.webp)
3K
![[มีอีบุ๊กที่MEB] ข้ามมิติมาเป็นลูกสะใภ้ปากร้ายของตระกูลชาวนา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1717593399_74792433.webp)
