กลุ่มคนของอาณาจักรเพลิง ต่างเข้าเมืองสองธาราเพื่อเคลื่อนย้ายค่ายกลกลับเมืองหลวงอาณาจักรเพลิง
ไม่นานอี้เฉินกับคนในสำนักัก็กลับมาถึง เมืองหลวง มีคนในสำนักัตายไปถึง 10 คน
ไม่นานพวกเขาก็เดินทางถึงสำนักั
อี้เฉินรีบเข้าไปด้านในสำนักเขาอยากรู้ถึงของล้ำค่าที่เขาได้มานั้นมีมูลค่ามากเท่าใด
เขาไปที่ศาลากลางแม่น้ำ ที่เยว่ฉานปิดขั้นพลังอยู่
อี้เฉินเข้าไปคำนับ อาจารย์เยว่ฉาน
เยว่ฉาน เห็นหน้าอี้เฉินไกลๆ ตัวของนางก็รู้สึกแปลกๆ กับอี้เฉินเข้าไปทุกที
"เ้าโตขึ้นเยอะเลย มาให้ข้าดูหน้าใกล้ ๆ สิ"
อี้เฉินที่เข้าใกล้เยว่ฉาน เขายิ่งอาย เยว่ฉาน นั้นมีใบหน้าโฉมสะคราญงามล้มเมือง
มีความดึงดูดยากเกินพรรณนา
ตอนนี้เขาไม่ใช่เด็กแล้วเขาอายุ16แล้ว ยิ่งเข้าใกล้นางยิ่งอาย
"ข้าไม่ใช่เด็กแล้วนะท่านอาจารย์"
"ท่านอาจารย์ ท่านเปลี่ยนไปหรือเปล่า เหมือนข้าจะรู้สึกถึงสิ่งผิดปกติ
จากตัวท่าน"
เยว่ฉานได้ยินก็หน้าแดง นางเห็นลูกศิษย์คนนี้แล้วใจนางเต้นแรงแปลกๆ แต่นางก็ไม่รู้เพราะอะไร
นางเองก็รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติจากตัวอี้เฉิน ที่ดึงดูดนาง
"เ้ามีธุระ อะไรว่ามา" นางรีบกลับไปท่าทีเ็า ดุจเหมันต์
"อาจารย์ท่านดูของให้ข้าหน่อยได้หรือไม่ข้า"
"ตัวข้าไม่มั่นใจว่ามันเป็ของล้ำค่าหรือไม่"
เขาหยิบหอกขึ้นสนิมสีแดงจางๆ ออกมาจากแหวนมิติ กลิ่นอายอำมหิต คละคลุ้ง ทั่วห้อง
เยว่ฉานดวงตาคมกล้า มองอยู่พักหนึ่ง นางถึงกับใจสั่นสะท้าน นางเองก็อยากได้ ของล้ำค่าชิ้นนี้นางจึงบอกสิ่งที่รู้ทั้งหมด
"มันเป็อาวุธ ระดับ สามัญ แต่มันสามารถเติบโตไปกับผู้ใช้ได้
เ้าได้มาก็ควรเก็บไว้ใช้ ข้าจะบอกวิธี"
"เ้าหยดเืลงไปที่หอกเล่มนี้ มันจะผูกมัดอยู่ภายในเืเ้า เ้าสามารถ เรียกมันออกมาได้ ตลอดเวลามันคือ
อาวุธเื เป็อาวุธวิเศษประเภทหนึ่ง ข้าเคยเห็น อาวุธเืไม่กี่ครั้ง ไม่คิดชีวิต นี้จะได้เจอมัน"
"ข้าให้มันกับท่านได้ ถ้าท่านอาจารย์้า"
เยว่ฉาน ยิ้ม "เ้าเก็บมันไว้ใช้เถิด ข้าไม่คิดชีวิตนี้ของข้าจะต้องมาแย่งชิงของจากลูกศิษย์"
"เ้า รีบหยดเืลงไปเถอะ"
อี้เฉินหยดเื ลงไปในหอก หอกที่ขึ้นสนิมกลับกลายเป็หลุดลอกแสงสีแดงเปล่งประกายเหมือนเื
หอกนั้นพุ่งเข้าใส่ร่างอี้เฉินเข้าไปอยู่ในสายเืของเขา
เพียงแค่อี้เฉินนึกคิด มันจะพุ่งออกมาจากในร่างกาย กลายเป็หอกเือยู่ในมือ กลิ่นอายอำมหิตจากหอกเืลอยรอบทุกทิศทางแต่ ระดับ ของหอกเื ยังถือว่าต่ำมากอยู่แค่ ระดับ สามัญ ต้องรอมันเติบโตอยู่ในสายเืไปเรื่อย ๆ
อี้เฉิน ได้นำอาวุธทั้งหมดที่ได้มา ออกมาจากแหวนมิติ
ให้เยว่ฉานประเมินราคา เขาอยากจะเอามันไปขายแลกของในการบ่มเพราะ
เยว่ฉานที่เห็นอาวุธระดับสามัญถึง 6 ชิ้นอี้เฉินหามาต่างตะลึง
"เ้าช่างมีโชคจริงๆ หามาได้เยอะมากขนาดนี้"
แต่ที่น่าใก็คืออี้เฉินมีอาวุธเือีกตั้ง 3 ชิ้น
"เ้า เ้า เ้า"
"นั่นมันอาวุธเื ตั้ง 3 ชิ้น เ้าเจอมันได้อย่างไร"
"ข้าเจอมันอยู่รวมกันกับหอกเืของข้า ข้ารู้สึกว่ากลิ่นอายมันเป็พลังแบบเดียวกันกับหอกเืข้าเลยเก็บพวกมันมา"
"เ้าช่างดวงดีเสียจริง จอมยุทธ์ส่วนใหญ่จะต้องมีโชควาสนา ถึงจะเป็ยอดยุทธได้"
"ถ้าเป็อาวุธเื ท่านเลือกที่ท่านชอบไปสักชิ้นแล้วที่เหลือเอาไปขาย"
"ข้าอยากจะซื้อทรัพยากรในการบ่มเพาะขั้นพลัง"
เยว่ฉานเลือกกระบี่เืไป 1 เล่ม แล้วบอกกับอี้เฉิน "อีก1เดือนจะมีงานประมูลใหญ่ ข้าจะเป็ธุระพาเ้าไปขายเอง
เ้าอยากได้อะไรในงานประมูลก็บอกข้าจะประมูลให้ งานประมูลจัดที่เมืองหลวงอาณาจักรเพลิงเ้าไม่ต้องรีบร้อนไป"
อี้เฉินกลับไปปิดขั้นพลังที่กระท่อมริมน้ำ
เสี่ยวชิง ที่เห็นอี้เฉิน เสี่ยวชิงรีบวิ่งเข้าไปขอคำแนะนำในการฝึกฝน เขาอยากจะเก่งเหมือนอี้เฉิน
เขาไม่สามารถสอนเสี่ยวชิงได้ทุกเื่เขาเพียงแนะนำให้
เสี่ยวชิงฝึกควบคุมปราณพลังให้ลึกล้ำขึ้น เท่านั้น
อี้เฉินไปที่แม่น้ำใกล้ๆ ที่พักเพื่อฝึกตกปลาต่อ
ที่นี้อี้เฉินสร้างเบ็ดจากปราณพลังทั้งหมด ไม่ใช่แค่เส้นเอ็น ปลาที่กินเบ็ดส่วนใหญ่ตัวค่อนข้างใหญ่
เบ็ดที่ถูกปลากิน มักจะหัก อี้เฉินพยายามตกปลาอยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ มันมีองค์ประกอบมากเกินไปทำให้อี้เฉินควบคุมอย่างยากลำบาก
จนเวลาผ่านไปหลายวันเขาเริ่มควบคุมปราณพลังได้ดีมากยิ่งขึ้น เบ็ดของเขาเริ่มทนรับน้ำหนักของปลาตัวใหญ่ๆ ได้แล้ว
จนเขาสามารถตกปลาเก๋าัได้ มันถือเป็ปลาหายาก ระดับ ศักดิ์สิทธิ์ เขานำมันมาย่างกินอยู่ตรงนั้นแต่ตัวของมันนั้นใหญ่มาก
ซีเยว่ กับ ซีเผิง ที่ออกจากการปิดขั้นพลังก็มานั่งฉลองดื่มกิน ตอนนี้พวกเขาทั้งสองอยู่ขั้นก่อกำเนิด ระดับ กลาง พวกเขาทั้งสองเลื่อนขั้นพลังย่อยสำเร็จแล้ว
อี้เฉิน" ยิ้มหัวเราะร่า อีกนานกว่าข้าจะตามขั้นพลังของพวกท่านทัน"
"เ้าอย่าถ่อมตัวไปหน่อยเลยอี้เฉิน ซีเยว่ ยิ้ม"
"อี้เฉินเ้าต้องรีบ ปิดขั้นพลังเป็ระดับก่อกำเนิดโดยไวอีกไม่นานจะมีการประลองสำนัก งานประลองสำนักจะจัดทุกๆ 5 ปีเพื่อ
เป็ตัวแทนไปประลอง 5 อาณาจักร ผู้ที่เข้าร่วมประลองได้ ขั้นพลังต้อง ขั้นก่อกำเนิด ขึ้นไป"
"ข้าเข้าใจแล้วพี่ซีเผิง"
พวกเขานั่งพูดคุยดื่มกินกันอยู่พักใหญ่ๆ ก่อนจะแยกย้าย
อี้เฉินไม่คิดว่าขั้นพลังของเขา ช้าเกินไป
อี้เฉินคิดว่าถ้าเลื่อนขั้นไวเกินไปจะทำให้รากฐานไม่แข็งแกร่งพอที่จะเดินต่อภายภาคหน้า
เหมือนสร้างพีระมิดฐานรากต้องแข็งแกร่งมากพอที่จะสร้างส่วนยอดพีระมิด
ก่อนเวลาจะถึง งานประมูลในเมืองอาณาจักรเพลิง
ยังพอมีเวลาเหลืออี้เฉินจึงหยิบโอสถที่ได้มาจากเดิมพัน แล้วกลืนลงคอ
ถึงจะเป็โอสถ ระดับ สามัญ แต่อี้เฉินเคยอ่านมันมีคุณสมบัติดีกว่ากินสมุนไพรหลายเท่าราคาก็สูงมากเพราะ
ใช้สมุนไพรหลายชนิดบวกกับต้องมีนักปรุงโอสถ
โอสถที่อี้เฉินได้มาเป็โอสถสร้างกายาเืเนื้อ เป็โอสถพื้นฐานของการฝึกกายา
ร่างกายของอี้เฉิน ร้อนดังไฟเผาผลาญ เืภายในร่างสูบฉีดรวดเร็ว เปลี่ยนแปลงเืเนื้อในกาย
เขาไม่เคยคิดว่าเพียงโอสถระดับสามัญ จะสามารถเปลี่ยนแปลงเืเนื้อของเขาได้มากขนาดนี้
อี้เฉินขับเคลื่อนเืในร่างให้ไหลเวียนได้ดีขึ้นหมายมั่นจะยกระดับเืในร่างกาย
กายาภายนอกของเขาถูกแผดเผาดังไฟเผาผลาญ เนื้อตัวของเขาแดงก่ำ
ผิวของเขาหลุดลอกเหมือนจะผลัดเปลี่ยนิั อี้เฉิน ทนกับความเ็ปอยู่หลายชั่วยามก่อนฤทธิ์โอสถจะค่อยๆ หมดสลายไป
อี้เฉินเป็ปีติ เขาอยากได้โอสถแบบนี้ที่เป็ระดับ ศักดิ์สิทธิ์แต่ราคาน่าจะสูงมาก
5K
