“อะไรนะ เขาออกไปกับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้?” มายด์พูดด้วยความโกรธหลังจากได้ยินน้องสาวบอกว่าเธอเห็นโจเดินออกไปด้านนอกกับผู้หญิงคนหนึ่ง องค์กรไม่ได้มีกฏห้ามไม่ให้คนในพาคนนอกเข้ามาแต่ก็ต้องไม่นานจนเกินไปดังนั้นไม่ใช่เื่แปลกอะไรที่จะมีผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกไปพร้อมกับโจ
แต่สิ่งที่ทำให้เธอไม่พอใจก็คือเธอเองเป็ถึงสาวสวยและเธอมั่นใจในรูปร่างของตน แต่เธอไม่เคยเห็นโจจะมีท่าทีอะไรสักนิด ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งย่อม้าเป็ที่ดึงดูดโดยเฉพาะผู้ชายที่เธอให้ความสนใจแม้ว่าจะเป็การสนใจในเื่แก้แค้นก็ตาม
“ทำไมพี่ถึงโมโหขนาดนั้นล่ะ” มิ้นต์มองพี่สาวด้วยสายตาแปลกๆ นี่ไม่ใช่ว่าพี่ของเธอกำลังตกหลุมรักชายคนนั้นหรอกนะ
“เปล่าสะหน่อย” มายด์รีบกลับมาสงบเหมือนเดิมหลังรู้ตัวว่าตนเองเผลอออกอาการมากเกินไป
“แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็ใคร?” มายด์เอ่ยถาม
“ไม่รู้เหมือนกัน แต่ฉันขอบอกเลยว่าเธอน่ารักมากแถมยังมีผมสีเงินอีกต่างหาก” มิ้นต์อธิบายรูปร่างที่เธอเห็น เธอไม่รู้ว่าผมสีเงินนั่นเป็การย้อมหรือไม่แต่เธอรู้สึกว่ามันดูเป็ธรรมชาติมาก
“งั้นเหรอ” มายด์หรี่ตาของเธอ ตอนนี้เธอเพิ่มระดับการแก้แค้นขึ้นอีกขั้น เธอตัดสินใจว่าหลังจากไปถึงดาวร้างเธอจะใช้เขาทำงานจนกว่าเขาจะร้องขอชีวิต
จุดหมายปลายทางที่โจกับเมรีมุ่งไปคือภัตตาคารหรูซึ่งอยู่ไม่ไกลจากองค์กร พวกเขาจึงตัดสินใจเดินด้วยเท้าและแนะนำสถานที่ต่างๆให้กับเมรีฟัง เธอเกาะแขนเขาและฟังเขาพูดไปด้วย
“แม่เ้า ผู้หญิงคนนั้นน่ารักโครต” เสียงอุทานจากคนที่เดินผ่านไปมา
เมรียิ้มอย่างภาคภูมิใจ มีผู้หญิงคนไหนบ้างจะไม่ชอบให้ใครชมว่าตัวเองสวยน่ารัก?
บางคนเดินมาพร้อมกับแฟนและจ้องตาเป็มันก็ถูกแฟนตัวเองบิดหูจนต้องร้องออกมา หลายคนที่ยังโสดเห็นเธอเดินเกาะแขนชายหนุ่มอย่างสนิทสนมก็รู้สึกเหมือนถูกหักอกได้แต่หงอยไปตามๆกัน
หลังจากมาถึงภัตตาคารโจก็แนะนำเมนูอาหารที่คิดว่าเมรีน่าจะชอบ พวกเขาใช้เวลาทานอาหารค่อนข้างนานเพราะกินไปคุยกันไปถึงเื่ราวของสหพันธ์ในตอนนี้
โจได้รู้ว่าสหพันธ์ในตอนนี้ยังไม่มีการเคลื่อนไหวอะไร และสนามรบแนวหน้ายังคงเหมือนเดิม พวกสเปคเหมือนกำลังรออะไรบางอย่างพวกมันยังคงไม่เคลื่อนไหวใดๆ
โจรู้สึกสงสัยมากว่าพวกมัน้าอะไรและกำลังจะทำอะไร ปกติแล้วแนวหน้าแทบจะรบกันทั้งวันแต่ผ่านมานานแล้วที่พวกมันหยุดเคลื่อนไหวและถอยกลับไป ั้แ่นั้นทางสหพันธ์ก็ประชุมหารือถึงเื่นี้แต่ก็ยังไม่รู้ว่าพวกมันกำลังทำอะไร
“หวังว่าจะไม่มีเื่เลวร้ายเกิดขึ้น” โจพูดพลางยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม
ในฐานะที่เคยสู้กับสเปคมานับไม่ถ้วน เขามีความรู้เกี่ยวกับพวกมันไม่มากก็น้อย การที่พวกมันหยุดนิ่งอยู่เฉยๆทำให้โจรู้สึกถึงความเลวร้ายบางอย่าง
“ไม่ต้องกังวลนะโจ ต่อให้พวกมันคิดจะทำอะไรทางสหพันธ์ก็ไม่คิดจะอยู่เฉยๆแน่นอน” เมรีกล่าวด้วยรอยยิ้ม โจแค่พยักหน้ารับ
หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ โจก็พาเมรีเที่ยวเล่น เขาพาเธอไปสวนสนุก สวนสัตว์ แต่เพราะเมรีน่ารักเกินไปทำให้ผู้ชายน้ำลายไหลเป็ทางจนทำให้คู่ของพวกเขาเกิดความรู้สึกไม่พอใจ
โจมองดูสาวน้อยชาวแอสไซด์ที่กำลังถือลูกโป่งรูปหมียืนดูสัตว์ในกรงด้วยรอยยิ้ม เธอเปรียบเสมือนนางฟ้าท่ามกลางมนุษย์ ผมสีเงินกระทบกับแสงแดดทำให้มันเปล่งประกายและดูงดงามมากยิ่งขึ้น
“ดูๆไปแล้วเมรีน่ารักใช้ได้เลยนี่นา” โจลูบคางพิจารณาและแอบให้คะแนนอย่างลับๆ
หลังจากเที่ยวเล่นจนเหนื่อยแล้วเขาก็พาเธอกลับองค์กรและพักผ่อนอยู่ในห้อง
“ฉันต้องไปแล้ว” เมรีเอ่ยด้วยสีหน้าเศร้า เธอไม่อยากแยกจากชายหนุ่ม
โจรู้ทันความคิดเธอเพราะยังไงเขาก็รู้จักกับเธอมาหลายปี “ไม่ต้องเศร้าขนาดนั้นก็ได้ วันหลังยังมีอีก” โจลูบหัวเธอ
เมรีพยักหน้าและหัวเราะอย่างมีความสุข เธอะโเข้าไปหอมแก้มเขาฟอดหนึ่งจากนั้นก็กดปุ่มบนอุปกรณ์บางอย่างและร่างของเธอก็หายไป
โจแข็งทื่อไม่คิดว่าเธอจะกล้าทำแบบนี้ เขาได้แต่ส่ายหัว
นอกโลกมียานอวกาศลำหนึ่งลอยอยู่ ไม่มีใครสามารถตรวจจับหายานลำนี้พบและยานลำนี้อยู่ในโหมดพลางตัว ด้วยเทคโนโลยีของมนุษย์ไม่มีทางที่จะตรวจจับมันได้
เมรีกลับมาสู่ยานส่วนตัวของเธอ เธอหน้าแดงและหัวเราะคิกคักเมื่อนึกถึงความใจกล้าที่เธอทำก่อนจากโจมา เมื่อนึกได้ว่าเธอต้องรีบกลับสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปเ็าแตกต่างจากต่อหน้าโจเหมือนคนละคน
โจกำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้อง ทันใดนั้นก็มีใครบางคนมาเคาะประตูเมื่อเขาเดินไปเปิดก็พบกับมายด์กำลังยืนด้วยใบหน้าบึ้งตึง
เมื่อเห็นประตูถูกเปิดออกเธอก็เข้าไปข้างในโดยไม่สนใจว่าโจจะอนุญาตหรือไม่ นอกจากนั้นมิ้นต์น้องสาวของเธอก็เข้ามาในห้องเขาและยังหัวเราะคิกคักอีกด้วย
“เอิ่ม…มีเื่อะไรหรือเปล่า?” โจกลอกตาเอ่ยถาม เมื่อเห็นสองสาวกำลังเข้าไปดูห้องนู้นห้องนี้เหมือนกับกำลังหาอะไรบางอย่าง
แต่เมื่อเขาถามก็ไม่ได้รับคำตอบจากพวกเธอ ทำให้เขาขมวดคิ้วและเริ่มไม่พอใจ นี่คือห้องพักส่วนตัวเข้ามาทั้งๆที่ไม่ได้รับอนุญาตยังไม่พอแต่ยังเมินคำถามของเ้าของห้องอีก
“เธออยู่ไหน?” ขณที่โจกำลังจะพูดต่อมายด์ก็เอ่ยขึ้นมา
“ใคร?” โจทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้แน่นอนว่าเขารู้ว่าเธอถามถึงเมรี
“อย่ามาปิดบัง ฉันเห็นนายกับผู้หญิงคนนั้นมาด้วยกัน” มายด์พูดราวกับตัวเองเป็ภรรยาที่จับได้ว่าสามีของเธอแอบพาเมียน้อยเข้าบ้าน
โจขมวดคิ้วแล้วกล่าวด้วยความไม่พอใจ “ถ้าผมจะพาใครเข้ามาแล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ?”
“นาย!!” มายด์โมโหและชี้ไปที่โจ
“กรุณาเอานิ้วของคุณออกไปและออกไปจากห้องของผมด้วย” โจกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ เขาไม่ชอบนิสัยของผู้หญิงคนนี้ เธอทำกับว่าโลกนี้หมุนรอบตัวเองคิดจะทำอะไรโดยไม่ต้องสนใจคนอื่นได้หรือ
มายด์สีหน้าซีดเผือดเธอเกือบลืมไปว่าโจคือผู้มีพลังระดับสูง และเธอก็ได้เห็นวิดีโอนั้นด้วยตาตัวเองและรู้ว่าโจแข็งแกร่งแค่ไหน
เป็เพราะโจมีท่าทีสบายมาตลอดและไม่เคยขึ้นเสียงกับเธอจึงทำให้เธอลืมเื่นี้ไป แต่พอเขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบเธอก็รู้สึกกลัวขึ้นมา
แต่ในฐานะที่เป็ถึงหลานสาวของประธานเธอก็รวบรวมความกล้าและพูดอย่างเสียงแข็ง “ไปก็ได้” จากนั้นเธอก็เดินกระทืบเท้าออกจากห้องไปพร้อมกับน้องสาวของเธอ
โจปิดประตูและส่ายหัวด้วยความเหนื่อยใจที่ต้องมาเจอผู้หญิงนิสัยเสียแบบนี้
3K
