กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

หลินเฟยปล่อยให้ศิษย์หลักคนนั้นร้องเจ็บปวดอยู่พักใหญ่ จากนั้นจึงเดินเข้าไปแล้วใช้วิชาสืบวิญญาณเพื่อหาข้อมูลแต่นั่นทำให้หลินเฟยเกือบจะอาเจียรออกมาเพราะมันไม่ได้มีแค่ข้อมูลที่ต้องการเท่านั้น แต่สิ่งที่หลินเฟยเห็น...มันคือความทรงจำทั้งหมดของศิษย์หลักคนนั้น
''บิดามันเถอะรสนิยมของเจ้ามันบ้าสิ้นดี''สิ่งที่หลินเฟยเห็นจนเกือบทำให้อาเจียรคือมันคนนี้ชื่นชอบเด็ก7-10ปีนอกจากนั้นมันยังทำมิดีมิร้ายกับเด็กเหล่านั้นมานับ20คนแล้วด้วย โผล๊ะ! หลินเฟยเกิดแววตาขยะแขยงสุดขีดจากนั้นจึงประทืบหัวของอีกฝ่ายจนเละ
''ภารกิจกำจัดงูสายฟ้า...คงใช้เวลาสักพัก''หลินเฟยหายไปจากจุดเดินเพื่อทำภารกิจ ผ่านไปเพียงครึ่งวันหลินเฟยกำลังเดินทางไปที่เมืองสีชาด โดยภารกิจกำจัดงูสายฟ้ามันบัดซบสิ้นดีเพราะมันไม่ได้อ่อนแอแม้แต่น้อยตัวที่อ่อนแอที่สุดมีปราณก่อเกิดขั้น4 ส่วนที่แข็งแกร่งที่สุดมีปราณปฐพีขั้นที่2 แต่ที่มันอันตรายอย่างมากก็เพราะมันไม่ได้อยู่แยกกันกลับกันมันอยู่รวมกันเป็น100ตัว ช่วยไม่ได้หลินเฟยจึงใช้โอกาสนั้นลองข่ายอาคมซึ่งผลของมันออกมาดีเกินคาด หลังจากการทำงานของข่ายอาคมเจตจำนงแห่งกระบี่ที่อยู่ในนั้นได้ก่อตัวเป็นรูปร่างกระบี่ขึ้นมา4เล่ม แต่ทั้งความเร็วและอานุภาพของมันกลับน่ากลัวจนงูสายฟ้าทั้งหมดล้วนตกตายภายในเวลาไม่ถึง1ชั่วยาม
''หืม...ท่านไป๋ท่านมาทำอะไรที่นี่''หลินเฟยกลับมาที่บ้านของตัวเองก็เจอกับไป๋เทียนที่นั่งอยู่ด้านในของบ้านและจากการคาดเดาหากไป๋เทียนไม่มีเรื่องอะไรคงไม่ทำหน้าตาร้อนรนแบบนั้น
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่มีอะไรหรอก เมื่อไม่กี่เดือนก่อนมีคนมาหาข้าข้าจึงรู้เรื่องราวส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้น ข้าก็เลย...''
''หากเป็นเรื่องนั้นท่านไป๋ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก พวกมันไม่ใช่ตัวปัญหาอะไร ว่าแต่คนที่ท่านพูดถึงอยู่ไหนตั้งแต่ข้ามาข้ายังไม่เห็นเลย''
''เรื่องนั้น...ทั้งคู่อยู่ที่สมาคมนักหลอมโอสถ...''
''งั้นก็ดี ข้าจะไปทดสอบเข้าสมาคมนักหลอมโอสถพอดี ฮ่า ฮ่า ฮ่า...''จากนั้นหลินเฟยกับไป๋เทียนก็คุยกันต่อแต่เพียงไม่นานไป๋เทียนก็กลับไปด้วยใบหน้าที่โกรธเกรี้ยวส่วนหลินเฟยเดินเข้าไปในห้องที่มีเสี่ยวมู่และเจ้าขาวนอนอยู่ซึ่งทั้งคู่ได้รับการดูแลอย่างดีอยู่ตลอดเวลา
''คุณชาย''หนิงฮวาและหนิงเอ๋อเมื่อเห็นหลินเฟยทั้งคู่ก็ก้มหัวลงเล็กน้อยแล้วลุกไปยืนดูอยู่ข้างๆแทนส่วนหลินเฟยหลังจากเจอลู่หลินเมื่อเห็นสาวงามอย่างหนิงฮวาและหนิงเอ๋อก็เกิดความรู้สึกแปลกใหม่ขึ้น
''อืม...พวกเจ้าทั้ง2คนทำงานได้ดีมาก ว่าแต่...นำเงินนี่ไปแล้วเที่ยวเล่นในเมืองเถอะเจ้าควรจะมีชุดดีๆใส่เครื่องประดับหรืออะไรก็ตามที่เจ้าอยากได้ ข้าเชื่อว่าสิ่งของพวกนั้นจะทำให้พวกเจ้างดงามขึ้นไปอีก''ฉับพลันหนิงฮวาและหนิงเอ๋อก็หน้าแดงเล็กน้อยพลางคิดเกี่ยวกับหลินเฟยว่าทำไมถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้แต่พวกนางก็ไม่ได้ปฏิเสธเงินนั้นเพราะนางทั้งคู่เป็นผู้หญิงย่อมรักสวยรักงามเป็นธรรมดา
''ขอบคุณเจ้าค่ะคุณชาย''หนิงเอ๋อและหนิงฮวาจากไปหลินเฟยจึงนำเม็ดโอสถที่ได้ออกมา1เม็ดแต่เพราะว่าเม็ดโอสถมันใหญ่เกินกว่าที่เสี่ยวมู่จะกินลงไปได้หลินเฟยจึงหาจอกจากนั้นจึงเทสุราในน้ำเต้าลงไปแล้วละลายเม็ดโอสถเม็ดนั้นกับสุรา ไม่นานหลินเฟยก็เริ่มป้อนโอสถในจอกให้เสี่ยวมู่กินซึ่งหลินเฟยใช้เวลาไปมากกว่า3ชั่วยามกว่าโอสถในจอกสุราจะหมดลง ตอนนี้หลินเฟยทำได้แค่นั่งรอเท่านั้นรอให้เสี่ยวมู่ฟื้นขึ้นมา
''หืม! เร็วเข้าฟื้นขึ้นมาข้ารู้ว่าเจ้าทำได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า'' หลินเฟยหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งโดยไม่ยอมหยุดเพราะลมหายใจของเสี่ยวมู่หลังจากกินโอสถจนผ่านไป1ชั่วยามตอนนี้ลมหายใจของเสี่ยวมู่ได้กลับมาปกติดีแล้วที่เหลือก็แค่รอให้เสี่ยวมู่ลืมตาตื่น
''คิ๊ว!''เสียงร้องของเสี่ยวมู่ดังขึ้น พร้อมๆกับน้ำตาของหลินเฟยไหลลงมา ตอนนี้เสี่ยวมู่เริ่มขยับตัวเองไปมาจากนั้นก็ลุกขึ้นยืน2ขาพร้อมกับใช้ตา2สีของมันจ้องมองหลินเฟยตาไม่กระพริบ
''พี่ใหญ่ ขะ...ข้า ทำไมข้าถึงไม่ตาย เป็นไปได้ยังไงกัน''เสียงของเสี่ยวมู่ดังขึ้นในจิตใจของหลินเฟย
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่เป็นไรเจ้าไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ต่อจากนี้ห้ามทำอะไรแบบนั้นอีกเข้าใจมั้ย''หลินเฟยจับเสี่ยวมู่จากนั้นจึงใช้นิ้วลูบหัวของมัน
''ข้าเข้าใจแล้วค่ะพี่ใหญ่ แล้วเจ้าเหมียวนี่หละมันเองก็มีความรู้สึกอยากปกป้องพี่ใหญ่ไม่ต่างไปจากข้าเลยพี่ใหญ่พอมีทางจะช่วยมันได้มั้ย''เสี่ยวมู่จ้องมองเจ้าขาวแล้วถามออกไปโดยคาดหวังกับคำตอบอย่างมากและคำตอบที่หลินเฟยให้ก็ทำให้เสี่ยวมู่ดีใจมาก
''เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะ เราออกไปเดินเล่นกันหน่อยดีกว่า''เสี่ยวมู่กระโดดไปบนไหล่หลินเฟยพร้อมส่ายหางช่วงเวลาที่หลับไปทำให้ร่างกายแข็งเล็กน้อยดังนั้นเสี่ยวมู่จึงขยับตัวตลอดเพื่อให้มีความคุ้นชินเหมือนเดิมจากนี้หลินเฟยไม่ได้รีบร้อนขณะมุ่งหน้าไปที่สมาคมนักหลอมโอสถ จนกระทั่งเดินมาถึงสมาคมที่นี่ไม่ได้แตกต่างไปจากสมาคมของนักอาคมเพียงแต่มีคนหนาแน่นมากกว่าและมีสมุนไพรวางเอาไว้มากมายคนที่นี่เองก็ดูเหมือนจะมาจากตระกูลที่ร่ำรวยเป็นส่วนใหญ่
''เร็วเข้าเจ้ารีบตามข้าไปที่สมาคมนักอาคมเร็ว ข้าได้ข่าวมาจากท่านลุงว่ามีนักอาคมระดับ3ที่มีอายุเพียง20ปีหากเราผูกมิตรได้หละก็เราจะได้ผลประโยชน์มากมายมหาศาล''เสียงหญิงสาวเล็ดลอดออกมาจากห้องห้องหนึ่งจนทำให้หลินเฟยขมวดคิ้วนักอาคมที่ว่าคงหมายถึงตนเองนั่นแหละ เพียงแต่เสียงของหญิงสาวนางนั้นมัน...มีแต่ความเย่อหยิ่งและกดขี่ซึ่งมันเป็นน้ำเสียงของลูกคุณหนูที่ได้รับการตามใจมาตั้งแต่เด็กๆ
''ไม่ดีกว่า ข้าไม่ชอบทำอะไรแบบนั้นแล้วข้าก็ไม่สนใจด้วย ชีวิตของข้ามีเพียงการหลอมโอสถและการแพทย์ข้าตั้งใจจะผลักดันตัวเองด้วยวิธีของตัวข้าเอง''เสียงหญิงสาวอีกคนดังตอบรับ มันเป็นเสียงที่ไพเราะมากนอกจากนั้นในน้ำเสียงยังเต็มไปด้วยความมั่นใจและแน่วแน่

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่54:กลับไปที่เมืองสีชาด

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่54:กลับไปที่เมืองสีชาด

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้