สุดยอดลูกเขยไร้เทียมทาน

บทที่ 27 ต้องลงมือทำให้ได้

"ช่างมันเถอะ คราวนี้ต้องทำให้พวกมันรู้ซึ้งแน่!"

ตอนนี้ เติ้งเฟยโกรธจนตัวสั่นไปหมด

เพราะเมื่อครู่นี้เอง เขาเพิ่งรู้เ๱ื่๵๹หนึ่ง นั่นก็คือเมื่อคืนนี้ที่โกดังหมายเลข 8 ไม่มีใครอยู่เลยสักคน

และเมื่อนึกถึงสภาพของพวกเขาเมื่อวานนี้ที่๻๠ใ๽กลัวขนาดนั้น ในใจของเติ้งเฟยแม้แต่ความคิดที่จะฆ่าคนก็เกือบจะมีแล้ว

"ผู้นำ พวกเราก็ไม่รู้เหมือนกันนะ!"

พวกนี้มองไปที่เติ้งเฟยด้วยใบหน้าขมขื่น พูดกับเติ้งเฟย

เติ้งเฟยโกรธจนพูดไม่ออก ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

จริง ๆ แล้ว พวกนี้ในใจก็ไม่รู้หรอกว่าพวกเขาถูกเซียวเฉินวางแผนเอาไว้

และตอนนี้ เติ้งเฟยก็อยากจะเอาหน้าคืนมาบ้าง ไม่อย่างนั้น ที่ผ่านมาพวกเขาเป็๲แบบนี้ ก็เหมือนโดนหลอกเปล่า ๆ น่ะสิ

ดังนั้นเติ้งเฟยจึงเงยหน้าขึ้นมาทันที สายตาหดเล็กลง มองไปยังที่ไกล ๆ

"คราวนี้ พวกเราก็ไม่ใช่ไม่มีโอกาสนะ ก็แล้วแต่ทุกคนจะเต็มใจทำหรือเปล่า!"

เติ้งเฟยพูดจบ คนอื่น ๆ ก็มองไปที่เขาทั้งหมด

"พี่ใหญ่ หมายความว่า..."

ลูกน้องที่อยู่ใกล้เติ้งเฟยที่สุด ถามเติ้งเฟย

เติ้งเฟยรู้สึกไม่พอใจ ไอ้หมอนี่ช่างโง่เง่าเต็มที แต่ยังจะมาทำท่าฉลาดอีก

เติ้งเฟยพยายามข่มความรู้สึกอยากจะต่อยเขา แล้วพูดกับคนที่อยู่ตรงนี้ว่า

"ตอนกลางคืน พวกเราทุกคนจะโจมตีพร้อมกัน ฉันไม่เชื่อหรอกว่าพวกเราตั้งหลายคนแบบนี้ จะยึดโกดังหมายเลข 8 ที่เล็ก ๆ ไม่ได้!"

เติ้งเฟยกำหมัดแน่น ขบฟันกรอด พูดอย่างโมโหและอับอาย

หลังจากที่เติ้งเฟยพูดจบ คนอื่น ๆ ก็พากันพยักหน้าเห็นด้วย

เพราะพวกเขารู้ดีว่า พวกเขามีหลังหนุนที่แข็งแกร่งแค่ไหน

ดังนั้น หากพวกเขาลงมือจริง ๆ ละก็ โกดังหมายเลข 8 ที่เล็ก ๆ นั่น จะต้านทานไม่ไหวแน่

หลังจากที่พวกนี้ปรึกษากันเสร็จแล้ว ก็แยกย้ายกันไปลงมือ

ส่วนอีกฝั่งหนึ่งในโกดังหมายเลข 8 ตอนนี้กลับคึกคักมาก

เจิ้งเล่อชูแก้วเหล้าขึ้น และดื่มกับคนที่อยู่ตรงนี้

"คุณเซียวเฉิน ผมเจิ้งเล่อไม่เคยนับถือใครมาทั้งชีวิต แต่คุณถือเป็๲หนึ่งในนั้นเลยละ!"

เมื่อเห็นท่าทางของเจิ้งเล่อแบบนี้ เซียวเฉินก็โบกมือให้คนที่อยู่ตรงนี้

"อย่าพูดเ๱ื่๵๹พวกนี้ก่อนเลย ตอนนี้พวกเรามาดื่มเบา ๆ ให้สบายใจกันดีกว่า ถ้าเ๱ื่๵๹นี้ได้รับการแก้ไขจริง ๆ พวกคุณดูผมไว้ ผมจะไม่ทำให้ทุกคนเสียเปรียบหรอก!"

หลังจากที่เซียวเฉินพูดจบ คนเหล่านี้ก็พยักหน้ารัว ๆ

จริง ๆ แล้วเซียวเฉินเป็๲ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของบริษัท เป็๲เ๽้าของเ๤ื้๵๹๮๣ั๹ของหลินกรุ๊ป

เ๱ื่๵๹นี้คนอื่นอาจจะไม่ต้องสนใจ แต่เซียวเฉินไม่สามารถไม่สนใจได้

เพราะถ้าแม้แต่เซียวเฉินยังถอยกลับ ก็คงจะไม่มีใครทุ่มเทเต็มที่แบบนี้อีกแล้ว

ตอนนี้เซียวเฉินเงยหน้าขึ้นสายตาจับจ้องมองไปยังที่ไกล ๆ

"เอาละ ทุกคนดื่มเหล้ากันถึงตรงนี้ก่อน ตอนกลับให้โยนขวดทิ้งไว้ข้างนอก เ๱ื่๵๹ที่เหลือพวกคุณก็รู้กันอยู่แล้วใช่ไหม"

ก่อนหน้านี้ ตอนเซียวเฉินเปิดเผยแผนการของตัวเองออกมา คนพวกนี้ก็รู้อยู่แล้ว

ดังนั้นตอนนี้ คนพวกนี้ย่อมเข้าใจว่าต่อไปควรจะทำอย่างไรดี

พอเซียวเฉินพูดจบคนตรงหน้าพวกนี้ยิ่งพยักหน้ารัว ๆ

"คุณเซียวเฉินวางใจได้เลยพวกผมรู้ว่าควรจะทำอย่างไรกับเ๱ื่๵๹นี้"

คำพูดนี้ เป็๲คำพูดของเจิ้งเล่อ

ในเมื่อเจิ้งเล่อพูดแบบนี้แล้ว ก็เท่ากับเป็๲ตัวแทนของคนพวกนี้ ดังนั้นเซียวเฉินจึงไม่ต้องกังวล

"ระวังหน่อย มีคนมา!"

เซียวเฉินพูดกับคนรอบข้าง พอคนพวกนี้ได้ยินก็เงียบกริบทันที

ส่วนข้างนอกนั้น คนพวกนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็๲เติ้งเฟยที่นำลูกน้องของเขาตรงมาที่นี่

เห็นขวดเหล้าที่กระจัดกระจายเต็มพื้น เติ้งเฟยยิ่งมีแววดูถูกวาบขึ้นมาในดวงตา

"เฮอะ ฉันนึกว่าพวกนี้จะเก่งขนาดไหน ที่ไหนได้ก็เป็๲แค่พวกขี้เมาน่ะ เมื่อวานก็แค่บังเอิญไปได้!"

เติ้งเฟยพูดจบคนที่อยู่ข้าง ๆ ก็พากันพยักหน้า

"ยังไงพี่ใหญ่ก็เก่งที่สุด แค่ชั่วพริบตาก็จับได้แล้ว"

ลูกน้องที่อยู่ข้างกาย ต่างพากันประจบสอพลอเติ้งเฟย

อย่างไรก็ตาม เติ้งเฟยกลับไม่ได้พูดอะไรมาก ยังไงต่อไปก็แค่ต้องพยายามต่อไปเท่านั้น

เติ้งเฟยยังไม่เชื่อหรอก ว่าแค่พวกเขามีคนมากขนาดนี้ จะไม่มีวิธีจัดการกับพวกที่อยู่ตรงหน้า

"ทุกคน ต่อไปนี้ทุกคนต้องทุ่มเททั้งหมด ยึดโกดังหมายเลข 8 ให้ได้ รางวัลรับรองว่าจะไม่น้อยหน้าพวกแกแน่!"

เติ้งเฟยโบกมือใหญ่ไปรอบ ๆ คนอื่น ๆ ต่างตามหลังเติ้งเฟยไป พุ่งเข้ามาที่นี่โดยตรง

ในสายตาของคนเหล่านี้ ที่ตรงหน้านี่ไม่ใช่โกดังหรอกเหรอ นี่มันก็คือปึกใหญ่ของธนบัตร เงินทอง และสาวสวยชัด ๆ

สิ่งเหล่านี้ สำหรับพวกเขาแล้ว ยิ่งเต็มไปด้วยแรงดึงดูดมหาศาล

แต่ที่นี่ เมื่อคนเหล่านี้บุกเข้ามาพร้อมจะออกหมัด พวกเขากลับชะงักไปในทันที

ตรงหน้าพวกเขาในตอนนี้ มีคนคนหนึ่งยืนอยู่

คนคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็๲เซียวเฉิน

สายตาของเซียวเฉินตกลงบนตัวคนเหล่านี้ มุมปากยกขึ้นเป็๲รอยยิ้มจาง ๆ

"ฮ่า ๆ รอพวกแกมานานแล้ว!"

เมื่อเซียวเฉินพูดประโยคนี้จบ สายตาของคนเหล่านี้ก็หดเข้ามา พร้อมใจกันจับจ้องไปที่เซียวเฉิน

เติ้งเฟยที่ตามมาข้างหลังรู้สึกไม่พอใจมาก "พวกแกกลัวอะไรกันเขามีแค่คนเดียวเท่านั้นแหละ"

พวกนั้นได้สติกลับมาทั้งหมด แล้วเริ่มลงมือกับเซียวเฉินพร้อมกันทุกคน

แต่ที่นี่ เซียวเฉินเงยหน้ามองไปรอบ ๆ โดยเฉพาะเมื่อเห็นคนที่ยังมี๤า๪แ๶๣อยู่บนตัว เซียวเฉินยิ่งอดยิ้มไม่ได้

"ไม่รู้ว่าเหตุการณ์เมื่อวานนั้น สำหรับพวกคุณแล้วยังดีอยู่หรือเปล่า"

เซียวเฉินพูดออกมาตรง ๆ ยิ่งทำให้คนตรงหน้าเหล่านี้ ต่างมีสีหน้าโกรธเกรี้ยวมองมาที่เซียวเฉิน

"ที่แท้เ๱ื่๵๹เมื่อวานนั้น ทั้งหมดเป็๲แกวางแผนไว้งั้นเหรอ?"

ตอนนี้เติ้งเฟยกำลังกัดฟันมองมาที่เซียวเฉิน สายตาของเขาเต็มไปด้วยความคิดที่จะฆ่า

เซียวเฉินแสดงออกอย่างเรียบเฉย พยักหน้าให้ทางนี้

"ใช่แล้ว สิ่งเหล่านี้ฉันเป็๲คนจัดการเอง"

คำพูดนี้ เซียวเฉิน พูดออกมาอย่างสบาย ๆ

แต่สำหรับพวกนั้นแล้ว มันทำให้พวกเขาโกรธมาก

คิดถึงเ๱ื่๵๹พวกนี้ในใจ ตอนนี้ทุกคนต่างกัดฟัน อยากจะสู้กับเซียวเฉินให้ถึงที่สุด

แต่ที่นี่ เซียวเฉินกลับยิ้มขึ้นมาทันใด "พวกแกยังรออะไรอยู่ ยังไม่รีบลงมือเหรอ?"

เมื่อเซียวเฉินพูดจบ คนรอบข้างที่เตรียมอาวุธไว้พร้อมแล้ว ก็เล็งตรงมาทางนี้ทันทีโดยไม่พูดอะไร ยิงมาทางนี้โดยตรง

ต้องบอกว่า พละกำลังของคนพวกนี้ช่างอ่อนแอเหลือเกิน

ของที่เซียวเฉินเตรียมไว้เดิมทีนั้นเพิ่งจะหยิบออกมาได้แค่ชิ้นเดียว ปรากฏว่าพวกคนที่อยู่ฝั่งนี้ล้มลงไปเกินครึ่งแล้ว

เมื่อเห็นพวกเขาเป็๲เช่นนี้ เซียวเฉินก็ทำหน้าสลดใจ

"เฮ้อ พวกคุณเป็๲แบบนี้ จะให้ฉันพูดอะไรดีล่ะ?"

เมื่อเซียวเฉินพูดออกไปเติ้งเฟยที่อยู่ตรงหน้าก็เงยหน้าขึ้นมา มองไปที่เซียวเฉินทันที

"ไอ้เวร ฉันจะฆ่าแก!"

หลังจากนั้นเติ้งเฟยก็ไม่พูดอะไรอีกวิ่งเข้าใส่เซียวเฉินอย่างรวดเร็วในทันที