โครตพลังดวงตาเทพเจ้า

ตอนที่ 14 พวกคุณคบกันแล้วเหรอ?การรักษาเมื่อเร็ว ๆ นี้ทำให้ขาของจื่อทงดีขึ้นมาก หลินรั่วเฉินมีความคิดที่จะนำพระสูตรใบลานนี้กลับไปถวายที่วัดเส้าหลินเหนือ มันกระตุ้นให้ความคิดที่อยู่ภายในใจมาตลอดของเขาว่าอยากจะกลับไปดูภายในวัดสักครั้ง ดังนั้นเขากับหลินรั่วเฉินที่ปรึกษากันเรียบร้อยแล้วว่าต้องการจะนำพระสูตรใบลานนี้กลับไปส่งที่วัดเส้าหลินเหนือด้วยกันเดิมทีหลินรั่วเฉินคิดที่จะพาหลินเหยาไปกับเขาด้วย แต่ผลสุดท้ายหลินเหยาบอกว่าการไปดูหลวงจีนสวดมนต์นั้นไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจ หลินรั่วเฉินไม่มีทางเปลี่ยนความคิดเธอได้ทางที่ดีที่สุดคือทิ้งเธอไว้ที่ไฮ่โจวนี้ แต่เพราะกลัวว่าหลินเหยาจะถือโอกาสตอนที่เขาไม่อยู่เดินเพ่นพ่านไปทั้ว ดังนั้นก็เลยมอบหมายให้อาจารย์โฮวดูแลสาวน้อยคนนี้แทน สำหรับการจัดแจงในครั้งนี้หลินเหยาไม่ได้มีความคิดเห็นใดๆ“ฉันจะอยู่ด้วยกันกับพี่ฟาง!” หลินเหยาที่ยังไม่ผ่านความเห็นชอบของฟางเฉียนโหรวก็ได้หิ้วกระเป๋าเดินทางใบเล็กของเธอย้ายเข้าไปในห้องของฟางเฉียนโหรวทันทีในบ้านที่ขาดหลวงจีนจื่อทงไปหนึ่งคน หลินเหยาที่เข้ามาพักอาศัยอีกหนึ่งคน ดูเหมือนคนจะไม่มากไม่น้อย แต่ในความของเซิงห่าวแล้ว สาวน้อยหลินเหยาคนนี้ส่งเสียงดังมากกว่าจื่อทงสิบคนเสียอีก“ปลาที่ฉันพึ่งซื้อมาเมื่อเช้าหายไปไหนแล้ว?” เมื่อจงซิ่วฉินกำลังเตรียมที่จะทำอาหาร แต่กลับพบว่าปลาที่อยู่ในซิงค์น้ำหายไปเซิงห่าวที่กำลังพูดคุยอยู่กับแม่ของเขา เมื่อเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าหลินเหยาใช้พลั่วสำหรับปลูกตอกไม้อันเล็กขุดหลุมอยู่ภายในสนามเมื่อเดินเข้าไปดู ปลาตัวนั้นนอนอยู่ข้างเท้าของหลินเหยาอ้าปากพะงาบพะงาบและจ้องมองมาเหมือนใกล้จะตายเต็มทีแล้ว“เธออยากจะทำอะไร?” เซิงห่าวหิ้วปลาจี้ที่กำลังจะตายตัวนั้นขึ้นมาแล้วถามออกไปอย่างประหลาดใจหลินเหยาไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นและยังคงก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป : “ฉันอยากจะขุดสระน้ำสักสระ แล้วก็จะเลี้ยงปลาตัวนี้ไว้ พวกคุณไม่ได้รับอนุญาตให้กินมัน!”เมื่อได้ยินคำนั้นก็ทำให้รู้สึกว่าจะหัวเราะก็ไม่ออกจะร้องไห้ก็ไม่ได้ เซิงห่าวทำได้เพียงส่ายหัวแล้วยิ้มอย่างขมขื่นพูดขึ้นว่า: “รอให้เธอขุดสระเสร็จ ปลาตัวนี้ก็คงขึ้นสวรรค์ไปแล้ว!”เรื่องราวแบบนี้ แม้หลินเหยาย้ายเข้ามายังไม่ถึงอาทิตย์แต่มันก็เกิดขึ้นสิบกว่าหนแล้ว“จะให้เป็นอย่างนี้ต่อไปไม่ได้ ยัยเด็กนี่เสียงดังเกินไป แล้วก็น่ากลัวชะมัดยาด เมื่อวานก็เกือบจะเอาจานเคลือบเฉียนหลงเฝินไฉ่ใบเล็กของอาจารย์โฮวมาทำเป็นชามข้าวแมว.......” เซิงห่าวได้โอกาสเมื่อเจอกับฟางเฉียนโหรวก็เริ่ม "ร้องเรียน" เด็กผู้หญิงที่แปลกประหลาดคนนี้เมื่อกล่าวถึงหลินเหยานั้น ก็มีคดีกับฟางเฉียนโหรวอยู่เต็มไปหมด : “เมื่อวานฉันไม่อยู่แค่ครู่เดียว เธอเอาเลขQQ ฉันไปช่วยหาคู่ในกลุ่มเพื่อนนักเรียนของฉัน......”เมื่อได้ยินอย่างนี้ เซิงห่าวก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจ และฟางเฉียนโหรวก็ได้แต่ส่ายหัวด้วยใบหน้าที่แดงก่ำในเวลานั้นหลินเหยาที่เหมือนกับรถไฟความเร็วสูงวิ่งอย่างกระหืดกระหอบด้วยความดีอกดีใจขึ้นมาที่ชั้นสอง“พี่ฟาง! พี่ฟาง...... ศูนย์แสดงสินค้านานาชาติอยู่ที่ไหน?”ฟางเฉียนโหรวถามด้วยความงุนงงเล็กน้อยว่า : “ก็อยู่แถวถนนลูซานกวนน่ะสิ? เธอถามไปทำไมเหรอ......”“งานแสดงเครื่องประดับน่ะสิ! งานแสดงเครื่องประดับนานาชาติไฮ่โจว......ฉันอยากไป!” หลินเหยาหยิบเอาแผนที่ขึ้นมาเริ่มตรวจดูอย่างตื่นเต้นดีใจเมื่อฟางเฉียนโหรวได้ยินว่าเธออยากจะออกไปข้างนอก ก็รีบส่ายหัวแล้วพูดขึ้นมาทันทีว่า: “ทำอย่างนั้นไม่ได้ ก่อนที่ปู่หลินจะไปก็ได้กำชับเป็นพิเศษไว้แล้ว ว่าให้เธออยู่แค่ที่นี่ไม่อนุญาตให้ไปไหน!”“อยู่แค่ที่บ้านอุดอู้จะตาชัก.....พี่ก็ต้องไปเรียน เจ้าขวานผ่าซากนี่ก็ไม่ยอมเล่นด้วย คุณปู่โฮวที่ออกไปเดินอยู่ทุกๆวัน ก็ไม่ยอมเอาฉันไปด้วย! ชิ....." หลินเหยาก็ได้พร่ำบ่นถึง "กฎระเบียบ" นี้ออกมาเมื่อได้ยินเธอพูดถึงเรื่องนี้ฟางเฉียนโหรวก็แสงสีหน้าออกมาว่า"สงสาร"เล็กน้อย ตอนนี้เธอพึ่งจะขึ้นปี 2 นอกจากหลักสูตรหลักแล้วเธอยังมีกิจกรรมชมรมของโรงเรียนเพิ่มมาอีก บวกกับการที่เธอต้องใช้เวลาไปเป็นอาสาสมัครอีก ทำให้เวลาที่ได้อยู่บ้านนั้นมีไม่มากเท่าไรนักเมื่อได้หันไปมองเซิงห่าว ก็พลันนึกถึงเวลาที่ทั้งสองคนอยู่จะมักเอาแต่ถกเถียงกันเป็นพิเศษ เซิงห่าวเองก็ยุ่งอยู่กับการเรียนรู้ความรู้ของวงการวัตถุลายคราม ก็ย่อมที่จะไม่สามารถเล่นกับเธอได้อย่างแน่นอนอยุู่แล้วเมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้เซิงห่าวก็รู้สึกค่อนข้างหดหู่ใจเดิมทีเขาสามารถที่จะติดตามอาจารย์โฮวออกไปเพื่อเรียนรู้ทักษะและสั่งสมประสบการณ์ แต่หลังจากที่หลินเหยามา แม้ว่าแต่เดิมได้วานให้จงซิ่วฉินค่อยดูแล แต่ทว่าเด็กน้อยคนนี้ก็เกือบจะหลุดออกไปข้างนอกตั้งสองครั้ง ดังนั้นเขาก็ต้องอยู่แต่ภายในบ้านเพื่อที่จะค่อยดูเธอไว้ หลินเหยาก่อกวนฟางเฉียนโหรวจนไม่มีทางเลือก เธอพูดได้เพียงว่า ถ้าหากปู่โฮวเห็นด้วย ก็จะพาเธอออกไปก็ได้เดิมทีแล้วนี่เป็นเพียงแค่แผนการ "ชักนำเภทภัยสู่เจียงตง" ของฟางเฉียนโหรว แต่ก็คาดไม่ถึงว่าอาจารย์โฮวก็จะพายเรือตามน้ำไปด้วย เขาให้คำตอบโดยตรงกับหลินเหยา —— คือเพียงแค่ให้ฟางเฉียนโหรวและเซิงห่าวไปด้วย เธอก็สามารถไปได้ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เซิงห่าวกับฟางเฉียนโหรวต้องค่อยเป็นบอดี้การ์ดและพี่เลี้ยงเด็กให้เด็กสาวคนนี้!ปัจจุบันไฮ่โจวเป็นศูนย์กลางธุรกิจระหว่างประเทศที่สำคัญในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก บวกกับทุกวันนี้การบริโภคอัญมณีและสินค้าฟุ่มเฟือยอื่น ๆ ในแผ่นดินใหญ่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ บริษัทอัญมณีในไฮ่โจวนี้ก็ได้มีการพัฒนาเพิ่มมากขึ้น งานแสดงเครื่องประดับนานาชาติไฮ่โจวนี้เคยจัดขึ้นมาแล้วหลายครั้งก่อนหน้านี้ เพื่อที่จะแผ่ขยายขอบข่ายและอิทธิพล ในปีนี้ปีกด้านตะวันออกของศูนย์การประชุมและนิทรรศการนานาชาติทั้งหมด ได้รับการว่าจ้างเป็นพิเศษให้ใช้เป็นสถานที่จัดงานนิทรรศการหลักผู้จัดงานคือบริษัทไฮ่โจวและสมาคมองค์กรเครื่องประดับหยก นอกจากนี้ยังมี บริษัทเครื่องประดับขนาดใหญ่ในท้องถิ่นหลายแห่งเป็นผู้จัดงานโดยเฉพาะเมื่อเซิงห่าวอยู่ที่หน้าประตูก็เห็นชื่อบริษัทฮันหยุนกรุ๊ปเป็นผู้รับผิดชอบในการจัดงาน เขาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเฉิงจื่อหาว!ตระกูลเฉิงนั้นทำเครื่องประดับ และเป็นผู้นำในอุตสาหกรรมอัญมณีของไฮ่โจวมาตั้งแต่รุ่นของปู่ ตอนนี้ก็ถึงรุ่นที่สองแล้ว พ่อของเฉิงจื่อหาวชื่อเฉิงเส้าคังเป็นบุคคลสำคัญในอุตสาหกรรมเครื่องประดับของไฮ่โจวความมั่งคั่งของตระกูลเฉิงอยู่ที่หลายร้อยล้าน ยังถูกจัดได้ว่าอยู่ในอันดันต้นๆของประเทษเลยทีเดียวและการที่เข้าต้องการจะแก้แค้นเฉิงจื่อหาว คิดดูก็รู้แล้วว่าจะต้องยากลำบากขนาดไหนเมื่อเข้าไปในศูนย์นิทรรศการ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเข้าไปในขุมทรัพย์ของพระราชวังมังกรทะเลจีนตะวันออก มีเครื่องประดับหรูหราและแพรวพราวทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นสีเหลือง สีเขียว สีแดง สีม่วง สีชมพู......อัญมณีทุกชนิดสำหรับผู้หญิงแล้วเป็นสิ่งล่อตาล่อใจที่ไม่อาจต้านทานได้เดิมที่ฟางเฉียนโหรวบอกว่ามาเป็นเพื่อนหลินเหยา เมื่อได้เห็นเครื่องประดับที่สวยจับตาเหล่านี้ เหมือนกับถูกดึงวิญญาณออกไป“พี่เฉียน......พี่เฉียน!” เซิงห่าวเรียกเธออยู่หลายครั้งกว่าจะมีปฏิกิริยากลับมา“อ๊า? มีเรื่องอะไร?” ฟางเฉียนโหรวตะลึงงันไป มองไปที่เซิงห่าวอย่างงงงวยเล็กน้อยเซิงห่าวพยักหน้าแล้วถามว่า : “ยัยเด็กน้อยหลินเหยาละ?”เมื่อถูกเซิงห่าวถามขึ้น ฟางเฉียนโหรวก็มีปฏิกิริยาตอบสนองทันที เธอมองไปรอบตัวเองทั้งซ้ายและขวา ไม่ว่าที่ไหนก็ไม่มีเงาของเด็กน้อยคนนั้นเลยเซิงห่าวถอนหายใจแล้วพูดว่า: “ ผมพึ่งเห็นเธอเดินไปทางนั้นแล้ว!”เมื่อฟางเฉียนโหรวได้ยินดังนั้นก็รีบร้อนขึ้นมาทันที เธอดึงเซิงห่าววิ่งไปทางทิศที่เขาชี้เมื่อครู่ ขณะที่วิ่งอยู่ก็ได้พูดขึ้นมาด้วยว่า: “รีบหาเธอให้เจอเร็วเข้า! หากว่าเด็กน้อยคนนี้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น......เราไม่สามารถอธิบายกับปู่หลินได้แน่”มือของเซิงห่าวถูกฟางเฉียนโหรวดึงไว้ แล้วก็วิ่งเหยาะๆกันไปตลอดทาง แต่ใจของเขากลับเต้นเร็วราวกับวิ่งแข่งร้อยเมตรอย่างไงอย่างงั้นเมื่อตอนที่ฟางเฉียนโหรวกำลังวิ่งอยู่นั้น หางม้าที่อยู่ด้านหลังศีรษะของเธอสะบัดไปมา คลื่นที่อยู่ข้างหน้านั้น"ปั่นป่วน" ยิ่งทำให้เซิงห่าวรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก“ทำไมพี่วิ่งมาถึงที่นี่ละ!” ฟางเฉียนโหรวตบลงที่บ่าของหลินเหยาเบาๆเด็กน้อยกำลังนั่งยองๆมองกองหินที่อยู่ตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจเมื่อถูกฟางเฉียนโหรวตบเข้าที่บ่า หลินเหยาก็ตกใจมาก เธอหันไปมองแล้วเห็นฟางเฉียนโหรวและเซิงห่าวกำลังจับมือกันอยู่พอดี“พวกพี่มาออกเดทกันเหรอ?!”...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 14 พวกคุณคบกันแล้วเหรอ?

นิยายแนะนำ

โครตพลังดวงตาเทพเจ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 14 พวกคุณคบกันแล้วเหรอ?

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้