THE LUCKY MAN

มีคนเคยพูดเอาไว้ว่า ‘ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว’ มันไม่มีอยู่จริง แต่คงใช้ไม่ได้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ ในขณะที่อาตเดินกลับบ้านไปพร้อมฟ้า เขาก็ได้เห็นตำรวจหลาย10นายเข้ามาในมหาลัย ซึ่งแน่นอนว่าพวกเขาได้มาทำการจับกุมเจมส์ไปสอบสวน ในข้อหากักขังหน่วงเหนี่ยวผู้อื่น กับข้อหาใหญ่อีก1คดี ซึ่งนั่นก็คือ ข้อหาข่มขืนและพรากผู้เยาว์ งานนี้เจมส์คงติดคุกไปอีกหลายสิบปีเป็นแน่
แล้วเรื่องบังเอิญอีกอย่างที่อาตยังคงไม่รู้ก็คือ เมื่อพ่อของเจมส์ที่เป็นผู้อำนวยการของโรงพยาบาลเอกชนแห่งใหญ่ได้ทราบข่าวนี้ เขาก็ได้หาวิธีการที่จะมาเล่นงานอาตและคนที่เกี่ยวข้อง แต่ในขณะที่เขากำลังปรึกษากับฝ่ายกฎหมายของเขานั้น ก็ได้มีตำรวจกลุ่มใหญ่เข้ามาจับกุมตัวเขาในข้อหาฉ้อโกงเงินอุปกรณ์ทางการแพทย์หลายสิบล้านบาท ร่วมไปถึงการที่ตำรวจขุดพบหลักฐานว่าเขามีส่วนในการจ้างวานฆ่าผู้อำนวยการคนเก่า และนั่นก็ทำให้เขาถึงกับจนตรอกไปเลย ใช่แล้วนี่เป็นฝีมือของสุพรรษาที่เป็นคนจัดการเรื่องราวดังกล่าว โดยเธอกังวลว่าอีกฝ่ายคงไม่ยอมหยุดเป็นแน่ เธอจึงได้ทำการจัดการอีกฝ่ายก่อนที่จะได้มีโอกาศทำอะไร
“วันนี้ตำรวจเยอะจังเลยนะ” ฟ้าเอ่ยปากออกมาเมื่อได้เห็นตำรวจมากมายในมหาลัย
“ทำงานได้รวดเร็วจริงๆ” อาตพึมพำออกมา
“เมื่อกี้ว่าไงนะ”
“ไม่มีอะไรหรอก! พอดีคิดว่าตำรวจคงมาจัดการรุ่นพี่นั่นเฉยๆ”
“ตำรวจจับรุ่นพี่?? ไม่ใช่เรื่องนี้เป็นเรื่องเล็กๆหรอ” ฟ้าถามออกมาอย่างงงๆ
“พอดีว่ามีหลักฐานที่ว่ารุ่นพี่นั่นได้ขืนใจผู้หญิงหลายคน ทางอาจารย์เลยแจ้งให้ตำรวจมาจับนะ” อาตอธิบายออกมา
“อะไรนะ! ขืนใจ?”
“ใช่แล้ว เขาเป็นผู้ชายที่เลวมาก” สายตาของอาตเปลี่ยนเป็นเย็นชา
“เลวจริงๆ” ฟ้าก้นด่าออกมา
“ ไม่ต้องกลัวนะ! ฉันจะปกป้องเธอเอง ” อาตจูบไปที่หน้าผากฟ้าเบาๆ
“ นายทำบ้าอะไร เดี๋ยวคนก็เห็นเข้าหรอก ” ฟ้าพูดออกมาทั้งๆที่หน้าแดงอยู่
“ หรือจะให้จูบปากเหมือนคราวก่อนดี ” อาตพูดหยอกออกไป
“ถ้านายยังพูดเรื่องนี้อีกฉันจะไม่พูดกับนายอีกแล้ว”
“ โอ๋ๆๆ ไม่โกรธนะไม่โกรธ”
“เหมี๊ยวเหมี๊ยวเหมี๊ยวเหมี๊ยว” เจ้าเอ๋อร้องออกมาเหมือนกับว่าจะช่วยอาต
“เห็นแก่เจ้าเอ๋อ คราวนี้ฉันจะไม่โกรธนายก็ได้”
“.........” อาตเหลือบไปมองเจ้าเอ๋อที่ทำท่าทางราวกับเป็นผู้มีพระคุณ
“เจ้าแมวนี่ มันจะฉลาดเกินไปหรือเปล่านะ” อาตพึมพำออกมา
---- ร้าน A&P
กริ๊งๆๆ
“ สวัสดีครับหัวหน้าแล้วก็คุณฟ้า” เก่งกล่าวทักทายออกมาเมื่อเห็นคนทั้งสองเดินเข้ามาในร้าน
“สวัสดีครับคุณเก่ง และก็ทุกคนด้วย” อาตกล่าวทักทายออกมาให้กับบรรดาพนักงาน
“ นั่นเจ้าของร้านนี้นี่”
“คนที่นายบอกว่าเล่นเปียโนขั้นเทพนะเหรอ”
“ใช่แล้ว”
“เจ้าของร้านเล่นให้ฟังหน่อยนะค่ะ”
เสียงของเหล่าบรรดาลูกค้าที่เคยได้ฟังอาตบรรเลงเปียโนวันนั้น ต่างพูดขอร้องอาตให้เล่นเปียโนให้ฟังสัก 1 บทเพลงก็ยังดี
“อาต พวกเขาพูดเรื่องอะไรกันเหรอ” เมื่อฟ้าได้ยินที่ลูกค้าพูดออกมาก็รู้สึกงุนงงเป็นอย่างมาก โดยครั้งก่อนที่เธอมานั้น เธอมาไม่ทันได้ยินเขาบรรเลงเพลง ในตอนนั้นเธอมาทันตอนที่เขาเล่นจบพอดี และด้วยอารมณ์คิดถึง เธอจึงไม่ได้สังเกตคนรอบข้างเลย เธอรู้เพียงแต่ว่าเขานั้นได้เล่นเปียโนให้กับลูกค้าฟังก็เท่านั้น
“ไม่มีอะไรหรอก แค่พวกเขาอยากให้ฉันเล่นเปียโนให้ฟังก็เท่านั้น” อาตยิ้มแหยงๆ
“แล้วรออะไรอยู่เหรอ ไปเล่นให้พวกเขาฟังสิ” ฟ้ายิ้มออกมาเมื่อเห็นหลายๆคนชื่นชมในตัวแฟนของเธอ
“ถ้าฟ้าพูดอย่างนั้นก็ได้” อาตเอาเจ้าเอ๋อไปไว้ในโซนสัตว์เลี้ยงแล้วก็เดินไปนั่งที่เปียโน
“เฮ้! เจ้าของร้านกำลังจะเล่นเปียโนแล้ว พวกเราเงียบๆ” หนึ่งในลูกค้าพูดออกมา และนั่นและสร้างความงุนงงให้กับลูกค้าบางส่วนที่ยังไม่เคยได้ฟัง
“ก็แค่เล่นเปียโนเองไม่ใช่เหรอ จะจริงจังอะไรขนาดนั้น” ลูกค้าที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรพูดออกมา
“เขาบอกให้เงียบก็เงียบเถอะนา” ลูกค้าอีกฝั่งพูดออกมา
“????????????????............” อาตเริ่มบรรเลงบทเพลงอันดับที่ 16 ที่เคยได้เล่นในโรงละครออกมา ด้วยครั้งนี้อาตได้ตั้งใจเล่นมากกว่าที่เล่นในโรงละครซะอีก สาเหตุก็เพราะว่าฟ้าได้อยู่ฟังที่นี้ด้วย มันจึงทำให้ท่วงทำนองนี้ดูน่าหลงไหลมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม
“.........????????..”เสียงทำนองได้จบลง พร้อมกับเสียงตบมือที่ค่อยๆดังขึ้น
“สุดยอดเลยเจ้าของร้าน ครั้งหน้าผมต้องมาร้านนี้อีกให้ได้ เพราะงั้นแล้วครั้งหน้าคุณช่วยเล่นให้เราฟังอีกทีนะครับ”
“ ฉันไม่ได้พูดคำนั้นออกมาเลย” ลูกค้าที่ตำหนิออกมาก่อนหน้าเริ่มรู้สึกผิด
“สุดยอดไปเลยอาต ฉันไม่รู้เลยว่านายจะเล่นเก่งขนาดนี้” ฟ้าพูดชมออกมาด้วยสายตาที่เป็นประกาย
“ ก็เราเป็นแฟนของดาราเลยนะ จะไม่ให้มีความสามารถพิเศษเลยได้ยังไง ” อาตพูดพร้อมกับลูบผมของฟ้า
“ฉันลืมไปเลยว่านายคือ…….. ” ก่อนที่ฟ้าจะพูดจบ อาตก็เอามือปิดปากอีกฝ่าย
“เรื่องนั้นพูดไม่ได้นะ” อาตพูดออกมา
“ ฉันขอโทษนะ! ฉันลืมไปเลยว่าเรื่องนั้นไม่ควรพูด” ฟ้าพูดออกมาพร้อมความรู้สึกผิด
“ไม่ต้องโทษตัวเองหรอกนะ.” อาตกล่าวออกมาอย่างอ่อนโยน
“เอาล่ะ ฟ้าไปรอที่โต๊ะตัวนั้นก่อนนะ เดี๋ยวเราไปทำอะไรมาให้กิน”
“อือ ฉันจะรอนะ”
อาตไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก แต่กลับเดินเข้าไปในครัวเพื่อทำสเต็กเนื้อแกะออกมา 6 จาน
30 นาทีให้หลัง อาตเดินออกมาจากห้องครัว พร้อมกับนำอาหารไปให้เหล่าพนักงานและเจ้าเอ๋อก่อน
“นี่ทุกคน ผมทำอาหารให้พวกคุณกินด้วย”
“ขอบคุณค่ะหัวหน้า คุณนี้ใจดีสุดสุดไปเลย”มิ้นพูดออกมา
“กินให้อร่อยนะ” อาตพูดออกมาพร้อมกับไปเสิร์ฟอาหารให้กับฟ้า
“เอาหละนี่คืออาหารสูตรพิเศษที่ทำให้กับฟ้าเลยนะ” อาตยิ้มออกมา
“น่ากินจัง”
“ลองดูสิ” เมื่ออาตพูดจบ ฟ้าก็ตัดสเต็กเนื้อแกะใส่เข้าปาก
“อร่อยมากๆเลยอาต ” ฟ้าพูดชมออกมา แต่ในขณะนั้นเองเกษณีที่นั่งอยู่บริเวณนั้นก็ได้เดินมาหาอาต
“เจ้าของร้าน นายมีเมนูเนื้อด้วยเหรอฉันขอจานนึงสิ”
“ พอดีไม่มีเมนูนี้อยู่ในร้านครับ” อาตพูดปฏิเสธออกมาอย่างสุภาพ
“ ทำไมคุณทำให้ผู้หญิงคนนี้กินได้ แต่ทำให้คนอื่นกินไม่ได้ล่ะ ” เกษณีพูดออกมาอย่างเอาแต่ใจ
“ อาตไปทำให้เขาเถอะ” ฟ้ากลัวว่าอาตจะลำบากใจ จึงขอให้เขาไปทำให้อีกฝ่ายด้วย
“ก็ได้ฟ้า” อาตเดินกลับเข้าห้องครัวอีกครั้ง ทางด้านเกษณีตอนนี้นั้น เธอไม่ได้รู้สึกเป็นผู้ชนะเลยแม้แต่นิด แต่กลับรู้สึกเป็นผู้แพ้มากขึ้นกว่าเดิม
10 นาทีให้หลัง อาตก็เดินกลับมาพร้อมกับสเต็กในมือพร้อมกับเสิร์ฟให้อีกฝ่าย
“นี่ครับของคุณ” อาตพูดออกมา
“ขอบใจ”
“เจ้าของร้านมีเมนูใหม่ด้วยเหรอ! ผมขอด้วยคนสิ” ลูกค้าคนหนึ่งพูดออกมา
“เอ๋!เมนูใหม่ ผมก็ขอด้วยคน”
“ผมด้วย”..เหล่าลูกค้าพูดออกมาตามๆกัน และนั่นทำให้อาตทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องกลับไปเข้าครัวอีกครั้ง เป็นเวลากว่า1ชั่วโมงกว่าที่อาตจะเสิร์ฟไปหมดทุกโต๊ะ
“อร่อยมากเจ้าของร้าน” เหล่าบรรดาลูกค้าต่างเอ่ยชมออกมา ถึงแม้ว่ามันจะมีราคาเป็นร้อยพวกเขาก็คิดว่ามันคุ้มค่ามากๆกับอาหารมื้อนี้
“เห็นทีต้องสอนสูตรให้พนักงานแล้วสิ” อาตพึมพำออกมา แล้วในขณะนั้นเอง อาตก็เหมือนกับว่าจะคิดอะไรได้ เขาเดินไปหาเก่งในทันที
“คุณเก่งคุณช่วยผมไปขนแก้วไวน์หน่อย”
“แก้วไวน์? หรือว่าหัวหน้าจะเสิร์ฟไวน์นั้น!” เก่งพูดออกมาอย่างตกใจ
“ใช่แล้วล่ะ แต่จะเสริฟเฉพาะ’ลืมกาล’เท่านั้น แล้วฉันก็จะสอนพวกนายทำสเต็กเนื้อแกะด้วย สนใจไหม?” อาตถามออกมา
“สนใจครับหัวหน้า เดี๋ยวผมจะไปช่วยคุณเอง” พูดจบเก่งก็เดินตามหลังอาตไปเอาแก้วไวน์ที่ห้องใต้ดิน เมื่อเขากลับขึ้นมา เก่งก็ได้ให้อัสนีช่วยในการแจกแก้วไวน์ให้กับทุกโต๊ะ พร้อมกับรินให้ด้วย
“นี่คือไวน์สุดพิเศษที่ทางเราทำขึ้นมาเอง เราขอตอบแทนทุกท่านที่มาอุดหนุนเราเป็นประจำด้วยไวน์แดงแก้วนี้ เชิญดื่มได้เลยครับ” อาตกล่าวออกมาพร้อมกับชูแก้วไวน์ในมือ
เมื่อบรรดาลูกค้าได้ชิม ก็รู้สึกตะลึงเป็นอย่างมาก พวกเขาดื่มด่ำไปกับรสชาตินั้นจนเกือบจะลืมเวลา เมื่อพวกเขารู้สึกตัว ก็ได้เดินไปหาอาตเพื่อขอซื้อไวน์ในทันที แต่สิ่งที่พวกเขาได้ยินนั้น กลับกลายเป็นความผิดหวัง เพราะอาตไม่สามารถขายให้พวกเขาได้
“ไม่ต้องกลัวนะครับทุกคน อีกไม่นานผมจะเปิดโรงงานไวน์ขึ้นมา แล้วเมื่อมันวางขายเมื่อไหร่ถ้าพวกคุณยังสนใจมันอยู่ก็มาหาซื้อได้นะครับ เดี๋ยวทางเราจะแจ้งให้อีกทีเมื่อมันวางขาย”
“จริงๆนะ” เหล่าลูกค้าพูดออกมาด้วยความรู้สึกดีใจ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มื้ออาหารสุดพิเศษ

นิยายแนะนำ

THE LUCKY MAN

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มื้ออาหารสุดพิเศษ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้