บทที่ 11: พายุพิโรธของเ้าหญิงนักดาบ
ความมืดมิดในห้องถูกทำลายด้วยแสงสีฟ้าสลัวจากหน้าจอโฮโลแกรมที่ลอยอยู่กลางอากาศ อาเรีย นั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงดวงตาคู่สวยจ้องมองภาพที่ส่งตรงมาจากโดรนสอดแนมจิ๋วด้วยความสั่นเครือ ลมหายใจของเธอติดขัด และหัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกหน้าอก
"ไอ้คนบ้า... ไอ้จอมหื่น..." เธอพึมพำ น้ำตาแห่งความโกรธและความสับสนคลอเบ้า
บนหน้าจอนั้นคือภาพเหตุการณ์ในห้องรับรองลับของกิลด์ Blue Moon... ภาพของชายหนุ่มที่เธอชอบ กำลังปรนเปรอหญิงสาวอีกคนด้วยวิธีที่ดุดันและเร่าร้อนเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้
อาเรียขยายหน้าจอขึ้นจนเห็นทุกรายละเอียด... ในจังหวะที่ ไค ปลดชุดผ้าไหมของ เซเลน่า ออกจนหมดสิ้น และเขาก็เริ่มจัดการกับกางเกงของตัวเองเช่นกัน ทันทีที่ "อาวุธลับ" ของไคถูกปลดปล่อยออกมาจากการพันธนาการ อาเรียถึงกับเผลอเอามือปิดปากด้วยความช็อก
มันไม่ใช่แค่ขนาดที่ "ใหญ่โต" เกินกว่ามนุษย์ทั่วไปในโลกจริงจะพึงมี แต่มันสมจริงมาก เส้นเืที่ปูดโปน ความร้อนแรงที่แผ่ออกมาเป็ไอมานาจางๆ และความน่าเกรงขามที่ทำให้ทุกอย่างรอบตัวดูเล็กจ้อยไปถนัดตา
"อ๊ะ... อ๊าา! มะ...มันใหญ่เกินไป... คุณไค... ฉันจะรับมันไหวได้ยังไง..." เสียงของเซเลน่าที่ดังผ่านลำโพงโดรนช่างสั่นเครือและเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น แต่แววตาของเธอกลับฉายแววหิวกระหายอย่างเห็นได้ชัด
อาเรียจ้องมองภาพบนจออย่างไม่วางตา เมื่อไคเริ่มขยับเข้าหาและ 'แทรกซึม' เข้าไปในร่างกายของเซเลน่า ร่างของเลขากิลด์ผู้สุขุมสะดุ้งสุดตัว หลังของเธอแอ่นโค้งขึ้นจากเตียงราวกับถูกไฟฟ้าแรงสูงช็อต ใบหน้าของเซเลน่าบิดเบี้ยวด้วยความสุขสมที่ปนมากับความจุกเสียด เธอจิกเล็บลงบนแผ่นหลังของไคพลางส่ายหัวไปมาอย่างลืมตัว
"อึก... อื้มมม! แรงอีก... ลบมันออกไปให้หมด... ััของคุณ... อ๊าาา!"
ทุกจังหวะการกระแทกกระทั้นของไคนั้นหนักแน่นและทรงพลัง มานาสีชมพูะเิออกมาทุกครั้งที่ร่างกายทั้งสองปะทะกัน อาเรียเห็นภาพของเหลวมานาที่ไหลซึมตามรอยแยกของร่างกายที่เชื่อมต่อกันอย่างแนบชิด สภาพของเซเลน่าในตอนนั้นดู 'พังทลาย' อย่างสิ้นเชิง ดวงตาของเธอเริ่มลอยค้าง ลิ้นเล็กๆ แลบออกมาหอบหายใจเหมือนสุนัขที่เหนื่อยอ่อน (Ahegao) ร่างกายขาวเนียนอาบไปด้วยเหงื่อจนสะท้อนแสงจันทร์
และเมื่อถึงจุดสุดยอด... ไคคำรามออกมาด้วยเสียงต่ำ มานาสีทองะเิออกจนโดรนสอดแนมเกือบจะดับวูบ เซเลน่ากระตุกเกร็งอย่างรุนแรงก่อนจะทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาในสภาพที่ 'หมดสภาพ' ขาของเธอสั่นระริกและยังคงค้างอยู่ในท่าทางที่น่าอาย
[โลกแห่งความจริง]
ที่บ้าน... ริน ในโลกจริงกำลังนอนดิ้นพล่านอยู่ใต้ผ้าห่ม มือของเธอเผลอเลื่อนลงไปััจุดอ่อนไหวของตัวเองโดยไม่รู้ตัว
"ฮึ่ย! ยัยนั่น... ทำไมต้องทำหน้ามีความสุขขนาดนั้นด้วย!" รินกัดริมฝีปากจนห่อเื ร่างกายของเธอร้อนผ่าวไปหมด ผ้าปูที่นอนเริ่มเปียกชื้นจากความรู้สึกที่ส่งผ่านมาจากระบบ Soul-Link
เธอโกรธที่ไคไปทำเื่แบบนั้นกับผู้หญิงคนอื่น แต่ในขณะเดียวกัน ลึกๆ ในใจเธอกลับมีความรู้สึก "อิจฉา" ที่น่าอายที่สุด เธออยากรู้ว่าััที่ทำให้คนอย่างเซเลน่าถึงกับเสียสติได้ขนาดนั้น... มันจะรู้สึกอย่างไรถ้าคนๆ นั้นคือเธอ
"ฉันไม่ยอมหรอก... ไคเป็ของฉัน... เป็ของฉันคนเดียว!"
รินลุกขึ้นจากเตียงในโลกจริงด้วยแววตาแน่วแน่ เธอรีบสวมเครื่อง Soul-Link อีกครั้งด้วยอารมณ์ที่พุ่งพล่าน
[กลับเข้าสู่เกม]
ไค ที่กำลังเดินเล่นอยู่ในเขตป่าหมอกเพื่อหาวัตถุดิบใหม่ๆ หลังจากส่งเซเลน่ากลับไปพักผ่อน ต้องชะงักเมื่อััได้ถึงออร่าสังหารที่พุ่งมาจากด้านหลัง
"ไอ้คนลามก! ไอ้คนทรยศ!"
อาเรีย พุ่งออกมาจากพุ่มไม้พร้อมดาบเรเปียร์ในมือ ใบหน้าของเธอแดงก่ำ (ไม่ใช่เพราะความเหนื่อย แต่เพราะความโกรธและอารมณ์ที่ค้างมาจากตอนแอบดู)
"เฮ้! เป็อะไรของเธอเนี่ยอาเรีย?" ไคถอยหลังหลบคมดาบอย่างหวุดหวิด "ฉันไปทำอะไรให้เธอ?"
"ยังจะมาถามอีกเหรอ! ฉันเห็นหมดแล้ว... เื่ในห้องนั่นน่ะ!" อาเรียกวัดแกว่งดาบอย่างบ้าคลั่งจนก้าวพลาด "ว้าย!"
จังหวะที่เธอถลำลึก ไคพุ่งเข้าไปคว้าตัวเธอไว้ แต่ด้วยพื้นดินที่ลื่นเพราะหมอกลงจัด ทั้งคู่จึงเสียหลักกลิ้งตกลงไปในเนินเขาด้านล่าง... ซึ่งด้านล่างนั้นคือ [บ่อน้ำพุร้อนโบราณ - สุ่มสถานะ] แลนด์มาร์คลับที่ AI Gaia เพิ่งอัปเดตเข้ามา!
ตู้มมมมม!
ร่างกายของทั้งคู่จมดิ่งลงในน้ำอุ่นจัดที่เรืองแสงสีม่วงประหลาด
[แจ้งเตือน: ท่านเข้าสู่ 'บ่อน้ำพุร้อนเสน่หา' (Ancient Status Spring) ]
[ผลลัพธ์สุ่ม: 'Lustful Chain' (โซ่ตรวนราคะ) - ผู้เล่นที่อยู่ในบ่อร่วมกันจะไม่สามารถแยกจากกันได้จนกว่าค่าความ้าจะถูกปลดปล่อย]
ไคและอาเรียโผล่พ้นน้ำขึ้นมาในสภาพที่เสื้อผ้าเปียกโชกแนบเนื้อ อาเรียที่เกาะไหล่ไคอยู่สบตาเขาในระยะประชิด ความโกรธหายไปทันทีและถูกแทนที่ด้วยความรู้สึก 'กระสัน' ที่ทวีคูณขึ้นร้อยเท่าจากผลของบ่อน้ำพุ!
มีแถมนะ
เซเลน่า-ไค
2K
