แสงแดดอ่อนๆ ของเช้าวันใหม่สาดส่องลอดผ้าม่านเข้ามาตกกระทบเปลือกตา ผมลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่สดชื่นและเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานอย่างที่ไม่เคยเป็มานานหลายเดือน ความเบื่อหน่ายซ้ำซากในชีวิตคู่ที่เคยเกาะกินจิตใจบัดนี้ถูกชะล้างออกไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความตื่นเต้นและไฟราคะที่ลุกโชน ผมขยับตัวบิดี้เี กวาดสายตามองไปที่พื้นที่ว่างเปล่าข้างเตียง 'พิม' ภรรยาของผมไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว เธอคงตื่นลงไปเตรียมอาหารเช้าเหมือนทุกวัน
เมื่อคืนนี้เป็คืนที่ยอดเยี่ยมที่สุดในชีวิตลูกผู้ชายของผม ความรู้สึกตอนที่ผมกระแทกท่อน ควย เข้าไปในร่อง หี ของเมียตัวเอง แล้วพบว่ามัน 'หลวม' กว่าปกตินั้น มันช่างเป็ความรู้สึกที่วิปริตและกระตุ้นอารมณ์ได้อย่างบ้าคลั่ง การที่ผมรู้เต็มอกว่าสาเหตุที่รูของเธอมันบานออกขนาดนั้น เป็เพราะมันเพิ่งถูกทะลวงด้วยท่อนเอ็นไซส์ั์ของไอ้เอก ลูกน้องคนสนิทของผมเอง มันทำให้ผมมีอารมณ์จน เย็ด เธอซ้ำไปอย่างเมามัน แม้พิมจะบอกว่าเหนื่อยและพยายามขัดขืนอยู่ลึกๆ แต่ผมก็ตักตวงความสุขจากเรือนร่างที่บอบช้ำของเธอจนหนำใจ
แค่คิดถึงเื่เมื่อคืน ท่อนเนื้อภายใต้กางเกงนอนของผมก็เริ่มแข็งขึงขึ้นมาอีกครั้ง ผมลูบมันเบาๆ ผ่านเนื้อผ้า ก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายเพื่อเตรียมตัวสำหรับ 'เกม' ในวันนี้
ผมเดินลงบันไดมาที่ห้องอาหารชั้นล่าง กลิ่นข้าวต้มปลาหอมกรุ่นลอยมาเตะจมูก พิมกำลังง่วนอยู่กับการจัดโต๊ะอาหาร วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวคอเต่าที่ดูมิดชิดกว่าปกติ คงเพื่อปกปิดร่องรอยคิสมาร์กและรอยช้ำที่ไอ้เอกฝากไว้บนหน้าอกและซอกคอของเธอ
"ตื่นแล้วเหรอคะพี่ภานุ... อาหารเช้าเสร็จพอดีเลยค่ะ"
เสียงของพิมสั่นเล็กน้อย เธอพยายามปั้นยิ้มหวานส่งมาให้ผม แต่ดวงตาคู่สวยของเธอกลับหลบวูบไม่กล้าสบตาผมตรงๆ ท่าทีของเธอเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด จากภรรยาที่เคยมีความมั่นใจและสง่างาม บัดนี้เธอดูเหมือนลูกนกที่กำลังหวาดกลัวและเต็มไปด้วยความละอายใจ เธออ้ำอึ้งในการพูดจา มือเรียวที่คอยตักข้าวต้มให้ผมก็ดูเก้ๆ กังๆ เหมือนคนทำอะไรไม่ถูก
แต่เชื่อไหม? สำหรับผมแล้ว ท่าทีแบบนี้แหละที่ทำให้เธอดู 'สวย' และ 'มีเสน่ห์' ยิ่งกว่าเดิมเป็ร้อยเท่า
ความรู้สึกผิดที่เกาะกินใจของเธอ การที่เธอต้องพยายามทำตัวเป็ภรรยาที่ดีเพื่อกลบเกลื่อนความร่านกระสันที่เธอแอบไปมีกับลูกน้องของผม มันคือสุดยอดของความตื่นเต้น ผมมองดูใบหน้าหวานที่ก้มงุดๆ มองแต่ชามข้าวต้ม แล้วอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปลูบแก้มเธอเบาๆ
"วันนี้พิมทำอาหารอร่อยเหมือนเดิมเลยนะ แถมเมียพี่วันนี้ก็ดูสวยแปลกตาไปอีกแบบด้วย" ผมแกล้งชมพร้อมกับส่งยิ้มที่แฝงไปด้วยความหมายลึกซึ้ง
พิมสะดุ้งเล็กน้อย หน้าของเธอแดงระเรื่อขึ้นมาทันที "ขะ... ขอบคุณค่ะ พี่ภานุก็ชมพิมเกินไป ทานเยอะๆ นะคะ จะได้มีแรงไปทำงาน" เธอรีบเปลี่ยนเื่แล้วก้มหน้ากินข้าวต่อ
ผมละสายตาจากเมียรัก หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชัน Line ทันที นิ้วของผมพิมพ์ข้อความส่งหา 'เอก' อย่างรวดเร็ว
ภานุ: 'เมื่อวานมึงทำได้ดีมากไอ้เอก กูลืมชมมึงไปเลย'
รอเพียงไม่กี่วินาที ข้อความก็ถูกอ่าน และเอกก็พิมพ์ตอบกลับมาอย่างรวดเร็วราวกับรอสายอยู่แล้ว
เอก: 'ขอบคุณครับนาย ระดับผมไม่มีทำให้ผิดหวังอยู่แล้ว หุ่นคุณพิมโคตรเอ็กซ์เลยครับ'
ภานุ: 'แล้ววันนี้เอาไง... อยากเย็ดเมียกูอีกไหม?'
ผมพิมพ์ข้อความที่แสนหยาบโลนนั้นออกไปขณะที่ตักข้าวต้มฝีมือเมียเข้าปากไปด้วย รสชาติของอาหารมันช่างกลมกล่อมเข้ากับความวิปริตในใจผมจริงๆ
เอก: 'เอาจริงดิพี่!? นายไม่ลืมในสิ่งที่ผมเตือนใช่ไหมครับ เื่ที่คุณพิมเธอเป็ผู้หญิงไฟแรงน่ะ'
ภานุ: 'กูไม่สน ถ้ามึงคิดว่ามึงเย็ดไหว มึงก็เอาเลย'
เอก: 'โหยยยย... ระดับนี้แล้ว เมียนายน่าเย็ดขนาดนั้น ทั้งสวยทั้งหุ่นดีนมใหญ่ ผมจะไม่อยากเย็ดได้ยังไงล่ะครับ! แต่ผมกลัวอย่างเดียว... กลัวว่าคุณพิมเธอจะติดใจควยผมจนลืมนายไปเลยน่ะสิ'
ผมกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นข้อความนั้น ไอ้ลูกน้องคนนี้มันเริ่มเหิมเกริมและมั่นใจในลีลาของตัวเองเหลือเกิน ซึ่งนั่นคือสิ่งที่ผม้า ผมอยากให้มันงัดทุกกลเม็ดมารีดความร่านของเมียผมออกมาให้หมด
ภานุ: 'ไม่ต้องมาห่วงกู ถ้ามึงคิดว่ามึงทำได้ มึงก็จัดหนักๆ ไปเลย กูไม่ถือ ถือซะว่ากูยกให้มึงเล่นสนุก แต่มีข้อแม้... มึงต้องจำทุกรายละเอียด ทุกท่าที่มึงเย็ดเมียกู แล้วเอามาเล่าให้กูฟังให้หมด เข้าใจไหม?'
เอก: 'รับทราบครับนาย! วันนี้ผมจะจัดให้คุณนายร้องครางลั่นบ้านเลยคอยดู'
"พี่ภานุคะ..."
เสียงของพิมดังแทรกขึ้นมา ทำให้ผมต้องละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์ พิมกำลังมองผมด้วยแววตาสงสัย ปนระแวงเล็กน้อย
"คุยงานเหรอคะ? เห็นพิมพ์ใหญ่เลย แถมยิ้มอารมณ์ดีเชียว" เธอถามหยั่งเชิง
ผมเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าเสื้ออย่างแเี แล้วส่งยิ้มอ่อนโยนให้เธอ "ใช่จ้ะ พอดีมีโปรเจกต์สำคัญที่ต้องเคลียร์กับลูกน้องนิดหน่อยน่ะ ไม่มีอะไรน่าเป็ห่วงหรอก พิมอยู่บ้านก็พักผ่อนให้เต็มที่นะ ไม่ต้องเหนื่อยทำงานบ้านมากหรอก"
พิมพยักหน้ารับ แม้สีหน้าจะยังดูไม่ค่อยคลายกังวลนัก ผมลุกขึ้นยืน เดินไปหอมแก้มเธอฟอดใหญ่ สูดกลิ่นหอมของสบู่ที่ยังไม่สามารถกลบกลิ่นคาวโลกีย์ในจินตนาการของผมได้ ก่อนจะคว้ากระเป๋าเอกสารแล้วเดินออกไปขึ้นรถ
รถยุโรปคันหรูของผมค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากคฤหาสน์ ขับไปตามถนนภายในหมู่บ้านจัดสรรระดับไฮเอนด์ เมื่อรถแล่นมาถึงป้อมยามหน้าหมู่บ้าน สายตาของผมก็สะดุดเข้ากับร่างของ รปภ. คนหนึ่ง เขาเป็ผู้ชายวัยกลางคน รูปร่างสูงใหญ่ บึกบึนเต็มไปด้วยมัดกล้าม ผิวคล้ำแดดกร้านโลก ใบหน้าดุดันและมีแววตาที่แข็งกร้าว ผมจำได้ว่าเขาชื่อ 'ชัย' เป็หัวหน้ายามที่นี่
ปกติผมแทบจะไม่เคยมองหน้าพวกยามเหล่านี้เลยด้วยซ้ำ แต่กิตติศัพท์ของไอ้ชัยที่ผมเคยได้ยินมาคือ มันเป็คนฉลาดแกมโกง และมักจะมองพวกคนรวยในหมู่บ้านด้วยสายตาหมั่นไส้อยู่ลึกๆ วันนี้ เมื่อสายตาของเราประสานกัน ผมไม่ได้เมินหน้าหนีเหมือนเคย แต่ผมกลับพยักหน้าให้เขานิดหนึ่งเป็การทักทาย
ชัยดูแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็รีบดึงสติแล้ววันทยหัตถ์ทำความเคารพผมอย่างแข็งขัน ผมเหยียบคันเร่งขับรถผ่านป้อมยามออกไป โดยที่ในหัวเริ่มมีแผนการบางอย่างที่ผุดขึ้นมาอย่างเงียบๆ... แผนการที่อาจจะดึงเอาความเถื่อนดิบของพวกชนชั้นแรงงาน เข้ามาเหยียบย่ำวิมานอันสูงศักดิ์ของผมในอนาคต
เมื่อผมขับรถมาถึงบริษัท ผมเดินตรงดิ่งเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวทันที ก่อนที่ประตูห้องจะปิดลง ผมหันไปสั่งเลขาหน้าห้องด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"ถ้าเอกมาถึงออฟฟิศแล้ว ให้เข้ามาหาผมที่ห้องทันทีนะ"
"รับทราบค่ะบอส" เลขาสาวพยักหน้ารับคำ
เวลาล่วงเลยไปจนถึง่สาย ประตูห้องทำงานของผมก็ถูกเคาะเบาๆ ก่อนที่ 'เอก' จะเปิดประตูเดินเข้ามา สีหน้าของมันดูสดชื่นและแฝงไปด้วยความกระหายอย่างปิดไม่มิด มันเดินมาหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานของผมแล้วค้อมตัวลงเล็กน้อย
"นายเรียกผมมา มีอะไรให้รับใช้ครับ?" เอกถามพร้อมกับยิ้มมุมปาก มันรู้ดีว่าผมเรียกมันมาทำไม
ผมเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังสีดำ ประสานมือไว้บนโต๊ะ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังเหมือนกำลังสั่งงานสำคัญ
"เอก... วันนี้ผมลืมเอกสารสำคัญมากๆ ไว้ที่บ้าน รบกวนคุณกลับไปเอาให้ผมหน่อยได้ไหม" ผมเน้นเสียงคำว่าบ้าน
เอกเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาเป็ประกาย "เอกสารอะไรครับนาย? วางไว้ตรงไหนครับ ผมจะได้ไปหยิบถูก"
"มันวางอยู่ใน ห้องนอน ของผมน่ะ" ผมตอบช้าๆ ชัดๆ เน้นย้ำสถานที่เพื่อให้มันเข้าใจความหมายที่แท้จริง "เข้าไปหาดูดีๆ ก็แล้วกัน"
เอกฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟัน มันเข้าใจคำใบ้ของผมอย่างทะลุปรุโปร่ง "อ๋อ... ในห้องนอนเลยเหรอครับ ได้ครับนาย เดี๋ยวผมจะรีบกลับไป 'ค้นหา' ให้ละเอียดทุกซอกทุกมุมเลยครับ"
"ไม่ต้องรีบนะเอก..." ผมยกมือขึ้นห้าม "คุณใช้เวลาหาได้ ทั้งวัน เลย วันนี้ผมมีประชุมติดพันยาว ไม่ได้ออกไปไหนแน่ๆ คงต้องรบกวนคุณเป็ธุระจัดการเื่นี้ให้ผมหน่อย"
พูดจบ ผมก็เปิดลิ้นชักโต๊ะทำงาน หยิบปึกธนบัตรใบละพันปึกใหญ่ออกมา นับอย่างรวดเร็วได้สองหมื่นบาทถ้วน แล้วยื่นส่งข้ามโต๊ะไปให้มัน
"รับนี่ไป ถือว่าเป็ 'ค่าน้ำมัน' และค่าเหนื่อยสำหรับงานพิเศษวันนี้"
เอกตาลุกวาวเมื่อเห็นจำนวนเงิน มันรีบยื่นมือมารับเงินปึกนั้นไปกำไว้แน่น ความโลภและความหื่นกระหายผสมปนเปกันอยู่บนใบหน้าของมัน
"ขอบคุณครับนาย! นายใจป้ำแบบนี้ ผมจะไม่ทำให้ผิดหวังเลยครับ รับรองว่าเอกสารชิ้นนี้... ผมจะ 'ค้น' จนกว่ามันจะแฉะ... เอ้ย จนกว่าจะเจอเลยครับ!"
"ไปได้แล้ว อย่ามัวแต่พูดมาก รีบไปจัดการซะ" ผมโบกมือไล่
เอกโค้งคำนับผมอีกครั้งก่อนจะรีบหันหลังเดินออกจากห้องไปอย่างอารมณ์ดี ผมมองตามแผ่นหลังของมันไปจนกระทั่งประตูห้องทำงานปิดสนิทลง รอยยิ้มวิปริตค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผม
ผมหันกลับมาที่หน้าจอคอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงาน จัดการคลิกเมาส์เปิดโปรแกรมดูกล้องวงจรปิดที่เชื่อมต่อกับระบบรักษาความปลอดภัยในคฤหาสน์ของผมทันที หน้าจอแบ่งออกเป็หลายช่อง แสดงภาพจากห้องต่างๆ ภายในบ้าน ทั้งห้องนั่งเล่น ห้องครัว ทางเดิน และที่สำคัญที่สุด... กล้องในห้องนอนใหญ่ กล้องตัวนี้เป็รุ่นพิเศษที่มีระบบไมโครโฟนดูดเสียงความไวสูง ทำให้ผมสามารถได้ยินทุกเสียงหอบหายใจ ทุกเสียงคราง และทุกเสียงเนื้อกระทบเนื้อได้อย่างชัดเจนราวกับไปนั่งอยู่ตรงนั้น
ความจริงแล้ว ผมสามารถเปิดดูภาพพวกนี้ได้ั้แ่เมื่อวาน แต่ความรู้สึกของการได้ไปยืนแอบดูด้วยตาตัวเอง ได้กลิ่น ได้ัับรรยากาศจริง มันเร้าใจกว่าการดูผ่านจอมากนัก แต่วันนี้ ด้วยภาระหน้าที่การงานที่รัดตัว ผมไม่สามารถปลีกตัวไปแอบดูที่บ้านได้จริงๆ ผมจึงเลือกใช้วิธีนี้แทน
และไหนๆ ก็ต้องดูผ่านกล้องแล้ว ผมถึงได้เปิดไฟเขียวให้ไอ้เอกบุกเข้าไปถึงในห้องนอน... สถานที่ที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของคนเป็สามีภรรยา ผมอนุญาตให้มันใช้เวลาทั้งวันในการเปลี่ยนเตียงนอนหรูหราของผม ให้กลายเป็สังเวียนกามของพวกมัน
ผมหยิบหูฟังบลูทูธขึ้นมาสวม ปรับวอลลุ่มให้ดังพอดี แล้วเอนหลังพิงเก้าอี้ สายตาจ้องเขม็งไปที่ภาพหน้าต่างของ 'ห้องนอน' ที่ตอนนี้ยังคงว่างเปล่าและเงียบสงบ รอคอยเวลาที่หมาป่าจะพังประตูเข้าไปขย้ำเหยื่อสาวที่กำลังอ่อนแอ และผม... คือผู้ชมวีไอพีที่จะนั่งเสพสมความวิปริตนี้อยู่หลังหน้าจออย่างใจจดใจจ่อ
เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่สิบนาที เสียงลูกบิดประตูห้องนอนก็ดัง 'กริ๊ก' ข้ามผ่านระบบเสียงสเตอริโอของหูฟังเข้ามาในโสตประสาทของผม หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เคยนิ่งสนิทเริ่มมีความเคลื่อนไหว บานประตูไม้สักแกะสลักถูกผลักออกช้าๆ เผยให้เห็นร่างของ 'พิม' ภรรยาสาวคนสวยของผมเดินนำเข้ามาในห้อง ตามติดด้วยร่างสูงใหญ่ของ 'เอก' ลูกน้องหนุ่มที่ผมจงใจส่งมาเป็หมาป่าขย้ำเนื้อแกะถึงในถ้ำ
พิมเดินกอดอกเข้ามาด้วยท่าทีเกร็งๆ เธอเว้นระยะห่างจากเอกอย่างชัดเจน ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปรอบๆ ห้องนอนที่เพิ่งจะถูกผมร่วมรักไปเมื่อคืน "เอกหาดูหรือยังคะว่าพี่ภานุวางไว้ตรงไหน พิมไม่เห็นมีซองเอกสารอะไรเลยนะคะ"
เอกแกล้งทำเป็เดินวนไปวนมาตามโต๊ะทำงานเล็กๆ มุมห้อง เปิดลิ้นชักนั้นทีลิ้นชักนี้ทีด้วยท่าทางตบตาที่แเี "ผมก็หาไม่เจอเหมือนกันครับคุณพิม ตอนนายสั่ง แกก็บอกแค่ว่าอยู่ในห้องนอน ผมนึกว่าแกจะวางไว้บนโต๊ะซะอีก" มันตีหน้าซื่อตาใส ก่อนจะหันมามองพิมด้วยแววตาที่แฝงความเ้าเล่ห์ "รบกวนคุณพิมโทรไปถามนายให้หน่อยได้ไหมครับ เผื่อแกจะนึกออกว่าวางลืมไว้ตรงไหน ผมไม่อยากค้นซี้ซั้วเดี๋ยวข้าวของจะเสียระเบียบ"
พิมดูอึดอัดใจอย่างเห็นได้ชัด เธอไม่อยากอยู่ตามลำพังกับผู้ชายที่เพิ่งข่มขืนเธอไปเมื่อวานซืน แต่ด้วยความที่มันเป็ 'คำสั่ง' ของผม เธอจึงจำใจหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออก
ครืด... ครืด... โทรศัพท์บนโต๊ะทำงานผมสั่นเตือน ผมปล่อยให้มันดังอยู่สองสามครั้งเพื่อไม่ให้ดูมีพิรุธ ก่อนจะกดรับสายด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่สุด
"ฮัลโหลจ้ะพิม มีอะไรหรือเปล่า?"
"พี่ภานุคะ..." เสียงของพิมสั่นเล็กน้อย "เอกเขาบอกว่าหาเอกสารไม่เจอค่ะ พี่ภานุวางไว้ตรงไหนคะ พิมจะได้ช่วยดูให้"
ผมแกล้งทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอเหมือนคนกำลังยุ่ง "อ้าว หาไม่เจอเหรอ... พี่จำได้คลับคล้ายคลับคลาว่าวางไว้ตรงโต๊ะหัวเตียงฝั่งพิมนะ สงสัยมันจะหล่นไปหลังตู้หรือเปล่า พิมช่วยเอกมันหาหน่อยสิจ๊ะ พี่กำลังติดประชุมสำคัญอยู่แค่นี้นะ"
"ดะ... เดี๋ยวค่ะพี่ภานุ! คือพิม..." พิมพยายามจะรั้งผมไว้ แต่ผมชิงกดวางสายใส่เธอเสียก่อน
ผมมองดูภาพในจอ พิมลดโทรศัพท์ลงด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เธอถอนหายใจยาวก่อนจะหันไปบอกเอก "พี่ภานุบอกว่าน่าจะอยู่แถวๆ โต๊ะหัวเตียงค่ะ เอกลองไปดูสิคะ"
"คุณพิมช่วยผมหาหน่อยสิครับ ผมไม่กล้าไปยุ่งแถวเตียงนอนของเ้านาย" เอกแกล้งทำเป็เกรงใจ
พิมจำยอมเดินตรงไปที่โต๊ะข้างเตียงฝั่งของเธอ เธอคุกเข่าลงบนพรมขนนุ่ม ก้มตัวลงมองหาซองเอกสารตามซอกหลืบ โดยไม่ทันระวังตัวเลยว่าสัตว์ร้ายกำลังคืบคลานเข้ามาทางด้านหลัง
จังหวะที่พิมกำลังก้มๆ เงยๆ อยู่นั้น เอกก็ย่องเงียบเข้ามาประชิดตัว มันไม่รอช้า สวมกอดรัดเอวคอดของพิมจากทางด้านหลังอย่างจาบจ้วง!
"อ๊ะ! กรี๊ดด! เอก! ทำอะไร ปล่อยนะ!"
พิมสะดุ้งสุดตัว ร่างกายแข็งทื่อด้วยความใกลัว เธอพยายามดิ้นรนแกะมือหนาที่รัดแน่นเป็คีมเหล็กออก แต่เอกกลับยิ่งรัดแน่นขึ้น มันซุกใบหน้าลงกับซอกคอขาวเนียนของเธอ ไซร้จมูกสูดดมกลิ่นหอมของสบู่อ่อนๆ อย่างหื่นกระหาย
"หอมจังเลยครับคุณนาย... หาเอกสารไม่เจอไม่เป็ไรหรอกครับ เพราะผมเจอ 'ของดี' กว่านั้นแล้ว" น้ำเสียงของเอกแหบพร่าและเต็มไปด้วยตัณหา
"ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะไอ้เลว! พี่ภานุให้แกมาหาเอกสาร ไม่ได้ให้มาทำเื่ระยำแบบนี้!" พิมตวาดแว้ด พยายามศอกใส่หน้าอกของมัน แต่เอกกลับหัวเราะในลำคอ มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนจากเอวขึ้นมากอบกุมหน้าอกคู่สวยที่ซ่อนอยู่ใต้ชุดเดรส มันขยำขยี้อย่างรุนแรงจนพิมต้องนิ่วหน้าด้วยความเ็ป
"ร้องไปก็ไม่มีใครได้ยินหรอกครับคุณพิม ผัวคุณเขาทำงานหัวฟูอยู่บริษัทนู่น... แล้วอีกอย่าง เมื่อวานคุณยังร้องครางเรียกชื่อผมอยู่เลย ลืมไปแล้วเหรอครับ?"
คำพูดแทงใจดำทำเอาพิมชะงัก เธออ่อนแรงลงไปชั่วขณะ เอกฉวยโอกาสนั้นออกแรงอุ้มร่างบอบบางของเธอขึ้นลอยเหนือพื้น แล้วโยนโครมลงบนเตียงคิงไซส์หนานุ่ม เตียงที่ผมเพิ่งจะ เย็ด เธอไปเมื่อคืน!
พิมตะเกียกตะกายพยายามจะลุกหนี แต่เอกกระโจนตามขึ้นมาคร่อมทับร่างเธอไว้อย่างรวดเร็ว มันไม่พูดพร่ำทำเพลง มือหนาจับคอเสื้อเดรสของพิมแล้วออกแรงกระชากสุดแรงเกิด!
แควกกกก!
เสียงผ้าฉีกขาดดังลั่นไมโครโฟน ชุดเดรสตัวสวยขาดวิ่นออกเป็สองซีก เผยให้เห็นเนินอกขาวสล้างที่ถูกห่อหุ้มด้วยบราเซียลูกไม้สีดำ และกางเกงในตัวจิ๋วสีเดียวกัน พิมหวีดร้อง เอามือปิดบังร่างกายตัวเองด้วยความอับอายและหวาดกลัว น้ำตาเริ่มไหลรินลงมาอาบสองแก้ม
"อย่า... เอก... ฉันขอร้องล่ะ อย่าทำแบบนี้เลย... ฮือออ..."
เอกไม่สนใจเสียงสะอื้น มันรีบปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงของตัวเองลง ควักเอาท่อน ควย สีคล้ำขนาดมหึมาที่กำลังแข็งขึงปูดโปนไปด้วยเส้นเืออกมาผงาดง้ำต่อหน้าพิม มันใหญ่โตและน่าเกรงขามจนพิมต้องเบือนหน้าหนีด้วยความหวาดกลัว
มันจับขาเรียวสวยของพิมแยกอ้าออกกว้าง พิมพยายามหุบขาหนีและดิ้นรนสุดชีวิต "ไม่! เอก! อย่าใส่เข้ามา! ฉันเจ็บ! หีฉันยังช้ำอยู่เลย ฮือออ!"
ใช่... ร่อง หี ของเธอยังคงบวมแดงจากการถูกผมกระแทกกระทั้นเมื่อคืน แต่นั่นยิ่งทำให้ภาพที่ผมเห็นผ่านหน้าจอมันดูวิปริตและเร้าใจยิ่งขึ้น ผมเบิกตากว้าง จ้องมองภาพซูมอินที่เอกกำลังเอาท่อนเอ็นไซส์ั์ของมันถูไถไปตามร่องเนื้อสีสดของเมียผม
"ช้ำๆ แบบนี้แหละยิ่งตอดดีคุณนาย... รับควยผมไปซะเถอะ!"
เอกคำรามลั่น แล้วกระแทกท่อน ควย พรวดเดียวเข้าไปในร่อง หี ของพิมจนมิดด้าม!
สวบ! ปั่ก!
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!"
พิมหวีดร้องสุดเสียง ร่างกายของเธอแอ่นโค้งขึ้นดั่งคันธนู ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเ็ปแสนสาหัส ความใหญ่โตของเอกทะลวงผ่านปากทางที่บอบช้ำเข้าไปจนลึกสุดใจ เอกไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ มันเริ่มขยับสะโพกซอยเข้าออกทันที จังหวะการ เย็ด ของมันหนักหน่วงและป่าเถื่อน ไร้ซึ่งความปรานีใดๆ
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!
เสียงเนื้อหน้าขาของเอกกระทบกับก้นขาวๆ ของพิมดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องนอน เตียงนอนหลังใหญ่สั่นคลอนไปตามแรงกระแทก ผมนั่งดูภาพนั้นด้วยหัวใจที่เต้นรัวราวกับจังหวะกลอง มือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในกางเกง กอบกุมท่อน ควย ของตัวเองที่แข็งปั๋งจนปวดหนึบ แล้วรูดรั้งมันอย่างบ้าคลั่งไปพร้อมกับจังหวะที่ลูกน้องกำลัง เย็ด เมียของผม
"โอ้ววว... แม่งเอ๊ย... หีคุณพิมโคตรแน่น... รัดควยผมซะปวดไปหมดแล้ว ซี๊ดดดด" เอกครางกระเส่า ก้มลงไปดูดเม้มยอดอกของพิมผ่านเสื้อชั้นในลูกไม้ ขบกัดจนพิมต้องสะดุ้ง
"อ๊ะ... อ๊าาา... เจ็บ... เอก... พิมเจ็บ... เอาออกไป... อื้อออ!" พิมร้องไห้คร่ำครวญ มือเรียวพยายามผลักไสหน้าอกของเอกให้ออกห่าง แต่แรงของเธอหรือจะสู้แรงของชายฉกรรจ์ที่กำลังกลัดมัน
เอกจับแขนทั้งสองข้างของพิมรวบกดไว้เหนือหัวด้วยมือเดียว ส่วนเอวสอบก็โหมกระหน่ำแทงท่อน ควย เข้าออกร่อง หี ของเธออย่างไม่ยั้ง ความเ็ปจากการถูกข่มขืนในตอนแรกเริ่มถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านตามกลไกธรรมชาติของร่างกายมนุษย์ เมื่อจุดกระสันถูกเสียดสีซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยความรุนแรง น้ำหล่อลื่นใสๆ ก็เริ่มหลั่งไหลออกมาชโลมท่อนเนื้อของเอกจนเปียกชุ่ม ทำให้การสอดใส่ลื่นไหลและเกิดเสียงหยาบโลนดัง แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ ผสมกับเสียงกระแทก
"อื้อ... อ๊าา... อ๊ะ... อ๊ะ..."
เสียงร้องของพิมเริ่มเปลี่ยนไป มันไม่ใช่เสียงร้องแห่งความเ็ปอีกต่อไป แต่มันเริ่มเจือปนไปด้วยความกระเส่าและเสียวซ่าน ร่างกายของเธอเริ่มทรยศต่อจิตใจ สะโพกกลมกลึงที่เคยพยายามถอยหนี กลับเริ่มหยุดนิ่ง และเผลอขยับสวนตอบรับจังหวะการ เย็ด ของเอกอย่างลืมตัว
เอกสังเกตเห็นปฏิกิริยานั้น มันแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ "แหม... ปากบอกเจ็บ แต่หีขมิบตอดควยผมใหญ่เลยนะคุณนาย... เริ่มเสียวแล้วล่ะสิ"
พิมหน้าแดงก่ำด้วยความละอาย เธอส่ายหน้าไปมาแต่น้ำเสียงกลับแ่เบา "มะ... ไม่... ไม่ใช่... อ๊าาา... อย่ากระแทกตรงนั้น... อื้อออ"
ยิ่งพิมปฏิเสธ เอกก็ยิ่งแกล้งกระแทกเน้นๆ ย้ำๆ ไปที่จุดเสียวของเธอ ควงสะโพกบดขยี้จนพิมต้องเชิดหน้าขึ้นครางเสียงหลง ความร่านกระสันที่ถูกฝังลึกในตัวเธอถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบโดยชายชู้ที่ผมเป็คนส่งไปให้
"ซี๊ดดดด... พิม... ผมไม่ไหวแล้ว... หีคุณแม่งดูดน้ำผม... ผมจะแตกแล้ว!"
เอกเร่งเครื่องซอยยิกๆ ในจังหวะสุดท้าย ร่างกายของมันเกร็งสะท้าน เส้นเืปูดโปนไปทั่วทั้งตัว มันกดสะโพกกระแทกท่อน ควย เข้าไปจนลึกสุดโคน ฝังแน่นอยู่ในโพรงมดลูกของเมียผม ก่อนจะคำรามลั่นและฉีดพ่นธารน้ำกามสีขาวขุ่นเข้าไปในร่อง หี ของพิมอย่างรุนแรง
"อ๊ากกกกกก!"
"อ๊าาาาาาาาาา!"
พิมกรีดร้องสุดเสียง ร่างกายของเธอแอ่นรับน้ำอสุจิอุ่นร้อนที่ถูกฉีดอัดเข้ามาจนล้นทะลัก ขาเรียวเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงเมื่อเธอถูกพาไปแตะขอบ์พร้อมกับชายชู้ ผมเบิกตากว้าง จ้องมองภาพเอกที่กำลังซบหน้าหอบหายใจอยู่บนอกเมียผม ขณะที่พิมก็นอนตาเหลือก หอบแฮ่กๆ ปล่อยให้ตัวเองเสร็จสมไปกับการถูกแตกใน
เมื่อเอกถอนท่อน ควย ออกมาช้าๆ น้ำกามสีขาวขุ่นก็ไหลย้อนออกมาจากปากทางรักของพิม เยิ้มเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาด ภาพนั้นมันช่างกระตุ้นความวิปริตในใจผมจนถึงขีดสุด ผมซี๊ดปากด้วยความเสียว ซอยมือสาว ควย ตัวเองเร็วขึ้นเรื่อยๆ หวังจะปลดปล่อยความอัดอั้นนี้ออกมา
แต่ทว่า... สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นบนหน้าจอ กลับทำให้ผมต้องหยุดมือ และเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงปนตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม
พิมที่ตอนแรกควรจะนอนร้องไห้ฟูมฟายด้วยความรู้สึกผิด กลับค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง ใบหน้าของเธอแดงซ่าน ดวงตาฉ่ำเยิ้มไปด้วยไฟราคะที่ยังไม่ดับมอด เธอหันไปมองเอกที่กำลังนอนแผ่หราพักเหนื่อยอยู่ข้างๆ แววตาของเธอไม่มีความหวาดกลัวหรือความเกลียดชังเหลืออยู่อีกต่อไป มีเพียงความหิวโหยในรสกามที่เพิ่งถูกปลุกให้ตื่นขึ้น
การข่มขืนได้จบลงแล้ว... และบัดนี้ ความสมยอมที่เต็มไปด้วยความร่านกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ รอคอยดูฉากต่อไปที่เมียของผมกำลังจะทำลายกำแพงศีลธรรมด่านสุดท้ายด้วยตัวของเธอเอง
3K
