คืนพบรัก

        “เช็ดหน้าก่อนครับดูไม่ได้เลย”ผ้าเช็ดหน้าสีขาวถูกยื่นให้ ก่อนที่รถจะค่อยๆเคลื่อนตัวออกไปช้า ๆ

        “ที่จริงฉันไม่ได้อยากไปไหน”

        “ผมรู้ แต่คุณต้องออกมาเปลี่ยนบรรยากาศบ้างอยู่ในห้องคนเดียว ก็พาให้คิดแต่เ๱ื่๵๹เดิม ๆ มันจะยิ่งทำให้คุณเป็๲ซึมเศร้าเอา”

        “ฉันไม่มีอารมณ์จะไปไหนหรือทำอะไรเลย”

        “เพราะแบบนี้ไงคุณถึงไม่ควรอยู่คนเดียวขืนปล่อยให้อยู่คนเดียวแล้วเกิดคิดสั้นขึ้นมาจะทำยังไง”

        “พี่พูดมาทั้งหมด คือกลัวฉันจะฆ่าตัวตายในบ้านของคุณเหรอ”

        “ใช่ ผมกลัวผี อุตส่าห์พาหนีออกจากป่ามาได้”

        “คุณนี่จริง ๆเลยนะแล้วนี่คุณกำลังพาฉันไปที่ไหน”

        “น้ำตกครับ”

        “น้ำตก...” เธอย้ำเสียงดัง

        “คุณจะเสียงดังทำไมไม่ไกลหรอกอยู่ในไร่นี่แหละน้ำตกจะช่วยทำให้คุณผ่อนคลาย”

        “ที่จริงฉันไม่ได้เป็๞อะไรหรอกแค่ต้องใช้เวลา”

        “ผมรู้”

        “ที่นี่ไร่ของคุณทั้งหมดเลยเหรอคะ”

        “ครับ ที่นี่แบ่งเป็๲สี่ส่วน รีสอร์ตไร่องุ่น ไร่ส้ม และไร่ชา ที่คุณเห็นเป็๲ไร่องุ่นปลอดสารพิษ ตอนนี้คนงานกำลังเก็บผลผลิตส่งให้ลูกค้า”เขาอธิบายเกี่ยวกับไร่ของเขาขณะที่ขับผ่าน ถือเป็๲การเปลี่ยนเ๱ื่๵๹คุยไปในตัวตลอดสองข้างทางเต็มไปด้วยองุ่นพวงโตที่คนงานกำลังขนมาขึ้นรถทำเธอตื่นตาตื่นใจไม่น้อย

        “คุณอยากลองชิมดูหน่อยมั้ย หวานนะ”

        “ไม่ดีกว่าค่ะของซื้อของขาย”

        “ผมให้คุณชิมไม่ได้ให้คุณกินทั้งไร่เสียหน่อยคุณคงไม่กินจนผมเจ๊งหรอกมั้ง”

        เขาบอกยิ้มๆ ก่อนจอดรถแล้วเดินไปหยิบองุ่นจากคนงานพึ่งตัดจากต้นมาให้เธอทำเธอยิ้มตามในความใจดีของเ๽้าของไร่

        เมื่อมาถึงน้ำตกเขาปล่อยให้เธอนั่งกินองุ่นฟังเสียงน้ำตกซึมซับบรรยากาศไปเพลินๆ

        “น้ำตกนี้เป็๲น้ำตกสายเดียวกับที่คุณผลักฉันตกหรือเปล่า”

        “คุณก็พูดซะผมเป็๞คนไม่ดีเลยใช่ครับสายเดียวกันตรงนี้เป็๞ชั้นแรกๆของน้ำตกก็ว่าได้”

        “สวยมากเลยนะคะน่าเสียดายที่ไม่เปิดให้คนเข้ามาเที่ยว”

        “คุณรู้ได้ยังไงว่าไม่ได้เปิดให้ใครเข้ามา”

        “ก็ดูจากความอุดมสมบูรณ์ของพวกเฟิร์นมอสส์ ที่ขึ้นตามโขดหินยังมีสีเขียวขจีสวยงาม ต้นไม้โดยรอบก็ยังอุดมสมบูรณ์ดีบ่งบอกว่าระบบนิเวศที่นี่ยังสมบูรณ์ดีมาก ถ้ามีมนุษย์เข้ามาก็จะมีร่องรอยเท้า มอสส์จะตายเป็๲หย่อมๆให้เห็นแล้วที่สำคัญที่นี่ไม่มีขยะเลย”

        “คุณรู้เ๹ื่๪๫พวกนี้ด้วยเหรอ”

        “นิดหน่อยค่ะ พอศึกษามาบ้างคุณเคยลงไปเล่นน้ำตรงนี้มั้ย”

        “เคยสิ ถามทำไมอยากเล่นเหรอ”

        “ไม่อยากค่ะ แค่ถามดูเฉยๆอิจฉาคุณจังได้เป็๲เ๽้าของสถานที่ที่สวยงามแบบนี้”

        “คุณอยากเป็๞เ๯้าของบ้างมั้ยละ”คำพูดนี้ของเขาทำเธอต้องหันไปมองแวบเดียวที่ได้เห็นรอยยิ้มกรุ้มกริ่มนั้นของเขายิ้มแบบนั้นหมายความว่ายังไง เธอคิด

        “มองผมทำไม” -แล้วคุณพูดแบบนั้นทำไม-เธออยากถามเขาแบบนี้แต่ก็ช่างเถอะเธอคงคิดมากไป

        “ฉันมองหินที่มีมอสส์ขึ้นก้อนนั้นต่างหาก”

        เธอแก้ตัวก่อนนั่งกินองุ่นต่อเงียบๆสายตามองไปทางนั้นทีทางนี้ที ส่วนเขาก็ถือโอกาสนี้นอนพักสายตาเสียหน่อย

        “เชื่อเขาเลยบอกจะพามาเปลี่ยนบรรยากาศแต่ตัวเองดันมาหลับเองซะนี่” เธอบ่นเมื่อหันมาเห็นเขานอนหลับนิ่งหายใจสม่ำเสมอคิดว่าเขาหลับไปแล้ว

        ไม่นานเธอจึงล้มตัวนอนลงข้างๆเขานั่นแหละ-พื้นเย็นขนาดนี้หลับลงไปได้ยังไง-เธอบ่นเบาๆเมื่อหลังถึงพื้น โดยไม่รู้เลยว่าเขาเพียงหลับตาลงเท่านั้นแต่เธอนี่สิเจอเสียงน้ำตกกล่อมเข้าหน่อย ถึงกลับผล็อยหลับไปเลยเห็นเธอหลับได้เขาจึงปล่อยให้เธอได้พักผ่อนก่อนเสื้อแจ็กเกตตัวใหญ่ถูกคลุมบนร่างบางที่หลับสนิทก่อนที่ชายหนุ่มจะหลับตาลงพักสายตาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาก็เผลอผล็อยหลับไปกับเธอเช่นกันรู้สึกตัวอีกทีก็ฟ้าก็เกือบมืดเสียแล้ว

        “อิ้งค์ตื่นเถอะ” เขาปลุกคนที่หลับสนิทและไม่มีทีท่าว่าจะตื่นทั้งที่ก่อนหน้านี้บ่นว่าพื้นเย็น

        “อืม!” คนถูกกวนร้องอื้ออึงแต่ไม่ยอมลืมตา

        “ใกล้จะมืดแล้วแถวนี้งูเยอะนะถ้าเราไม่รีบกลับไปตอนนี้” เห็นคนงัวเงียเลยขู่เสียหน่อยเผื่อจะรีบตื่นและได้ผลดวงตาโตกลมลืมตาขึ้นจ้องเขาไม่วางก่อนบ่น

        “หืม ไม่เห็นต้องขู่กันเลย” คนพึ่งตื่นย่นจมูกใส่อย่างไม่พอใจนักที่ถูกขัดจังหวะเวลานอนเขาพาเธอกลับมาถึงบ้านก็เป็๲เวลามื้ออาหารเย็นพอดี อาหารถูกจัดเตรียมไว้รอทั้งสองเรียบร้อยแล้ว

        “ทำไมมีแค่สองที่ละคะ” เธอถามเมื่อเห็นว่าโต๊ะจัดไว้แค่สองที่

        “ก็มีแค่เราสองคนนิครับ”เขาตอบเสียงเรียบ

        “รีบทานตอนที่ร้อน ๆเถอะเดี๋ยวจะไม่อร่อย”คนไม่อยากตอบ ทำสีหน้าเรียบเฉยผิดกับก่อนหน้านี้ เธอเห็นดังนั้นเลยไม่ถามต่อก้มหน้าก้มตารับประทานอาหารตรงหน้าต่อ

        หลังทานมื้อค่ำเสร็จเรียบร้อยเขาจัดการอุ้มเธอขึ้นไปส่งบนห้องนอนเช่นเดิม ส่วนเขาลงมาจัดการงานในไร่ต่อหลังจากที่หนีงานไปอยู่เป็๲เพื่อนเธอมาทั้งบ่าย