"ที่เ้าคิด เ้าเข้าใจมันดีหรืออย่างไร… พรหมลิขิตสำหรับเ้าคืออะไร"
"ข้ามิรู้แน่ชัด แต่ที่ข้ารู้ การที่ข้าได้พบกับท่าน มันคือชะตาที่ถูกกำหนด ท่านคิดว่าเช่นไร"
"ข้าคงตอบเ้ามิได้ เพราะข้าเป็ผู้กำหนดชะตา แต่สำหรับข้าเอง ์เท่านั้นที่รู้" ทูต์หนุ่มเองก็มิเข้าใจนัก หรืออาจจะเป็บททดสอบที่เขาต้องเผชิญ หรืออาจเป็ชะตาของเขา เขามิอาจรู้แน่
"ท่านเองก็มิรู้แน่ ส่วนข้าเองก็เช่นกัน แต่ที่ข้ารู้ ข้ายินดีที่ได้พบท่าน"
"ข้าเองก็ยินดีที่ได้พบเ้าเช่นกัน แล้วเ้ามีเหตุอันใด ถึงมาปรากฎกายที่โลกมนุษย์"
"ข้า เอ่อ ข้าแอบหนีออกมา ข้าอยากมาท่องโลกมนุษย์ ที่ข้าเคยเห็นในภาพนิมิตของท่านพ่อ โลกมนุษย์ดึงดูดดวงจิตข้าเหลือเกิน ข้าจึงอยากมาให้รู้แจ้งว่าแท้จริงแล้วโลกมนุษย์เป็เช่นไร แต่ข้ามิได้จะทำการอันใดที่มิดีกับโลกมนุษย์แม้สักนิด"
"หึๆ เ้านี่ร้ายกาจมิเบา"
"ข้าร้ายกาจอย่างนั้นหรือ ข้ามิได้ทำอะไรที่มิดีเสียหน่อย"
"แค่เ้าแอบหนีออกมา ก็ถือว่าเป็เื่ที่มิดีแล้ว"
"แต่ข้า…"
"เอาเถิด ข้ามิได้ว่าอะไรเ้าหรอก แค่เ้ามิคิดทำอันใดที่มิดี ข้าก็มิคิดขัดขวางอันใดเ้าทั้งนั้น"
"ขอบคุณท่านมาก ข้าอยากจะขออะไรท่าน ได้หรือไม่"
"เ้าจะขออะไร"
"ข้าขอเป็สหายท่าน ท่านจะรังเกียจข้าหรือไม่ ที่ข้ามิใช่ทูต์ แต่ข้าเป็…" ทายาทซาตานสาวเอ่ยขอยังมิทันจบดี ดวงจิตนางก็แอบหวั่นเหมือนกัน แต่เมื่อได้ยินทูตหนุ่มเอ่ยขึ้นมาทั้งๆที่นางยังเอ่ยมิจบ ดวงจิตนางสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างรุนแรง
"ได้สิ ข้ามิได้รังเกียจเ้า ข้ายินดีเป็สหายเ้า" ทูต์หนุ่มรีบเอ่ยตอบรับ เมื่อเห็นดวงเนตรคล้ายแอบหวั่นและแอบหวังของทายาทซาตานสาวตรงหน้า เขาก็รีบเอ่ยตอบรับโดยมิคิดไตร่ตรองเลยสักนิด มิรู้ทำไมดวงจิตเขาถึง้าเช่นนี้ หรืออาจเป็เพราะดวงเนตรของนางมีผลต่อดวงจิตของเขาอย่างบอกมิถูก
"ขอบคุณท่านมาก"
"เรียกข้าว่า มิคาเอลสิ เ้าเป็สหายข้าแล้วมิใช่หรือ คาร่า"
"มิคาเอล" ทายาทซาตานสาวเอ่ยพลางยิ้มอย่างยินดี เธอเริ่มรู้สึกชอบพรหมลิขิตขึ้นมาเสียแล้ว ความรักอย่างนั้นหรือ มันเป็สิ่งที่สวยงาม ถึงมันจะเป็ข้อห้ามร้ายแรงของดินแดนโลกซาตานก็เถอะ เพราะโลกซาตานมิ้าความรัก ซึ่งท่านพ่อของเธอก็ไร้ดวงจิต ท่านทั้งร้ายกาจ ถึงจะเป็ผู้ให้กำเนิดเธอก็จริง แต่ท่านพ่อมิได้มีดวงจิตต่อท่านแม่ของเธอเลยสักนิด ท่านแม่ของเธอต้องปลิดชีพดวงจิต ทิ้งเธอไปั้แ่เธอเพิ่งถือกำเนิด รวมถึงแม้แต่เธอเองก็มิได้รับดวงจิตจากท่านเช่นกัน
"ข้าต้องไปแล้ว ขอให้เ้าท่องโลกมนุษย์จนพอดวงจิตของเ้าเถิด"
"แล้วข้าจะพบท่านได้อีกหรือไม่"
"เ้าอยากพบข้าอีกอย่างนั้นหรือ"
"ใช่ ข้าอยากพบท่าน เพราะข้าถูกชะตา พรหมลิขิตที่ท่านว่าเสียแล้ว ข้าอยากรู้เกี่ยวกับพรหมลิขิตมากกว่านี้ ข้าอยากรู้เกี่ยวกับดินแดนของท่าน ท่านจะว่าอะไรไหม ถ้าข้าอยากรู้"
"นี่เ้าเปลี่ยนดวงจิตจากโลกมนุษย์ มาเป็ดินแดนของข้าแล้วหรือ" ทูตหนุ่มเอ่ยพลางยิ้มให้กับทายาทซาตานสาว ช่างอยากรู้เสียทุกเื่ที่ดึงดูดดวงจิตของนางได้
"ใช่ พรหมลิขิตและดินแดนของท่านดึดดูดดวงจิตของข้าเสียแล้ว"