หอคอยนิรันดร์ลอยเด่นอยู่กลางมิติที่ดูไร้ขอบเขต บันไดเวียนที่ทอดยาวไม่มีที่สิ้นสุดเชื่อมต่อจากพื้นมิติไปยังยอดหอคอยที่ปกคลุมด้วยหมอกแสงสีทอง เจียนเฉินยืนมองมันด้วยสายตาที่มุ่งมั่น
“นี่คงเป็ด่านสุดท้ายของข้าในโลกนี้”
“คำเตือน: หอคอยนิรันดร์เต็มไปด้วยกับดักพลังเวทและผู้พิทักษ์ที่ทรงพลัง ระวังการเผชิญหน้าในแต่ละชั้น”
“ถ้าแบบนั้น ข้าคงต้องเตรียมตัวให้พร้อม”
เจียนเฉินเรียกพลังมิติของเขา สร้างมิติส่วนตัวขึ้นมาสำรวจสิ่งของและพลังที่เขามี เขารวมพลังจากแก่นเวทมนตร์ทั้งหมดที่สะสมมาและเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางขึ้นหอคอย
เมื่อก้าวเข้าสู่หอคอย เขาพบว่าทั้งห้องถูกปกคลุมด้วยความมืดสนิท เงาดำลอยวนรอบตัวเขา และเริ่มก่อตัวเป็รูปร่างของสิ่งมีชีวิต
สิ่งมีชีวิตเ่าั้คือ เงาแห่งความทรงจำ พวกมันเป็ภาพสะท้อนของศัตรูที่เขาเคยต่อสู้ แต่มีพลังที่แข็งแกร่งกว่าเดิม
“ข้าต้องสู้กับศัตรูเก่าของตัวเองหรือ?”
เจียนเฉินเผชิญหน้ากับเงาของ หมาป่าเงาเวลา, งูทราย์, และผู้พิทักษ์น้ำแข็งนิรันดร์ การต่อสู้ครั้งนี้หนักหนาเพราะศัตรูทุกตัวสามารถโจมตีพร้อมกันได้
“คำแนะนำ: ใช้พลังควบคุมเวลาเพื่อชะลอการเคลื่อนไหวของศัตรู”
เจียนเฉินร่ายพลังแห่งเวลา พื้นที่รอบตัวชะลอการเคลื่อนไหวของเงา ทำให้เขามีเวลาตอบโต้ เขาใช้เปลวไฟว่างเปล่าและพลังดวงดาวเพื่อโจมตีศัตรูจนพวกมันสลายไป
ประตูไปยังชั้นที่สองเปิดออก เขาพบว่าทั้งชั้นไม่มีศัตรูอยู่เลย มีเพียงแท่นหินที่มีข้อความเรืองแสงปรากฏ
“ผู้ที่จะไปต่อได้ ต้องพิสูจน์ความตั้งใจของตน เ้ายอมสละอะไรเพื่อพลัง?”
ทันใดนั้น ภาพลวงตาปรากฏขึ้น เป็ภาพที่เขาเห็นตัวเองในโลกเก่า ชีวิตที่เรียบง่าย ไม่มีเวทมนตร์ ไม่มีา
“โลกเก่าของข้า…”
เสียงจากแท่นหินถามอีกครั้ง “หากเ้าสามารถกลับไปใช้ชีวิตเดิมโดยไม่มีพลังใด เ้าจะเลือกหรือไม่?”
เจียนเฉินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ไม่ ข้าเลือกเส้นทางนี้แล้ว ข้าจะก้าวต่อไปจนถึงจุดจบ ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม”
เมื่อเขาตอบจบ แสงสว่างจากแท่นหินก็เปล่งประกาย และเปิดทางไปยังชั้นถัดไป
เมื่อก้าวเข้าสู่ชั้นที่สาม เจียนเฉินพบกับร่างของผู้พิทักษ์ที่ยืนอยู่กลางห้อง มันคือ จักรพรรดิมิติ สิ่งมีชีวิตที่ควบคุมพลังแห่งมิติอย่างสมบูรณ์แบบ ร่างของมันเปล่งแสงหลากสีและมีพลังที่น่ากลัว
“เ้าคือผู้กล้าที่ผ่านมาได้ถึงที่นี่? ข้าคือบททดสอบสุดท้ายของเ้า หากเ้า้าแก่นพลังสุดท้าย เ้าต้องผ่านข้าไปให้ได้”
การต่อสู้เริ่มขึ้น จักรพรรดิมิติเปิดมิติเล็ก ๆ รอบตัว เจียนเฉินพบว่าทุกครั้งที่เขาโจมตี พลังของเขาจะถูกดูดซับเข้าสู่มิติของศัตรู
“คำแนะนำ: ใช้พลังว่างเปล่าขั้นสูงเพื่อทำลายมิติของศัตรู”
เจียนเฉินเรียกพลังว่างเปล่าระดับสูง สร้างมิติที่มีพลังมหาศาลพุ่งชนกับมิติของจักรพรรดิมิติ ทั้งสองพลังปะทะกันอย่างรุนแรง
“พลังของข้าไม่ใช่แค่การทำลาย... แต่ยังรวมถึงการควบคุมมิติ!”
เขาใช้พลังควบคุมเวลาและดวงดาวรวมกับมิติของตัวเอง สร้างพลังโจมตีที่ทะลวงผ่านมิติของจักรพรรดิมิติ
เสียงะเิดังก้อง ร่างของจักรพรรดิมิติเริ่มสลายไป
“เ้า... คือผู้คู่ควร ข้าขอมอบแก่นพลังสุดท้ายแก่เ้า”
แก่นพลังสุดท้ายลอยอยู่ตรงหน้าเจียนเฉิน
“เช็คอินสำเร็จ: ได้รับ [แก่นพลังนิรันดร์]”
เมื่อเขาหลอมรวมแก่นพลังนี้ ร่างกายของเขาเริ่มแปรเปลี่ยน พลังแห่งความว่างเปล่าถูกเติมเต็มจนสมบูรณ์ เขารู้สึกเหมือนสามารถควบคุมทุกมิติได้อย่างแท้จริง
ก่อนออกจากหอคอย ระบบแจ้งข้อความสุดท้าย
“โฮสต์รวบรวมแก่นพลังครบแล้ว ทางเข้าสู่ศูนย์กลางแห่งมิติพร้อมเปิด โปรดเตรียมตัว”
เจียนเฉินยืนมองหอคอยนิรันดร์ที่ค่อย ๆ ล่มสลาย เขารู้ว่าสิ่งที่รอเขาอยู่ข้างหน้านั้นยิ่งใหญ่และอันตรายยิ่งกว่า
“ข้าได้มาทั้งพลังและความลับของโลกนี้... และข้าพร้อมจะเผชิญหน้ากับสิ่งที่อยู่นอกเหนือความเข้าใจของข้า”