[05.30 น.]ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด
เมื่อเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น วิลเลียมงัวเงียเล็กน้อยก่อนจะนึกได้ว่าวันนี้ต้องไปโรงเรียน จึงรีบไปล้างหน้า ลงไปกินข้าวและอาบน้ำ เพื่อเตรียมพร้อมที่จะไปโรงเรียน
"ตั้งใจสอบนะจ๊ะวิล" มะลิกล่าว ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังยืนอยู่หน้ารถสีดำคันหรูที่ขับมาโดยเคนส์
"ครับ" วิลเลียมตอบสั้นๆ เมื่อได้ยินคำถามมะลิจึงลูบหัววิลเลียมเบาๆด้วยความเอ็นดู ก่อนที่วิลเลียมจะก้าวขาขึ้นรถไป
รถคันหรูออกมาได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็ได้มาจอดอยู่หน้าโรงเรียนสุดหรูขนาดใหญ่ ที่มีป้ายตัวอักษรเขียนไว้บริเวณที่เห็นได้ชัดว่า 'โรงเรียนคอร์นชั่น'
เคนส์ได้จอดรถคันหรูบริเวณหน้าโรงเรียน ก่อนที่บอดี้การ์ดอีกคนจะเดินลงมาเพื่อเปิดประตูให้วิลเลียม
วิลเลียมกล่าวขอบคุณเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปในโรงเรียนที่ตนในอดีตเคยศึกษาอยู่
ขณะที่วิลเลียมกำลังเดินเข้าโรงเรียน ได้มีสายตาของหญิงสาว หรือแม้แต่เด็กหนุ่มกำลังจ้องมองเขาอยู่ ซึ่งวิลเลียมไม่ได้สนใจอะไรมากจึงเดินตรงเข้าห้องเรียนของตนในทันที ห้องที่วิลเลียมอยู่คือห้อง 3/B หรือ ม.3 ห้อง B นั่นเอง
ในตอนนี้โต๊ะถูกจัดแยกให้เป็นห้องสอบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เมื่อวิลเลียมเดินเข้ามาก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นมาในทันที
"เอ๋! ทำไมวันนี้วิลเลียมดูหล่อขึ้นอะแก" หญิงสาวหน้าตาน่ารักที่เอาเก้าอี้มานั่งจับกลุ่มเป็น 5 คนกับเพื่อนสาวและซุบซิบกันเกี่ยวกับเรื่องของวิลเลียม
"จริงด้วยอะ..ไม่น่ากลัวแล้วดูดีขึ้นกว่าเดิมด้วย" หญิงสาวหน้าตาสะสวยกล่าวอย่างแผ่วเบา พรางจ้องมองการเดินทุกฝีก้าวของวิลเลียม เพียงไม่นานใบหน้าของเธอก็แดงขึ้นมาในทันที
"พวกเเกเห็นข่าวนี่รึยัง!!" เมื่อมีหญิงสาวอีกคนกล่าว ทั้งหมดภายในกลุ่มจึงหันมาด้วยความสนใจ เมื่อเพื่อนหันมาครบทั้งหมด เธอจึงหันมือถือให้เพื่อนดู พวกเธอเบิกตากว้างเมื่อเห็นคนในรูปคือวิลเลียมและมะลินักธุรกิจชาไข่มุกที่ดังไปทั่วประเทศ
พวกเธอไม่เชื่อสายตาจึงหันไปมองวิลเลียมสลับกับมือถืออยู่หลายครั้ง จนพวกเธอแน่ใจแล้วว่ามันคือคนเดียวกันจริงๆ พวกเธอจึงรีบวิ่งเข้ามารุมที่โต๊ะของวิลเลียมเพื่อไต่ถามเรื่องนี้ให้แน่ชัด เพราะตอนนี้มันเป็นประเด็นร้อนในโลกออนไลน์ แต่ติดที่ว่าพวกเธอต้องอ่านหนังสือสอบเลยไม่ได้เล่นมือถือมาเกือบหนึ่งอาทิตย์เพื่อทบทวนบทเรียนจึงไม่รู้ข่าวสารมากนัก
"วิลเลียม คุณมะลิกับนายเป็นอะไรกันเหรอ" หญิงสาวหนึ่งคนที่ดูชอบพูด เอ่ยถามวิลเลียม
วิลเลียมเมื่อเห็นคนมากมายมารุมโต๊ะเขา ก็ไม่ได้สงสัยอะไรเพราะเขารู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นเรื่องเขากับแม่
วิลเลียมขมวดคิ้วเล็กน้อย ในตอนนี้เหล่าหญิงสาวต่างหน้าเสียไปตามๆกัน เพราะพวกเธอคิดว่าวิลเลียมคงไม่อยากตอบ ซึ่งพวกเธอรู้จักนิสัยวิลเลียมดี วิลเลียมเป็นคนที่ดูน่ากลัวและเหมือนจะเป็นนักเลง แต่สองวันที่หยุดไปเขากลับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เสื้อที่เขาเคยเอาออกนอกกางเกงตลอดเวลาในตอนนี้มันเรียบร้อยเหมือนคนอื่นๆ
พวกเธอเห็นว่าวิลเลียมขมวดคิ้วอย่างน่ากลัวจึงค่อยๆกลับหลังหันและเดินออกไปช้าๆ
"เป็นแม่ผมเอง" ที่วิลเลียมขมวดคิ้วเพราะเขากำลังคิดไตร่ตรองว่าควรจะบอกความจริงหรือไม่ แต่เมื่อคิดว่าหลายๆคนคงเดาถูก จึงไม่มีเหตุผลที่จะปิดบังเพื่อนร่วมห้อง
เมื่อวิลเลียมเอ่ยขึ้น เหล่าหญิงสาวที่กำลังจะเดินกลับไปหันมาทางวิลเลียมในทันที
"พะ..พูดอีกครั้งสิ" หญิงสาวคนหนึ่งที่ไม่เชื่อในการได้ยินของตนเอ่ยถาม
"เขาเป็นแม่ของผมเอง" พวกเธอเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะยิงคำถามมากมายใส่วิลเลียม อย่างเช่นทำไมถึงไม่ได้ใช้นามสกุลเทรซ์ ซึ่งวิลเลียมก็ตอบไปว่า 'พ่อและแม่ของผมมีเหตุผลที่ต้องปิดบัง'
"เฮ้!...วิลเลียมเนื้อหอมนะนายเนี่ย" เด็กชายผมสีบรอนซ์เทา ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลกำลังจ้องมาที่เขาอย่างเป็นมิตร ซึ่งมันทำให้กลุ่มผู้คนที่รุมวิลเลียมอยู่ก็หันไปให้ความสนใจในทันที
'..คริส' วิลเลียมคิดในใจ ก่อนจะนึกถึงความหลัง 'คริส วอลเลซ' เด็กหนุ่มลูกครึ่งไทย - รัสเซีย เพื่อนสนิทของเขาในมัธยมต้นและเป็นตัวต้นเหตุให้วิลเลียมเข้าสู่วงการนักเลงอย่างเต็มตัว
ดวงตาของวิลเลียมสั่นกรอนเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทของตนยังคงมีชีวิตอยู่
"อะ...อืมก็นิดหน่อย" วิลเลียมตอบไปอย่างตะกุกตะกัก คริสขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเพราะสีหน้าที่วิลเลียมแสดงออกมามันดูเศร้าหมองและกังวล
ถึงวิลเลียมจะเติบโตมากขึ้นแค่ไหนแต่ก็ไม่มีวันลืมเพื่อนสนิทของตนอย่างแน่นอน
'อีกสองวัน!' วิลเลียมคิดขึ้นในใจ ก่อนจะกำหมัดแน่นด้วยโทสะ เพราะในอีกสองวันคริสจะโดนรุมกระทืบจนตาย.....
กริ๊งงงงงงง!!!
เมื่อเสียงกริ่งดังขึ้นวิลเลียมจึงลุกจากเก้าอี้ เพื่อเดินไปหาคริสที่กำลังยืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้อง
"ไปเข้าแถวกันคริส" วิลเลียมเชิญชวนคริสให้ไปเข้าแถวในทันที จึงคริสก็ตอบตกลงและเก็บความสงสัยนั้นไว้ภายในใจ
'เปลี่ยนไปอย่างกับคนละคน' นี่คือสิ่งที่คริสคิดขึ้นในใจ
เมื่อเข้าแถวเคารพธงชาติเสร็จสรรพ ผู้คนเริ่มทยอยขึ้นห้องสอบ รวมถึงวิลเลียมกับคริส
การสอบเต็มไปด้วยความราบรื่น ทักษะการจดจำนี่มันดีจริงๆ เพราะวิลเลียมทำข้อสอบในวิชาที่สอบวันนี้ได้ทั้งหมด ทั้งอัตนัยและปรนัย เพียงไม่นานการสอบนี้ก็จบลง
"นายคงอยากรู้เรื่องของฉันสินะ...คริส" เมื่อสอบเสร็จวิลเลียมจึงเดินออกมาพร้อมกับคริส และเอ่ยถามขึ้น
"อยากรู้สิ มีข่าวนายบนโลกออนไลน์เต็มไปหมด" ในขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินลงบันได คริสดันเดินชนใครบางคนเพราะมัวที่คอยฟังเรื่องราวของวิลเลียม
"อะ...ขอโทษครับ" คริสกล่าวขอโทษก่อนจะเดินไปคุยเรื่องครอบครัวกับวิลเลียมต่อ
'เเก! กล้าชนฉันคนนี้งั้นเหรอ!!' เด็กหนุ่มที่โดนคริสชนคิดขึ้นในใจก่อนจะกดมือถือโทรหาใครบางคนที่ตั้งชื่อหน้าเบอร์ว่า 'พี่'
คริส วอลเลซ (ขออนุญาติเจ้าของภาพนะคะ????)_______________ฝากติชมด้วยนะคะเราเป็นนักเขียนมือใหม่อาจผิดพลาดบ้างต้องขออภัยด้วยนะคะ????????One comment = Encouragement infinite❣[ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะฮัป]
7K
