ตอนที่11 บอดี้การ์ดของนิรา
นิราทำใจอยู่สักพักก็ขับรถไปยังโรงแรมที่กำลังก่อสร้าง
หลังจากที่ได้รับรายงานว่างานมีปัญหา เธอจึงต้องเข้าไปดูด้วยตัวเอง หญิงสาวขับรถมาถึงโรงแรมขนาดใหญ่ที่กำลังก่อสร้าง เธอนั่งนิ่งๆ อยู่ในรถเพื่อคิดทบทวนเื่ราวต่างๆ ที่ผ่านมาอย่างสงบ
กริ๊งๆๆกริ๊งๆๆ เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูรุ่นใหม่ล่าสุด แผดเสียงดังลั่นจนหญิงสาวต้องก้มหน้ามองดูชื่อ ก่อนจะกดรับด้วยรอยยิ้มเศร้าๆ
"นิจ๋าา" เสียงหวานใสรอยมาตามสายมันทำให้เธออดที่จะยิ้มไม่ได้ เสียงเสียกหวานยดย้อยแบบนี้ต้องไปทำอะไรผิดมาแน่ๆ เลย นิราคิดในใจ
"ว่าไงจ๊ะยัยแอล เสียงอ่อนเสียงหวานเชียวไปทำอะไรผิดมาล่ะคราวนี้" เธอแซวกลับ
"อุ้ยรู้ทันอีกแล้ว" แอรี่หัวเราะคิกคักเมื่อเพื่อนจับได้รู้ทัน
"ก็นิดหน่อยเอง " นิราส่ายหัวน้อยๆ กับความอารมณ์ดีของเพื่อนรัก
"คราวนี้ไปทำอะไรผิดมาอีกล่ะ" เธอถาม
"นิดเดียวเอง นิดเดียวจริงๆ นะ" แอรี่รีบออกตัว
"แล้วไอ้ที่มันนิดเดียวนี้มันเื่อะไรกันล่ะจ๊ะ" "แฮๆ ก็แอลรับปากคุณไทเกอร์ไปว่า ครั้งหน้าที่มีนัดคุยงานทำสัญญากันอีก นิจะเป็คนไปด้วยตัวเองนะสิ" พูดจบแอรี่ก็กลั้นใจรอฟังเสียงดุจากปลายสาย แต่กลับเงียบไม่มีเสียงตอบรับจากปลายสาย!อุตะผิดคาดแฮะ แอลไม่โดนดุเธออดแปลกใจไม่ได้ที่วันนี้เพื่อนมาแปลก
"อ้าวนิไม่เห็นนิดุแอลเลยที่แอลแอบรับนัดแบบไม่ปรึกษานิก่อน"
"ไม่ละนิี้เีจะดุ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วร่วมงานกันมาก็หลายปีแล้ว แต่ก็ยังไม่เคยพบเจอกันสักที ได้เจอสักครั้งก็ดีเหมือนกัน"
"อุ้ยวันนี้ คุณนิรามาแปลกแฮะไม่ดุแถมยังเห็นด้วยเสียอีกนี่ถือว่าเป็นิมิตหมายที่ดีนะเนี่ย"
"นิมิตหมายอะไรของเธอยะ ยัยแอล"
"ก็นิมิตหมายที่เพื่อนรักของแอลจะออกมาเฉิดฉายในวงสังคมกับคนอื่นเขาซะทีนะสิ แอลเหนื่อยนะ ที่ต้องควงแต่บอดี้การ์ดออกงานอยู่คนเดียว แอลอยากควงบอสคนสวยออกงานด้วยกันบ้าง "
"แหมๆ ทีอย่างนี้ทำบ่น เวลาควงแขนบอดี้การ์ดหล่อๆ ล่ำๆ ไม่เห็นจะบ่น"นิราแขวะเพื่อนสาวอย่างน่ารัก
"นี้ยัยนิ อย่ามาทำเป็รู้ทัน ก็แค่ควงเพื่อความปลอดภัยยะ เพื่อนก็รู้ว่าแอลใช้รถคันละเท่าไหร่ (16ล้านเหรียญ) เชียวนะยะ แอลก็ต้องมีบอดี้การ์ดหล่อๆ ล่ำๆ เอาไว้คอยดูแลความปลอดภัยเอาไว้บ้างสิทุกวันนี้นิรู้ตัวหรือเปล่าว่าตัวเองค่าตัวโคตรแพง แอรี่ร่ายยาวให้เพื่อนสาวฟัง
"แล้วที่แอลสวมรอยเป็นิอยู่ตอนนี้แอลน่าจะเปลี่ยนชื่อเป็ นิราจริงๆ จังๆ ได้แล้วละมั้ง เ้าตัวไม่ยอมแสดงตัวสักที"เธอแอบประชดนิดๆ
นิราหัวเราะให้กับความช่างพูดช่างประชดของเพื่อนรัก"เอาน่ามันเหมาะกับแอลที่สุดแล้วสวย..รวย..โสด"
"หราาา"แอรี่ลากเสียงยาวประชด
"แล้วตอนนี้ นิอยู่ที่ไหน "
"นิมาไซต์งานโรงแรมโรเวลนะ"
"แล้วนิไปคนเดียวนี้นะ ที่นั่นก็มีแต่ผู้ชาย ไม่ๆ ตอนนี้นิอยู่ตรงไหน ถึงหรือยัง" แอรี่รีบถามมาตามสายด้วนความร้อนใจ
"ถึงแล้วตอนนี้นิอยู่ในรถยังไม่ได้ลงไป พอดีแอลโทรมานี้ไง"
"ok ok นิรออยู่ตรงนั้นอย่าพึ่งลงไปเดี๋ยวแอลจะส่งบอดี้การ์ดไปคอยดูแลสักคนสองคน ไม่ต้องปฏิเสธ ยังไงแอลก็จะส่งไป นิอย่าลืมนะตอนนี้ นิอยู่ในฐานะผู้ช่วยแอลค่าตัวก็ไม่ธรรมดาสำหรับคนที่เคยรู้จักกับเราไม่รู้ล่ะความปลอดภัยต้องมาก่อน รออยู่ตรงนั้นห้ามไปไหน"พูดจบแอรี่ ก็วางสายไปเสียดื้อๆ ไม่มีคำบอกลา สักคำ
นิราได้แต่อ้าปากค้างเมื่อเพื่อนรักร่ายยาวจบแล้ววางสายไปเลย "อะไรของเธอเนี่ยคิดจะวางก็วาง" เธอหัวเราะให้กับความเยอะของเพื่อนรักเบาๆ
30นาทีต่อมา
ก๊อก !ก๊อก! ก๊อก!
เสียงเคาะกระจกเบาๆ ทำให้หญิงสาวเงยหน้าขึ้นจาก iPad เครื่องหรูไปมอง ก็เจอกับบอดี้การ์ดทั้งสองที่ยืนเอามือประสานกันเอาไว้ข้างหน้า มองมาที่เธออยู่ก่อนแล้วอย่างยิ้มๆ เธอมองบอดี้การ์ดทั้งสองแล้วยิ้มให้อย่างคุ้นเคยเช่นกัน
"ไงคะพี่ไมเคิล พี่เจมส์ " นิราทักทายคนทั้งสองยิ้มๆ
" ครับคุณนิ"
"นิ ว่าถอดสูทเถอะค่ะมันเป็ทางการเกินไป แล้วอากาศก็ร้อนด้วยไม่ต้องเต็มยศขนาดนั้นหรอกค่ะแค่นี้ก็หล่อแล้วอยู่กับนิทำตัวสบายๆ ได้เลยค่ะ"
สองหนุ่มหล่อน่าเข้มยิ้มเขินๆ ที่นายสาว เอ่ยแซว
" ครับคุณนิ"
ไมเคิล เจมส์ แม็ค และเซกิทั้ง 4 คนเป็บอดี้การ์ดประจำตัวของเธอกับแอรี่ ที่ติดสอยห้อยตาม กันมาจากอเมริกา คนทั้งสี่เคยเป็ทหารรับจ้างที่โดนจับเป็เชลย ที่ไม่มีใครอยากจะยื่นมือเข้าไปช่วย จึงถูกลอยแพ โดยไม่มีใครหรือหน่วยงานไหนอยากจะยื่นมือเข้าไปยุ่งบังเอิญเธอกับแอลรู้จักกับไมเคิลตอนเรียนอยู่ที่อเมริกา ไมเคิลเคยช่วยเหลือเธอกับแอรี่จากอันธพาล เพราะฉะนั้น เธอจึงไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะควัก(เงินกว่า 10 ล้านเหรียญสหรัฐหรือ 300กว่าล้านบาท) เพื่อช่วยเหลือคนทั้งสี่จนรอดตายมาได้จนถึงทุกวันนี้
คนทั้งสี่ไม่ยอมไปไหน ขอมาเป็บอดี้การ์ดให้เธอและแอลจวบจนถึงทุกวันนี้
ไมเคิลกับเจมส์ จึงต้องถอดสูทตัวหรูตามที่นายสาวสั่ง
"ไปกันค่ะ"เธอชวนแล้วเดินนำ
ทั้งสามเข้าไปในไซต์งานที่ทุกคนกำลังทำงานกันอยู่อย่างขะมักเขม้น นิรา เดินดูวัสดุที่ต้องใช้เธอเดินดูไปเรื่อยๆ โดยมี เจมส์ กับ ไมเคิลเดินตามนายสาวอยู่ไม่ห่างๆ
"ขอโทษครับคุณเป็ใคร เข้ามาที่นี่ได้ยังไง" เสียงทักที่วางอำนาจดังขึ้นจากทางด้านหลัง
นิราหันมาตามเสียง ก็เจอเข้ากับผู้ชายท่าทางหยิ่งๆ ยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง มองมาที่เธออยู่ก่อนแล้วด้วยสายตานิ่งๆ
"อ้อฉันมาหาคุณวิทไม่ทราบว่าคุณวิท อยู่ไหมคะ? ฉันเดินหาตั้งนานแล้วยังหาไม่เจอไม่ทราบว่าอยู่หรือเปล่า"
."มาหาคุณวิท.".ชายหนุ่มถามกลับ
"ค่ะ"
"คุณวิทไม่อยู่ที่นี่แล้วล่ะครับเขาไปคุมงานที่ภาคใต้ได้ตั้งหลายวันแล้วนะครับ"
" อ้อแล้วตอนนี้ใครคุมงานต่อจากคุณวิทคะ"นิราถามผู้ชายตรงหน้า แล้วมองไปรอบๆ " ผมเองครับ ไม่ทราบว่าคุณมีธุระอะไรกับผมครับ ผม อเนก ครับ คนคุมงานที่นี่ทั้งหมด" อเนกแนะนำตัวเองอย่างภาคภูมิใจ
"มีค่ะไม่ทราบว่าคุณทราบหรือเปล่าคะว่าวัสดุที่มาส่งล๊อตล่าสุดมันไม่ได้มาตรฐาน" เธอถาม
"ผมก็เห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกตินี้ครับ อเนกแย้งออกไปอย่างไม่ได้สนใจ"เขาตอบอย่างไม่สนใจ
"มีค่ะมันไม่ตรงตามสเปคที่ฉันแปลนเอาไว้ค่ะ"เธอตอบ
ผู้ชายตรงหน้ายังไม่ยอมรับว่า เขาสั่งของไม่ตรงตามสเปค"ผมเป็คนคุมงานผมสามารถตัดสินใจได้ว่าจะใช้วัสดุคุณภาพเกรดไหน" เขายังคงตอบอย่างมั่นใจว่าไม่ได้ทำอะไรผิด
"คุณแน่ใจนะคะว่าจะไม่ เปลี่ยนกลับไปใช้วัสดุเกรดพรีเมี่ยมเหมือนเดิม"
"ผมแน่ใจ "
นินาพยักหน้ารับรู้"งั้นฉันขอให้คุณโชคดีก็แล้วกัน เพราะฉันได้เตือนคุณแล้ว"
นิราพูดทิ้งท้ายเอาไว้ แล้วจึงเดินออกมา จากชายคนนั้น
โดยมีสายตาของอเนกมองตามด้วยสายตาไม่พอใจ "ปากดี "อเนกว่าให้หญิงสาวตามหลัง
เธอไม่จำเป็ต้องพูดเยอะ เพราะคนที่จะพูดคือเ้าของโรงแรมต่างหาก
"คุณนิจะไปไหนต่อครับ" ไมเคิลถามนายสาวทันทีที่้ดินออกมา
"ไม่รู้ซิคะ ไม่รู้จะไปไหน" เธอตอบหน้าเศร้าๆ แล้วหันไปมองหน้าบอดี้การ์ดคนสนิท ด้วยดวงตาที่เศร้า
????????????
5K
