"แน่ใจค่ะ หนูเอาทุกอย่างเลยค่ะอย่างละ500จินค่ะ"ป้าแม่ค้าได้ยินจึงใมากจนต้องถามย้ำอีกรอบ
"500จินเลยหรือจ้ะหนูจะขายหมดหรือเปล่า"ป้าแม่ค้าถามอย่างเป็ห่วง
"หมดแน่นอนค่ะ "ไป๋ลี่จินตบอย่างมั่นใจป้าแม่ค้าจึงวางใจ
"ได้ๆเดี๋ยวป้าจัดการให้ หนูให้ป้าเอาไปส่งที่ไหนดี" ไป๋ลี่จินจึงยืนบัตรที่อยู่โกดังให้ไป
"ประมาณกี่วันถึงจะพร้อมส่งหรือคะ"ลี่จิน
"ป้าขอเวลา2วันนะจ้ะถึงจะจัดส่งให้ได้ทั้งหมด"แม่ค้า
"แม่ค้าพอจะแนะนำร้านขายผักให้หนูได้ไหมคะ"ลี่จินไม่อยากเดินถามอีกจึงถามไปเผื่อจะมีที่ดีๆแนะนำ
"โอ้ ร้านผักเป็ร้านของน้องสาวป้าเอง เดี๋ยวป้าพาไป"หลังจากนั้นป้าแม่ค้ากับลี่จินจึงพากันไปร้านขายผัก น้องสาวป้าขายผลไม้ก็เป็คนอัธยาศัยดีคล้ายๆกับป้าเลยลี่จินจึงตัดสินใจสั่งเลยและให้เอาไปส่งพร้อมกัน
กว่าจะเสร็จธุระแต่ละที่เวลาก็เลยเที่ยงมาแล้วลี่จินจึงไปที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อทานอาหารและซื้อของต่อ
เธอไปซื้อเครื่องปรุง ธัญพืช แป้ง อุปกรณ์ทำครัว เครื่องนอน เฟอร์นิเจอร์ อุปกรณ์เครื่องเขียน เครื่องสำอาง ของใช้ทั่วไป กว่าเธอจะซื้อเสร็จตะวันก็กำลังจะตกดินแล้ว เธอต้องรีบกลับ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเจอกับป้าขี้โมโหของเธอ
เมื่อลี่จินถึงบ้านก็รีบอาบน้ำและเข้านอนทันทีเพื่อที่จะเตรียมตัวไปซื้อของในวันพรุ่งนี้
วันนี้เป็วันหยุดป้าของเธอจะตื่นสายลี่จินจึงต้องรีบออกแต่เช้า
เธอไปซื้อเสื้อผ้าเลือกทั้งแบบที่กำลังนิยมและแบบเก่า หลายไซส์หลายขนาด ทั้งแบบผู้ชายและแบบผู้หญิง เธอซื้อผ้าเมตรไปด้วยถึงเธอจะตัดเย็บไม่เป็แต่สามารถจ้างคนอื่นทำแทนได้
สถานีต่อไปคือร้านขนม ไม่ว่าจะเป็เบเกอรี่ หรือขนมขบเคี้ยว ขนมไทย ที่มีหมด ลี่จินจึงไม้ต้องไปหลายที่ เมื่อสั่งเสร็จบอกที่อยู่ที่ต้องส่งเรียบร้อย
เธอไปร้านขายอุปกรณ์ ซื้ออุปกรณ์การช่าง อุปกรณ์การเกษตร และเครื่องใช้ไฟฟ้านิดหน่อยเธอไม่มั่นใจว่าที่นั่นมีไฟฟ้าหรือไม่จึงเน้นแบบใช้ถ่านหรือไม่ก็ที่ใช้พลังแสงอาทิตย์ และซื้อจักรยานคลาสสิคไปอีก2คัน
ขณะที่กำลังจะไปร้านขายยาลี่จินเดินผ่านร้านเครื่องประดับจึงแวะดู และซื้อไว้ 10ชุดที่ราคาไม่แพงนักร้านขายยาเมื่อลี่จินไปถึงก็เที่ยงพอดีเภสัชกรไปทานข้าว
จึงต้องรอก่อนส่วนข้าวเที่ยงที่จินยังอิ่มกับขนมที่ไปซื้ออยู่เพราะทานไปเยอะเนื่องจากอดใจไม่ไหว ข้างๆร้านขายยาคือร้านขายหนังสือ เธอซื้อหนังสือจำนวนหนึ่งพอกำลังจะจ่ายเงินดันไปสะดุดกับเครื่องพิมพ์ดีดกลางเก่ากลางใหม่เข้าเธอจึงถามว่า
"ทำไมมันถึงถูกทิ้งอยู่ตรงนี้ละคะ"ลี่จิน
"อ๋อ เครื่องนั้นที่จริงพวกเราเอามันมาตั้งขายนานแล้วครับแต่ไม่มีคนสนใจ จึงเอาไปวางไว้ตรงนั้น"พนักงาน
"คุณภาพยังดีอยู่ใช่ไหมคะ"ลี่จินถาม
"ใช่ครับ ลูกค้าสนใจหรือครับ"พนักงาน
"ค่ะ ช่วยยกไปคิดเงินแล้วก็ขนไปขึ้นรถพร้อมกับหนังสือพวกนั้นเลยนะคะ
"ได้ครับๆ"พนักงานดีใจมากที่ขายเครื่องพิมพ์ดีดเครื่องนั้นได้เขาต้องได้รับคำชมบวกกับโบนัสนิดหน่อยแน่
บ่ายโมง
ลี่จินเดินเข้าไปในร้านขายยา เธอบอกกับเภสัชกรว่า เธอจะซื้อยาไปแจกให้กับทหารและเด็กบนพื้นที่สูง ให้เภสัชกรจัดยาให้เธอเลยจัดให้พอสำหรับ ระยะเวลาที่ยาจะหมดอายุ นั้นคือ5ปี
"ลูกค้าพอจะทราบจำนวนชาวบ้านกับทหารไหมคะ"เภสัชกรถาม
"น่าจะชาวบ้าน100ทหาร 20ค่ะ"ลี่จินตอบสุ่มๆถ้าซื้อยาจำนวนมากเกินไปอาจโดนสงสัยได้
"เดี๋ยวฉันจะเขียนวิธีใช้และการออกฤทธิ์ของยา ข้อห้ามต่างๆกำกับไปให้นะคะ ลูกค้าจะให้ทางเราจัดส่งให้ หรือ มารับเองคะ"เภสัชกร
"จัดส่งไปที่นี่ได้เลยค่ะ"หลังจัดการธุระเรียบร้อยลี่จินรู้สึกตัวเบาขึ้นมาเธอหมดไปหลายล้านกับข้าวของต่างๆ ตอนนี้เธอเหลือเงินประมาณ 20ล้านหยวน
ยังไม่ได้ตรวจคำผิด
ขอบคุณนักอ่านทุกท่านค่ะ
กดหัวใจกดติดตามเพื่อเป็กำลังใจให้ส้มหน่อยนะคะ
6K
