ณชั้นที่ 40 ของ Casino at venetian macao ที่รอบๆเต็มไปด้วยบอดี้การ์ดนับสิบคนภายในห้องหรูหราที่ใหญ่ที่สุด เสิงเทียนหม่านั่งทานอาหารบนโต๊ะอย่างมีความสุขก่อนถามไปที่ผู้ดูแลคาสิโนตรงหน้า “ไหนลองรายงานความคืบหน้ามาให้ฉันฟังหน่อย’’
“ผมได้ส่งคนไปตรวจสอบมันมาแล้วซึ่งข้อมูลส่วนใหญ่ระบุว่ามันเป็เพียงนักศึกษาที่เพิ่งตกงานและเดินทางมาร่วมงานเลี้ยงของบริษัทซุยกรุ๊ปในวันนี้ในฐานะเพื่อนของซุยิดังนั้นผมจึงได้ส่งเ้านั่นออกไปแล้ว เขาน่าจะกําลังทําตามสิ่งที่หัวหน้ากําลัง้าอยู่’’ผู้ดูแลคาสิโนรายงานความคืบหน้าทั้งหมดในวันนี้
“ก็ดี!ในเมื่อมันเป็แค่เพื่อนของนายน้อยบริษัทซุยกรุ๊ปเฉยๆถ้ามันปฏิเสธก็สั่งให้เ้านั่นจัดการมอบบทเรียนได้เลย!’’ ได้ยินเสิงเทียนหม่าก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ ในสายตาของเขาบริษัทซุยกรุ๊ปและพวกซุยิไม่นับเป็อะไรได้ดังนั้นการจะสั่งสอนชายหนุ่มล้วนง่ายดายเหมือนปลอกกล้วย
“เข้าใจแล้วหัวหน้า!’’ผู้ดูแลคาสิโนพยักหน้าแล้วเดินออกไปเพื่อทําตามคําสั่งทันที
เห็นว่าผู้ดูแลคาสิโนเดินออกไปแล้ว เสิงเทียนหม่าก็แสยะยิ้มอย่างโเี้“ถ้าไม่ใช่คนโง่มันคงไม่ปฏิเสธฉันแต่ถ้าเป็คนโง่คงมีเพียงฉันเท่านั้นที่รู้ว่ามันจะมีชะตากรรมเป็ยังไง!’’สิ้นเสียง เขาก็หัวเราะอย่างชั่วร้ายออกมา
ไม่มีใครรู้ว่าเขาคิดสิ่งใดอยู่…
…
โรงแรมฉวนเสิ่งชั้นดาดฟ้า หลังจากที่่มอบของขวัญจบลง ถึงแม้ทุกคนจะยังคงตะลึงเกี่ยวกับภาพวาดธารนํ้า์แต่พวกเขาก็พอข่มใจเอาไว้ได้บ้างแล้วดังนั้นในตอนนี้พวกเขาจึงมองไปยังชายหนุ่มทั้งสองที่ยืนอยู่บนเวที
ถูกต้อง!ตอนนี้คือ่เวลาหลักของงานเลี้ยงคืนนี้แล้ว!
การประลองระหว่างมู่หลินและหวังชาวเย่!
เดิมทีทุกคนไม่เชื่อข่าวมั่วๆที่เทาก้านปล่อยออกมาและคิดว่าหวังชาวเย่นั้นสามารถเอาชนะมู่หลินได้ง่ายดายทุกเมื่อแต่เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นไปทําให้พวกเขาเกิดความสงสัยและรู้สึกว่าชายหนุ่มที่ชื่อมู่หลินดูลึกลํ้าขึ้นมากพวกเขาจึงคิดว่าบางทีสิ่งที่พวกเขายังไม่รู้อาจมีมากกว่านั้นดังนั้นในตอนนี้พวกเขาจึงมองดูทั้งสองคนที่กําลังจะปะทะกันด้วยความตื่นเต้น
“พวกคุณคิดว่าใครจะชนะ?’’
“หวังชาวเย่เป็ถึงคุณชายแห่งตระกูลหวังฝีมือการต่อสู้ของเขาล้วนเป็ที่รู้จักกันอย่างดีส่วนอีกคนเขาเพิ่งเป็หน้าใหม่ที่ดูลึกลับแต่ก็อย่างที่เรารู้กันนอกจากความสามารถด้านการวาดภาพแล้ว พวกเราก็ไม่รู้อะเกี่ยวกับเขาอีกเลย ดังนั้นเื่นี้มันก็บอกยาก!’’
“ไม่ต้องสนใจมันหรอกคิดแค่ว่าพวกเขาประลองสนุกๆให้พวกเราดูขําๆก็พอแล้ว!’’
“...’’
“ไอ้อ้วนฉันคิดว่าเราควรต้องไปขอโทษมันหลังจบงานแล้วล่ะ’’มุมๆหนึ่ง หวังลิ่วพูดกับเทาก้านด้วยสีหน้าไม่สู้ดีั้แ่เขาได้เห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ เขาก็มองชายหนุ่มต่างออกไปและตั้งใจจะเชื่อมสัมพันธ์แทนเพราะถึงเขาจะไม่ได้กลัวอีกฝ่ายแต่ถ้ามีเื่ไปมันก็ไม่ได้มีอะไรดีขึ้นมาดังนั้นเขาจึงคิดว่าควรแก้ไขในตอนที่มันยังแก้ได้จะดีกว่า
“เอางั้นก็ได้เพราะฉันรู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิมกับที่ฉันรู้จักอีกแล้ว บางทีมันอาจจะได้รับการสนุนจากใครบางคนทางที่ดีเราไม่ควรหาเื่มันอีกต่อไปจะดีกว่า!’’ เทาก้านพยักหน้าเห็นด้วย ถึงเขาจะเกลียดมู่หลินแต่ด้วยการที่อีกฝ่ายสามารถวาดรูปที่มีมูลค่านับห้าร้อยล้านหยวนได้ง่ายๆการหาเื่ต่อไปก็เหมือนกับการรนหาที่...
รนหาที่ตาย!
สําหรับเทาก้านแล้วเขารู้สึกว่ามู่หลินที่เขาเคยรู้จักแตกต่างออกไปมันเต็มไปด้วยความลึกลํ้าและความน่าทึ่ง เขาจึงมีความคิดว่าตอนนี้มันยังไม่สายเกินไปที่จะกลับไปแก้ไข
ไม่อย่างนั้นแล้วคงมีเพียงพระเ้าเท่านั้นที่จะรู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น!
“ิน้อยลูกยังมีอะไรเกี่ยวกับเขาที่ยังไม่ได้บอกพ่ออีกไหม?’’ซุยเทียนถามซุยิที่อยู่ข้างๆ
“จะมีอะไรอีกล่ะพ่อ?นี่พ่อสงสัยผมเหรอเนี่ย?’’ ซุยิหน้าตาเหยเกดูเหมือนว่าเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ที่มู่หลินได้แสดงออกมาจะทําให้พ่อของเขาเกิดสงสัยเขาขึ้นมา
“ใช่!ก็ไหนตอนแรกแกบอกพ่อว่าเขามีแค่ความสามารถด้านแพทย์แผนจีนย์กับเขย่าลูกเต๋าอย่างเดียวไงแล้วดูเมื่อกี้นี้สิ! เป็แบบนี้จะไม่ให้พ่อสงสัยได้ยังไง?’’ ซุยเทียนกลอกตาเขาตะหนักได้ทันทีว่าลูกชายของเขาไม่รู้จริงๆ
เห็นสองพ่อลูกมีปากเสียงกันเล็กน้อยพวกเจียงหยางก็มองหน้ากันพลางยักไหล่
“นายคิดว่าใครจะชนะ?’’หยวนอิ้งมองไปบนเวทีแล้วถาม
“ฉันไม่รู้!แต่ฉันว่าบางทีมู่หลินอาจมีอะไรมาโชว์อีกก็ได้ ใครจะไปรู้ล่ะจริงไหม? ฮ่าๆๆๆๆ!’’เจียงหยางหัวเราะก่อนส่ายหัวแล้วมองไปยังมู่หลินความรู้สึกที่เขามีต่อชายหนุ่มคนนี้มันดูเหมือนกับความรู้สึกที่มีให้พระเ้าไม่ปาน
มันเต็มไปด้วยความน่าทึ่งและยากคาดเดา!
“ก็ต้องดูกันเท่าที่ได้ยินมาคุณชายหวังนั้นมีศิลปะการต่อสู้กังฟูที่เก่งกาจแต่มู่หลินนั้นแตกต่างกัน เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขามากนักยกเว้นเื่เ่าั้แต่จากที่ฉันสังเกต ฉันคาดว่าถ้ามู่หลินหาโอกาสได้ ด้วยเทคนิคการสกัดจุดของเขาบางที่เขาอาจจะสกัดจุดคุณชายหวังจนทําให้อีกฝ่ายไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ก็ได้!’’หวู่เสินดันแว่นขึ้นอย่างเคร่งขึมก่อนเสริมต่อว่า“แต่ก็นะถ้ามันง่ายดายซะขนาดนั้นคนที่สกัดจุดเป็คงขึ้นมาเป็อันดับหนึ่งของกีฬาการต่อสู้แล้วล่ะ!’’
“ทําไมงั้นเหรอ?’’หยวนอิ้งค่อนข้างสงสัย
“นายนี่มีมันพวกสมองกล้ามจริงๆ…’’เจียงหยางพอเข้าใจสิ่งที่หวู่เสินคิดจึงล้อเลียนคืนในเื่เมื่อเช้า
ถึงหยวนอิ้งจะไม่ชอบใจแต่เขาก็พยักหน้ายอมรับ
“ง่ายๆการสกัดจุดนั้นต้องใช้ความแม่นยําและจังหวะสูงดังนั้นถ้าเป้าหมายเคลื่อนไหว การจะสกัดจุดให้โดนสิ่งที่เล็งเอาไว้ย่อมยากอีกอย่างเท่าที่ฉันรู้มาถ้าคาดเคลื่อนไปนิดเดียวก็จะไม่เป็ผลยิ่งเมื่อเป้าหมายเป็คนที่มีประสบการณ์อย่างผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ด้วยแล้วฉันคิดว่ามู่หลินคงไม่สามารถทําอย่างที่ว่ามาได้ง่ายๆสุดท้ายก็อย่างที่พวกเรารู้กัน!’’ เห็นแบบนั้นหวู่เสินก็สรุปใจความทั้งหมดไม่ว่าจะเป็อะไรก็ต้องรอดูกันต่อไป!
“อ้อ!’’คิดตาม หยวนอิ้งก็เข้าใจได้ทันที
“น้องชายมู่ฉันต้องยอมรับจริงๆว่าฝีมือการวาดรูปของเธอนั้นน่าทึ่งมาก!’’บนเวที หวังชาวเย่ยืนจ้องมองชายหนุ่มที่อยู่ห่างออกไปด้วยความชื่นชมอย่างแท้จริงถ้าเป็ไปได้หลังจากที่เขาสอนให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาเหนือกว่าเขาจะลองไปขอให้อีกฝ่ายวาดรูปให้บ้าง
“แต่เธอไม่มีทางชนะฉันได้หรอกไม่ว่ายังไงก็ตาม!’’แต่ในครู่ต่อมา ท่าทีของหวังชาวเย่ก็เปลี่ยนไปและตั้งท่าต่อสู้ในทันที
“เฮ้อ…’’มองภาพที่เกิดขึ้นบนเวที จื่อหลิงที่อยู่ในฝูงชนก็ส่ายหัวแล้วถอนหายใจยาว
นายนั่นแหละที่จะแพ้!เขาต่างหากที่จะชนะ!
“นั่นควรจะเป็คําพูดของผมมากกว่า!’’เห็นว่าอีกฝ่ายดูสุภาพด้วยขึ้นเยอะ มู่หลินก็หัวเราะเบาๆเขาไม่ได้ตั้งท่าต่อสู้อะไรทั้งนั้น
“น้องชายมู่ถึงเธอจะไม่แยแสแต่ฉันจะสอนให้รู้ว่าของจริงมันเป็ยังไง! อีกอย่างถ้าเธอยังไม่อยากแพ้แบบรวดเร็วฉันขอแนะนําให้เธอใช้เพลงหมัดที่เป็ข่าวลือนั่นไม่อย่างนั้นแล้วอย่าหาว่าฉันไม่เตือน!’’ สิ้นเสียงหวังชาวเย่ก็พุ่งเข้าหามู่หลินอย่างรวดเร็วในสายตาของเขาแล้วถึงแม้ข่าวลือจะไม่เป็ความจริงแต่เพลงหมัดที่ว่านั่นย่อมร้ายกาจ ไม่งั้นคงไม่มีทางสามารถสยบปรมาจาร์การต่อสู้ในหมัดๆเดียวได้หรอก…
“เพลงหมัด?ของแบบนั้นผมไม่มีหรอก! อีกอย่างถ้าพูดถึงไอ้หมัดๆเดียวนั่นน่ะ...นั่นไม่จําเป็!เพราะแค่คุณน่ะนิ้วๆเดียวก็พอแล้ว!’’ ขณะที่หวังชาวเย่พุ่งเข้ามามู่หลินที่ได้ยินก็เพียงส่ายหัวแล้วยกนิ้วชี้ขึ้นก่อนจะส่ายมันไปมาอย่างช้าๆ
หมัดๆเดียว?เื่แค่นั้นคุณก็ยังเชื่อ? คุณนี่ตลกจริงๆ!
แต่เอาเถอะผมจะแสดงให้เห็นเองว่าข่าวลือนั้นไม่เคยเชื่อถือได้...โดยนิ้วของผม!หนึ่งนิ้ว!
และจะไม่มากไม่เกินไปกว่านั้น!