เช้าวันต่อมา
อีกสองวันก็จะถึงวันเกิดของพี่มาวินแล้วฉันคงต้องเริ่มเตรียมวัตถุดิบเอาไว้ั้แ่วันนี้ เพราะของที่ร้านใกล้จะหมดแล้วพอดีเลยไหนๆก็จะไปซื้อของแล้ว ชวนยัยหมวยไปเดินเที่ยวด้วยกันสักหน่อยดีกว่าคิดได้ดังนั้นฉันก็หยิบโทรศัพท์กดต่อสายหายัยหมวยทันที ใช้เวลาเพียงไม่นานปลายสายก็กดรับ
“ฮัลโหลอ้อ ว่าไงเพื่อนรัก”
“หมวยว่างไหมไปช็อปปิ้งเป็เพื่อนฉันหน่อยสิ”
“ได้สิ แกจะให้ฉันไปรับที่ไหน”
“บ้านแม่ฉัน”
“เดี่ยว! นี้แกอยู่บ้านแม่เหรอ”
“ใช่”
“ได้ไง แกไม่เห็นบอกฉันเลย หรือว่าแกหย่ากับกวินแล้ว”
“ใจเย็นก่อนไอเพื่อนบ้าฉันแค่กลับมาเยี่ยมแม่ ฉันยังไม่ได้หย่า”
“อ้าวงั้นเหรอ แฮะๆ”
“เอาเป็ว่าเจอกันตอน 11 โมง หน้าบ้านแม่ฉันนะ”
“โอเค เจอกันเพื่อนรัก จุ๊บ”ยัยนี้ไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ เมื่อก่อนเป็ยังไงตอนนี้ก็ยังเป็แบบเดิมทั้งที่ตอนนี้เราอายุก็จะใกล้เลข 3 แล้วแท้ๆ
“จะออกไปข้างนอกเหรออ้อ”แม่เอ่ยถามขึ้นในมือถือถ้วยข้าวต้มมาวางไว้บนโต๊ะอย่างระมัดระวัง
“ค่ะแม่พอดีวัตถุดิบที่ร้านเราใกล้จะหมดอ้อเลยจะออกไปซื้อมาเพิ่มสักหน่อย”
“งั้นก็ถือโอกาสนี้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ๆชุดสวยๆสักสามสี่ชุด แม่เห็นเสื้อผ้าอ้อมีแต่ตัวเก่าๆ อะ แม่ให้เงินหนูไปซื้อ”แม่หยิบเงินจำนวนนึงออกมาจากกระเป๋าเอี้ยมยัดใส่มือของฉัน ฉันรู้สึกซึ้งใจมากสภาพของฉันคงทำให้ท่านเป็ห่วง
“ค่ะแม่ หนูไม่เกรงใจละนะ”
“เกรงจงเกรงใจอะไรกันแม่อยากให้ลูกได้แต่สิ่งดีๆนะต้นอ้อ”
“ขอบคุณค่ะแม่”
ฉันหอมแก้มแม่ไปพอดใหญ่หลังจากนั้นเราสองแม่ลูกก็นั่งลงกินข้าวเช้าด้วยกันพอกินข้าวเสร็จแม่ก็ขอตัวไปเปิดร้าน ส่วนฉันทำงานบ้านรอยัยหมวยมารับ
เวลา 11 โมงตรง
รถสปอร์ตขันหรูสีแดงเสียงท่อดังสนั่นแล่นมาจอดที่หน้าบ้านของฉัน ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็ยัยหมวยรถสปอร์ตรุ่นนี้มีไม่กี่ขันในประเทศ ในบรรดาคนที่ฉันรู้จักก็มีแต่ยัยหมวยเท่านั้นที่เป็เ้าของรถขันนี้
“ฮาย เพื่อนสาวฉันมาแล้ว”
ยัยหมวยในชุดเดรสสั้นสีดำรูปร่างผอมบาง ผิวขาวโอโม่ตามฉบับลูกครึ่ง ผมหยักทรกสีบลอนทอง ดวงตาเรียวสวยจมูกโด่งเป็สันใบหน้ารูปไข่มีเสน่ห์ชวนดึงดูด ไม่เจอกันนานยัยหมวยสวยขึ้นเยอะเลยขนาดฉันเป็ผู้หญิงด้วยกันยังตลึงเลย
“ฉันจำแกแทบไม่ได้ สวยเกิ๊น”
“แน่นอนจ๊ะ”
“น้อยๆหน่อยเถอะยะ”
“ฮ่า ๆ แกจะพาฉันไปช็อปปิ้งที่ไหน”
“ไปร้านเบเกอร์รี่ก่อนแล้วก็พาฉันไปซื้อเสื้อผ้าที่ห้าง”
“ได้เลยเพื่อนสาวแกจะซื้อเสื้อผ้าใหม่ดีเหมือนกันสภาพแกตอนนี้ดูไม่จืดเลย”
“งั้นฉันคงต้องขอให้แกช่วยแปลงโฉมฉันให้สวยเป็นางฟ้าแบบแกแล้วละ”
“เชื่อมือฉันได้เลย”ใช้เวลากว่าครึ่งค้อนวันยัยหมวยพาฉันไปซื้อวัตถุดิบที่ร้านเบเกอร์รี่ใกล้ๆห้างก่อนใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงฉันก็ซื้อวัตถุดิบเสร็จ
แต่ที่เสียเวลาไปเกือบทั้งวันเพราะยัยหมวยไม่ได้พาฉันมาซื้อแค่เสื้อผ้าแต่พาฉันไปทำเล็บ ทำผม นวดสปาอบผิว บลาๆ ทำทุกอย่างเพื่อแปลงโฉมใหม่ให้ฉันถ้าความสวยมันจะเหนื่อยขนาดนี้นะ ฉันขอเป็แบบเดิมดีกว่าเสียทั้งแรงทั้งเงินและเวลา
“หมวยพอยัง ฉันเหนื่อยแล้ว”ฉันยืนเหนื่อยหอบ ราวกับคนที่พึ่งผ่านการวิ่งมาราธอนมาหมาดๆ
“อะไรกันแค่นี้แกก็ยอมแพ้แล้วแกบอกเองว่าจะให้ฉันแปลงโฉมให้”
“แต่นี้มันก็เกินไปหน่อยไหมเล่นพาฉันไปทำนู้นนี้นั้นในวันเดียวแบบนี้”
“แฮะๆ โทษทีพอดีฉันสนุกมากไปหน่อย”
“พอเลยกลับบ้านกันฉันรู้สึกเหมือนขาฉันจะหักแล้ว”
“ดะเดี่ยว ๆยังมีอีกที่นึงที่แกต้องไป ไหน ๆก็แปลงโฉมแกจนออกมาสวยสะขนาดนี้แล้วก็เอาให้มันสุดๆไปเลย”
“ยังมีอีกเลอะ”
“ใช่!” ยัยหมวยฉุดกระชากลากถูฉันมาตลอดทางจนมาถึงร้านร้านนึงของห้างที่ภายในร้านเต็มไปด้วยผู้หญิงมากหน้าหลายตาร้านนี้ก็คือร้านจำหน่ายชุดชั้นในของผู้หญิง
“แกพาฉันมาที่นี่ทำไม”
“เสน่ห์และความสวยอีกอย่างของผู้หญิงก็คือชุดชั้นในนี้แหละ”
“ไม่จำเป็ฉันมีเยอะแล้ว”
“ที่ว่ามีเยอะแล้วคงไม่ใช่ยกทรงเก่าๆยานๆของแกหรอกนะ”
“แกก็พูดไป ฉันเป็ผู้หญิงนะยะก็ต้องรู้ว่าอันไหนควรเปลี่ยนอันไหนควรทิ้ง”
“แล้วไอเสื้อผ้าเก่าๆขาดๆของแกนี้ละทำไมไม่ทิ้ง”
“ก็ฉันเสียดายปกติฉันไม่ได้ไปไหนอยู่แต่บ้านนี้หว่า”
“เอาหน่ามัวแต่เถียงกันไปมาเสียเวลาปะเข้าไปกัน”
“แต่งบฉันหมดแล้วนะเว่ย!”
“วางใจเถอะฉันจ่ายให้แกเอง”
พูดจบยัยหมวยก็พาฉันเข้าไปเลือกชุดชั้นในซื้อกลับบ้านอีกเป็สิบตัวลาดลายสีสันจี๊ดสะ ฉันต้องใช้เวลาอีกหลายชั่วโมงยืนถกเถียงกับยัย หมวยเื่ชุดชั้นในจนเวลาล่วงเลยมาจนมืดค่ำ
“เพราะแกเอาแต่ยัดเยียดชุดชั้นในบ้าๆพวกนี้ให้ฉัน”ฉันบ่นมาตลอดทางที่เดินมาถึงลานจอดรถ
“แกจะโวยวายอะไรหนักหนาฉันเลือกให้แต่ตัวลิมิเต็ดทั้งนั้นเลยนะ”
“แต่ฉันไม่อยากได้บางตัว ทั้งบางทั้งเล็ก ยังไงก็ไม่ได้ใส่”
“ชิ้นนั้นฉันให้แกเอาไว้ใส่ออกศึกยะ”
“พูดบ้าอะไรของแกเนี่ย”
“ฮ่า ๆเวลาแกเขินทั้งแก้มทั้งหูแดงไปหมดเลย น่ารักชะมัด”
“เลิกแซวฉันได้แล้วดูสิเนี่ยซื้อของกันจนมืดค่ำ ป่านนี้แม่ฉันคงบ่นแย่แล้ว”
“เออๆ กลับกัน”ใช้เวลาเพียงไม่นานก็มาถึงบ้านของฉัน ฉันเดินไปหยิบถุงของลงจากรถอย่างอยากลำบากยัยหมวยเลยมาช่วยฉันถือเพราะลำพังฉันคนเดียวคงถือไม่หมด
“เอาหละแกเอาของไปวางไว้หน้าบ้านให้ฉันก็พอ ที่เหลือฉันจัดการเอง”
“ได้ งั้นฉันกลับก่อนนะวันนี้สนุกมาก”
“ลำบากแกแย่”
“ไม่เลยสีหน้าของแกวันนี้ดูดีขึ้นมากและที่สำคัญวันนี้แกสวย เลิศมากไม่เสียแรงที่ฉันพาแกไปแปลงโฉม”
“จ๊ะ ยังไงก็ขอบใจแกมากนะ”
“จ้า ไปละ ฉันกลับละนะไว้เจอกันวันเกิดพี่ฉัน”
“ได้ไว้เจอกัน บาย”
3K
