ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

"ถึงเจ้านั่นจะเป็นคนก้าวร้าวสุดโต่ง แต่เขาก็ทำงานได้พิถีพิถันมาก น้องเย่ซี่ถ้าเขาคอยตามถังหลงล่ะก็ เจ้าไม่ต้องกังวลว่ามันจะมาหาเรื่องเจ้าไปอีกหลายวันเลยล่ะ" กู้หยิงละสายตากลับมาแล้วหัวเราะ
“เมื่อจบการประลองยุทธ์ เจ้าสามารถออกจากภูเขาเฟิงหมิงไปกับเรา และกลับไปเมืองนู่ลั่งได้ ไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยบนเส้นทาง แต่หลังจากกลับไปเมืองนู่ลั่ง เจ้าควรต้องระวังเป็นพิเศษที่จะไม่ให้ถังหลงค้นพบที่อยู่ของเจ้า"
“ถ้าเช่นนั้น ข้าต้องขอขอบคุณพี่กู้ก่อนแล้ว” ถังฮวนยิ้มยกมือคำนับตอบ
"ข้าต่างหากที่ต้องขอบคุณเจ้า หากเจ้าไม่ได้เจ้าช่วยไว้เมื่อกี้ น้องสาวของข้าคงตกอยู่ในอันตรายแน่ๆ" กู้หยิงยิ้มและตบไหล่ขอบคุณถังฮวน แล้วจึงหันไปหากู้เฟยด้วยความสงสัยเล็กน้อย
"น้องพี่ แล้วทำไมถังหลงถึงได้ไล่ทำร้ายเจ้า?"
“เพราะเจ้านี่น่ะ...”
กู้เฟยยกห่อเล็ก ๆ ในมือของนางแล้วคลี่มันออกพร้อมรอยยิ้มกว้าง ทันใดนั้นวัตถุสีแดงเพลิงยาวหลายฟุตก็เผยออกมา เมื่อมองใกล้ ๆ จะเห็นเป็นเหมือนขนนกที่หลุดออกจากปีก ไม่เพียงแต่ขนเท่านั้น มันยังมีความแวววาวเป็นชั้นผลึกแก้วอยู่บนพื้นผิว และยังมีความร้อนสูงมากอีกด้วย แต่ความร้อนนี้เหมือนมันควบแน่นและยังคงนิ่งอยู่ เหมือนกับภูเขาไฟที่ยังไม่ประทุ
สายตากู้หยิงเต็มไปด้วยความงุนงงในคราแรก แต่หลังจากนั้นครู่หนึ่งเขาก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา "นี่คือ ... เฟิงหยู?"
“เฟิงหยู? ขนนกฟีนิกซ์น่ะเหรอ?!” ถังฮวน แข็งทื่อไปเล็กน้อย
กู้เฟยพยักหน้าซ้ำ ๆ แล้วกล่าวด้วยความลิงโลด "ใช่แล้วล่ะ! มันคือ ‘ขนนกฟีนิกซ์’ ข้าพบมันโดยบังเอิญเพราะอยากจะรอท่านที่เชิงเขา แต่เพราะอะไรก็ไม่ทราบ ข้าถูกถังหลงพบเข้าและถูกไล่ตามมาเรื่อย ๆ จนมาถึงที่นี่ โชคดีที่ถังหลงพยายามไล่ข้าให้มาที่ๆ ห่างไกลกว่านี้จึงจะลงมือ ด้วยความช่วยเหลือของเย่ซี่ และท่านก็มาทันเวลาพอดี ไม่อย่างนั้นไม่ใช่แค่ข้า เย่ซี่เองคงถูกมันฆ่าไปด้วย ขนนกฟีนิกซ์นี้ก็คงจะตกอยู่ในกำมือมันไปแล้ว”
“มันอันตรายมากนะ” กู้หยิงยังนับได้ว่านี่เป็นโชคดี แต่ก็อดจะทอดถอนใจไม่ได้
“ยัยน้องเอ๊ยเจ้านี้โชคดีจริงๆ ถังซีกับข้าอยู่ที่นั่นมาหลายวันแล้วแต่ก็ไม่พบอะไรเลย วันนี้เจ้าเพิ่งผ่านมาก็ได้เจอ 'ขนนกฟีนิกซ์' นี้แล้ว ด้วยการเกื้อหนุนของ 'เพลิงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์' นกฟีนิกซ์จะแปรเปลี่ยนอย่างต่อเนื่อง และขนของมันยังมีอนุภาคแก้วผลึกของ 'เพลิงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์' หากมันตกอยู่ในมือนักหลอมและเขาได้ดูดซับและหลอมรวมมันล่ะก็ อัคคีพิสุทธิ์ของเขาจะเพิ่มขึ้นได้อย่างนับไม่ถ้วนแน่นอน”
"พี่กู้ แม่นางเฟย ขอถามได้หรือไม่ว่าขนนกฟีนิกซ์นี้ท่านพบที่ไหน?" ถังฮวนอดถามไม่ได้
“น้องเย่ซี่ก็ต้องตามหาขนนกฟีนิกซ์ด้วยหรือ?”กู้หยิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อได้ยินเช่นนี้
"สถานที่ที่พบขนนกฟีนิกซ์อยู่ใกล้กับที่นี่มาก ที่ยอดเขาโลหิตอัคนี อยู่ถัดจากหุบเขาเฟิงหลิงไป แต่สถานที่นั้นร้อนเกินไป น้องเย่ซี่หากเจ้าต้องการที่จะบ่มเพาะทักษะอัคคีและทักษะพื้นฐานแล้วล่ะก็ ไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งนี้ก็ได้ แต่หากน้องเย่ซี่ยังต้องการไปจริงๆ สามารถไปเสี่ยงดวงที่เชิงเขาได้ แต่ไม่ควรขึ้นไปถึงบนยอดเขา" “ขอบคุณพี่กู้ที่ชี้แนะ” ถังฮวนกล่าวรับอย่างยินดี
ยอดเขาโลหิตอัคนี ถ้ากู้เฟยสามารถเข้าไปได้คงไม่มีอันตรายมากนักถ้าเขาสามารถหานกฟีนิกซ์ได้คงจะดีกว่านี้ สิ่งที่คุ้มค่าสำหรับเขาไม่ใช่การส่งเสริมอัคคีพิสุทธิ์ด้วยขนนกฟีนิกซ์ แต่เป็นผลึกของ 'เพลิงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์' ที่อยู่ในนั้น
หลังจากได้ดูดซับและหลอมมันแล้ว การจะหลอมรวม 'เพลิงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์' ซึ่งเป็นหนึ่งในไฟแห่งจิตวิญญาณทั้งห้าจะกลายเป็นเรื่องง่ายขึ้น
"เย่ซี่มันอันตรายเกินไปสำหรับเจ้าที่จะไปที่นั่นคนเดียว หากว่าเจ้าต้องเจอกับถังหลง ... " กู้เฟยอดค้านไม่ได้
"ถังซีไล่ตามถังหลังอยู่ข้างหลังไม่ใช่หรือ? ถ้าหากว่าพบกันก็ไม่เป็นไร ไม่ต้องพูดถึง ถ้ากลัวเขามากไป ก็จะสูญเสียความตั้งใจเดิมที่จะมาหาประสบการณ์ที่หุบเขาเฟิงหมิงนี้"ถังฮวนยิ้มสบาย ๆ
"น้องเย่ซี่ เจ้านี่มุ่งมั่นดีจริง..." กู้หยิงหัวเราะเห็นชอบด้วย
"ท่านพี่!"กู้เฟยถอนหายใจและมองกู้หยิงอย่างจริงจัง
เมื่อเห็นแบบนั้นชายหนุ่มร่างกำยำก็หุบปากทันที หัวเราะเยาะอีกนิดแล้วกล่าวอย่างจริงจังว่า "เอ่อ มันไม่ดีนะน้องเย่ซี่ ข้าคิดว่าเจ้ามาฝึกกับร่วมกันกับพวกเราก็ได้นะ จะได้ดูแลกันและกัน”
ถังฮวนแอบยิ้มแล้วพูดว่า "ขอบคุณท่านพี่กู้ที่เมตตา แต่ข้าคุ้นเคยกับการอยู่คนเดียว อีกอย่างเราคงจะได้พบกันที่หุบเขาเฟิงหลิงในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้แน่"
"พี่กู้เฟย ข้าต้องขอตัวก่อน"
ถังฮวนยกมือคำนับ ขณะกำลังจะหันไป กู้เฟยก็วิ่งไปดักหน้าถังฮวนด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม พูดอย่างโกรธ ๆ ว่า "เนื่องจากเจ้าไม่ไปกับพวกเรา ก็รับ 'ขนนกฟีนิกซ์’ นี้ไป ข้าไม่ต้องการเป็นหนี้บุญคุณเจ้า"
จากนั้นนำห่อของยัดใส่ในอกถังฮวนแล้วหันหน้าจากไป
เมื่อเห็นการกระทำอย่างกะทันหันของนาง ไม่เพียงแต่กู้หยิงเท่านั้นที่นิ่งอึ้ง แม้แต่ถังฮวนก็ตะลึงค้างไปเช่นกัน ขนนกฟีนิกซ์ล้ำค่านี้เกือบจะทำให้นางต้องตาย แต่ตอนนี้นางถึงกับมอบมันให้กับเขา?
“ท่านพี่รีบไปเถอะ!” กู้เฟยที่อยู่ห่างออกไปสิบเมตรกวักมือเรียกทำให้ทั้งสองคนได้สติขึ้นมา
“น้องเย่ซี่ รีบเข้าเถอะ”
กู้หยิงหันไปมาสองครา จ้องมองขนนกฟีนิกซ์ในอกของถังฮวนอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก จากนั้นก็ไล่ตามกู้เฟยหลังจากที่นางพูดจบ เขาอึกอักอมพะนำอยู่ในปาก พูดอะไรพึมพำอยู่ "เจ้าเป็นสาวน้อยอัจฉริยะ หากว่าเจ้าต้องการจะขอบคุณน้องเย่ซี่เจ้าให้อย่างอื่นก็ได้ ทำไมต้องให้ขนนกฟีนิกซ์นี้ด้วยเล่า น้องเย่ซี่ไม่ใช่นักหลอมสักหน่อย มันมีประโยชน์กับเขาไม่มากหรอกนะ ถ้าเจ้าเก็บมันไว้และดูดซับหลอมรวมผลึกเพลิงนั่น อย่างน้อยอัคคีพิสุทธิ์ของเจ้าก็จะสามารถก้าวขึ้นสู่จุดที่ใกล้เคียงกับนักหลอมระดับสูงได้เลยเชียวนะ"
“แม่นางกู้เฟย ... ”ถังฮวนเรียกนางติดๆ กันหลายครั้ง แต่กู้เฟยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง สักพักนางและกู้หยิงก็ลับหายไปจากสายตาถังฮวน
ถังฮวนยืนอยู่สักพักก่อนจะเก็บขนนกฟีนิกซ์ไว้ในอ้อมแขนแค่ฟังกู้หยิงพูด ก็รู้ได้ว่าขนนกฟีนิกซ์นี้มีค่าแค่เพียงใด ขนนกฟีนิกซ์นี้อบอุ่นเพียงเล็กน้อย แต่เขากลับรู้สึกร้อนมากนัก
สิ่งนี้ล้ำค่าเกินไป ถ้าพวกเขาได้พบกันที่ ‘การประลองจิตวิญญาณฟีนิกซ์’ ในอีกไม่กี่วัน มันจะดีกว่าที่จะคืนขนนกฟีนิกซ์นี้ให้กับนาง
ถังฮวนได้ตัดสินใจแล้วและนึกแผนที่ของภูเขาเฟิงหมิงไว้ในใจ จากนั้นจึงเลือกเส้นทางแล้ววิ่งเข้าไปในป่า ประมาณสิบห้านาทีต่อมาก็ได้ยินเสียงดังเข้าหู
ตามเสียงไปหลายร้อยเมตร ทันทีที่ลืมตาขึ้นก็มองเห็นร่างสลัวๆ ของฝูงชนผ่านไปอีกครั้ง และเห็นหน้าผาสูงลิ่ว มีช่องทางเข้าเป็นรูปสามเหลี่ยมที่ด้านล่างของหน้าผา เมื่อมองผ่านช่องนั้นไปจะเห็นพื้นที่กว้างใหญ่และว่างเปล่า ด้านหลังหน้าผาไม่มีถ้ำ
ที่ทางเข้า มีคนหลายสิบคนนั่งอยู่ที่นั่น คิดว่าน่าจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ของหอซิงไห่ มีแถวยาวเรียงรายอยู่ตรงหน้าหน้าผาดูเหมือนว่าพวกเขากำลังมาลงสมัคร จากการประเมินด้วยสายตาของถังฮวน มีผู้ฝึกยุทธ์อย่างน้อยหนึ่งพันคนมาที่นี่
“โชคดีที่ไม่ได้เข้าไปข้างใน” ถังฮวนรู้สึกโล่งใจ
ด้านหลังหน้าผานั้นคือหุบเขาเฟิงหลิง 'เพลิงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์' น่าจะอยู่ในหุบเขานั่น ผู้ฝึกยุทธ์ที่รวบรวมมาทั้งหมดอยู่นอกหุบเขาเฟิงหลิง ดังนั้นจึงมีโอกาสน้อยที่พวกเขาจะรบกวนมัน น่าเสียดายที่ตอนนี้จะเข้าไปในหุบเขาเฟิงหลิงนั้นยาก มิฉะนั้นคงจะสามารถเข้าไปดูลาดเลาได้
มีเพียงต้องขึ้นไปบนยอดเขาโลหิตอัคนีดูเท่านั้น! ถังฮวนหันไปมองทางทิศตะวันออก ยอดเขาสีแดงปรากฏขึ้นที่สุดสายตา ...

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 103 ขนนกฟีนิกซ์

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 103 ขนนกฟีนิกซ์

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้