"ผะ...ผู้หญิงงั้นหรอ! เธอมาทำอะไรที่กลางป่าแบบนี้กัน?ถ้ารู้ว่าเราอยู่ตรงนี้ล่ะก็จะต้องคิดว่าเรามาแอบดูเธออาบน้ำแน่นอนเลย"
คาออสที่เห็นเด็กผู้หญิงกำลังอาบน้ำอยู่นั้นจึงได้พยายามก้าวถอยหลังออกมาอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้เธอรู้ตัว....แต่เขาดันลื้นตกลงไปในน้ำแทน......ซวยแล้วไง!
"นั่นใครค่ะ.....ว๊าย...ปีศาจ!"
เด็กผู้หญิงเห็นคาออสที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยเืจึงได้ะโออกมาด้วยความใทันที
"ไม่ใช่นะครับผมเป็มนุษย์!"
"เื"
"ของมอนสเตอร์หน่ะ...คือว่าขอโทษที่ทำให้ในะครับไม่รู้ว่ามี?..."
คาออสที่เห็นหน้าตาของเด็กผู้หญิงเข้าก็อึ้งจนพูดอะไรไม่ออกเลยดวงตาสีเขียวสดใสกับผมสีบรอนซ์ทองใบหูที่ยาวกว่าของมนุษย์กับผิวพรรณที่ขาวบริสุทธิ์ราวกับเทพธิดาตัวน้อยทำให้ใครเห็นก็ต้องอึ้ง!...จากนั้นก็
"ว๊าย!...คนลามก....เพียะ!"
"ขอโทษค๊าบผมไม่ได้ตั้งใจแต่ว่าเธอเป็ใครกันแล้วมาทำอะไรในที่แบบนี้หรอครับแล้วทำไมหูของเธอมันถึงยาวกว่าของผมอีกล่ะครับ?"
คาออสที่หน้าแดงไปข้างนึงเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย
"เราชื่อ ทีฟฟาเนีย อัลฟาร์เรย์ เอมีเรี่ยน เป็เผ่าเอลฟ์เรียกเราว่า ทีฟา ก็ได้นะ"
"ชื่อจะยาวไปไหนเนี่ย?"
"เรามากับคนในเผ่าหน่ะกำลังเดินทางกลับบ้านแค่บังเอิญผ่านป่านี้พอดี"
"งี่นี้เอง..ผมชื่อคาออสนะเรียกครอสเฉยๆก็ได้"
"ยินดีที่ได้รู้จักนะครอส"
หลังจากที่หันหลังคุยกันสักพักทีฟาก็ต้องกลับไปหาคนในเผ่า
"เรากลับก่อนนะครอสหวังว่าอนาคตเราคงจะได้เจอกันอีกนะ"
"อืม....โชคดีนะทีฟา!
หลังจากกลับมาจากน้ำตกทีฟาก็เดินเข้าไปหาเอลฟ์คนนึงซื่งเธอมีหน้าตาคล้ายกับทีฟามากแต่มีอายุม่กกว่าก็คือแม่ของเธอนั้นเอง
"กลับมาแล้วค่ะท่านแม่"
"กลับมาแล้วเหรอจ๊ะไปเล่นซนที่ไหนมาซะนานเชียว"
"หนูไปเล่นน้ำตกมาคะและยังได้เจอกับเด็กมนุษย์ด้วยนะคะแม่เขาก็ดูไม่มีพิษภัยอะไรแต่น่าแปลกที่หนูััพลังเวทย์ในตัวเขาไม่ได้เลยแต่รอบๆัวเขานั้นรายล้อมไปด้วยพลังเวทย์มากมายเลยคะ"
"ที่ลูกเห็นคงเป็แค่มนุษย์ธรรมดาเท่านั้นแหละจ่ะสวนพลังเวทย์รอบตัวเขานั้นคงเป็ตัวลูกที่ดึงดูดมามากกว่าจ่ะ"
"งั้นหรอคะ..แต่หนูรู้สึกว่ามันไม่ใช่นะ?"
"เอาล่ะๆเตรียตัวออกเดินทางได้แล้วยังอีกไกลนักกว่าจะถึงอาณาจักรแห่งเอสฟ์"
อีกด้านนึง
คาออสที่กลับถึงบ้านก็รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าทันทีเพราะถ้าหากพ่อกับแม่รู้ว่าตนไปเจอมอนสเตอร์มาจะต้องห้ามตนออกจากบ้านอย่างแน่นอน ทุกอย่าก็คำเนินไปตามปกติหลังจากทานข้าวเสร็จคาออสก็เข้านอนและหลับทันทีด้วยความอ่อนเพลีย...
"เป็ยังไงบ้างการต่อสู้กับมอนสเตอร์ครั้งแรก?ถึงมันจะาเ็อยู่ก็เถอะแต่สำหรับเด็กอย่างเธอแล้วมันเกินคาดมากเลยล่ะ"
ชายหนุ่มกลาวด้วยใบหน้าเ็าแต่ในใจกลับรู้สึกภูมิใจในตัวของคาออสเป็อย่างมาก
"ผมจะตั้งใจฝึกฝนครับอาจารย์หนักแค่ไหนผมก็จะผ่านมันไปให้ได้"
คาออสทำสีหน้าจริงจังและพูดออกไปด้วยความมุ่งมั่น
"ดีมาก....งั้นมาเริ่มกันเลย"
จากนั้นก็....เอื้อ....ฮัก....อั่ว!
2 ปีผ่านไป...
คาออสตอนนี้นั้นสามารถหลบการโจมตีจากอาจารย์ของเขาได้ทั้งมหดแล้วและเขายังสามารถควบคุมมานาหรือพลังเวทย์รอบๆตัวเองได้อีกด้วยถึงจะเป็อย่างนั้นแต่ตัวเขาตอนนี้ก็ยังไม่มีพลังเวทย์มนต์อยู่ดี ในป่าแห่งความสงบนั้นคาออสก็ได้พบเจอกับหมาป่าขนเทาบ้างเป็บางวันแต่เขาก็สามารถจัดการได้อย่างไม่ยากเย็น...
จงสะบั้น....คมมีดสายลม
ฟิ้ว!.....ฉับ!.....งิ้ง.......