“เถ้าแก่ครับ สัตว์อสูรตัวนี้คุณจะทิ้งมันจริงๆ เหรอ?”
“ใช่จะมีลูกค้าใจบุญคนไหนยอมเสียเงินซื้อหมาป่าสายลมกัน ไม่มีใครซื้อมันหรอก!”
สัตว์อสูรประเภทสุนัขที่เ้าของร้านถืออยู่ในมือก็คือหมาป่าสายลม สัตว์อสูรที่ไม่เป็ที่้ามากที่สุดในโลก
หมาป่าสายลมมีรูปร่างหน้าตาคล้ายกับไซบีเรียนฮัสกี้เพียงแค่สบตากับมันความไร้เดียงสาในแววตาก็สามารถทำให้ลูกค้าเกินครึ่งเบือนหน้าหนีได้แล้ว
และสายเือันต่ำต้อยของมันก็สามารถทำให้ลูกค้าที่เหลืออีกครึ่งหนึ่งหนีไปอีก
สายเืต่ำต้อยคือสายเืที่มีคุณภาพต่ำที่สุด ไร้ซึ่งอนาคตในการวิวัฒนาการใดๆ
ไม่เพียงเท่านั้นถึงแม้ว่าชื่อของมันจะคือหมาป่าสายลม แต่แท้จริงแล้วมันไม่ใช่สัตว์อสูรธาตุลมแต่มันเป็สัตว์อสูรไร้ธาตุ
เหตุผลที่มันถูกเรียกว่าหมาป่าสายลมก็เพราะว่าเมื่อเจอกับอันตราย มันจะวิ่งหนีเร็วกว่าเ้านายเสียอีก...
สรุปแล้วสัตว์อสูรสุดห่วยที่วิ่งหนีเร็วกว่าเ้านาย กินมากกว่าเ้านายแถมอึเหม็นกว่าเ้านายแบบนี้ ไม่มีใครอยากจะเสียเงินซื้อมัน
เ้าของร้านเองก็จนปัญญา ถ้าไม่ทิ้งมันไปในแต่ละเดือนเขายังต้องควักกระเป๋าจ่ายค่าอาหารและค่ากำจัดมูลของมันอีก
“อาวู้~”
หมาป่าสายลมถูกเ้าของร้านโยนลงบนถนนส่งเสียงร้องโหยหวนคล้ายกับหมาป่าที่อยู่ในป่า
“ตัวซวย ไปตามทางของแกเถอะ!”
เ้าของร้านะโเสียงเ็าก่อนจะหันหลังกลับเข้าไปในร้านขายสัตว์อสูร
เซี่ยวซิงอวี่ยิ้มพลางลูบจมูก
โอกาสพลิกโชคชะตามาถึงแล้ว
หมาป่าสายลมรู้ว่าตัวเองถูกทอดทิ้งไร้บ้านให้กลับ ก็รู้สึกหดหู่หูลู่ลงและนั่งหมอบอยู่ตรงมุมถนนที่เต็มไปด้วยรถราวิ่งไปมา
ทันใดนั้น หมาป่าสายลมก็ได้กลิ่นหอมน้ำลายเริ่มเอ่อล้นออกมาจากมุมปาก
เซี่ยวซิงอวี่นั่งยองๆ ลงตรงหน้ามันในมือถือไส้กรอกอันหนึ่ง
“เฮ้ เพื่อนยินดีที่จะเป็สัตว์อสูรของฉันไหม?”
หมาป่าสายลมจ้องมองไส้กรอกในมือของเซี่ยวซิงอวี่มันไม่ลังเลแม้แต่น้อย พยักหน้าอย่างรุนแรง
สำหรับมันแล้ว การมีข้าวกินก็เพียงพอแล้ว
อีกทั้งมันยังรู้จักตัวเองดีหากพลาดเซี่ยวซิงอวี่ เ้านายผู้ใจดีคนนี้ไป คงไม่มีใครอยากให้บ้านแก่มันอีกแล้ว
เซี่ยวซิงอวี่ไม่เสียเวลาเขากัดนิ้วมือของตนเอง แล้วป้ายหยดเืลงบนหน้าผากของหมาป่าสายลม
จากนั้นก็กระตุ้นพลังิญญาอันน้อยนิดในร่างกาย
เหนือศีรษะของหมาป่าสายลมปรากฏวงเวทพันธะโลหิตจางๆ
“ทำพันธสัญญาโลหิตสำเร็จ หลังจากนี้ไปแกก็คือสัตว์อสูรของนายท่านเซี่ยวซิงอวี่คนนี้แล้ว”
หมาป่าสายลมส่งเสียงร้องอย่างดีใจวิ่งวนรอบตัวๆ ตัวเซี่ยวซิงอวี่ พร้อมกับส่ายหางที่ชี้โด่ชี้เด่อย่างบ้าคลั่ง
คนเดินถนน 1: “ยุคสมัยนี้ยังมีคนยอมทำสัญญากับหมาป่าสายลมสายเืต่ำต้อยอยู่อีกเหรอเนี่ย?”
คนเดินถนน 2: “ดูเหมือนว่าสติปัญญาของเด็กหนุ่มคนนี้จะพอๆกับหมาป่าสายลมเลยนะเนี่ย เป็คนที่โง่เขลาจริงๆ~”
ในยุคนี้ใครที่ทำสัญญากับหมาป่าสายลมก็จะต้องถูกคนรอบข้างหัวเราะเยาะและมองด้วยสายตาดูถูกเป็ธรรมดา
เซี่ยวซิงอวี่ยิ้มโดยไม่พูดอะไรเขาเปิดใช้งานเนตรปีศาจ ค่าคุณสมบัติของหมาป่าสายลมก็ปรากฏขึ้น
[ชื่อ] : หมาป่าสายลม
[ระดับ] :เริ่มต้น (ขั้นหนึ่ง)
[สายเื] : ต่ำต้อย
[พร์] : ไม่มี
[คุณสมบัติ] : ไม่มี
[ความภักดี] : 59
[จุดอ่อน] : ขี้ขลาดตาขาววิ่งหนีเร็วกว่าเ้านาย
[ทักษะ] : ขย้ำ เห่า ถ่มน้ำลาย
[เส้นทางการวิวัฒนาการ] : ไม่มี
[นิสัยและความชอบ] : กินแล้วอึ อึกองใหญ่ๆอึเสร็จก็กินต่อ
นี่คือค่าคุณสมบัติพื้นฐานของหมาป่าสายลมซึ่งเป็ข้อมูลที่เปิดเผยต่อสาธารณชน
จากข้อมูลเหล่านี้ไม่สามารถใช้คำว่าธรรมดามาอธิบายได้เลย ทำได้เพียงแค่ใช้คำว่า“ไร้ค่า” ได้คำเดียวเท่านั้น
แต่เมื่อเซี่ยวซิงอวี่เปิดใช้งานเนตรปีศาจเขาก็สามารถเห็นข้อมูลที่ซ่อนอยู่อีกชุดหนึ่ง
[สายเืที่ซ่อนอยู่] : สายเืเพลิงนรก(คุณภาพระดับมหากาพย์)
[พร์ที่ซ่อนอยู่] : เพลิงนรก
[เส้นทางการวิวัฒนาการที่ซ่อนอยู่] : ...
ข้อมูลที่ซ่อนอยู่เหล่านี้มีเพียงเซี่ยวซิงอวี่เท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้
เซี่ยวซิงอวี่ใช้ความคิดเพื่อเปิดหน้าจอระบบ
ในคลังของระบบ มี [ผลึกปลุกสายเื] อยู่
เพียงแค่ป้อนผลึกนี้ให้กับหมาป่าสายลมก็จะสามารถกระตุ้นสายเืเพลิงนรกที่ซ่อนอยู่ในตัวมันได้
“เซี่ยวซิงอวี่ นี่นายยังไม่ไปอีกเหรอ~”
ซูเจ๋อเดินออกมาจากร้านขายสัตว์อสูรข้างกายมีเสือดำที่แผ่ไอหมอกสีดำออกมา
“เปิดหูเปิดตาซะบ้างนี่คือสัตว์อสูรที่ฉันซื้อมา เสือดำั์ตาโลหิต”
นี่คือเสือดำั์ที่มีขนาดตัวพอๆกับช้างโตเต็มวัย มีั์ตาสีแดงก่ำ ดุร้าย
เสือดำั์ตาโลหิต เป็สัตว์อสูรสายหมอกระดับเริ่มต้น สายเืสูงส่ง มีพลังการต่อสู้สูง รวดเร็วและมีแนวโน้มในการวิวัฒนาการที่ดี
“เซี่ยวซิงอวี่ เห็นไหม? สัตว์อสูรที่เ้านายอย่างฉันทำสัญญาด้วยก็คือเสือดำั์ตาโลหิต!”
“อีกสามวันข้างหน้าในการสอบการสอบระดับประเทศต่อให้ฉันหลับตา ฉันก็สอบเข้าสถาบันไป๋หลิงได้สบายๆ!”
สถาบันไป๋หลิงคือสถาบันฝึกสัตว์อสูรที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองนี้
บนใบหน้าของซูเจ๋อเต็มไปด้วยความหยิ่งผยองและโอ้อวดในขณะที่แสดงออกก็ไม่ลืมที่จะเยาะเย้ยเซี่ยวซิงอวี่
“โอ้โห นายทำสัญญากับหมาป่าสายลมเหรอ?ฮ่าๆๆ~”
“เซี่ยวซิงอวี่เอ๊ยเซี่ยวซิงอวี่ที่แท้ของที่เ้าของร้านขายสัตว์อสูรทิ้งขยะ นายก็เอามาบูชาเป็อย่างดีเลยนี่นะ!”
เมื่อเผชิญหน้ากับการเยาะเย้ยอย่างไร้ความปรานีของซูเจ๋อเซี่ยวซิงอวี่กลับมีสีหน้านิ่งสงบ
“นายว่าหมาป่าสายลมเป็ขยะเหรอ? ฉันรับประกันได้เลยว่า อีกสามวันข้างหน้าในการสอบการสอบระดับประเทศนายจะได้รู้ว่าตัวเองโง่แค่ไหน”
รอยยิ้มของเซี่ยวซิงอวี่เต็มไปด้วยความเ้าเล่ห์“งั้นลองบอกมาสิว่านายจะพาหมาป่าสายลมของนายไปสมัครสอบสถาบันฝึกสัตว์อสูรที่ไหน?”
ในขณะนั้นเองเสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของเซี่ยวซิงอวี่อีกครั้ง
“ติ๊ง~”
“ประกาศภารกิจของระบบ”
“ภารกิจของระบบ :สอบเข้าสำนักชิงหลงให้ได้”
“รางวัลภารกิจ : [ผลึกแห่งรัตติกาล] + 300แต้ม”
เซี่ยวซิงอวี่ก้มหน้าลงผมหน้าม้าที่ปรกหน้าผากปกปิดรอยยิ้ม
“ฉันจะสมัครสอบสถาบันชิงหลง”
ซูเจ๋อเซถลา เกือบจะล้มลงด้วยความตกตะลึง
“น~ นายว่าไงนะ?นายจะสมัครสอบสถาบันชิงหลง? นายพูดจริงดิ?”
เซี่ยวซิงอวี่ยังคงเงียบ
“บ้าไปแล้ว นายพูดจริงดิสมองนายคงจะโดนน้ำซัดไปแล้วมั้ง!”
นับั้แ่การล่มสลายของโลกการรุกรานของสัตว์อสูร อารยธรรมผู้ควบคุมสัตว์อสูรได้ดำเนินมาเป็เวลานาน 300ปี
ใน่ 300 ปีนี้ทั่วหลงกั๋วได้ก่อตั้งสถาบันฝึกสัตว์อสูรขึ้นหลายร้อยแห่ง
แต่มีเพียงสี่สถาบันฝึกสัตว์อสูรเท่านั้นที่ได้รับการขนานนามว่าเป็“แหล่งรวมสัตว์ประหลาดอัจฉริยะ”
สถาบันชิงหลง สถาบันไป๋หู่ สถาบันจูเชวี่ยสถาบันเสวียนอู่
สี่สถาบันฝึกสัตว์อสูรนี้เรียกรวมกันว่า“สี่สถาบันฝึกสัตว์อสูรชั้นนำ” นักเรียนที่สอบเข้าได้ล้วนเป็อัจฉริยะเหนืออัจฉริยะหรืออาจจะเรียกว่าสัตว์ประหลาดอัจฉริยะเลยก็ได้
บ่ายสามโมง
เซี่ยวซิงอวี่กลับมาที่โรงเรียนมัธยมปลายเซียงหนานทำให้เกิดความฮือฮาไปทั่วโรงเรียน
ไม่ว่าเซี่ยวซิงอวี่จะเดินไปที่ไหนทุกคนก็พูดถึงเขา ชี้หน้าเขา
“พวกนายรู้ยัง? เซี่ยวซิงอวี่สมัครสอบสถาบันชิงหลงด้วยนะ”
“ไอ้บ้านั่นมันบ้าไปแล้วแน่ๆต่อให้ไปล้างส้วมที่สถาบันชิงหลง มันก็ยังไม่มีคุณสมบัติเลย!”
“ฉันยังได้ยินมาว่ามันทำสัญญากับหมาป่าสายลมด้วยนะ”
“พาหมาป่าสายลมไปสอบสถาบันชิงหลงเนี่ยนะ?ฉันกลั้นขำไม่ไหวแล้ว โธ่~ ฮ่าๆๆ...”
ชายวัยกลางคนสวมแว่นเดินเข้ามาหาเซี่ยวซิงอวี่เขาคือหลิวข่าย อาจารย์ประจำชั้นของเซี่ยวซิงอวี่
“เซี่ยวซิงอวี่ นายกำลังทำอะไรอยู่คิดจะก่อเื่อะไร สมัครสอบสถาบันชิงหลงโดยไม่รู้จักประมาณตนหากถึงตอนนั้นเื่นี้แพร่ออกไป มันจะทำให้โรงเรียนขายหน้า!”
“อาจารย์หลิว ผมกรอกใบสมัครไปแล้ว”
หลิวข่ายมองไปที่ใบสมัคร สีหน้าโกรธจัด
“นาย..นาย...นายนี่มันไม่เพียงแต่สมัครสอบสถาบันชิงหลงแล้วยังเลือก[ไม่ขอรับการพิจารณาในกรณีที่ไม่ผ่านเกณฑ์] อีกด้วย!”
เมื่อได้ยินข่าวนี้ผู้ที่มามุงดูอยู่ต่างก็หัวเราะเยาะอย่างเสียดสี
“ไม่ขอรับการพิจารณาในกรณีที่ไม่ผ่านเกณฑ์เนี่ยนะ?เซี่ยวซิงอวี่มันเป็ตัวของตัวเองจริงๆ!”
“ไอ้หมอนี่จบเห่แล้วหลังจากพลาดเข้าสถาบันชิงหลง ก็ไม่สามารถไปสถาบันฝึกสัตว์อสูรแห่งอื่นได้อีกแล้ว”
“บางทีไอ้หมอนี่อาจจะเป็ตัวตลกที่สุดในการสอบการสอบระดับประเทศปีนี้เลยก็ได้!”
ในขณะนั้นเองเด็กสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเซี่ยวซิงอวี่
เจียงลี่น่าดาวเด่นของโรงเรียนมัธยมปลายเซียงหนานและยังเป็แฟนสาวที่เซี่ยวซิงอวี่คบหามาสองปีครึ่ง
แต่ในขณะนี้บนใบหน้าของเจียงลี่น่าไม่มีความเป็มิตรเลยแม้แต่น้อยในดวงตาของเธอมีแต่ความเ็าและความรังเกียจ
“เซี่ยวซิงอวี่ เราเลิกกันเถอะ”
เซี่ยวซิงอวี่ไม่มีความรู้สึกใดๆตอบกลับไปอย่างไม่ลังเล “ตกลง”
เจียงลี่น่าค่อนข้างประหลาดใจไม่คิดว่าเซี่ยวซิงอวี่จะใจเย็นขนาดนี้
“เซี่ยวซิงอวี่นายรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงเลิกกับนาย?”
“รังเกียจที่ฉันทำให้เธออับอายคิดว่าฉันจะเป็ตัวตลกที่สุดในการสอบการสอบระดับประเทศปีนี้”
เซี่ยวซิงอวี่พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ใช่แล้ว บ้านนายไม่มีเงินไม่มีอำนาจทำสัญญากับหมาป่าสายลมสายเืต่ำต้อย แถมยังสมัครสอบสถาบันชิงหลงอีก!”
“ฉันจะบอกอะไรให้นะนกกระจอกไม่มีวันกลายเป็หงส์ งูน้ำก็ไม่มีทางกลายเป็ัได้!”
“คนอย่างนายไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็แฟนของฉัน!”
เจียงลี่น่าไม่สนใจความสัมพันธ์สองปีครึ่งพูดคำดูถูกต่อหน้าฝูงชน แล้วหันหลังเดินจากไป
เพื่อนนักเรียนที่อยู่รอบข้างต่างก็ส่งเสียงเชียร์กันอย่างสนุกสนานมองว่าเซี่ยวซิงอวี่เป็ตัวตลก
ถูกอาจารย์ประจำชั้นด้อยค่าถูกเพื่อนร่วมชั้นเยาะเย้ย ถูกแฟนสาวทิ้ง...
“ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าอีกสามวันต่อจากนี้พวกหนูขี้ขลาดตาขาวอย่างพวกแกทั้งหมด จะมีสีหน้าเป็แบบไหนกัน”
เซี่ยวซิงอวี่ก้มหน้าลงและหัวเราะเบาๆพึมพำกับตัวเอง
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว สามวันต่อมา
“การสอบระดับประเทศกำลังจะเริ่มขึ้น”
“ผู้เข้าสอบในเขตเมืองชิงเฟิงโปรดเข้ารายงานตัว”
เมื่อมองไปทั่วทั้งหลงกั๋วเมืองชิงเฟิงเป็เมืองเล็กๆ ที่ไม่โดดเด่น จำนวนผู้เข้าสอบมีเพียง 3,000คนเท่านั้น
จากการวิเคราะห์สถานการณ์การรับสมัครในปีก่อนๆผู้เข้าสอบ 3,000 คนนี้ อย่างน้อย 2,000 คนถูกปฏิเสธจากสถาบันฝึกสัตว์อสูรทั้งหมด เนื่องจากคุณสมบัติต่ำต้อยกลายเป็พลเมืองธรรมดาไป
ผู้เข้าสอบที่เหลืออีก 1,000คน ส่วนใหญ่ถูกรับเข้าเรียนในสถาบันฝึกสัตว์อสูรระดับต่ำที่สุด
สถาบันไป๋หลิงเป็สถาบันฝึกสัตว์อสูรที่มีมาตรฐานสูงสุดในเมืองชิงเฟิง
ในแต่ละปี มีนักเรียนไม่ถึง 100คนเท่านั้นที่ได้รับการตอบรับเข้าเรียนในสถาบันฝึกสัตว์อสูรแห่งนี้
จัตุรัสจื่อหลิน
พื้นที่ว่างขนาดใหญ่ของจัตุรัสแห่งนี้คือสถานที่สอบของเขตเมืองชิงเฟิง
ตรงกลางจัตุรัสมีเครื่องวัดพลังิญญาที่มีความแม่นยำสูงตั้งตระหง่านอยู่
นี่คือเครื่องวัดพลังิญญาใช้สำหรับวัดค่าพลังิญญาของผู้เข้าสอบ
เซี่ยวซิงอวี่สวมเสื้อผ้าธรรมดาปรากฏตัวท่ามกลางฝูงชน
“นั่นมันเซี่ยวซิงอวี่ไม่ใช่เหรอ!”
“ใช่แล้ว ก็เขาคนนั้นแหละที่ทำสัญญากับหมาป่าสายลม”
“แถมยังสมัครสอบสถาบันชิงหลงไม่ขอรับการพิจารณาในกรณีที่ไม่ผ่านเกณฑ์อีกด้วย”
“เมืองชิงเฟิงของเราไม่เพียงแต่ไม่ได้มีอัจฉริยะมานานแล้ว แต่ก็ไม่ได้มีคนโง่แบบนี้มานานแล้วเหมือนกันฮ่าๆๆ~”
เมื่อมองไปยังสีหน้าสะใจของผู้เข้าสอบที่อยู่รอบข้างเซี่ยวซิงอวี่ยิ้มโดยไม่พูดอะไร ในใจกลับคิดว่า
“ถึงเวลาแล้วที่จะมอบความต่ำต้อยครั้งใหญ่ให้กับพวกโง่เหล่านี้”