“ฟ้าเย็นไปร้องเพลงกันไหม”เสียงน่ารักๆของผู้หญิงดังขึ้นจากข้างหลังของฉัน
ฉัน ฟ้า นักเรียน ม.5 และเสียงที่เรียกฉันเมื่อกี่คือแพวลูกเ้าของดีดีกรุ้ป
“อืม ไปแน่นอนสิ”ฉันได้พูดออกไปพร้อมกับมองไปที่โต้ะข้างๆ
วันนี้ พริว ก็ไม่มาอีกแล้วหรอเนียก…
“วันนี้ไอ้นีทขยะนั้นไม่มาอีกแล้ววะ ฮะฮ่าฮ่าสบายลูกตาไปอีกหนึ่งวัน”เสียงผู้ชายอ่อนๆดังขึ้นมา เค้าคือเทพ ดาวชาย แห่งโรงเรียนฉันคะ...ความจริงฉันไม่ค่อยชอบเค้านะคะเพราะเค้าชอบมาด่าคุณพริวแบบเสียหายโดยที่เค้าไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแท้ๆ ความจริง พริวเค้าเป็คนดีมากนะคะถึงจะติดเกมไปหน่อยก็เถอะมีวันหนึ่งฉันกำลังเดินอยู่ดีๆก็มีแจกันตกมาตรงที่ฉันยื่นอยู่พอดี แต่โชคดีคุณพริวดึงฉันออกมาก่อนฉันจึงไม่ได้รับาเ็อะไร
“วันหลังระวังหน่อยนะฟ้า”เค้าเอามือแข็งๆนั้นมาลูบหัวฉันพร้อมกับพูดออกมา
กรีด หลังจากวันนั้นพอฉันคิดถึงเื่นี้ทีไรฉันก็หน้าแดงทุกทีเลยค่ะไม่เข้-
พรึบ
อยู่ดีๆก็มีเสียงดังขึ้นมาพร้อมกับพื้นรอบๆตัวพวกฉันที่ส่องแสงขึ้นมา!แสงได้สว่างขึ้นเรือยๆโดยที่ไม่รู้ตัวพอฉันลืมตาขึ้นมาอีกทีก็มาอยู่ในสถานที่คล้ายปราสาท
"นี้มันเหี้ยอะไรกันวะ!"เสียงทุ้มออกเเนวโหดๆดังมาจากข้างฉันทำให้ฉันหันไปดู
เป็เสียงของโจ้คนที่เป็แฟนกับแพวดังขึ้นมานี้เอง
[ดะ ด้านหลังโจ้นั้น พริว นิน่า]
"ผู้กล้าทั่งหลายโปรดสงบ!าาเเห่งราชันฟานราสจะทรงตรัสเเล้ว"
พรึบ! ครืดด
สายฟ้าผ่าลงไปที่ด้านหน้าพร้อมกลับพื้นที่ยกตัวสูงขึ้น้านั้นปรากฎบังลังสีทองที่มีคนเเก่คนหนึ่งที่มีออร่าความยิ่งใหญ่ที่แผ่กระจายออกมา
"เหล่าผู้กล้าทั่งหลายจงฟังข้าในฐานะของาาเเห่งราชันฟานราสเกดิโอส ขอสั่งให้พวกเ้าไปปราบจ้าวเเห่งความมืดจอมมาร เกรด!!" ดะ เดียวนะนี้เราโดนลักพาตัวมาโรงละครงั้นเหรอเนียก
"กูไม่ทำเหี้ยทั้งนั้นเเหละนี้รายการตลกหรือไงวะพากูกับเเพวกลับบ้านเดียวนี้หนะโว้ย"เป็เสียงโจ้ะโขึ้นมาอีกครั้ง
ชิ้ง!!!
"อยู่ต่อหน้าาาโปรดสำรวมด้วยถึงจะเป็ผู้กล้าก็ไม่มีขอยกเว้น!"ทหารคนเดิมได้พูดขึ้น
[ดะ ดาบจริงงั้นเหรอคอของโจ้มีเืซึมออกมาแล้ว]
"ไม่เป็ไรเเจ็คปล่อยพวกเค้าไปเป็เพราะพิ่งมาคงจะสับสนกันอยู่.เเต่จะไม่มีครั้งต่อไปทั่งนั้น!"สายตาเเละน้ำเสียงของไอแก่นั้นได้ส่งความรู้สึกเหยียดออกมาเต็มที่
"หืม.."
"ทาลอสไหนเ้าบอกว่าผู้กล้ามี4คนไงเเล้วทำไมตรงหน้าข้าถึงมี5"
ชายชราที่ไม่รู้ว่าโผ่มาจากไหนปรากฏขึ้นพร้อมกับพูดว่า
"ฝ่าาโปรดส่งให้อภัยกระหมอมกระหมอมจะทำการตรวจสอบเดียวนี้พะยะคะ"
พรึบ
เเดงสีเเดงออกมาจากคทาเค้าอย่างรวดเร็วทำให้พวกฉันหลับตาเเต่พอทันทีที่เปิดตานั้นก็เจอหน้าจอ
____________________________________
เผ่ามนุษย์ อาชีพ ผู้กล้าแห่งการอวยพร
____________________________________
นะ นี้มันอะไรกันคะฉันจะบ้าตายอยู่แล้วน่ะ
"ฝ่าาคนที่ใส่หูฟังอยู่นั้นไม่ใช้ผู้กล้าครับ"ทหารคนเดิมได้พูดขึ้น
[คนที่ใส่หูฟังอยู่คือพริวไม่ใช้เหรอ!]
"หึเเจ็คจัดการไอจอมปลอมที่ปลอมมาเป็ผู้กล้าให้ข้าสะ"
"รับทราบขอรับ"
ไอ้ทหารนั้นพุ่งไปหาพริวพร้อมกับชักดาบขึ้นมาฟันแต่ พริวเค้าหลบได้พร้อมกับเตะสวนเข้าไปที่หน้าค่ะ
[หะ หล่อจัง]
"เ้าไอลิงหน้าโง่บังอาจใช้เท้าอันเหม็นเน่านั้นมาเตะใส่หน้าทหารเเห่งราชวงค์เลยงั้นรึอยากตายเเบบทรมานงั้นรึได้เลยฮะฮาฮ่า ข้าจะไม่ให้เ้าตายเร็วๆเเน่ด้วยเกียรติเเห่งตระกูลษิก ข้าขอสาบาน!"
"จงมอบพลังให้เเก่ข้าอสุระทะยานไร้คู้เปรียบ" ทหารคนนั้นได้พุ่งทะย้านตัวออกไปพร้อมกับฟาดฟัวดาบของเค้า
"ไปตายสะเทคนิกเเห่งอสุระที่1ะเิพลัง!"
พริวได้พุ่งเข้าไปแล้วเอียงตัวหลบไปข้างๆพร้อมกับแทงนิ้วไปในตามันค่ะ!
"อ้ากกกก"
"ตายไปซะ!"หลังจากนั่งเค้าก็ได้หยิบมีดตรงเอวคุณทหารแล้วแทงเข้าไปสำอีกรอบคะ!
"หืมเ้าเเจ็คเเพ้ไอคนต่างโลกที่พิ่งมาเนียกนะกระจอกชะมัดก็สมกับคนจากเเดนป่าเถื่อนหละนะ...อย่างน้อยก็ได้ของประจำตระกูลมัน"ไอ้าานั้นได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงใหน่อยๆ
"ส่วนเ้าจงหายไปสะ ด้วยพลังเเห่งผู้ปกครองราชวงค์ที่7จงผ่าสายฟ้า"ไอ้าามันเรียกสายฟ้าออกมาผ่าได้ค่ะ!มันจะแปลกไปแล้วโดนทีถึงตายเลยไม่ใช้รึไง
“พริว!” เค้าโดนเข้าจังๆพริวคนนั้นโดนฟ้าผ่า ภาพตอนที่เค้ามาช่วยฉันพุดขึ้นมาอีกครั้งแต่แทนที่จะหน้าแดงเหมือนทุกรอบแต่กลับเจ็บอกขึ้นมาสะงั้น
[ฉันยังไม่ได้ตอบแทนเธอเลยหนะงั้นอย่าพิ่งตายหนะ]ฉันได้แต่คิดอยู่ในใจเพราะความกลัวที่แม้แต่จะอ้าปากก็ทำไม่ได้แต่อยู่ดีๆที่มีจอสีฟ้าั้แ่ตอนแรกขึ้นมาอีกมาอีกครั้ง
ท่าน้าใช้ทักษะการอวยพรรึไม่ 1/1
อะไรก็ได้หากสามารถช่วยเค้าได้ ได้โปรดเถอะค่ะ
ท่านได้ใช้งานเรียบร้อย
___________________________________________________________
มะ ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นเลย
“ทหารนำตัวมันไปไปทึ้งสะ”
ขอรับสุดท้ายแล้วฉันก็ได้แต่มองร่างของเค้าโดนลากออกไป.......
ผ่านไปอีกวันโดยเขียนเสร็จได้อย่างงดงาม....ใครก็อปวางไม่มี๋(เสียงสูง)
225
