" เปิดใช้เพิ่มความแข็งแกร่ง 2 เท่า "
" เปิดใช้กงเล็บปีศาจ "
อเล็กซ์ใช้ความคิดเปิดใช้งานทักษะพิเศษของเขา แล้วความเร็วกับจังหวะการต่อสู้ก็เปลี่ยนไป จากที่ระยะห่างระหว่างทั้งคู่มีไม่ต่ำกว่า 10 เมตร อเล็กซ์ใช้ความแข็งแกร่งเกินกว่า 500 หน่วย ะโเข้าหาซอมบี้ทหารอย่างรวดเร็ว แล้วก็ใช้ทักษะตีนแมวปีนป่ายตามลำตัวของซอมบี้อย่างว่องไวจนกลายเป็แค่เพียงเงาสีดำเลือนลาง ก่อนทุกสายตาจะเห็นอเล็กซ์กำลังขี่คอของซอมบี้ทหารอยู่ แล้วเขาก็ใช้ฝ่ามือแทงเขาไปที่กลางหัวของมัน แล้วกำอะไรออกมาด้วย
จากนั้นร่างซอมบี้ทหารก็ทรุดตัวคุกเข่าลงกับพื้น ก่อนจะทิ้งกายนอนคว่ำหน้าแน่นิ่งไปในที่สุด ทุกชีวิตที่เห็นเหตุการณ์ออกมารูปนี้ต่างก็พากันอ้าปากค้าง รวมถึงฝูงบีสท์ที่รอเวลาเสือกอยู่ต่างพากันวิ่งหนีห่างจุกตูด หลายคนที่ไม่รู้จักการต่อสู้ คงคิดว่าสิ่งที่อเล็กซ์เพิ่งกระทำไปนั้นมันเป็เื่ง่าย แต่คนที่เข้าใจการต่อสู้นั้นจะพูดไปอีกแบบ โดยเฉพาะอเล็กซ์ที่เฝ้าดูทุกการเปลี่ยนแปลงของซอมบี้ทหารตัวนี้อย่างใกล้ชิด
ั้แ่เริ่มการต่อสู้ อเล็กซ์ที่คอยหลบหลีกอยู่ตลอดเวลานั้นก็เพราะเขา้าซื้อเวลาให้กับตัวเอง เขาเห็นได้ชัดว่าาแของซอมบี้ตัวนี้กำลังรักษาตัวเองอยู่ ซึ่งนี้ไม่ใช่พร์หรือทักษะพิเศษใดๆ แต่มันคือความสามารถของพวกมันที่อเล็กซ์เฝ้าสังเกตมาได้ระยะหนึ่งแล้ว โดยซอมบี้นั้นสังหารเพื่อวิวัฒนาการ กินเพื่อรักษาาแของตัวเอง ส่วนบีสท์สังหารเพื่อวิวัฒนาการเช่นกัน แต่การกินของมันก็เพื่อการดำรงณ์อยู่ของชีวิตกับเพิ่มความสามารถทางร่างกาย ส่วนมนุษย์นั้น อเล็กซ์ไม่กล้าฟันธงใดๆ ทั้งสิ้น เพราะขนาดตัวเขาเองยังไม่เคยกินเนื้อซอมบี้กับบีสท์เลยแม้แต่คำเดียว
กลับมาที่การต่อสู้ เมื่ออเล็กซ์เห็นว่าาแของซอมบี้ทหารหยุดรักษาตัวเองแล้ว อเล็กซ์ก็ะเิพลังทันที และตลอดเวลาก่อนหน้านั้นที่เขาคอยหลบหลีกไปมาอยู่นั้น มันคือการหาจุดสังหารที่จะทำให้ซอมบี้ตัวนี้ศพสวยที่สุด และเข้าก็เห็นาแที่การกลางกระหม่อมของมันเข้า และาแนี้เกิดจากะุของปืนกลหนักเมื่อตอนกลางวันนั้นเอง เมื่อต้นทุนในการสังหารพร้อมมูล อเล็กซ์ก็สร้างการสังหารที่สวยงานนี้ขึ้น…
หลังจากจบการต่อสู้ อเล็กซ์ก็ลากร่างที่แน่นิ่งของซอมบี้ทหารกลับมาวางไว้ที่ด้านข้างของยานเกราะ ก่อนจะใช้เชือกที่ห้อยลงมาจากดาดฟ้ามัดขาของมัน จากนั้นอเล็กซ์ก็ไต่เชือกกลับขึ้นไป โดยไม่สนใจสายตาของใครทั้งนั้น แล้วเขาก็ดึงร่างซอมบี้ตามขึ้นไป การกระทำที่ชวนให้สงสัยของอเล็กซ์ทำให้หลายๆ คนถึงกับพูดไม่ออก ใน่ที่ทุกคนกำลังงงๆ อยู่นั้น เสียงของอเล็กซ์ก็ดังลงมาจากชั้นดาดฟ้า
" มัดผู้หญิงคนนั้นไว้ พรุ่งนี้จะถึงคิวของเธอ "
เสียงที่ไร้อารมณ์ของอเล็กซ์มันเสียดแทงเข้าไปภายในจิตใจของทุกคน แล้วผู้ชายในกลุ่มที่ชื่อชาติก็ปฏิบัติตามคำสั่งของอเล็กซ์โดยไม่สนใจสายตาของผองเพื่อนเลย เพราะเขายังจำทุกคำพูดของทอมที่ชื่อแก้วได้ทุกถ้อยคำ ถ้าคืนนี้อเล็กซ์ไม่สามารถฆ่าซอมบี้ทหารตัวนี้ลงได้ คนที่ตายไม่ได้มีแต่เขาเท่านั้น แม่ของเขา ลูกสาวของเขาก็จะถูกฆ่าตายไม่ก็ถูกจับกลับไปกิน เรียกได้ว่าเื่วุ่นวายนี้เกิดจากพวกขี้ขลาดเพียงสองคน …
บนชั้นดาดฟ้า อเล็กซ์หาผ้ามาคลุมร่างของซอมบี้ทหารเอาไว้ในสถานที่ที่ห่างไกลจากจุดกางเต็นท์ แล้วเขาก็กลับไปอาบน้ำในห้องพักของน้องสาว แต่เมื่อเขาอาบน้ำเสร็จก็พึ่งนึกได้ว่าลืมเอาชุดลงมาเปลี่ยน เขาทำได้แต่ถอนหายใจ แต่เมื่อเปิดประตูห้องน้ำออกมา มะลิก็ยืนรอเขาอยู่หน้าห้องน้ำแล้ว และในอ้อมแขนของเธอมีเสื้อผ้าของอเล็กซ์อยู่หลายชุด
" ฉันไม่รู้ว่าคุณอยากจะสวมชุดแบบไหน ฉันเลยหยิบมันมาให้คุณได้เลือก "
อเล็กซ์ฉีกยิ้มขึ้นทันที พร้อมกับสลัดภาพลักษณ์ที่ทรงอำนาจและป่าเถื่อนออกไป ก่อนจะก้มหน้าไปจูบปากของมะลิ แล้วก็หยิบชุดที่ใส่สบายๆ ออกมาใส่ ก่อนจะได้ยินเสียงของมะลิพูดประโยคที่ไม่น่าฟังออกมาว่า
" ที่ฉันบอกว่ามีนั้น มันไม่ใช่ถึงยาง แต่มันคือประจำเดือน … "
แล้วเช้าวันใหม่ก็มาถึง อเล็กซ์ตื่นนอนแต่เช้ามืดเช่นเคย หลังจากเขาทำธุระส่วนตัวเสร็จ เขาก็จับร่างของซอมบี้ทหารมาทำหุ่นไล่กาแล้วการฝึก่เช้าก็เริ่มต้นอีกครั้ง วันนี้อเล็กซ์ได้สอนการใช้หอกในการโจมตีให้กับกองกำลังหอกเหล็กของเขา โดยทักษะที่สอนนั้นไม่ได้สวยงามหรือลึกซึ้งจนเป็งานศิลปะเหมือนกับในภาพยนตร์ แต่สิ่งที่อเล็กซ์สอนมันกับเป็ที่ท่วงท่าง่ายๆ แต่ใช้ในการฆ่าได้จริง แล้วซอมบี้ทหารก็กลายเป็หุ่นซ้อมไป
สมาชิกของกองกำลังหอกเหล็กในวันนี้ได้รับประสบการณ์ความรู้สึกที่หอกในมือของตัวเองแทงเข้าไปในเนื้อของซอมบี้กันทุกคน อเล็กซ์รู้สึกพอใจกับศพบของซอมบี้ตัวนี้มากถึงแม้มันจะตายไปแล้วิักับกล้ามเนื้อของมันยังคงมีเหนียวและยืดหยุ่นอยู่มาก มันได้มอบประสบการณ์อันล้ำค่าให้กับสมาชิกทุกคนในฝูงของเขา และดูเหมือนมันยังคงสภาพแบบนี้ได้อีกหลายวัน
เมื่อการฝึกเสร็จสิ้น อเล็กซ์ก็เริ่มการประชุมในตอนเช้า และได้แจ้งกำหนดการเดินทางออกจากหอพักหญิงแห่งนี้ให้กับสมาชิกทุกคนได้รับทราบ แต่หลายๆ คนยังรู้สึกว่าตัวเองยังไม่พร้อมออกไปเจอโลกกว้างที่โหดร้าย อเล็กซ์เลยได้บอกเหตุผลกับพวกเขาว่า
" ตอนนี้ซอมบี้ที่แข็งแกร่งมันได้ออกมาจากค่ายทหารแล้ว และในไม่ช้าผู้รอดชีวิตจากส่วนในและส่วนกลางจะเริ่มอพยพย้ายถิ่นฐานเช่นกัน ถ้าเรายคงอยู่ที่นี่ เราก็จะพบแต่ปัญหา ให้คิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืน หนึ่งในผู้รอดชีวิตที่เราไม่รู้จักได้นำซอมบี้ที่แข็งแกร่งมาสู่พวกเรา แล้วถ้าเกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีกครั้ง แต่ซอมบี้ที่แข็งแกร่งมันไม่ได้มาตัวเดียวแต่มากัน 5 ตัว มากัน 10 ตัว แล้วจะทำยัง "
คำพูดของอเล็กซ์ได้ทำให้คนที่ยังไม่พร้อมคิดได้ขึ้นมา แล้วสมาชิกกองกำลังหอกเหล็กก็พร้อมเดินทางในอีก 2 วันข้างหน้า จากนั้นอเล็กซ์ก็มอบหมายของวันให้แต่ละกลุ่มแยกย้ายกันไปทำหลังจากที่รับประทานอาหารเช้าเสร็จ ด้านอเล็กซ์กับครอบครัวของเขาก็ลงมายังลานจอดรถ
ตอนนี้กลุ่มผู้มาเยือนกำลังจัดเตรียมสำภาระกับสเบียงอาหารที่อเล็กมอบให้ั้แ่เมื่อวานเก็บใส่ในกระเป๋าของพวกเขา เมื่อทุกคนเห็นอเล็กซ์กับคนของเขาเดินลงมา กลุ่มคนที่เป็ทหารก็ทำความเคารพเช่นเคย อเล็กซ์ก็ทำเช่นกัน จากนั้นอเล็กซ์ก็เดินไปดูผู้หญิงที่ตัดผมจนสั้นเกรียนที่นำปัญหามาให้พวกเขาเมื่อวานก่อนจะพูดขึ้นว่า
" พวกคุณอยากเข้าร่วมกลุ่มกับผมไหม ? "
คำพูดของอเล็กซ์ได้ทำให้หลายๆ คนรู้สึกแปลกใจ รวมถึงคนในครอบครัวของเขาด้วย แล้วผู้ชายที่ชาติก็ตอบกลับมามาว่า
" อยากครับผู้พัน "
" ดี " เสียงพูดของอเล็กซ์ดูเ็ามาก แล้วเขาก็ยื่นปืนพกให้กับชาติ สิ่งที่อเล็กซ์ทำนั้นทำเอารอยยิ้มของผู้มาเยือนหุบลงในทันที หลายคนอยากจะเอ่ยปากพูดแต่ก็ถูกเพื่อนคนข้างๆ ห้ามเอาไว้ โดยเฉพาะชาติที่ไม่รู้จะทำยังไง ถ้าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อคืน เขาจะไม่ลังเลเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ชาติยังคงหยิบปืนจากมือของอเล็กซ์ แล้วจ่อปืนไปที่หัวของทอมที่ชื่อแก้วด้วยมือที่สั้นเทา ด้านทอมที่ชื่อแก้วก็ร้องไห้ออกมา จากนั้นก็พูดขึ้นว่า
" กูขอโทษ~ มึงยิงเลยชาติ~ กูทำผิดกูเข้าใจ อย่างน้อยกูก็ได้ตายด้วยมือของมึง ไม่ได้ถูกจับกินแบบอีก้อย ฮือ~ "
่เวลาบีบหัวใจยังคงดำเนินไป ชาติที่เป็คนตัดสินชะตาชีวิตของหลายๆ คนมือสันไปหมด แล้วในที่สุด เขาก็ใส่เชฟตี้ปืนแล้วยื่นด้ามปืนคืนให้อเล็กซ์ จากนั้นก็ตะเบ๊ะทำความเคารพ แล้วก็พูดขึ้นว่า
" ผมขอโทษครับผู้พัน ผมก็มันใช้ชีวิตร่วมกันมานาน … "
" ปัง !!! "
อเล็กซ์ลั่นไกทันที แต่เป้าหมายไม่ใช่หัวของแก้ว แต่เป็เชือกที่พันธนาการร่างของทหารหญิงคนนี้อยู่ แล้วเขาก็พูดว่า
" คุณสอบผ่าน แต่แก้วยังถือว่ามีความผิดอยู่ ถ้าเกิดเหตุการณ์ในลักษณะขึ้นมาอีก ไม่ว่าจะจากใครก็ตาม ผมจะฆ่าทิ้งทันที พวกคุณทุกคนต้องแบกรับความผิดในครั้งแรกนี้ร่วมกัน ผมขอถามพวกคุณอีกครั้งว่าอยากจะเข้าร่วมกับผมไหม ? "
ก่อนที่ทุกคนจะได้พูดอะไร แก้วก็คานมาแทบเท้าของอเล็กซ์แล้วกราบเท้าของเข้า แต่สิ่งที่อเล็กซ์ทำนั้นรุนแรงมาก เขาง้างเท้าเตะเข้าที่ลำตัวของแก้วจนลอยออกไป แล้วน้ำเสียงของอเล็กซ์ก็ตะคอกขึ้นว่า
" คุณเป็ทหารหรือเปล่า ? ถ้ายังคิดว่าตัวเองเป็ทหาร ก็ทำตัวให้มันสมกับเป็ทหารหน่อย "
แก้วนอนดิ้นอยู่บนพื้นด้วยความเ็ป แล้วก็ไอออกมาเป็เื แต่เมื่อเธอได้ยินสิ่งที่อเล็กซ์พูดเธอก็พยายามลุกขึ้นจากพื้นด้วยตัวเอง เพื่อนๆ หลายคนของเธอกำลังจะเดินไปช่วยแต่ชาติก็ห้ามเอาไว้ เขาได้ช่วยชีวิตเพื่อนคนนี้ไปแล้วครั้งหนึ่ง ถ้ามันยังคิดไม่ได้อีก ก็คงต้องยิงทิ้งจริงๆ แล้วแก้วก็ลุกขึ้นยืนได้ แล้วยื่นตัวตรงจากนั้นก็ทำความเคารพอย่างสง่างาม
" ขอบคุณผู้พันที่ไว้ชีวิตค่ะ ! "
อเล็กซ์ตะเบ๊ะเป็การตอบรับแล้วเขาก็พูดขึ้นว่า " สรุปพวกคุณจะเอายังไง ? "
" พวกเราขอสาบานจะเป็ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของผู้พันตลอดไปครับ ! ค่ะ ! "
กลุ่มผู้มาเยือนที่เป็ทหารและไม่เป็ทหารต่างพากันกล่าวสัตย์สาบานออกมาพร้อมกัน ถูกบ้างผิดบ้าง อเล็กซ์ก็ไม่ได้ถือสาอะไร แล้วเขาก็พูดขึ้นว่า
" ดี ! จากนี้ไปพวกคุณจะมาเป็ส่วนหนึ่งของกองกำลังหอกเหล็กของผม กฏของผมมีข้อเดียว คำสั่งของผมคือที่สุด ทุกคนต้องปฏิบัติตาม เข้าใจไหม ? "
" เข้าใจครับ ! ค่ะ ! "
" เอาล่ะ คนที่ไม่ใช่ทหารแยกย้ายได้ ส่วนคนที่เป็ทหารรับคำสั่ง กลุ่มของเราจะออกเดินทางในอีก 2 วัน ผม้ารถตู้ 5 คัน มาปรับแต่งให้มันสามารถขับเคลื่อนได้ โดยผมจะทำให้มันเป็ลูกพ่วง ภารกิจวันนี้ของพวกคุณคือออกไปหารถตู้มาให้ผม ผมอนุญาตให้ใช้ปืนได้ ปฏิบัติ ! "
" ครับ ค่ะ !!! " แล้วอเล็กซ์ก็โยนกุญแจของประตูลานจอดรถให้ชาติ จากนั้นเขาก็เดินไปเปิดประตูหลังของหอพักให้ผู้มาเยือนกลุ่มนี้ที่เป็เพียง ผู้หญิง เด็กและคนชรา เข้าไปพักในหอพักหญิงได้ โดยมีหน่วยที่ 1 และ 2 ของกองกำลังหอกเหล็กลงมารับพวกเขา อเล็กซ์ได้ออกคำสั่งให้พวกเขาอาศัยอยู่ในชั้นที่ 9 ของหอพัก โดยกลุ่มคนกลุ่มนี้มีทั้งหมด 13 คน เมื่อนับรวมกับคนที่เป็ทหารรวมถึงแก้วด้วยอีก 7 คน ก็เท่ากับ 20 คนพอดี
แล้วลานจอดรถก็เหลือแต่เพียงอเล็กซ์กับครอบครัวเท่านั้น พวกเขาจึงได้เริ่มซักซ้อมเหมือนกับเมื่อวาน ไม่นานก็มี ทหารคนหนึ่งในกลุ่มของชาติวิ่งกลับมาขอยืมเครื่องมือกับอเล็กซ์ ซึ่งเขาก็เตรียมมันไว้รอแล้ว ทหารนายนั้นก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ จากนั้นก็ทำความเคารพ แล้วถือลังเครื่องมือวิ่งออกไป
" นี้พี่ชาย ก่อนหน้านี้ทำไมไม่เอาเครื่องมือให้พวกเขาไปเลยละ ? " เสียงของอลิซาเบธถามขึ้นมา
" ก็พวกเขาไม่ได้ขอ พี่ก็นึกว่าจะแน่ ที่ไหนได้ก็ต้องวิ่งกลับมาเอาอยู่ดี แต่อย่างน้อยพวกเขาคงรู้วิธีถอดเครื่องนะ จริงๆ พี่สามารถทำให้รถพวกนั้นสตาร์ทติดได้ แต่มันค่อนข้างยุ่งยาก จะใช้ทีก็ต้องจุดะเิด้วยมือที มันยุ่งยาก สู้ไอ้ช้างเหล็กคันนี้ของพี่ไม่ได้ หมุนอย่างเดียว " อเล็กซ์ตอบ
" พี่พูดอย่างนี้แสดงว่าตอนอยู่ในสนามรบใช้รถแบบนี้บ่อยหรอคะ ? " เฮร่าถามขึ้นบ้าง
" ใช่ ส่วนใหญ่ยานเกราะคันนี้ใช้ขนศพคนตายหน่ะ มันกว้างขวางดี ตอนออกไปเก็บศพจะได้ไม่ต้องวิ่งไปกลับหลายเที่ยว แล้วยังไม่ต้องกลัวกับะเิ EMP อีกด้วย " อเล็กซ์ตอบไปยิ้มไปเหมือนคิดถึงอดีตที่แสนหวาน แต่คำตอบของเขานั้นทำให้สาวๆถึงกับพูดไม่ออก ในความคิดของพวกเธอทุกคนได้แต่สบถออกมาเหมือนกันว่า
" นี้พวกฉันนั่งอยู่ในรถขนศพหรอ ? "
1 ชั่วโมงต่อมา กลุ่มทหารของชาติก็พากันเข็นรถหรูขนาด 10 ที่นั่งกลับมา 2 สองคัน แล้วนำมันจอดเรียงกันไว้ในลานจอดรถ จากนั้นพวกเขาก็กลับออกไปอีกครั้ง อเล็กซ์เดินไปตรวจดูสภาพของรถก็พยักหน้าเบาๆ มะลิจึงได้นึกสงสัย ว่าทำไมอเล็กซ์ถึงอยากได้รถตู้ ทำไม่ใช้รถกระบะแทน ก่อนที่เธอจะได้ถามออกไป อเล็กซ์ก็พูดออกมาก่อนว่า
" รถตู้พวกนี้มีฉนวนกันความร้อน ในการเดินทาง่กลางวันหรือ่กลางคืนก็ตาม พวกมันจะป้องกันการตรวจจับของพวกซอมบี้กับบีสท์ได้ในระดับหนึ่ง ถึงแม้จุดหมายปลายทางของเราจะไม่ไกลมาก อะไรที่ช่วยให้เราปลอดภัยมากขึ้นก็ควรจะทำจริงไหม ? "
" ทำไมคุณถึงรู้ว่าฉัน้าจะถามอะไร ? " ตอนนี้สรรพนามเรียกขานของมะลิที่ใช้พูดคุยกับอเล็กเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว
" ไม่ใช่ว่าผมรู้ว่าคุณคิดจะถามอะไร แต่เพียงแค่ผมมองตาของคุณผมก็รู้ว่าคุณคิดอะไรเลยต่างหาก " อเล็กซ์ตอบกลับมะลิไปด้วยรอยยิ้ม
" ขี้โม้ ฉันไม่คุยกับคุณแล้ว เบื่อคนรู้ทันไม่สนุกเลย "
แต่ก่อนที่มะลิจะได้จากไป ก็โดนท่อนแขนที่แข็งแรงอุ้มเข้าไปในรถตู้ แล้วก็เธอโดนอเล็กซ์จัดบทรักเลิฟซีนเล็กๆ ให้หลายนาที….
1K
