“ใช้ได้นายนี้ปากพารวยจริงๆนะงั้นเอาแบบนี้ไหมเราควรมีบริการเฮลิคอปเตอร์ะโน้ำนะ”หวังหยวนกล่าวออกมา
วิลเลี่ยมเงียบไปสักพักก่อนที่เขาจะกล่าวออกมา
“ได้แต่นายควรแบ่งเป็ หนึ่งร้อยเมตรห้าสิบดอลล่า สองร้อยเมตร หนึ่งร้อยดอลล่า และสามร้อยเมตรสองร้อยดอลล่า และสามร้อยเมตรฉันแนะนำให้มีทีมกู้ภัยและนักดำน้ำมืออาชีพตระเวรอยู่รอบๆจุดะโอย่างน้อยสองร้อยเมตรเพื่อป้องกันอันตราย”วิลเลี่ยมกล่าวออกมา
“ดีเห็นด้วยแถมเรายังสามารถใช้เฮลิคอปเตอร์เดินทางด่วนได้อีกด้วยเพื่อเกิดเหตุกรณีฉุกเฉินเพราะที่เกาะนี้ถึงจะมีโรงพยาบาลแต่ก็เป็ขนาดเล็กเท่านั้นไม่เหมาะกับการผ่าตัด”หวังหยวนกล่าวออกมาพลางหันไปมองเฟเดอร์ลิก
“งั้นเอาแบบนี้เป็ไงเฟเดอร์ริกนายควรให้ทางโรงพยาบาลเบอร์มิ่งแฮมร่วมมือกับเราทางด้านนี้”หวังหยวนกล่าวออกไป
“ตกลงฉันรับปากนายเื่นี้ได้แน่นอน”เฟเดอร์ลิกกล่าวออกมาอย่างมั่นใจเพราในเบอร์มิ่งแฮมนี้มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เป็ธุรกิจของเขารวมถึงโรงพยาบาลนี้ด้วย
เหตุผลก็ง่ายๆนั้นก็เพราะที่นี้เป็ศักดิ์นาของเขานั้นแหละ!
“อืมไม่มีไรแล้วเราก็กลับกันเถอะฉันชักจะคิดถึงแผ่นดินแล้ว”หวังหยวนกล่าวออกมาถึงเ้าเรือยอร์ชนี้จะไม่ค่อยโคลงเคลงก็เถอะแต่การยืนบนพื้นก็ดีกว่าเขาจริงๆ
ซึ่งอีกสองหนุ่มก็ไม่ได้ปฎิเสธอะไรพวกเขาก็ตอบตกลงและระหว่างนั้นพวกเขาก็คุยอะไรกันต่างๆนาๆรวมถึงการร่วมมืออื่นๆและวันเวลาที่จะเริ่มลงทุนกับเกาะนี้แต่หวังหยวนยังไม่ให้คำตอบชัดเจนมากนักเขาบอกว่าต้องรอไปก่อน
แต่หลังจากเรือจอดเทียบท่าเรียบร้อยหวังหยวนก็รีบขึ้นรถที่หลี่หมินจอดรออยู่และบินตรงลัดฟ้ากลับเซี่ยงไฮ้ทันทีเพื่อเกิดอะไรขึ้นเขาจะได้แก้ไขมันทัน
แต่เขากลับต้องใช้เวลาไปครึ่งวันอยู่ดีเนื่องจากสภาพอากาศที่แปรปรวนจึงต้องบินอ้อมแต่ทางหยางไฮถงก็รายงานเป็ระยะๆ
ว่าตอนนี้ไป๋เจ่อเริ่มเจราจากับทางอังกฤษ สก็อตแลนด์ เวลล์ และไอซ์แลนด์แล้ว เพราะประเทศพวกนี้นั้นไม่ได้มีข้อจำกัดมากมายถ้านักลงทุนต่างประเทศจะเข้ามา
หลังจากเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวจอดลงที่สนามบินเซี่ยงไฮ้หวังหยวก็รีบกลับคฤหาสน์ทันทีหลังจากมาถึงเขากลับต้องแปลกใจเพราะที่ทางเข้านั้นมีรถจิ๊บทหารคันหนึ่งจอดอยู่พร้อมมีชายวัยกลางคนที่ส่วนใส่ชุดทหารยืนรออยู่
ว่านฉางตอนนี้เขากำลังเป็กังวลใจมากเพราะทางเบื้องบนนั้นกดดันเขามาแล้วแต่ตอนนี้เขาไม่กล้าก้าวขาเข้าไปในคฤหาสน์หลังนี้เลยแม้แต่น้อยเพราะเขาััได้ถึงรัศหมีอันตราย
แต่เขากลับเหมือนได้ยินเสียง์มาโปรด
“เฮ้สวัสดีครับคุณลุงไม่ทราบว่าคุณมาหาใครงั้นเหรอ”หวังหยวนกล่าวถามออกไปพร้อมมองดูอีกฝ่ายด้วยความสนใจ
“แน่นอนนายน้อยหวังผมมาคุณเพราะทางเรามีเื่เร่งด่วนต้องแจ้งให้กับคุณทราบ”ว่านฉางปั้นยิ้มกล่าวออกมา
“โอ้วงั้นเหรอเชิญสิตามาเลย”หวังหยวนกล่าวออกมาพลางส่งสัญญาณให้หลี่หมินนั้น
หลี่หมินขมวดคิ้วทันทีเพราะสัญญาณนี้ของนายน้อยหมายความว่าถ้าอีกฝ่ายคิดจะหยิบปืนให้ยิงทันที?
หลังจากนั้นสองสามนาทีพวกเขาก็มานั่งหันหน้าเข้าหากันที่ห้องรับแขกโดยมีบอดีการ์ดอีกสิบคนรุมล้อมอยู่ซึ่งว่านฉางก็ััได้ถึงอะไรแปลกๆแต่เขากับพยามข่มใจตัวเองที่ตื่นกลัวลงไปและกล่าวเื่ราวที่เขาแต่งขึ้นมาทันทีซึ่งแน่นอนว่าเื่ที่ดีนั้นต้องจริงผสมปลอม
“สวัสดีนายน้อยหวังผม ว่านฉาง ร้อยตรีจากทางกองทัพบินที่107 เนื่องจากขณะขนยานรบที่ทางบริษัทคุณผลิตนั้นเราได้ถูกโจมตีจากกองกำลังไม่ทราบฝ่ายและพวกเขาทำสำเร็จและสามารถขโมยแผงวงจรตัวควบคุมยานรบที่เป็เทคโนโลยีหลักไปได้ทางกองทัพเลยอยากทราบว่าถ้าพวกเขาแกะรอยจากแผงวงจรนั้นจะทราบอะไรหรือไม่”ว่านฉางกล่าวออกมารวดเดียว
“เฮ้งั้นเหรอ?งั้นก็น่าเสียกายแล้วละเพราะถ้าเกะหรือเปิดชิปแผงวงจรนั้นแบบไม่ถูกวิธีมันจะะเิตุ้มขึ้นมาทันทีนะสิแต่เื่นี้ผมแจ้งผู้าุโเฟิงซิ่วไปแล้วนิแต่ทำไมคุณถึงไม่รู้ละ”หวังหยวนกล่าวถามออกมาอย่างสนใจใช่เขาสนใจว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรต่อไป
ว่านฉางมีสีหน้าหน้าเกลียดทันทีเพราะเื่นี้เขาไม่รู้แม่งเอ้ยรู้งี้น่าจะปลอมตัวเป็พวกยศสูงกว่านี้ว่านฉางสถบในใจ เพราะคนที่เขาปลอมตัวเข้ามานั้นไม่รับรู้เื่นี้แม้แต่น้อย!!
“แน่นอนว่าอาจมีการสื่อสารผิดพลาดเพราะข้อมูลนี้คนระดับผมไม่มีสิทธิ์รู้ต้องทำให้นายน้อยหวังเสียเวลาแล้ว”ว่านฉางแถออกมาและพยายามลุกขึ้นยืนเพราะเขาได้ข้อมูลที่้าแล้ว
เฮ้อทั้งๆที่ได้ชิปมาแล้วทั้งทีแต่กับใช้การอะไรไม่ได้
“ใช่คนระดับคุณไม่มีสิทธิรู้นิถูกไหม”หลังสิ้นเสียงของหวังหยวนว่าฉางก็เบิกตาโพล่งทันทีเพราะตรงหัวใจเขามีรอยะุหนึ่งเจาะทะลุเข้าไป
“คุณรู้ได้ยังไง….”เขากล่าวออกมาก่อนที่จะสิ้นใจไป
หวังหยวนมองร่างที่จมกองเืนี้ด้วยสายตาเ็าก่อนที่จะสั่งให้บอดีการ์ดยกร่างของเขาออกไปและส่งไปยังกองทัพ
ชื่อ ว่านฉาง(ชื่อจริงซุนฮก)
อายุ 32 ปี
ความสามารถ ปลอมตัว 6 ดาว ปลอมแปลงเอกสาร 5 ดาว ต่อสู้มือเปล่า 5ดาว ปืนสั้น 4 ดาว
ถือว่ามีความสามารถไม่เบามิน่าละทางกองทัพจึงปล่อยให้มีหนูแบบนี้ได้
แต่เขาควรแจ้งเื่กับลุงเฟิงสักหน่อย
“ว่าไงไอ้หนูโทรมามีอะไร”เฟิงซิ่วกล่าวออกมาอย่างเหลืออดเพราะเขายุ่งอยู่กับการที่ทางกองทัพถูกโจมตีขณะขนส่งยานรบ
“ยานรบถูกโจมตีใช่ไหม”หวังหยวนถามออกไป
เฟิงซิ่งมีสีหน้าน่าเกลียดทันที
“นี้แกกล้าถึงขนาดวางคนไว้ในกองทัพเลยรึไง”เฟิงซิ่วกล่าวออกมาอย่างหัวเสีย
“ใช่ที่ไหนละลุงผมโดนสายลับมาถามข้อมูลโต้งๆแบบนี้ไม้ต้องห่วงผมฆ่าอีกฝ่ายไปแล้ว”หวังหยวนกล่าวออกมาก่อนที่เขาจะต้องเอาโทรศัพท์ออกห่างจากหู
“ฮะว่าไงนะฆ่าไปแล้วทำไมแกไม่จับมันรีดข้อมูลก่อนวะ”เฟิงซิ่วตระโกนออกมาอย่างเดือดดาล
“ลุงก็ฟังให้จบก่อนสิผมรีดข้อมูลมาแล้วอีกฝ่ายมาจากเกาหลีเหนือ”หวังหยวนกล่าวออกไปก่อนที่เขาจะบอกข้อมูลต่างที่ดวงตาสรรพสิ่งตรวจสอบ
“ดีแกสนใจเข้ากองทัพหน่วยสืบสวนไหมพวกเขายังขาดคนมีความสามารถมาก”เฟิงซิ่วกล่าวออกมาก่อนที่เขาจะมุมปากกระตุกเพราอีกฝ่ายตัดสายไปแล้ว
“เฮ้อน่าเสียดาย...”เฟิงซิ่วกล่าวออกมาก่อนที่เขาจะเดินออกห้องไปเพราะรู้ตัวคนที่อยู่เื้ัแล้วและเขาคงต้องรีดไถเงินจากเกาหลีเหนือเยอะๆหน่อยละ
หวังหยวนนวดขมับของตัวเองเล็กน้อยก่อนที่เขาจะโทรหาพ่อตัวเองเพื่อจัดการเื่ที่ดินที่จะสร้างบริษัท MIT
“ฮืมว่าไงลูกชาย”หวังหลินกล่าออกมา
“ทางพ่อเป็ไงบ้าง”หวังหยวนกล่าวถาม
“ก็เรื่อยๆมีพวกก่อกวนมาบ้างแต่ฉันลากเขาป่าและโยนทิ้งหมดแล้ว”หวังหลินกล่าวออกมานิ่งๆ
“ฝีมือใคร”หวังหยวนกล่าวถามออกไป
“คงเป็เ้าถิ่นแถวนี้แหละอ้อแกคงโทรมาเื่ที่ดินนั้นใช่ไหมแกต้องจัดการเองแล้วละเพราระหว่างการโอนอยู่ดีๆทางนั้นกลับบอกมาว่าที่ดินตรงนั้นมีปัญหาแกสนิทกับเ้าชายนี้ลองถามเขาดูแล้วกันเพราะฉันยังยุ่งกับเจ้อเจียงอยู่ไม่มีเวลาปลีกออกไป”หวังหลินกล่าวออกมา
หวังหยวนแถบเควี้ยงโทรศัพท์ทิ้ง
เฮ้ทำไมวันนี้ปัญหาเยอะจัง
“โอเครพ่อ”หวังหยวนกล่าวออกมาและวางสายไป
“เฮ้อทำไมวันนี้ปัญหามันเยอะจังวะเนี่ย”หวังหยวนบ่นออกมา
“นี้ค่ะนายน้อยกาแฟ”สาวใช้เดินมาเสิร์ฟกาแฟให้หวังหยวนเพราะดูเหมือนคืนนี้เขายังต้องโทรไปหาอีกหลายสาย
“โอ๊ะขอบคุณมาก”หวังหยวนพยักหน้าออกไปก่อนที่เขาจะโทรไปหาเฟเดอร์ลิก
“ว่าไงสหายนายมีอะไรงั้นเหรอ”เฟเดอร์ลิกกล่าวออกมา
“นายช่วยตรวจสอบให้หน่อยที่ดินใจกลางเมืองเบอร์มิ่งแฮมโดนใครขัดขวางไว้เพราะพ่อฉันโอนมาให้ฉันไม่ได้เนื่องจากทางรัฐบาลแจ้งมาว่าผิดกฎและกำลังตรวจสอบอยู่”หวังหยวนกล่าวออกไปตรง
“ได้ฉันจะให้คำตอบที่นายพอใจแน่นอน”เฟเดอร์ลิกกล่าวออกมาก่อนวางสายไปและเขาได้ให้คนของตนไปตรวจสอบทันทีแต่ถ้าเขาเดาไม่ผิดเื่นี้คงเกี่ยวกับเอิลร์เออร์วิน
“อ่าพูดมาเถอะมีปัญหาอะไร”หวังหยวนกล่าวออกมาหลังจากที่เขารับสายของหยางไฮถงแล้ว
“โอ๊ะนี้หูตาท่านประธานช่างกว้างไกลจริงๆใช่แล้วเรามีปัญหาแล้วจริงๆเนื่องจากทางสหรับปฎิเสธอย่างแน่ชัดเกี่ยวกับการเข้าซื้อกิจการของเราต่อบริษัทในประเทศเพราะเื่สิทธิบัตรแต่เราสามารถเข้าซื้อร้านสโตล์ต่างได้อยู่แต่ราคากับแพงหูฉี่!”หยางไฮถงกล่าวออกมา
หวังหยวนขมวดคิ้วทันทีเื่นี้ไม่ต้องใช้หัวสมองคิดเขาก็รู้ว่าเป็ฝีมือของใครดูเหมือนจ็อบจะไม่้าให้เขาเข้าไปแย่งชิงส่วนแบ่งกับตัวเอง
“ได้ในเมื่อนาย้าเล่นแบบนี้ฉันก็จัดให้”หวังหยวนกล่าวออกมาอย่างเ็าพลางต่อสายตรงถึงรองประธานสมาคมสิทธิบัตรประเทศจีนอย่างถังหยวนทันที
หวังหยวนเล่ารายละเอียดให้อีกฝ่ายฟังคร่าวๆ
ถังหยวนก็รับปากทันทีว่าภายในสองชั่วโมงทุกไลน์การผลิตของโวโฟนจะโดนปิดตัวลงแน่นอน!!
อีกฝากของซีกโลก
ห้องประธานของโวโฟนเข้าจ้องมองไปยังเบื้องล่างบริษัทเขาตั้งอยู่ใจกลางรัฐแคลิฟอเนียร์รัฐที่มีเศรษฐกิจสูงที่สุดในสหรัฐ
“แย่แล้วค่ะท่านประธานตอนนี้ทุกบริษัทในจีนนั้นถูกสั่งปิดไปแล้วเป็ที่เรียบร้อยและตอนนี้ทำให้เราสูญเสียไปกว่าพันล้านดอลล่า”เลขาสาวเขากล่าวออกมา
จ๊อบมีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที
อีกฝ่ายมีความสำพันธ์อันดีขนาดนั้นกับทางรัฐบาลเลยงั้นเหรอ
แต่เขาเป็คนที่ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆแบบนี้
“ไม่ต้องสนใจปล่อยไปก่อน”จ๊อบกล่าวออกมาและนี้ก็เป็การแข่งขันกันเรียบร้อยแล้วว่าใครนั้นจะยืนหยัดได้นานกว่ากัน
“เกรงว่าจะทำแบบนั้นไม่ได้ค่ะท่านประธานเพราะทั้งเกาหลีใต้ ญี่ปุ่น ไทย รวมถึงอังกฤษ พวกเขาก็ได้ออกคำสั่งหยุดการผลิตรวมถึงเข้าตรวจสอบบริษัทของเราแล้วเรียบร้อย”เลขาสาวกล่าวออกมา
จ๊อบหน้าซีดทันที
ทำไมทำไมกันบริษัทน้องใหม่นั้นถึงได้น่ากลัวขนาดนี้เขามีความสัมพันธ์อันดีกับรัฐบาลประเทศต่างๆมากขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ!
“เฮ้อแจ้งไปยัง ยูเซฟ ว่าปล่อยให้อีกฝ่ายเข้ามาเถอะ”จ๊อบกล่าวออกมาพลางมีสีหน้าหม่นหมองลงเพราะเขาแพ้แล้ว!
หวังหยวนก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเช่นกันหลังจากเขาโทรไปหาหลายสายและใช้สายสัมพันธ์ทุกอย่างของเขาเต็มทีทันทีเพื่อกดดันอีกฝ่าย!
“หยางไฮถงนายลองพาไปเจ๋อเขาไปเจราจาอีกรอบรอบนี้พวกเขาเปิดทางแน่นอนฉันมั่นใจ”หวังหยวนกล่าวออกมาหลังจากอีกฝ่ายรับสาย
“ฮืมเร็วขนาดนี้เลย”หยางไฮถงกล่าวออกมาอย่างแปลกใจ
เพราะข่าวเื่การตรวจสอบและหยุดไลน์การผลิตไม่ได้ประกาศต่อสาธารณชนไม่งั้นมันจะเป็เื่ใหญ่เกินไปเขาแค่ทำไปเพื่อเตือนอีกฝ่ายเท่านั้นว่าเขาไม่ใช่ลูกแกะแต่เป็สิงโตต่างหาก!
782
