ตอนที่ 10
"แล้วอยากเป็ไหมล่ะครับ" ผมพูดน้ำเสียงดูจริงจังผมคิดว่าเธอน่าจะรู้ว่าผมคิดกับเธอเกินพี่น้องแต่ผมไม่รู้ว่าเธอคิดกับผมเกินพี่น้องเหมือนกันหรือเปล่า ข้อนี้ผมไม่แน่ใจเพราะบางทีก็ดูเธอยังไม่ไว้ใจผม กลัว ไม่กล้า ประมาณนี้ผมพอจะรู้สึกได้เป็เพราะอายุของเราที่แตกต่างกันหรือเปล่านะ
"เอ่อ...ไอว่ากลับกันดีกว่าค่ะ" เธอไม่ตอบ ซึ่งผมก็ไม่ยอมเหมือนกันเื่ความรู้สึกเอาไว้พูดกันวันหลังก็ได้ แต่เื่เที่ยวสถานที่แบบนี้ผมไม่ยอมให้เธอมาอีกแน่ ถ้าไม่มีผมมาด้วย
"ไม่ครับ...น้องไอต้องบอกพี่มาก่อนว่าครั้งหน้าถ้าจะไปไหนกันอีกน้องไอต้องบอกพี่ก่อน" ผมเลือกที่จะทำหน้าดุๆ ใส่เธอที่จริงผมก็ไม่ได้อยากให้เธอกลัวนักหรอก ก็ใบหน้าของผมมันหวานซะขนาดนี้ถ้าไม่ทำหน้าเข้มๆ เข้าไว้แล้วเธอจะกลัวเหรอ
"ก็ได้ค่ะ ทีหลังไอจะบอกพี่เก้านะคะ"
"ดีมาก ป่ะงั้นกลับกัน" พูดง่ายๆแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย แล้วผมก็เคลื่อนรถออกจากผับ ค่อยๆขับออกไปใช้ความเร็วพอประมาณ เพราะผมดื่มไปหลายแก้วซะด้วย ป้องกันไว้ก่อนดีที่สุดอีกอย่างเอาลูกสาวของเขานั่งมาด้วย ผมต้องดูแลและรับผิดชอบชีวิตของเธอด้วยไม่นานมากผมก็ขับรถมาถึงคอนโด แต่คนที่นั่งอยู่ข้างๆ ของผมเธอดันหลับไปแล้ว
"น้องไอครับ ถึงคอนโดแล้วครับ" ผมปลุกเธอเพราะเห็นว่าเธอหลับจะอุ้มเธอขึ้นคอนโดเหมือนกับพระเอกในละครหลังข่าวก็คงไม่ไหวเพราะห้องของเราอยู่ชั้นที่ยี่สิบห้า เดินไปด้วยกันนี่แหละดีแล้วครับ
"ถึงแล้วเหรอคะ" เธอลืมตาขึ้นมาถามผมอย่างงัวเงียทำไมหลับง่ายจัง แล้วผมก็เป็ผู้ชาย เธอไม่กลัวผมพาเธอไปไหนต่อไหนหรือไงก็ไม่รู้ผู้หญิงอะไรไม่รู้จักระวังตัวเลย แล้วอย่างนี้จะปล่อยให้ไปไหนมาไหนคนเดียวได้ยังไงมิน่ามามี้ของเธอถึงได้เป็ห่วงนักเป็ห่วงหนาก็ดูเธอสิถ้าผู้ชายที่อยู่ตรงนี้ไม่ใช่ผม เธอจะมีอันตรายหรือเปล่านะ
"ถึงแล้วครับ” จากนั้นผมก็พาเธอเดินขึ้นคอนโดแล้วเราก็มาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องของตัวเอง
"เสื้อพี่เก้าค่ะ" เธอยื่นเสื้อคุมคืนให้ผม
"ต่อไปนี้ห้ามใส่ชุดนี้อีก..." ผมไม่ชอบ แต่!ผมมีสิทธิ์สั่งเธอด้วยเหรอ ไม่รู้แหละผมพูดไปแล้ว ชุดนี้มันโป๊เกินไปถึงด้านหน้าจะมิดชิด แต่ด้านหลังเปิดหมดแบบนี้ผมไม่ชอบ
"ก็ไอซื้อมาแล้วไงคะ เสียดายตังซื้อมาแล้วก็ต้องใส่…จริงไหมคะ"เธอแถ เด็กคนนี้นี่จริงๆ เลยมันน่าจับตีก้นตอนนี้เลยดีไหม
"ห้ามใส่อีก!!" ผมสั่งเสียงเข้ม ถ้ายังดื้อมากๆอย่าหาว่าพี่ไม่เตือนก็แล้วกัน
"…...."เธอเงียบเม้นปากไว้แน่น ไม่รับปากแสดงว่าอยากโดนตีก้นใช่ไหม
"เข้าใจไหมครับ"
"เข้าใจก็ได้ค่ะแต่พี่เก้าต้องสัญญากับไอก่อนว่าจะไม่บอกมามี้เื่คืนนี้...นะคะ" น้องไอทำท่ายกนิ้วก้อยขึ้นมา
"…...."นี่ผมจะต้องเกี่ยวก้อยกับเธอหรือวะนี่ ไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลยผมกำลังช่างใจกับตัวเองอยู่ว่าจะเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวดีผมว่าอายุของผมเกินกว่าที่จะทำอะไรแบบนี้แล้วนะ
"นะคะ" เธอทำเสียงออดอ้อนแบบนี้ผมก็แย่น่ะสิ
"ก็ได้ครับ" ในที่สุดผมก็ต้องยอมเธออยู่ดีแต่ผมเลือกที่จะไม่เกี่ยวก้อยกับเธอแค่รับปากเฉยๆ แต่!!
"เกี่ยวก้อยกันก่อน สัญญาแล้วนะคะ" เธอเอานิ้วก้อยของเธอมาเกี่ยวกับนิ้วก้อยของผมโดยที่เธอจับมือของผมไปเกี่ยวเองอย่างถือวิสาสะคือผมอยากรู้ว่าการสัญญากันแบบนี้มันใช้ได้ผลจริงๆ เหรอใครเขาบอกเธอมาวะสงสัยน้องไอจะติดเล่นกับน้ำฟ้าหลานสาวของผมแน่เลย ก็เด็กเขาเล่นกัน...
"เด็กน้อยเอ๋ย" ผมขยี้ผมเธอแรงๆ อยากเอ็นดูก็เธอน่ารักดี แต่ถ้าจะให้ดีกว่านี้ก็รีบๆ โตให้ทันพี่ด้วย
"คนโตก็ทำแบบนี้ได้ค่ะ แล้วไอก็โตแล้วด้วย" เธอชอบย้ำกับผมเสมอว่าเธอโตแล้วจริงๆ อายุของเธอก็โตแล้วจริงอย่างที่เธอพูดนั่นแหละ แต่เธอยังโลกสวยเกินไปดูอย่างที่เธอหลับมาในรถของผมสิ ถ้าคนที่โตแล้วจริงจะต้องระวังตัวให้มากกว่านี้แต่นี้หลับสนิทมาก
"ป่ะดึกแล้วเข้าห้องนอนได้แล้ว" นี่มันก็ดึกมากแล้วด้วย
"ค่ะ"
"ฝันดีนะครับ"
"ฝันดีเหมือนกันนะคะ" นี่เป็ครั้งแรกที่ผมบอกฝันดีกับเธอจากนั้นเราก็แยกย้ายกันเข้าห้องใครห้องมันเหมือนเดิม
เช้าวันรุ่งขึ้น (ไอรีน)
"โน้นๆ ไอรีนมาแล้ว" เป็เสียงเพื่อนของฉันทั้งสองคนดังขึ้นเมื่อมันเห็นฉันเดินมาที่โต๊ะประจำของพวกเรา ก็ไอ้เนตรกับไอ้มะนาวนั่นแหละ
“มีอะไรเห็นหน้าฉันดีใจขนาดนี้เลย" ดูวันนี้พวกมันมีอาการแปลกๆ
"พี่เก้าหล่อมากอ่ะมึง" พวกมันพูดเสียงสูงทำท่าดีใจฉันถึงบางอ้อทันทีเมื่อพวกมันพูดขึ้นมา นึกว่ามีเื่อะไรแล้วใครบอกว่าพี่เก้าไม่หล่อล่ะ ฉันไม่เคยพูดเลยสักครั้ง
"ไหนมึงบอกว่าพี่เก้างั้นๆ ไง กูนี่วาดภาพไว้ในหัวอย่างกับ…กรรมกรเลย" แล้วใครใช้ให้พวกแกมาวาดภาพพี่เก้าของฉันยะ
"แต่กูว่างั้นๆ" ฉันแกล้งว่า
"ถ้ามึงว่างั้นๆ กูขอได้ป่ะ" ไอ้เนตรมันพูดขึ้นเื่อะไรชิ!!
"ไม่ได้!!" อุ๊ย!! ฉันเผลอทำเสียงสูงใส่เพื่อน
"หวง" เปล่าสักหน่อย ฉันไม่ยอมรับ
"ไม่ได้หวงแต่กูไม่ให้ เื่เมื่อวานนี้มึง…มึงทิ้งกู!! ยังไม่ได้คิดบัญชีเลยนะ" ฉันเปลี่ยนเื่ทันที ก็เมื่อวานพวกมันสองคนทิ้งฉันจริงๆนี่หนีเอาตัวรอดทิ้งให้ฉันต้องเผชิญหน้ากับพี่เก้าคนเดียว
"เออขอโทษ…พอดีคิดอะไรไม่ออกก็เลยตัวใครตัวมันละกันแล้วพี่เขาว่าอะไรมึงบ้างล่ะ" ฮึ! กว่าฉันจะอ้อนจนสำเร็จก็เอาเื่พอสมควร
"กูก็อ้อนเขาเต็มที่นั่นแหละ เขาก็สัญญาแล้วว่าจะไม่บอกมามี้” พวกมึงก็พูดถึงเขาจังเลย เป็ไงล่ะโผล่มาจนได้
"ค่อยยังชั่ว อาทิตย์หน้าไปใหม่ไหม" มะนาวมันชอบเที่ยวเอ่ยชวนขึ้นมา
"มึงไปคนเดียวเถอะ!! กูขอพักก่อน!!" ฉันว่า...
เมื่อคืนนี้ตอนที่ฉันเจอกับพี่เก้าที่ผับบอกเลยว่ากลัวพี่เก้าไปฟ้องมามี้มากฉันก็เลยต้องทำยังไงก็ได้ทำให้เขายอมรับปากกับฉันว่าจะไม่เอาเื่คืนนี้ไปบอกมามี้เด็ดขาด พี่เก้าพาฉันไปนั่งที่โต๊ะเพื่อนๆ ของเขาคุยกันอยู่ดีๆ พี่เก้าก็ยกฉันขึ้นไปนั่งบนตักแกร่งของเขา ทีแรกฉันก็ไม่ยอมบอกตามตรง่เวลานี้ หัวใจของฉันมันเต้นแรงแทบจะะเิออกมา ทั้งอายทั้งเขินทั้งไม่เป็ตัวของตัวเองสุดๆ เขาทำให้ฉันเสียการควบคุมตัวเองและในขณะที่ฉันกำลังดิ้นเพื่อที่จะออกจากตักของเขาให้ได้อยู่นั้นเขาก็กอดฉันไว้แน่น แล้วเขาก็ก้มลงมากระซิบที่ข้างหูฉันว่า...แลกกับที่มามี้จะไม่รู้เื่นี้...เขาขู่ฉันแน่ๆ แต่ฉันยอม! จากนั้นฉันก็เลยหยุดดิ้นแล้วยอมนั่งอยู่บนตักของเขาอยู่อย่างนั้นรู้ไหมว่าฉันอายเพื่อนพี่เก้าที่ชื่ออะไรนะ...อ่อพี่ดินกับพี่เสือฉันแทบอยากจะมุดพื้นปูนแข็งๆ หนีไปซะให้รู้แล้วรู้รอดส่วนพี่สองคนนั้นก็แซวอยู่ได้ พี่เก้าก็เลยพาฉันกลับ เฮ้ยยย...ค่อยยังช่วยหน่อย ขืนอยู่ต่อฉันคงอายจนเป็ลมตายก่อนแน่ๆพี่เก้าก็เขินเขาจะแย่อยู่แล้ว ยิ่งพี่สองคนนั้นอีกคูณสามไปเลยคิดดูสิว่าความรู้สึกของฉันที่อับอายมันมากขนาดไหน
235
