ตอนที่ 28 เอ่ยปากถามข้อสงสัย
“ถึงแม้หลังจากที่ออกไปแล้ว จะซื้อตัวผู้ที่เหมาะสมมาจากพ่อค้าทาสได้ก็ตาม ทว่าท้ายที่สุดก็มิอาจเทียบกับคนของเราที่สามารถไว้วางใจได้มากกว่า ฉะนั้นคนที่จะเลือกมาเหล่านี้ จึงมีความสำคัญยิ่งยวด”
“อีกอย่างถ้าหากพวกเรามีโอกาสไปจากที่นี่ล่ะก็ อาจมีอีกหลายคนที่ไม่อาจติดตามพวกเราไปได้ ฉะนั้นสิ่งที่พวกเรา้าในยามนี้ก็คือการเสาะหาผู้ที่มีความเหมาะสมในด้านที่แตกต่างกันออกไป”
พอจี้ซิวผิงได้ฟังแผนการของถงเชียนแล้ว ก็อดอ้าปากค้างไม่ได้ คิดไม่ถึงเลยว่าความคิดนางจะยาวไกลถึงเพียงนี้ วางแผนไว้แม้กระทั่งเื่ที่ยังไม่เกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ
“เชียนเอ๋อร์ คิดเื่เช่นนี้ในเวลานี้ มันไม่เร็วไปหน่อยรึ อย่างไรเสียยามนี้ก็ยังไม่ได้เข้าร่วมการสอบขุนนาง มิหนำซ้ำยังไม่รู้อีกว่าผลจะเป็อย่างไร แต่กลับเตรียมการไว้มากมายถึงเพียงนี้ ข้าเกรงว่าท้ายที่สุดแล้วมันจะเปล่าประโยชน์”
“มิใช่ว่าไม่ยอมรับแผนการของเ้า ทว่าบัดนี้คนที่ดำรงตำแหน่งขุนนางมากมาย ก็ไม่แน่ว่าจะคิดอย่างละเอียดรอบคอบเช่นนี้กันทุกคน อีกอย่างข้ามีความกังวลใจอยู่เล็กน้อย”
ถงเชียนไม่รอฟังจี้ซิวผิงพูดให้จบ ก็รีบเอ่ยตัดบทขึ้นมาว่า “พี่ซิวผิง ท่านวางใจเถอะ มีอาจารย์ชิวเป็ผู้ถ่ายทอดวิชาความรู้ให้ท่าน ทั้งยังมีข้าคอยเตรียมตำรับตำราเ่าั้ให้ท่านอีก การสอบจะต้องผ่านไปได้ราบรื่นแน่นอน ท่านก็กล่าวแย่เกินไปหน่อย ความจริงเวลานี้ไม่เร็วแล้ว”
“เื่ราวต่างๆ มากมาย ยามวางแผนนั้นสะดวกราบรื่นยิ่งนัก ทว่าพอถึงเวลาที่ต้องนำไปปฏิบัติจริง ก็มักจะเกิดปัญหาไม่ใหญ่ไม่เล็กขึ้นมากมาย อีกอย่างพวกเราจำต้องแก้ไขเื่ในครอบครัวของพวกเราก่อน จึงจะสามารถทำสิ่งนี้ได้ และแน่นอนว่ายังพอมีเวลาตั้งรับอีกด้วย”
“ที่ข้าพูดเื่นี้กับท่านในยามนี้ อันที่จริงแค่้าบอกเล่าแผนการของข้าให้ท่านฟัง ทว่าสิ่งที่ท่านควรกระทำนั้น ความจริงก็แค่ตั้งใจเตรียมพร้อมเื่การสอบกับอาจารย์ชิวให้ดีก็เท่านั้น ไม่จำเป็ต้องกังวลสิ่งอื่นใด”
จี้ซิวผิงยังอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับได้ยินเสียงนุ่มนวลชวนให้ขนลุกของถงเชียนดังขึ้นอีกครั้ง “พี่ซิวผิง เชียนเอ๋อร์หิวแล้ว ท่านช่วยทำอะไรให้เชียนเอ๋อร์กินหน่อยได้หรือไม่”
จนถึงตอนนี้ จี้ซิวผิงไหนเลยจะเอ่ยถ้อยคำปฏิเสธอื่นใดได้ ทำได้เพียงขานรับอย่างจนปัญญา “เ้าทำในสิ่งที่เ้า้าทำให้สบายใจเถิด หาก้าความช่วยเหลือ พี่ซิวผิงย่อมช่วยเ้าแน่ ทว่าเ้าจะต้องระวังตัวให้ดีนะ” เมื่อพูดเช่นนี้แล้ว จึงออกไปทำอาหารที่ถงเชียนชอบทาน
ถงเชียนมองดูแผ่นหลังของจี้ซิวผิงที่หายลับไป แล้วถอนหายใจออกมายาวๆ ถ้ายังวกไปวนมาอยู่เช่นนี้ล่ะก็ ไม่แน่ว่าตนเองอาจถูกเขาทำให้สับสนจนต้องยอมแพ้อย่างราบคาบเป็แน่ จึงส่ายหน้าแล้วเดินกลับห้องของตนเองไป
เพิ่งจะเข้ามานั่งได้ไม่นาน ก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยดังขึ้นข้างหู ขั้นตอนการปฏิวัติพี่ชายจอมทึ่มสุดน่ารักขั้นต้นเสร็จสมบูรณ์ ได้รับค่าทางสังคมสิบแต้ม ขยายส่วนภาพยนตร์และโทรทัศน์อย่างต่อเนื่อง
จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงดังขึ้นแล้วหายลับไปอย่างกะทันหัน ในใจก็คุ้นเคยกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันนี้แล้ว แต่ถ้าหากส่วนภาพยนตร์และโทรทัศน์ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ล่ะก็ นั่นหมายความว่ากระดานภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ได้ปรากฎออกมาแล้ว
ก่อนหน้านี้ตนเองคิดมาโดยตลอดว่าต้องดูภารกิจในคัมภีร์ครอบจักรวาลให้ละเอียดว่าคืออะไร แต่ก็จนใจที่มักจะมีเื่วุ่นๆ มาให้จัดการอยู่เสมอ เลยไม่รู้ว่าวงจรข้างในนั้นเป็อย่างไร ครั้งนี้ยังไม่ทันได้คิดพิจารณาให้ดีก็เผลอไปแตะโดนเข้า ดูท่าภารกิจปฏิวัติพี่ชายตัวน้อยจะรอช้าไม่ได้แล้ว
คิดดูแล้วตนคงต้องเตรียมพร้อมเื่เกษตรนี้แล้วล่ะ แต่ก็จนใจที่ตัวเองนั้น มีเพียงบทละครพูดไม่กี่เล่มซึ่งกล่าวถึงเนื้อหาไว้แค่บางส่วน หากอยากได้ของที่ละเอียดและยอดเยี่ยมมากกว่านี้ คงต้องรีบทำภารกิจปักหมุดของตัวเองเสียแล้ว
เพียงแต่บัดนี้จี้ซิวผิงใกล้จะอ่านตำราบันทึกประวัติศาสตร์เล่มก่อนหน้านั้นจบแล้ว ทว่าโชคดีที่ตนยังจำสิ่งต่างๆ ในชาติก่อนได้ เกี่ยวกับเนื้อหาวิจัยประวัติศาสตร์การสอบขุนนางระดับเคอจวี่ ทั้งตอนนี้ยังสามารถเขียนออกมาได้บางส่วน เพียงแต่ไม่รู้ว่าในคัมภีร์ครอบจักรวาลนี้จะมีการจำลองหัวข้อการสอบเคอจวี่หรือไม่
เมื่อคิดเช่นนี้ ก็ไม่ลังเลจนเกินไป ทำตามเนื้อหาในความทรงจำของตนเอง แล้วจัดรวบรวมผลงานของนักวิทยาศาสตร์ชื่อดังออกมาหนึ่งเล่ม ด้านในจดบันทึกชีวประวัติได้อย่างละเอียดและครอบคลุมที่สุด ถึงแม้การสอบเคอจวี่จะไม่ได้สอบแค่ส่วนนี้เท่านั้น แต่ถ้าจะให้นำออกมาทั้งหมดในคราเดียว อาจทำให้จี้ซิวผิงเกิดความสงสัยได้ ส่วนเื่อื่น ๆ ตนจะหาเวลาเขียนออกมาแน่นอน
มิเช่นนั้น จากนี้อีกไม่กี่วันตนเองจะต้องแก้บทละครพูด ต้องฝึกซ้อมแม่หนูอวิ๋น ต้องจัดการเื่กอบกู้ชื่อเสียง มิหนำซ้ำต้องไปหาผู้ที่เหมาะสมเ่าั้อีก ไม่มีเวลามากพอที่จะใส่ใจดูความก้าวหน้าของเขาหรอก
เมื่อรอบรวมหัวข้อการสอบออกมา ล้วนเป็หัวข้อสอบเคอจวี่ที่ผ่านการวิจัยมาแล้วทั้งสิ้น ถึงแม้จะบอกว่าไม่แน่นอนกับยุคสมัยก็เถอะ ทว่ามีไว้ก็ยังดีกว่าไม่มี อย่างไรเสียของพวกนั้น สำหรับคนในยุคนี้แล้วค่อนข้างที่จะเป็ความลับส่วนตัว
ในระหว่างที่กำลังค้นหาบทละครพูดในคัมภีร์ครอบจักรวาลอยู่นั้น ก็เห็นว่ามีภาพยนตร์จำนวนมากที่ปลดล็อกแล้วจริงๆ หากตนสามารถบ่มเพาะกลุ่มนักแสดงที่มีคุณภาพยอดเยี่ยมได้ แล้วจัดวางไว้ในที่ๆ เหมาะสมก็จะยิ่งได้รับความนิยมมากกว่าละครพูดใช่หรือไม่
เมื่อคิดเช่นนี้ จึงคิดคำนวณความเป็ไปได้ ทว่าผ่านไปได้สักพัก ก็ส่ายหัวอย่างหมดอาลัยตายอยาก ยามนี้ตนเองยุ่งมากพอแล้ว ทั้งยังมีเื่มากมายที่ยังทำไม่เสร็จให้ต้องไปจัดการ อีกทั้งเื่เงินก็ยังมีไม่พอถึงเพียงนั้น ไม่ว่าคิดจะทำสิ่งใดล้วนแต่มีข้อจำกัดด้วยกันทั้งสิ้น
ยามนี้ตนเองควรจัดเรียงบทละครให้เหมาะสมก่อน แล้วค่อยไปจัดลำดับในชั้นเรียนละคร เช่นนี้ก็จะยิ่งสามารถดึงดูดลูกค้าได้มากขึ้น รายได้ของตนก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย ภายหลังจากที่มีเงินไม่ว่าตนคิดจะทำสิ่งใด ก็จะไม่มีอุปสรรคที่มองไม่เห็นมาขวางกั้น
เมื่อคิดเช่นนี้ ก็ลงมือทำอย่างรวดเร็ว กว่าจะรู้สึกตัวก็ได้เรียบเรียงบทละครที่ได้รับความนิยมในยุคปัจจุบันออกมาได้สองส่วน มองดูผลงานตรงหน้าก็อดยิ้มด้วยความพึงพอใจไม่ได้
จี้ซิวผิงถือสำรับอาหารเข้ามาในบ้าน แต่กลับไม่เห็นถงเชียน เมื่อมองดูแสงไฟของเทียนที่สว่างไสวอยู่ภายในห้องนาง ก็ยิ้มอย่างรักใคร่เอ็นดู หลังจากที่จัดวางเสร็จเรียบร้อยจึงเคาะประตูเบาๆ
“ถงเชียน พอเถอะ รีบมากินข้าวเสียก่อนค่อยกลับไปทำก็ยังไม่สาย เมื่อครู่เ้าบอกว่าหิวไม่ใช่รึ พี่ซิวผิงทำของที่เ้าชอบกินที่สุด แล้วยังเตรียมขนมมาให้เ้าด้วย” ถึงแม้จะกล่าวเช่นนี้ แต่ทว่าไม่ได้เข้าไป เพียงแค่ยืนห่างออกไปไม่กี่ก้าว แล้วรอให้ถงเชียนออกมา
ถงเชียนได้ยินเสียงของจี้ซิวผิง ก็บิดแขนแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน หยิบบทละครที่ตนเองเพิ่งเรียบเรียงเสร็จขึ้นมาลวกๆ แล้วหยิบบันทึกรวบรวมบุคคลที่มีชื่อเสียงที่อยู่ด้านข้างมาซ่อนไว้ในอก จากนั้นเดินออกไปและก็เห็นจี้ซิวผิงยืนอยู่ตรงนั้นจริงๆ
เดินไปด้วยพร้อมยื่นบทละครสองเล่มนั้นให้เขาไปด้วย “พี่ซิวผิง พวกเรากินข้าวกันก่อนเถอะ หลังจากกินข้าวเสร็จ ท่านช่วยข้าดูหน่อยว่าหนังสือสองเล่มนี้ยังมีจุดไหนที่ต้องปรับปรุงอยู่อีกหรือไม่”
.
.
.
572
