ลีโอ ถึงกับสำลักลมหายใจหลังจากฟังเื่ที่ หญิงสาวคนนั้นเล่าออกมา แต่ขณะนี้เขาไม่มีเวลาพอที่จะมาคิดเื่หยุมหยิมแบบนั้นได้อีกแล้ว หากเื่ที่หญิงสาวคนนี้เล่ามาเป็ความจริง เช่นนั้นแสดงว่าเขาจะต้องเลือกอาชีพที่เหมาะสมต่อการมีชีวิตรอดให้ได้มากที่สุด และเมื่อพิจารณาถึงสถานการณ์ปัจจุบันแล้ว อาชีพที่เหมาะที่สุดในการมีชีวิตรอด สมควรต้องเป็ทหารที่ผ่านการฝึกอย่างโหดหินมา หรือนักเวทย์ตามการ์ตูน อะไรเ่าั้ จึงจะเหมาะสมที่สุด
เขาใช้ความคิดอย่างหนักหน่วงในการเลือกอาชีพที่ดีที่สุด เพราะมีเหตุปัจจัยหลายๆอย่างมาเป็ตัวตัดสิน เช่นอาชีพแพทย์ พยาบาล ก็สมควรมีบทบาทสำคัญในการรักษา เมื่อคราวเจ็บป่วย หรืออาชีพสายต่อสู้อื่นๆ เช่น นักดาบ นักธนู เพื่อใช้ในการต่อสู้ ระยะประชิด และระยะไกล
แต่ในขณะนั้นเองกลับมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของเขา เพราะเมื่อคิดไปตามที่สาวน้อยคนนั้นกล่าวแล้ว แสดงว่าไวรัส น่าจะส่งผลต่อสิ่งมีชีวิตทั้งหมด ทำให้พืชผลทางการเกษตรไม่สามารถเจริญโตได้ มนุษย์ที่ยังมีชีวิตรอดจะต้องแย่งชิงอาหารกันอย่างแน่นอน และเมื่ออาหารหมดคนทั้งโลกจะต้องอดตายแน่ๆ ฉะนั้นแล้วเขาจึงคิดว่าอาชีพที่ดีที่สุดควรเป็อาชีพที่สามารถปลูกพืชได้ เพราะในโลกที่เปลี่ยนไปเป็แบบนี้แล้ว จะอยู่รอดได้นั้นอาชีพด้านการต่อสู้อาจจะสำคัญก็จริง แต่ถ้าเก่งแต่สู้แล้วไม่มีอาหารให้กิน ก็ต้องอดตายแน่นอน เมื่อ ลีโอ คิดได้ดังนั้นแล้วเขาจึงตอบกลับสาวน้อยปริศนาไปว่า “ ผมขอเลือกอาชีพ เกษตรกร ได้ไหมครับ ”
หญิงสาวคนนั้นถึงกับนิ่งเงียบไปเมื่อได้ฟัง อาชีพที่ชายหนุ่มด้านหน้าของเธอเลือก เธอจึงได้ถามย้ำกับเขาอีกครั้งว่า “ คุณแน่ใจใช่ไหมคะ ” ลีโอจึงตอบไปทันทีว่า “ ใช่ครับ ”
สาวน้อยจึงตอบว่า “ ได้ค่ะ ระบบได้ทำการเปลี่ยนอาชีพให้คุณแล้ว ” หลังจากเงียบไปสักพักเธอจึงพูดกับ ลีโอ ต่อว่า “ เนื่องจากในบรรดา ผู้เข้าร่วมการคัดเลือก ทั้ง 11,200ล้านคน ในดาวดวงนี้ มีเพียงคุณแค่คนเดียวเท่านั้น ที่เลือก อาชีพ เกษตรกร อันต่ำต้อย ดังนั้นแล้วทางระบบจึงเห็นสมควรว่าจะมอบของขวัญให้คุณ 1 อย่าง โดยให้คุณเป็ผู้กำหนดเอง เพื่อช่วยเพิ่มโอกาสในการเอาชีวิตรอด ทั้งนี้สิ่งของนั้นต้องไม่ขัดหลักกับความเป็จริงในโลกที่กำลังเปลี่ยนแปลงนี้ ไม่ทราบว่า คุณ้าสิ่งใด คะ ”
เมื่อได้ฟังเช่นนั้น ลีโอ ถึงกับเหงื่อตกกันเลยทีเดียว เพราะเขาไม่คิดว่าเขาจะเป็คนเดียวในโลกที่เลือกอาชีพนี้ ซ้ำร้ายจากปากคำของสาวน้อย ยังระบุไว้อีกว่า อาชีพนี้เป็อาชีพที่ “ต่ำต้อย” อีกต่างหาก หรือว่าสิ่งมีชีวิตที่ได้รับผลกระทบจะไม่รวมพวกพืชและ ต้นไม้ เข้าไปด้วย
แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาให้เขามานั่งเศร้ากับการตัดสินใจของเขา เนื่องจากระบบได้ทำการเปลี่ยนอาชีพของเขาไปเรียบร้อยแล้ว ฉะนั้นตอนนี้ เขาต้องเลือกเอาของขวัญที่ระบบจะมอบให้แก่เขา เพื่อเพิ่มโอกาสในการมีชีวิตอยู่รอดในโลกใบนี้ให้สูงที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้
เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้ว เขาจึงเงยหน้าขึ้นและพูดกับสาวน้อยว่า “ ผมอยากได้ปืนที่ไม่มีวันหมดลูกะุ ” เมื่อหญิงสาวได้ฟังดังนั้นเธอจึงตอบกลับไปว่า “ คำขอนี้ขัดกับหลักการของระบบคะ เพราะไม่มีปืนชนิดใดที่ไม่มีวันหมดะุหรือ หมดพลังงาน หากคุณ้าอาวุธดิฉันแนะนำเป็อย่างอื่นที่ใช้แล้วไม่หมดไปจะดีกว่าคะ ”
ลีโอ ถึงกับปวดหัวจี๊ด เมื่อได้ฟังคำพูดของสาวน้อย หลังจากจมอยู่ในห้วงของความคิดประมารณ 10 นาที เขาจึงพูดออกไปว่า “ ถ้าเช่นนั้นผมขอให้กำไลของผมสามารถเก็บสิ่งของไว้ข้างในได้ แบบนี้พอจะได้ไหม ”
เมื่อหญิงสาวได้ฟังจึงตอบไปว่า “ แบบนี้ถือว่าไม่ขัดกับหลักการของระบบเพราะอุปกรณ์ลักษณะตามที่ขอนี้ หากคุณเป็ผู้ถูกเลือกแล้วจะได้รับทุกคน ” หลังจากเงียบไปสักพักเธอก็พูดต่อว่า “ ระบบรับคำขอของคุณแล้ว กำไลของคุณจะมีช่องเก็บของที่เป็มิติแยกต่างหาก ขนาด 10 ลูกบาศก์เมตร ( 10x10x10 เมตร)และมีเพียงคุณคนเดียวเท่านั้นที่สามารถใช้มันได้ ”
เมื่อเธอพูดอธิบายคุณสมบัติของกำไลที่เพิ่มขึ้นมา ทำให้ ลีโอ ใจชื้นขึ้นมาหน่อยๆ เพราะอย่างน้อยเขาก็สามารถเอาอาวุธ หรืออาหาร พกติดตัวไปได้มากกว่าคนอื่น ซึ่งเป็การเพิ่มโอกาสในการมีชีวิตรอดของเขา จากนั้นหญิงสาวจึงกล่าวต่อว่า “ คุณได้ทำการเลือกอาชีพและได้รับของขวัญ พร้อมทั้งคำอธิบายเป็ที่เรียบร้อยแล้ว ต่อไปทางระบบจะส่งคุณออกไปสู่สนามคัดเลือกที่ทางเราจัดไว้ให้ ในการเรียกดูข้อมูลต่างๆนั้น คุณเพียงแค่ใส่ความคิดลงไป แล้วกำไลจะแสดงภาพข้อมูลที่คุณ้าออกมา ขอให้โชคดีค่ะ ”
เมื่อพูดจบแล้วสาวน้อยคนนั้นก็ได้หันหลังและเดินหายไปเหมือนกับอัศวินคนก่อน หลังจากที่เธอหายไปแล้ว ด้านหน้าของชายหนุ่มก็ได้ปรากฏนาฬิกาดิจิตอลเรือนใหญ่ ขนาด 2x2 เมตร และมีข้อความเข้าสู่สมองของเขาโดยตรงว่า “ กรุณาเตรียมความพร้อม ระบบจะทำการส่งตัวคุณเข้าสู่สนามคัดเลือกภายใน10 นาที ” และนาฬิกาเรือนนั้นก็เริ่มเดินนับถอยหลังไปอย่างช้าๆตามเวลาปกติของมัน แต่ในความคิดของ ลีโอ นั้น มันช่างรวดเร็วเสียยิ่งกระไร เพราะมันเหมือนกับว่าทุกวินาทีที่นาฬิกาเดินไป เปรียบเสมือนความตายที่กำลังเคลือบคลานเข้ามาใกล้เขาทุกที