“รัณย์รอนานไหม” นับดาวหันกลับมา พร้อมมองตรงไปยังคนที่พี่ชายเอ่ยทัก ใเล็กน้อยเมื่อเห็นเป็อารัณย์ชายผู้แสนอ่อนโยนคนนั้น เธอจับจ้องไปยังชายหนุ่มตาไม่กะพริบ ในขณะที่อารัณย์พลันต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นน้องสาวของเจนภพ ต่างฝ่ายต่างสบตากันอย่างหาความหมายไม่เจอ
“คุณครูนับดาว” ไอริณลุกจากตักบิดา แล้ววิ่งมากอดนับดาวด้วยความดีใจ ตามประสาเด็กน้อยไร้เดียงสา
“คุณครูมาได้อย่างไรคะ ไม่นอนที่โรงเรียนเหรอคะ” คำถามของเด็กหญิง ทำให้นับดาวย่อตัวลงแล้วยกมือลูบศีรษะเธอด้วยความเอ็นดู
“คุณครูไม่ได้นอนที่โรงเรียนค่ะ คุณครูหิวค่ะ เลยมาทานข้าว”
“งั้นคุณครูมานั่งด้านนี้กับไอริณนะคะ” เด็กหญิงตัวเล็กจับมือนับดาว เดินมานั่งด้านข้างกับอารัณย์ ในขณะที่ทุกฝ่ายกำลังตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะเจนภพพี่ชายของนับดาว เขาเอาแต่ยืนนิ่งมองนับดาวกับไอริณที่แสดงความสนิทสนมกัน ก่อนอารัณย์จะเอ่ยเรียก
“ไอ้ภพ! อย่าบอกนะ ว่าคุณครูนับดาวคือน้องสาวของนาย” เจนภพ เลื่อนมาสบสายตาพลางพยักหน้าขึ้นลง
“อย่าบอกนะคะ ว่าคนพิเศษคือคุณอารัณย์ ผู้ปกครองของน้องไอริณ” เจนภพหันมาพยักหน้าตอบรับ กับน้องสาวอีกครั้งเช่นเดียวกัน
“อย่าบอกนะ ว่าทั้งสองคน รู้จักกันแล้ว” ทั้งนับดาวและอารัณย์พยักหน้าตอบรับพร้อมกัน ก่อนที่เจนภพจะนั่งลงบนเก้าอี้ พลางนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง
“พี่ภพคะ ดาวเจอกับคุณอารัณย์ทุกวันค่ะ เพราะมารับน้องไอริณ พี่เล่นอะไรคะเนี่ย อย่าบอกนะว่าจะเป็พ่อสื่อให้กับดาว” อารัณย์ได้ยินดังนั้นเขาเองรู้สึกอึดอัดอยู่พอสมควร
“คุณครูนับดาวอย่าพึ่งเข้าใจผมผิดนะครับ ผมทนนายเจนภพรบเร้าไม่ไหว ก็เลยยอมมาตามแผนมัน แต่ไม่คิดว่าน้องสาวของเจนภพจะเป็คุณครู” นับดาวแย้มยิ้มเล็กน้อยไม่ถือโทษ
“ไม่เป็ไรค่ะ ทุกอย่างเป็ความผิดของพี่ภพ เราสั่งอาหารกันดีกว่านะคะ น้องไอริณอยากทานอะไรดีคะ” นับดาวหันมาสนใจอยู่กับเด็กหญิงตัวเล็ก พลางยกเธอขึ้นมานั่งตัก แล้วพูดคุยกันอย่างสนิทสนม โดยไม่สนใจเหล่าหนุ่ม ๆ เท่าไหร่นัก มีหลายอย่างที่ไอริณพูดถึงแล้วนับดาวตอบโต้อย่างรู้ใจกัน พร้อมรอยยิ้มของไอริณเผยออกมาเป็ระยะ ๆ
นั่นทำให้อารัณย์เผลอมองนับดาวด้วยเช่นกัน เธอดูแลไอริณดีกว่าเขาในบางครั้งเสียอีก นึกไม่ถึงว่าคุณครูนับดาวที่เขาเห็นทุกวัน จะมีมุมที่อ่อนโยนเช่นนี้ เป็อีกมุมที่เขาเองไม่เคยได้ัั และสร้างความประทับใจให้กับอารัณย์อยู่มากพอสมควร อย่างที่เธอเองไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
“รัณย์ รัณย์ ไอ้รัณย์” เจนภพเรียกเพื่อนรักอยู่หลายครั้ง กว่าเขาจะได้สติหันกลับมา
“อะไร”
“เหม่ออะไรของนาย”
“เปล่า”
“นายเหม่อ ในขณะที่จ้องมองน้องสาวฉัน” คำพูดของเจนภพทำให้นับดาวเงยหน้าสบตาอารัณย์ ประกายแวววาวในตานั้นยิ่งทำให้ชายหนุ่มนิ่งอึ้ง ก่อนจะหันไปหาเจนภพ
1K
