ธรณีเดินนำผมไปยังตึกสำนักงานเก้าชั้นได้ยินว่ามีชั้นใต้ดินอีกในจำนวนเท่ากันเหตุที่ไม่สร้างบนดินทั้งหมดเพราะไม่อยากบดบังทัศนียภาพผมใช้มือป้องตาเงยหน้าจ้องมองอักษร ‘SUM NEWS’ ซึ่งสะท้อนแสงอาทิตย์เป็ประกายจุดเดียวเพราะพื้นที่บริเวณที่เหลือของหน้ากากอาคารเป็พื้นผิวของแผงโซลาร์เซลล์ เฉกเช่นเดียวกับอาคารสูงทั่วไปอื่นๆ ที่ตกแต่งพื้นผิว 90% ด้วยแหล่งพลังงานหมุนเวียนนี้เช่นกันแม้จะไม่ได้ส่องประกายวิบวับตระการตาแต่ก็แฝงความสง่าในแบบสถาปัตยกรรมสไตล์โมเดิร์นประตูกระจกนิรภัยบานใหญ่เลื่อนเปิดอัตโนมัติหลังจากธรณีทาบฝ่ามือลงบนเซนเซอร์ของประตูธรณีบอกว่าบริษัทส่วนใหญ่รักษาความปลอดภัยโดยใช้เทคโนโลยีเอไอ และโดรนติดอาวุธยามจะนั่งอยู่ที่ห้องบัญชาการรักษาความปลอดภัยและออกมาช่วยเมื่อมีเหตุฉุกเฉินเท่านั้นผมอดคิดเปรียบเทียบกับการจ้างยามในยุคของผมไม่ได้ ไม่แน่ใจว่ายามแก่ ๆเ่าั้จะวิ่งจับโจรทันหรือไม่พวกเราเดินผ่านเครื่องแสกนตรวจอาวุธไปได้อย่างรวดเร็ว ใช้เวลาแค่สองวินาทีแขนกั้นก็เปิดออก
ทันทีที่ก้าวผ่านประตูผมถึงกับหยุดชะงัก ความโออ่าของโถงที่สูงสองชั้นอลังการกว่าที่เห็นจากภายนอกผู้คนมากมายเดินสวนกันขวักไขว่ เสียงพูดคุยและเสียงฝีเท้าดังกังวานผสมผสานกันอย่างคึกคักผมเอี้ยวตัวหลบหุ่นยนต์ทำความสะอาดพื้นที่ตัวสูงเท่ามนุษย์ซึ่งเดินปะปนไปกับเหล่าพนักงานอย่างเงียบเชียบหลังจากตระเวนบนท้องถนนมาหลายที่ วัฒนธรรมการแต่งกายที่นี่ไม่ได้ทำให้ผมประหลาดใจอีกต่อไปมันช่างดูไร้ระเบียบโดยสิ้นเชิง ยิ่งกว่าเห็นคนหลากหลายในห้างสรรพสินค้ามีไปรเวทหลายรูปแบบ มีทั้งแบบสุภาพ ใส่สูทเป็ทางการ ไปจนถึงชุดแฟชั่น และชุดราตรีแน่นอนว่ารวมการแต่งกายหลาย ๆ ยุคไว้ด้วยกัน
“ไม่มีกฎระเบียบของบริษัทเื่เครื่องแต่งกายเลยเหรอ”ผมกระซิบถามธรณีอย่างตรงไปตรงมา ดูไร้ความถูกต้องตามกาลเทศะโดยสิ้นเชิง
“ไม่มีหรอกก็ยึดตามมาตรฐานยูเอ็นดีนั่นแหละ ด้วยเหตุผลเดียวคือการแต่งกายนั้นจะดึงดูดความสนใจไปจากเนื้อหาที่พูดกันรึเปล่า”ธรณีอธิบายเสียงเบาไม่ให้คนอื่นได้ยิน “ถ้าพูดคุยเื่สำคัญมากก็ต้องแต่งกายสุภาพตามกำหนดแบบคล้าย ๆ กัน ถ้าสำคัญปานกลางก็ทำตามจารีต หรือค่านิยมสังคมไม่ให้ดูแปลกเกินก็พอแต่ถ้าไม่ได้พูดเื่สาระ อย่างงานเลี้ยงสังสรรค์ ก็จะแต่งยังไงก็ได้จะไม่ใส่อะไรเลยก็ยังได้ ตราบเท่าที่ทุกคนในพื้นที่นั้นบรรลุนิติภาวะแล้วและผู้แต่งรู้สึกดี”
“บ้ารึเปล่า”ผมคิดภาพตามแล้วรู้สึกอุจาดตาถ้าเป็จริงอย่างที่เพื่อนบอกนับว่าสังคมเสื่อมทรามยิ่งนักไม่ได้ยุคที่ประเสริฐทุกมิติอย่างที่คาดคิดไว้ทีแรกแต่พอผมได้ครุ่นคิดทบทวนภายหลัง ธรณีก็พูดสมเหตุผลสาเหตุที่ห้ามเปลือยกายในที่สาธารณะก็คือป้องกันให้เด็กที่ยังไม่มีพัฒนาการทางด้านความคิดดูดังนั้นการรวมกลุ่มในพื้นที่ปิดอย่างปาร์ตี้เซ็กซ์ หรือพวกลัทธิธรรมชาตินิยมก็เป็เื่ปกติในหลาย ๆ วัฒนธรรมนับว่ายังโชคดีที่คนไทยส่วนใหญ่ไม่ได้ชื่นชอบการนุ่งลมห่มฟ้าแม้ในยุคนี้
ผมเหลียวซ้ายแลขวาดูคนรอบข้างอีกครั้ง สิ่งเดียวที่บ่งบอกความเป็พนักงานคือตราสัญลักษณ์ของบริษัทที่เป็อักษรกรีกซิกมาตัวใหญ่ ซึ่งเป็เครื่องหมายคณิตศาสตร์หมายถึงผลรวม ตามมาด้วยคำว่านิวส์อันเล็ก ๆ เหนือขึ้นไปมีสี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่ทำหน้าที่เหมือนวีคิวอาร์โค้ด แต่มีขนาดเล็กกว่าทั้งหมดเขียนด้วยตัวอักษสีแดงดูเรียบง่าย ทุกคนติดสัญลักษณ์ไว้ในที่ต่างกันกันบางคนเป็เข็มกลัด บางคนปักไว้บนเสื้อ บางคนอยู่บนหมวก ธรณีบอกว่าตราสัญลักษณ์สี่เหลี่ยมเล็กๆ นั้นเรียกว่าเอสเอ็นโค้ด (SN code) ใช้สแกนดูเพื่อให้รู้ว่าเป็ใคร ซึ่งเป็การเข้ารหัสรูปแบบจำเพาะของคนในบริษัทเท่านั้นคนนอกไม่สามารถใช้ได้ จึงเป็เหตุผลว่าบางคนกล้าปักไว้บนเสื้อถาวรผมก้มลงมองเสื้อเชิ้ตกางเกงสแลกของตนเองแล้วดูเหมือนเป็แกะดำที่ผ่านไปมาเห็นแต่งแบบนี้แค่สองคนคนที่สวมเสื้อเชิ้ตโปโลกางเกงยีนแบบธรณีมีมากกว่ามากโชคดีแค่ไหนแล้วที่ผมไม่ใส่สูทเต็มยศมา
ผนังของโถงด้านข้างมีจอภาพขนาดใหญ่สามจอซึ่งเปล่งแสงหลากเฉดสีสดใสซึ่งธรณีบอกว่าให้ตั้งโปรแกรมอัปเดต ข่าวสารที่น่าสนใจไว้อัตโนมัติ จอแรกเป็ข่าวในประเทศจอที่สองเป็ข่าวต่างประเทศ ส่วนจอสุดท้ายเป็ช่องของซัมนิวส์ เองที่กำลังออกอากาศณ ปัจจุบัน ผมเห็นเห็นกล้องวงจรปิดมากมายซ่อนอยู่ตามซอกมุมหันไปมาตามการเคลื่อนไหวของผู้คนจึงเชื่อจริง ๆ แล้วว่ามีคนกำกับดูแลอยู่ ป้ายตรงกลางโถงแกะสลักเป็ตัวหนังสือนูนขนาดใหญ่ใต้สัญลักษณ์∑ เป็วิสัยทัศน์ของบริษัท
"ความจริงรอบด้าน เป็กลาง ไม่สร้างอารมณ์"
ผมเข้าใจความหมายของคำเ่าั้ดีมันก็คือคุณสมบัติทั่วไปของสิ่งที่เรียกตัวเองว่าสื่อมวลชนนั่นแหละติดอยู่อย่างเดียวคือมัน ฟังไม่ระรื่นหูธรณีเล่าเพิ่งเปลี่ยนคำขวัญจากตอนแรกที่เป็ ‘RRR: Rapid Round Right’ ซึ่งผมรู้สึกว่าไม่สื่อความหมายเช่นกัน
ธรณีทักทายเพื่อนร่วมงานสามถึงสี่คนขณะเดินนำผมไปขึ้นลิฟท์ ผมได้แต่ยิ้มพยักหน้าให้ดูมีอัธยาศัยดีที่สุดผลตอบรับมีหลากหลายั้แ่ยิ้มตอบ ไปจนถึงหน้าบึ้งไม่สนใจ พนักงานส่วนหนึ่งสวมใส่แว่นตาเอวีเอสอีขยับมือในอากาศเหมือนกำลังเล่นแท็บเล็ตในโลกเสมือน หวังว่าพวกเขาจะไม่สะดุดล้มหรือชนใครเข้า ผมสำรวจตัวเองผ่านกระจกเงาในลิฟต์จัดคอเสื้อเชิ้ตที่พับไม่เท่ากันให้สมดุล ในเวลานี้ใบหน้าผมเกือบกลับมาเป็เหมือนเมื่อก่อนไม่มีหนวดเครา ค้างแค่เส้นผมที่ยาวจนปรกบ่าแบบศิลปินหลายคนธรณีไม่ให้เวลาเตรียมตัว ที่คอนโดก็ไม่ได้ติดตั้งแขนกลสำหรับตัดผม จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปล่อยเลยตามเลยเพื่อนบอกว่าไม่มีใครสนใจอยู่แล้ว ไม่มีกฎระเบียบความเรียบร้อยบ้าบ้าบอๆ ในที่ทำงานยิ่งงานที่ไม่เกี่ยวข้องกับภาพลักษณ์การติดต่อลูกค้าอย่างนักจับใจความ จะไว้ผมเดรดล็อกสวมแว่นตาดำ แต่งชุดอยู่บ้านก็ไม่มีใครว่าจริงอย่างที่เขาว่าชายหนุ่มคนหนึ่งที่เพิ่งสวนไปตอนขึ้นลิฟต์ก็ปล่อยหนวดยาวสองข้างแบบเถ้าแก่คนจีนผมแค่ไม่ชินกับความแปลกใหม่
ลิฟต์หยุดที่ชั้นสี่ก่อนที่ชายคนหนึ่งจะก้าวเข้ามาในลิฟต์เขาสวมชุดคลุมสีดำทั้งตัวเหมือนเป็นักบวชผู้ลึกลับบางอย่างพอธรณีทักเขาจึงเปิดฮู้ดออก ชายผู้นั้นคงอายุรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเราผิวค่อนข้างคล้ำตัดผมสั้นอันเดอร์คัทเนียนกริบแต่ดันเป็ผมสีฟ้า ตรงจมูกมีการเจาะใส่ห่วงสีทองเล็กๆ ดูน่ากลัวแต่ธรณีเคยเล่าว่าชายผู้นี้จะเปลี่ยนเครื่องแต่งกายไม่ซ้ำกันในแต่ละวันและจะเปลี่ยนสีผมเดือนละครั้ง
“นี่คือ นิกรณ์ นักจับใจความที่เราพูดถึงส่วนนี่คือ ประชา เพื่อนของเรา” ธรณีแนะนำ ผมยกมือไหว้ ทำให้เขาต้องทำตามผมสังเกตเห็นรอยสักรูปใยแมงมุมเล็ก ๆ ที่หลังมือ
“สวัสดีครับ เราชื่อประชา”
“ท่านเป็คนที่มาสมัครงานเป็นักจับใจความเหมือนกันใช่มั้ย”นิกรณ์ทำหน้าอ๋อ ดูเป็คนปกติมากขึ้น ผมถามหาคำแนะนำจากรุ่นพี่อย่างเขา
“เป็ตัวของตัวเองก็พอ... โชคดียินดีกับเพื่อนร่วมงานคนใหม่ด้วย” เขาตอบแค่นี้ก่อนเดินออกจากลิฟต์ไปชั้นแปด
ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมากทันทีที่ประตูลิฟต์เปิด หญิงคนหนึ่งแต่งชุดกิโมโนดูเรียบร้อยเชิญมารอรับผมอยู่แล้วใบหน้าของเธอแต่งหน้ามาเพียงน้อยนิด ไม่ได้ดูสวยเป็ที่สังเกตเท่าใดธรณีบอกมาล่วงหน้าแล้วว่าเธอชื่อพิมพ์ซึ่งเป็เลขาของฝ่ายบริหารบริษัทธรณีโบกมือลาผมตรงนั้น แล้วลงลิฟต์ไปทำงานผมไม่แน่ใจว่าเธออายุเท่าไหร่แต่น่าจะมากกว่าผมเลยยกมือไหว้ทำความเคารพไว้ก่อนเธอทำแบบเดียวกันผมเพิ่งสังเกตว่าผู้หญิงยุคนี้ไหว้แบบเดียวกับผู้ชายโดยไม่มีการย่อตัวเป็หนึ่งในค่านิยมความเท่าเทียมทางเพศ เลยดูแข็งกระด้างแบบประหลาด ผมกับพิมพ์ทำความรู้จักชื่อกันและกันเรียบร้อย
“เชิญทางนี้จ๊ะ คณะกรรมการกำลังจะเริ่มประชุมแต่เดี๋ยวจะขอสัมภาษณ์ท่านก่อน” พิมพ์เอ่ย
ผมใเล็กน้อยการสัมภาษณ์มาถึงไวกว่าที่คิด ตอนนี้ผมอยู่ตัวคนเดียวธรณีกระซิบบอกผมั้แ่ก่อนมาถึงชั้นที่เก้านี้แล้วว่าเลขาจะช่วยนำทางต่อ การสัมภาษณ์และแสดงความสามารถนิดหน่อยไม่น่ายากจนเกินไป เขาเน้นย้ำให้ทำตามแผนเดิม พอสัมภาษณ์เสร็จคุณพิมพ์จะพาผมไปแนะนำบริษัทต่อ
พิมพ์หายเข้าไปในห้องคงไปแจ้งว่าผมมาถึงแล้ว ผมคลำตรวจสอบเครื่องเอวีเอสอีอันเก่าที่ธรณีให้ยืมมาเป็รุ่นโบราณที่มีเลนส์แค่ตาเดียวต่อกับหูฟัง เมื่อคืนนี้ธรณีได้สาธิตการใช้แล้ว เขาปิดระบบการยืนยันตัวตนไว้ชั่วคราวเพื่อนอธิบายว่าปกติมันจะตรวจจับการขยับของใบหน้าของเ้าของไปด้วยขณะสวมใส่หากไม่ใช่ตัวจริงก็จะหยุดการทำงานทันที เขาชี้ให้ดูที่กรอบของแว่นซึ่งจะมีแถบเล็กๆ ถ้าไฟสีฟ้าสว่างขึ้นแสดงว่าภาพจากจอกำลังฉายแต่รุ่นนี้ไม่มีฟังก์ชันนี้ต้องดูจากคลาวด์เท่านั้น ถ้ามีไฟสีเขียวแสดงว่าไม่ได้เปิดจอภาพแต่มีการบันทึกอยู่ถ้าไม่ได้เปิดเครื่องหรือกดปิดการบันทึกจะไม่มีไฟสว่าง สัญญาณเหล่านี้เป็ข้อบังคับในกฎหมายเพื่อให้รู้สถานะของบุคคลอื่นที่อยู่ต่อหน้าเราธรณีทดลองเปิดภาพที่อัดไว้เมื่อห้านาทีก่อนให้ดูในคอมพิวเตอร์ของเขา
“มันไม่ละเมิดสิทธิส่วนบุคคลเหรอภาพชัดขนาดนี้” ผมเพิ่งเคยเห็นภาพจากคลาวด์เป็ครั้งแรกแม้จะเป็รุ่นเก่าแต่ก็เห็นถึงรูขุมขน แบบนี้แอบถ่ายใต้กระโปรงได้สบาย
“มันเป็สิ่งที่ต้องแลกอยู่แล้วไม่ได้บังคับใช้ด้วยแต่คนส่วนใหญ่ที่ท่านเห็นเลือกใช้สิ่งนี้เพราะเป็อาวุธที่ดีที่สุดในการสู้กับการถูกละเมิดจากรัฐหรือเอกชนเมื่อคืนท่านก็เห็นในข่าวแล้วนี่ ถ้าไม่สวมเครื่องนี้ก็คงจับคนร้ายไม่ได้”
{ ธรณีพูดถึงข่าวอาชญากรรมที่พวกเราดูด้วยกันก่อนนอนสองวันก่อนมีโจรบุกปล้นบ้านชายชราเศรษฐีกลางดึกคืนหนึ่งโจรรู้ว่าเขาอยู่บ้านคนเดียวจึงบุกไปใช้ปืนเถื่อนจี้ในจังหวะที่ชายชราเปิดประตูบ้านออกมาพอดีจากนั้นข่มขู่ให้ปิดระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติแล้วขู่บังคับให้เปิดตู้เซฟขโมยทองคำมูลรวมสองล้านบาทไปได้ โจรมั่นใจว่าไม่มีใครจับได้เพราะวางแผนเตรียมการล่วงหน้ามาอย่างดีเข้าดูภาพจากกล้องวงจรปิดในละแวกบ้านเป้าหมายทุกตัวพอวาดแผนที่ก็จนพบว่ามีจุดบอดที่เป็มุมอับของภาพขนาดกว้างแค่ 1 เมตร แต่ก็พาเขาไปถึงบ้านเศรษฐีชราได้โชคร้ายของโจรที่ตอนกลับออกมาดันมีหญิงสาวที่อยู่ละแวกนั้นปั่นจักรยานผ่านมาเจอเข้าโดยที่โจรไม่รู้ตัวตำรวจนำภาพที่บันทึกจากเครื่องเอวีเอสอีของพยานไปใช้เอไอช่วยจับคู่กับผู้ต้องสงสัยแต่คนร้ายสวมหมวกปกปิดใบหน้าจึงต้องวิเคราะห์พฤติกรรมท่าทางการวิ่งขยับตัวแทนในที่สุดวันนี้ก็จับคนร้ายได้ปรากฏว่าเพื่อนบ้านในซอยเดียวกันคนหนึ่งเป็หอกข้างแคร่เขาเคยมาเยี่ยมบ้านชายชราบ่อย ๆ จนรู้จักระบบรักษาความปลอดภัยในบ้านเหยื่ออย่างละเอียดพอค้นเจอทองคำของกล้างในบ้านของผู้ต้องสงสัย เขาจึงสารภาพหมดเปลือกเพราะจนตรอกด้วยหลักฐานผู้สื่อข่าวสาวสวยที่สร้างจากเอไอกล่าวปิดท้ายว่าถ้าไม่ได้ภาพจากเอวีเอสอีของพยานคนนั้นคนร้ายก็คงลอยนวลไปแล้ว }
“เราต้องยอมรับว่าแค่อยู่ในที่สาธารณะก็โดนแอบถ่ายภาพได้ตลอดใครจะรู้ว่าผึ้งที่บินผ่านเราไปไม่ใช่โดรนขนาดเล็ก” ธรณีพูดต่อหากบังเอิญถ่ายรูปติดคนอื่นแล้วโพสต์แบบไม่เซนเซอร์ใบหน้าย่อมไม่ผิดตราบที่เหตุการณ์นั้นเกิดในพื้นที่สาธารณะ
แบบนี้ก็ได้เหรอทำเหมือนเราเป็หุ่นยนต์ ไม่ใช่คนยังไงยังงั้น
เหตุผลเพื่อนฟังขึ้นอีกทั้งเครื่องบ้านี้ช่วยจับคนชั่วได้จริงตามที่ปรากฎในข่าวแต่ทว่าผมกลับรู้สึกขยะแขยงอย่างบอกไม่ถูก คนยุคนี้ละทิ้งสิทธิส่วนตัวไปเสียสิ้นเหมือนถูกจ้องจับผิดจากผู้คนที่เดินผ่านไปมาตลอดเวลา พร้อมจะแบล็กเมล์กันได้ทุกเมื่อแบบเดียวกับที่ธรณีมีภาพร่างเปลือยเปล่าของผมอยู่ในคลาวด์ของเขาแม้ว่าผมตรวจสอบจากระบบบันทึก[1]แล้วว่าเขายังไม่เคยดึงมาใช้ผมไม่มีวันติดเครื่องบ้านี่เด็ดขาดถ้าไม่ใช่เพราะความจำเป็เหมือนเหตุผลที่ผมไม่ให้ธรณีลบภาพที่ชายหาดออกเพราะเผื่อมีเบาะแสบางอย่างของการเดินทางข้ามเวลาผมไม่เถียงต่อ หันไปฝึกการมองนิ้วมือที่ขยับเพียงเล็กน้อยเพื่อสั่งการลำโพงแทนเผื่อฉุกเฉินจะได้ค้นคว้าคำตอบได้และธรณีจะได้ดูเหตุการณ์ที่เกิดในห้องแล้วช่วยวิเคราะห์ได้ด้วยแต่เพื่อนไม่แน่ใจว่ากรรมการจะให้ถอดหรือไม่ มีไว้ก่อนก็ไม่เสียหาย
ผมดูนาฬิกาข้อมือซ้ำแล้วซ้ำเล่า่เวลาห้านาทีเหมือนยาวนานเป็ชั่วโมง ต่อให้มีเครื่องมือวิเศษแค่ไหนในมือความรู้สึกโหวงในท้องก็ไม่จางหาย ขาผมสั่นจนแทบยืนไม่อยู่นี่ไม่ใช่แค่การสัมภาษณ์งาน แต่เป็การตัดสินชะตา ถ้าเกิดพลาดขึ้นมาจะทำอย่างไรกลับไปเป็กาฝากในห้องของธรณีอีกครั้งหรือต้องระเห็จไปนอนข้างถนนไม่ว่าทางไหนก็กลืนไม่เข้าคลายไม่ออก
่รอคอยสั้น ๆนั้นกินเวลาห้านาทีก็หมดลง เสียงเปิดประตูห้องประชุมดังขึ้นผมพยายามนึกทบทวนสิ่งที่ธรณีติวเข้มให้ั้แ่เมื่อคืน เขาบอกให้พูดตามภูมิหลังที่พวกเราตกลงกันไว้โดยไม่ต้องพะวงแต่พูดง่ายทำยาก เนื้อตัวผมยังสั่นไม่หยุดในขณะที่ฝ่ามือชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อ
“เชิญท่านได้เลยค่ะ”หญิงสาวแง้มประตูบานพับแบบโบราณ กวักมือเรียกเข้าไป
ผมรัดสายนาฬิกาให้แน่น เป็นิสัยติดตัวมาั้แ่สมัยมัธยมจะทำก่อนขึ้นพูดบนเวทีปราศรัยทุกครั้งภาวนาให้จิติญญาแอคติวิสต์กลับมาสถิตในกายผมอีกครั้งหลังจากร้างราห่างหายไปนานหลายปี
“อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดละว้า”ผมพึมพำบอกตัวเองพลางสูดหายใจเข้าลึก ๆแม้ว่าจะช่วยลดอาการตื่นตระหนกได้แค่เพียงเล็กน้อย
[1]ในที่นี้คือ Logging: "การล็อกกิง"คือกระบวนการบันทึกข้อมูลและเหตุการณ์ในระบบ นอกจากนี้ cloud logging ยังใช้ตรวจสอบและเฝ้าระวัง รักษาความปลอดภัย ตรวจสอบการปฏิบัติตามกฎระเบียบค้นหาและแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น
2K
