แสงสีรุ้งที่ล้อมรอบปราสาทร้างเอาไว้
ได้ถูกดูดกลืนเข้าสู่ภายในห้องที่ชีวานอยู่อย่างบ้าคลั่ง !!
อมาสึซูรุเห็นเช่นนี้ เขาก็รู้ได้ทันทีว่าผู้สืบทอดของจักรพรรดิสายรุ้งได้ถูกเลือกเป็ที่เรียบร้อย
ตอนนี้ไม่ว่าเขาจะทำยังไงก็ไม่สามารถขัดขวางการสืบทอดนี้ได้อีกแล้ว
เวลานี้เขาจึงได้นั่งลงพิงกับกำแพงภายในห้องที่ดูธรรมดาๆห้องนี้พร้อมถอนหายใจออกมา
''อย่างน้อยก็ขอดูหน่อยเถอะ... ว่าผู้สืบทอดของจักรพรรดิสายรุ้งผู้นี้... จะเป็คนยังไงกัน?''
กล่าวจบเขาก็ได้จ้องไปที่บอลแสงสายรุ้งที่กำลังดูดซับแสงสายรุ้งอย่างบ้าคลั่ง
ชิน ฮาวาอิน และห้าปีศาจคนอื่นๆ
เวลานี้ก็ได้เดินเข้ามาภายในห้องที่ดูธรรมดาห้องนี้กันหมด
ฮาวาอินได้อุ้มซุมะอุสึคุที่หมดสติอยู่ขึ้นมา
นางจ้องไปที่บอลแสงสายรุ้งด้วยดวงตาเป็ประกาย...
''ชีวาน... เ้าทำสำเร็จจนได้นะ เท่านี้ขุมอำนาจทั้งหลาย... ก็คงไม่สามารถมายุ่งเกี่ยวอะไรกับตัวเ้าได้มากนัก เพราะยังไงซะตัวเ้าก็เป็ถึงผู้สืบทอดของจักรพรรดิสายรุ้ง… มันเหนือล้ำยิ่งกว่าผู้สืบทอดของราชวงศ์ทั้งห้าด้วยซ้ำ !!"
ณ เวลานี้ทุกผู้คนได้จดจ่อในจุดๆเดียวกันทุกคน และในที่สุดแสงสีรุ้งก็ได้ถูกดูดกลืนเข้าสู่บอลแสงสีรุ้งจนหมด
ปราสาทร้างหยุดสั่นะเื จากนั้นไม่นานก็ได้เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาดขึ้นมา...
ปราสาทร้างที่ถูกทำลายไปบางส่วนนี้ได้ซ่อมแซมตัวเองในส่วนที่เสียหายด้วยพลังประหลาด...
หลังจากนั้นปราสาทร้างก็ดูเหมือนจะไม่ใช่ปราสาทร้างอีกต่อไป
สามารถมองเห็นได้ทันทีว่าสีของปราสาทหลังนี้ได้กลายเป็สีรุ้งที่งดงาม
เหตุการณ์นี้ได้สร้างความตกตะลึงให้แก่ผู้นำตระกูลใหญ่ของห้าอาณาจักรทุกคน และาาห้าอาณาจักรที่ใช้อำนาจจิตเฝ้ามองอยู่ก็เช่นกัน รวมถึงห้าปีศาจที่อยู่ภายในปราสาทก็ด้วย เพราะภายในปราสาทนั้น มันไม่ได้ดูเก่าแก่ทรุดโทรมอีกต่อไป แต่กลายเป็ใหม่เอี่ยมและงดงามเป็อย่างมาก ราวกับว่าได้ถูกย้อนกลับไปใน่ที่มันพึ่งจะสร้างเสร็จสมบูรณ์...
''ดูเหมือนว่าการสืบทอดจะเสร็จสมบูรณ์แล้วสินะ?''
ซุมะฮิรุยผู้นำตระกูลซุมะกล่าวออกมา
"และดูเหมือนว่าผู้ที่ได้รับการสืบทอดจะเป็บุคคลลึกลับคนนั้นด้วยสิ...''
โอคินะโชผู้นำตระกูลโอคินะกล่าวเสริม
''ข้าอยากรู้จริงๆว่าบุคคลลึกลับที่ว่านั่นจะเป็ใครกัน?''
ฮาชีซานผู้นำตระกูลฮากล่าวออกมาด้วยความสงสัย
แต่ ณ เวลานี้เองผู้นำตระกูลใหญ่ทั้งหลายที่อยู่ในที่แห่งนี้ต่างก็ััได้ถึงแรงกดดันอันยากจะพบเจอ…
ไอธาตุความมืดได้ปรากฏขึ้นมาเหนือจุดที่ผู้นำตระกูลใหญ่ทุกคนกำลังยืนอยู่
''าาจันทราทมิฬ !!"
ซุมะฮิรุยกล่าวออกมาด้วยความตกตะลึง
''หรือบุคคลลึกลับคนนั้น... จะเป็คนของราชวงศ์จันทราทมิฬ ?"
ฮาชีซานกล่าวออกมาด้วยความสงสัย...
''แต่ไม่ใช่ว่าห้าราชวงศ์ไม่สามารถเข้าร่วมได้หรอกรึ ?''
โอคินะโชกล่าวแย้งฮาชีซาน
แต่ขณะที่ทุกคนกำลังสงสัย และคิดเองเออเองอยู่นั้น าาจันทราทมิฬก็ได้เอ่ยคำพูดบางอย่างออกมา
"ทุกคนไม่ต้องแปลกใจไป... ข้าแค่มารับหลานชายข้ากลับบ้านก็เท่านั้น... และเขาก็ไม่ใช่ผู้สืบทอดของจักรพรรดิสายรุ้งด้วยเช่นกัน''
หลังจากที่ผู้นำตระกูลใหญ่ทั้งหลายได้ยินก็ตกตะลึงกันไปหมดทุกคน
''หลานชายของาาจันทราทมิฬ... สายเืสุดท้ายที่เหลืออยู่ของราชวงศ์... หวนกลับคืนแล้วงั้นรึ?''
ผู้นำตระกูลทามิรุจากอาณาจักรจันทราทมิฬกล่าวออกมาด้วยความตกตะลึง ที่แฝงด้วยความปิติยินดีอย่างบ้าคลั่ง...
''เช่นนั้นแล้ว ราชวงศ์จันทราทมิฬของอาณาจักรพวกเราก็จะยังคงอยู่ไม่เสื่อมสลายหายไปอย่างแน่นอน!!"
ผู้นำตระกูลไทชูจากอาณาจักรจันทราทมิฬกล่าวพร้อมหลั่งน้ำตาแห่งความปิติออกมา
สำหรับพวกเขาแล้วการที่สายเืสุดท้ายแห่งราชวงศ์ของอาณาจักรตนหวนคืนมานั้น... มันเหนือล้ำยิ่งกว่าเื่ของผู้สืบทอดจักรพรรดิสายรุ้งไปไกล... เพราะหากาาจันทราทมิฬไม่อยู่แล้ว สายเืแท้ของราชวงศ์จันทราทมิฬก็จะไม่มีอยู่เช่นกัน และบางทีอาจจะไม่มีคำว่าอาณาจักรจันทราทมิฬคงอยู่อีกต่อไป...
ณ เวลานี้พวกเขาจึงไม่สนใจเื่ใดๆทั้งสิ้น พวกเขารีบเดินทางกลับอาณาจักรของตนทันที เพื่อที่จะบอกข่าวที่น่ายินดีนี้ให้แก่ผู้คนในตระกูลของตน...
ซึ่งผู้นำตระกูลของสี่อาณาจักรที่เหลือต่างก็ตกตะลึงในข่าวนี้ด้วยเช่นกัน สำหรับพวกเขาแล้วแม้พวกเขาจะไม่ใช่คนของอาณาจักรจันทราทมิฬ แต่พวกเขาก็รู้สึกใจหาย หากราชวงศ์จันทราทมิฬไม่คงอยู่อีกต่อไป เพราะงั้นแล้วข่าวนี้ก็ได้สร้างความปิติยินดีแก่พวกเขาด้วยเช่นกัน
''ขอแสดงความยินดีด้วย าาจันทราทมิฬที่ท่านหาหลานชายของท่านพบเสียที''
ซุมะฮิรุเอ่ยแสดงความยินดีแก่าาจันทราทมิฬทันที และคนอื่นๆเองก็กล่าวทำนองนี้กันออกมาทุกคนด้วยเช่นกัน
าาจันทราทมิฬพยักหน้าให้แก่ผู้ที่เอ่ยแสดงความยินดีแก่เขา
ภายในปราสาทสายรุ้ง
ชินที่อยู่ภายในห้องที่ดูธรรมดานี้ไม่ได้รู้เลยว่าตนเป็ต้นเหตุของเื่ใหญ่เข้าให้แล้ว เวลานี้เขาคิดแต่ว่า สาวน้อยหน้ากากดำจะตอบแทนตนยังไงในเื่ที่ช่วยป้องกันไม่ให้ผู้คนเข้าไปขัดขวางนาง
(หากนางตอบแทนข้าโดยการที่นางยอมตบแต่งกับข้าขึ้นมาจะทำยังไงดีล่ะ ? ยังไงซะนางก็ยังอายุน้อย แถมข้าก็ยังเรียกนางว่าน้องสาวไปแล้วด้วย)
ชินคิดขึ้นในใจพร้อมทอดถอนในเสน่ห์ของตนอย่างหลงตัวเอง...
เวลานี้ชายที่บอกว่าชินเป็องค์ชายจันทราทมิฬได้เอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง
''องค์ชาย... ท่านจะกลับไปที่อาณาจักรเลยหรือไม่?
ยังไงซะผู้สืบทอดก็ได้ถูกเลือกเป็ที่เรียบร้อยแล้ว าาจันทราทมิฬคงกำลังรอท่านอยู่อย่างแน่นอน!!''
ชินที่ได้ยินประโยคนี้ก็ได้คิดขึ้นมาได้ว่าตนได้ลืมเื่สำคัญไปแล้ว เขารู้สึกปวดหัวเป็อย่างมาก และเขาก็ได้คิดขึ้นมาในใจ
(ข้าควรทำยังไงดีล่ะ? ข้ายังไม่ได้รับของตอบแทนจากสาวน้อยหน้ากากดำเลยนะ... แต่ฐานะองค์ชายนี่ก็ล่อตาล่อใจนัก... หากข้าปฏิเสธไปก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น... เอาเป็ว่าข้าคงต้องตามน้ำไปก่อน ส่วนค่าตอบแทนของสาวน้อยหน้ากากดำนั่น... ข้าค่อยเรียกให้นางไปเข้าพบข้าก็แล้วกัน... ฐานะองค์ชายนี่คงจะเพียงพอที่จะเรียกนางมาพบสินะ ?)
แต่ภายนอกของชินนั้นก็ยังคงใบหน้าเ็าเอาไว้
เขาพยักหน้าให้แก่ชายผู้นั้นและเดินออกจากปราสาททันที แต่เขาก็คิดขึ้นมาได้ว่าตนได้ลืมบางคนไป เขาจึงได้หันไปหาทางซูลิม และเอ่ยถามนาง
''เ้าจะไปด้วยกันกับข้าไหม ?"
ซูลิมได้ยินเช่นนั้น แววตาของนางก็เผยความซับซ้อนออกมา... จากนั้นนางจึงส่ายหน้าและกล่าวออกมา
''ยังไงซะข้าก็เป็คนของอาณาจักรดาบสีขาว... และเป็ถึงห้าปีศาจด้วยเช่นกัน... หากมีเวลาข้าจะไปเยี่ยมเยือนท่านอย่างแน่นอน องค์ชายจันทราทมิฬ"
ชินเห็นเช่นนั้นก็พยักหน้าให้แก่นาง จากนั้นเขาก็หันหลังเดินจากไปทันที แม้ภายในใจเขาจะรู้สึกเสียดายอยู่หน่อยๆก็เถอะ...
ส่วนซูลิมที่เห็นชินเดินจากไปอย่างง่ายดายเช่นนี้ ภายในใจของนางก็ประกฏความเ็ปใจขึ้นมาเล็กน้อย...
จากนั้นนางจึงหันไปมองบอลแสงสีรุ้งต่อทันที
ฮาวาอินที่สังเกตุเห็นฉากนี้เข้า… นางรู้ดีว่าซูลิมคิดอะไรอยู่ แต่นางก็ทำอะไรไม่ได้มากนัก
นางจึงเดินเข้าไปปลอบซูลิมทันที
''น้องซูลิม... เ้าไม่ต้องเศร้าใจไปนักหรอก
ตัวเ้าเองก็ไม่ค่อยจะถูกกับตระกูลตนสักเท่าไหร่นัก... หากเ้าจะตามเขาไป ก็คงไม่เป็อะไรมากนักหรอกแต่หากเ้าไม่อยากไป...
เ้าจะมาอยู่ด้วยกันกับข้าก็ได้นะ รวมถึงกองกำลังของเ้าด้วยเช่นกัน ภายในปราสาทแห่งนี้มีห้องให้พักอาศัยยู่มากมายนักล่ะ''
ซูลิมที่ได้ยินฮาวาอินกล่าวออกมาเช่นนี้ก็รู้สึกมึนงงเล็กน้อยว่าทำไมนางถึงพูดออกมาเช่นนี้
แต่หลังจากคิดได้ถึงเหตุการณ์ที่ฮาวาอินไปขวางไม่ให้ผู้คนเข้าไปขัดขวางสาวน้อยหน้ากากดำในตอนแรกก็ดูเหมือนนางจะพอคิดอะไรขึ้นมาได้บ้างแล้ว นางจึงถามฮาวาอินทันที
''พี่วาอิน... ท่านเกี่ยวข้องอะไรกับสาวน้อยหน้ากากดำนั่นกัน ?''
ฮาวาอินได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าและยิ้มตอบซูลิมทันที
''นางเป็น้องสาวของข้าเอง... และที่ข้าชวนเ้านั้น.. ก็คือการชวนเ้ามาเป็ครอบครัวเดียวกันกับพวกเรานี่แหละ เ้าไม่พอใจในตระกูลของตนเอง หากอยู่ด้วยกองกำลังของตัวเ้าแค่นั้นมันจะเป็การเสียของเอาเปล่าๆ... แต่หากเ้ามาอยู่ด้วยกันกับพวกเรา ไม่แน่ในอนาคตพวกเราอาจจะกลายเป็กองกำลังยิ่งใหญ่ที่ทัดเทียมได้กับห้าตระกูลใหญ่ก็ได้นะ !!''
ซูลิมได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกใเป็อย่างมาก ที่สาวน้อยหน้ากากดำเป็น้องสาวของฮาวาอินและที่นางกล่าวออกมาก็ดูเหมือนนางตั้งใจจะสร้างกองกำลังยิ่งใหญ่ขึ้นมาในอนาคตเสียด้วย !! นางพอจะเข้าใจความหมายของฮาวาอินได้บ้างแล้ว... นางจึงพยักหน้าตอบรับทันที เพราะยังไงซะหากนาง และกองกำลังของนางยังคงอยู่แบบนั้นต่อไปเรื่อยๆ มันจะเป็การสูญเสียความสามารถของคนเ่าั้ไปโดยเปล่าประโยชน์
แถมด้วยความแข็งแกร่งของสาวน้อยหน้ากากดำในตอนนั้น... รวมถึงการที่นางเป็ผู้สืบทอดของจักรพรรดิสายรุ้ง ไม่แน่ว่ากองกำลังยิ่งใหญ่ที่ฮาวาอินกล่าวมันอาจจะทำได้ขึ้นมาจริงๆก็ได้
"เช่นนั้นข้า และพรรคพวกคงต้องขอเข้าไปเป็หนึ่งในครอบครัวของท่านด้วยแล้วกัน พี่วาอิน
ฮาวาอินที่ได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้ม และพยักหน้าให้ซูลิมทันที... สิ่งที่นางกำลังทำอยู่มันคือการสร้างกองกำลังที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมาจริงๆ แต่ไม่ใช่เพื่อตัวนาง แต่เพื่อชีวาน... น้องสาวของนางต่างหาก !!