'อืมมม นี้มันกี่โมงแล้วละเนี้ย โทรศัพท์อยู่ไหน'
ด้วยสภาพเพิ่งตื่น ผมเอามือควานหาโทรศัพท์ของตัวเอง
'เพิ่ง 6 โมงเอง นอนต่อดีกว่า'
พอรู้เวลาผมก็หลับตานอนต่อแต่ยังไม่ทันจะหลับดี ก็มีเสียงมาเคาะที่ประตู
ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง
'เต้ ตื่นได้แล้วลูก'
'อืมมมมมม'
'เต้โว๊ยยยยย'
'รู้แล้วววววว'
'รู้แล้วก็ตื่นสิเฮ้ย'
'เดี๋ยวออกไปปปปป'
พ่อของผมได้ทำการมาเคาะประตูเพื่อเรียกให้ผมออกไปอาบน้ำแต่งตัวไปวิทยาลัย
อะไรแต่เช้าวะเนี้ยยยยย ผมได้แต่บ่นในใจเพราะไม่อยากมีปัญหากับพ่อทีหลัง
ขออีก 5 นาทีไม่ได้หรือไงกัน เมื่อคืนก็นั่งทำรายงานส่งอาจารย์จนดึกดื่นด้วย เฮ้อออ แล้วผมก็หลับตาลงอีกครั้ง
สักพัก . . . ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง
'เต้โว๊ยยย จะสายแล้วนะลูก ยังไม่ตื่นอีก'
'รู้แล้วววววว เดี๋ยวออกไปปปปป'
อะไรอีกละเนี้ย เพิ่งจะกี่โมงเองไม่เห็นต้องรีบขนาดนั้นเลย
ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเปิดหน้าจอดู 6:30 นาที . . . เฮ้ยยยย ตูมี time warp เรือหายแล้วไง
ผมรีบกุลีกุจอลุกจากเตียง ไปหยิบผ้าขนหนูแล้วเดินออกจากห้องเพื่อไปอาบน้ำทันที พออาบน้ำที่เย็นของตอนเช้าเสร็จแล้วผมก็กลับเข้าห้องไปแต่งตัวเตรียมตัวไปวิทยาลัย พอออกมาจากห้องผมก็ไปนั่งกินข้าวหน้าทีวีตามปกติ
'เดี๋ยวนี้เรียกไม่ค่อยจะลุกนะ'
'ก็มันง่วงอ่ะ ไม่อยากจะตื่นสะด้วยซ้ำ'
'ไม่ต้องบ่นมาก กินๆไป แล้วก็ไปวิทยาลัยได้แล้ว'
'ก็กินอยู่จะมาชวนคุยทำไมอ่ะ'
ผมนั่งกินข้าวจนหมดแล้วลุกขึ้นไปเอามอเตอร์ไซค์ของผมเตรียมตัวกำลังจะออก
'วันนี้เลิกกี่โมงอ่ะ'
'4โมงครึ่งมั้ง ไม่รู้ดิแล้วแต่อารมณ์จารย์'
'. . .'
'ทำไมอ่ะ'
'ว่าจะให้ไปจ่ายค่าไฟให้หน่อย'
'เดี๋ยวตอนกลับมาแล้วค่อยไปจ่ายไม่ได้หรอ ี้เีออกไปไหนตอนเข้าวิทยาลัยไปแล้วอ่ะ'
'เออ ๆ งั้นเดี๋ยวตอนกลับมาแล้วค่อยไปจ่ายค่าไฟนะ'
หลังจากที่คุยกับพ่อเสร็จ ผมบิดมอไซค์ออกจากบ้านด้วยความชิวๆ เพราะมันยังไม่ถึง 7.40 ผมเลยชิวได้ ระหว่างทางที่ผมขับมอไซค์มานั้น ผมก็นึกย้อนกลับไปที่ความฝัน
วันนี้ฝันอะไรไปหว่า ทำไมมันเหมือนจะมีความสุข เอิ่ม. . .นึกไม่ค่อยออกแห่ะ มันเป็เื่อะไรยังไงกันน่าาาา
สิ่งเดียวที่ผมนึกออกคือผมอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าตาสวย แล้วผมก็เผลอยิ้มที่มุมปาก
อยากฝันเห็นเื่แบบนี้อีกจัง ขณะที่ผมคิดอะไรเพลินๆผมก็มาถึงวิทยาลัยแล้ว
วันทั้งวันผมเอาแต่เรียน เรียน เรียน จนสมองผมเกือบจะะเิเอา แต่อย่างน้อยตอนพักเที่ยงผมก็ยังมีงานอดิเรกอีกอย่างหนึ่งก็คือการไปนั่งโง่ๆอยู่ที่สนามบาสของวิทยาลัย
'พี่เต้ หวัดดีครับ'
'ดีครับๆ'
น้องในสนามบาสมาทักทายผมเพราะว่าผมอายุเยอะกว่าละนะ
'พี่เต้ต้ต้ต้ต้ต้ต้ต้ หวัดดีครับ'
'จะเรียกอะไรขนาดนั้นละเฮ้ยย'
ส่วนไอนี้ชื่อแนม เป็น้องที่สนามบาสเหมือนกันแต่ไอตัวนี้จะสนิทกับมันมากเพราะว่าเล่นบาสกับมันบ่อยๆ
'พี่เต้ น้องหิวหมูกระทะ'
'ตังไม่มีจะแ-กแล้วเฮ้ย ใจเย็นๆ'
พอผมบอกไปอย่างงั้นมันก็หันกลับไปเล่นเกมต่อ ผมเอากระเป๋าที่ใส่สาระพัดหนังสือวางที่เสาผมก็มองหาที่นั่งแล้วก็ไปนั่งอยู่ตรงนั้นพร้อมกับหยิบโทรศัพท์คู่ใจออกมาเพื่อเล่นเน็ต
ส่วนมากที่ผมดูก็มีนิยายแนวไปเกิดใหม่ที่ต่างโลกแล้วOPบ้าง หรือจะแนวที่เล่นเกมอยู่ดีๆแล้วก็ไปโผล่ที่อีกโลกหนึ่งบ้าง แต่ที่แน่ๆคือต้องคุณหมี คุณหมีที่ชอบหักสามัญสำนึกของคนต่างโลกสะป่นปี้แล้วทำเหมือนตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ว่าคุณหมีก็ยังน่ารักอยู่ดี
อ่ะ อ่ะ เห็นงี้ผมไม่ใช่หมีนะ แค่เห็นว่าน่ารักเอง แล้วก็อีกเหตุผลก็คือผมอยากมีพลังเวทย์เหมือนในนิยายก็แค่นั้นเอง
อยากรู้ว่าตัวเองจะเป็ได้แค่ตัวประกอบหรือตัวเอกกันแน่
หลังจากที่ผมปล่อยให้เวลาผ่านไปเรื่อยๆจนถึงเวลาเข้าเรียนผมก็เดินไปหยิบกระเป๋าเพื่อเข้าเรียนในคาบต่อไป
กว่าผมจะเรียนเสร็จก็ปาเข้าไป 4 โมง 40 แล้ว กลับถึงบ้านเกือบ 5 โมงแน่ๆเลย
ผมเดินไปที่โรงจอดรถที่อยู่หน้าวิทยาลัยเพื่อกลับบ้าน ผมก็เห็นกลุ่มผู้หญิงนั่งทำงานกันอยู่ แต่ผมก็ไม่ได้สนใจสักเท่าไหร่ ผมก็เดินต่อไปอีกประมาณสามสี่ก้าวผมก็หันไปมองอีกรอบ มันทำให้ผมต้องขยี้ตาดูเพื่อให้แน่ใจว่าผมตาฝาดหรือผมเห็นจริงๆ
แว๊บแรกที่เห็น ผมเห็นผู้หญิงที่ผมลิมไปแล้วระหว่างที่เรียนจนปวดหัว ทำไมหน้าคุ้นๆจังเลยนะ แต่ว่าผมก็ไม่รู้จักเธออยู่ดี พอผมขยี้ตาดูก็เธอก็หายไปจากที่นั่งตรงนั้นแล้ว
ห๊ะ !!! หายตัวได้ด้วยหรอ ผมเลิกคิดเื่นั้นแล้วเดินต่อไปที่โรงจอดรถ อ้าวไม่ได้หายตัวได้นี้หว่า แค่เดินมาตอนที่ผมขยี้ตานี้เอง หญิงสาวกำลังเดินออกไปหน้าวิทยาลัยเพื่อไปรอรถที่ป้ายรถเมย์
ผมขับมอไซค์ออกสู่ท้องถนนเพื่อกลับบ้าน
หลังจากที่ผมถึงบ้าน ผมก็ไปทำธุระจ่ายค่าไฟ ทำการบ้าน อาบน้ำ เล่นเกม
พอถึงเวลาผมก็ปิดคอมนอน
ผมล้มตัวลงนอนกับเตียงของผม
เฮ้อออ วันนี้ปวดหัวแห่ะ รีบนอนดีกว่า