ยามเช้าแสงส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านเนื้อทึบแสงเข้ามาภายในห้องนอนอันกว้างขวางของคอนโดมิเนียมหรูหราย่านใจกลางเมือง ละอองฝุ่นดุจประกายทองเล็กๆ ลอยล่องหมุนวนอยู่ในสายลมจางๆ
บรรยากาศภายในห้องโชยอวลไปด้วยกลิ่นอายอันหวานล้ำและลุ่มลึกที่ยังคงตกค้างจากบทรักอันแสนยาวนานและเร่าร้อนเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา เตียงนอนขนาดคิงไซส์ยับย่นพราวไปด้วยร่องรอยของพายุราคะที่สงบลงไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงความเงียบอันแสนอบอุ่นและเสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของคนในอ้อมกอด
คีทค่อยๆ ปลุกตัวเองขึ้นมาจากความฝันอันแสนสุข ทันทีที่รับรู้ถึงน้ำหนักและไออุ่นของสิ่งมีชีวิตดุจแก้วตาดวงใจที่กำลังนอนพาดผ่านร่างกายอยู่ ความพึงพอใจอย่างท่วมท้นก็ผุดขึ้นมาในส่วนลึกของหัวใจ
คีทลืมตาขึ้นช้าๆ มองไปยังร่างบางที่นอนตะแคงข้างขยับเข้ามาซุกตัวอยู่ภายในอ้อมกอดอุ่นของเขา เมลไม่ได้นอนผลักไส ดิ้นรนหนี หรือตื่นมาทุบอกโวยวายเหมือนวันแรกๆ ที่เพิ่งพบความเปลี่ยนแปลงของร่างกายอีกต่อไป ในตอนนี้ ร่างเล็กๆ ของเมลดูราวกับ้าอิงแอบและค้นหาที่พึ่งพิงอันปลอดภัยในอ้อมแขนแกร่งนี้อย่างเป็ธรรมชาติที่สุดโดยไม่รู้ตัว
ขาเรียวขาวของเมลพาดเกยอยู่บนท่อนขาหนาของเขาอย่างสนิทชิดเชื้อ ร่างกายท่อนล่างเบียดเสียดกันจนไร้ซึ่งช่องว่าง เมลขยับสะโพกเบาๆ ในยามหลับใหล ทำให้จุดบอบบางล้ำค่าทั้งสองเพศของเมลแนบสนิทไปกับหน้าขาของคีท
แก่นกายเพศชายอันเล็กและเนินเนื้อนุ่มร้อนชื้นที่เพิ่งถูกเติมเต็มด้วยหยาดน้ำรักของคีทััอยู่กับตัวตนของคีทอย่างแแ่ คีทขยับมือหนาที่โอบกอดรอบเอวคอดกิ่วของเมลช้าๆ ค่อยๆ เลื่อนฝ่ามืออุ่นๆ ลงต่ำไปลูบไล้ผิวเนื้อนุ่มละมุนตรงบั้นท้ายกลมกลึง
ปลายนิ้วััได้ถึงความอุ่นชื้นและคราบน้ำรักแห้งกรังบางส่วนที่เกาะกุมร่องรักด้านล่าง คีทปัดปอยผมนุ่มที่ตกลงมาระใบหน้าหวานของเมลออกเบาๆ ด้วยความอ่อนโยนรักใคร่อย่างถึงที่สุด
ในความคิดของคีท เมลของเขาช่างน่ารักและน่าทะนุถนอมเหลือเกิน ความหวาดกลัวและความสับสนปนดื้อดึงที่เคยมีก่อนหน้านี้เริ่มมลายหายไปเกือบหมดสิ้น เหลือไว้เพียงความอุ่นใจและไว้วางใจที่สะท้อนผ่านััอันแสนอ่อนนุ่มในยามเช้า
เมลขยับตัวขยุกขยิกเล็กน้อยราวกับตื่นเพราะการรบกวนอันแสนหวาน เปลือกตาบางสีไข่มุกค่อยๆ ขยับขึ้น เผยดวงตากลมโตสุกใสที่ตื่นขึ้นมาสบตากับคีทโดยตรง
แทนที่จะเบิกตาตื่นด้วยความตื่นตระหนก เมลกลับช้อนสายตามองคีทนิ่งๆ สองแก้มใสขึ้นสีชมพูจางๆ เมลไม่ดึงมือของคีทที่กุมรอบเอวและลูบไล้อยู่แถวเนินเนื้ออุ่นออกเลยแม้แต่น้อย
แต่เมลกลับขยับตัวมุดหน้าซุกเข้าหาอกกว้างของคีทมากยิ่งขึ้น แขนเรียวเล็กยกขึ้นกอดตอบคีทเบาๆ ราวกับลูกแมวตัวน้อยโหยหาความอบอุ่น เมลระบายรอยยิ้มบางเบาที่แสดงออกถึงความสมยอมและยินยอมพร้อมใจ ชวนให้หัวใจของคีทสั่นไหวและละลายลงในพริบตา
"อรุณสวัสดิ์ครับเมล..."
คีทเอ่ยทักทายน้ำเสียงทุ้มต่ำและอ่อนโยน ก้มลงประทับรอยจูบแ่เบาที่หน้าผากมน คลึงปลายนิ้วเข้าที่แก้มใสช้าๆ
"อรุณสวัสดิ์... คีท..." เมลตอบกลับเสียงอู้อี้เพราะซุกใบหน้าอยู่กับแผงอกกว้าง ลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดซอกคอของคีทจนรู้สึกรักใคร่เอ็นดูเหลือล้น
คีทคิดในใจด้วยความพึงพอใจอย่างที่สุด แผนการที่คีทวางเอาไว้ทั้งหมดเพื่อการได้เมลอย่างสมบูรณ์ช่างดำเนินไปได้ด้วยดีเหลือเกิน
การเปลี่ยนแปลงทางร่างกายที่เกิดจากไวรัสแสนพิเศษนั้นไม่ได้ทำลายสายสัมพันธ์ของเรา แต่กลับดึงรั้งให้เมลต้องพึ่งพิงคีทและขยับเข้ามาอยู่ในกรงรักที่คีทประคับประคองอย่างแนบชิด เมลไม่กลัวคีทแล้ว และยินยอมตกเป็ของคีทอย่างเต็มอกเต็มใจ
---
คีทค่อยๆ พยุงร่างบางของเมลให้ลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงอย่างแ่เบา เมลครางประท้วงในลำคอเบาๆ คิ้วสวยขมวดเข้าหากันเล็กน้อยพลางยกมือขึ้นแตะสะโพกตัวเอง ใบหน้าหวานเหยเกด้วยความระบมล้าจากกิจกรรมรักอันเร่าร้อนที่ดำเนินไปหลายรอบเมื่อคืนนี้
"โอ๊ย... คีท เมลเมื่อยตัวไปหมดเลย ลุกไม่ค่อยขึ้นเลยครับ"
เมลช้อนตามองคีทด้วยท่าทางเว้าวอนออดอ้อน
"นอนนิ่งๆ ก่อนนะเมล เดี๋ยวคีทจัดการเองครับ"
คีทบอกพลางยิ้มละมุน คีทก้าวลงจากเตียง สวมกางเกงนอนขายาวตัวบางก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ จัดแจงเตรียมอ่างแก้วใส่น้ำอุ่นและผ้าขนหนูสีขาวสะอาดผืนนุ่ม คีทถือสิ่งเ่าั้กลับมาที่เตียงเพื่อพยาบาลปรนนิบัติตัวเล็กของคีทอย่างพิถีพิถัน
คีทนั่งลงข้างกายเมล ค่อยๆ ชุบผ้าขนหนูบิดหมาด ซับทำความสะอาดใบหน้าหวาน ลำคอระหง และแผ่นอกบางอย่างอ่อนโยนที่สุด เมลนั่งนิ่งไม่ยอมขยับ มีแอบหัวเราะคิกคักเบาๆ เมื่อผ้าอุ่นๆ ััผ่านจุดที่ไวต่อความรู้สึกบนหน้าอก คีทเช็ดไล่ลงไปตามหน้าท้องแบนราบและสะดือเล็ก จนกระทั่งมาถึงส่วนล่าง คีทวางผ้าอุ่นและช้อนประคองเรียวขาขาวผ่องของเมลให้อ้าออกจากกันช้าๆ
ภาพเบื้องหน้าช่างงดงามและเย้ายวนใจ เนินเนื้ออุ่นนุ่มของชายหนุ่มร่างเล็กชื้นแฉะไปด้วยคราบรักสีขุ่นที่แห้งและบางส่วนที่ยังคงไหลซึมออกมาจากช่องทางรักสีหวานด้านใน ช่องทางนั้นปรับสภาพเข้ากับร่างกายของเมลได้อย่างสมบูรณ์แบบและสมดุล
ไร้รอยฉีกขาดหรืออาการระบมอักเสบรุนแรง คีทใช้ผ้าชุบน้ำอุ่นซับทำความสะอาดผิวรอบนอกอย่างประณีต บรรจงเช็ดคราบเปรอะเปื้อนตามง่ามขาด้านในจนสะอาดหมดจด เมลหน้าแดงแจ๋ ดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาปิดใบหน้าครึ่งล่างไว้ด้วยความเขินอายอย่างน่ารัก
จากนั้น คีทหยิบหลอดเจลยาบำรุงผิวสูตรพิเศษขึ้นมา บีบตัวยาเนื้อใสละมุนลงบนปลายนิ้วชี้ของคีท คีทนวดคลึงเบาๆ ที่รอบๆ ปากทางรักของเมลเพื่อส่งสัญญาณให้รับรู้ ััอุ่นชื้นของเนื้อยารวมถึงแรงคลึงนวดอย่างอ่อนโยนสยิว ทำให้ร่องรักใหม่ของเมลขยับตัวต้อนรับ คีทค่อยๆ สอดปลายนิ้วชี้ผ่านกลีบเนื้อสีระเรื่อเข้าไปในช่องทางรักอย่างเชื่องช้า คอยเฝ้าสังเกตปฏิกิริยาของเนื้อเยื่อบอบบางด้านในอย่างระมัดระวัง
นิ้วชี้ที่สอดแทรกเข้าไปพบกับแรงตอดรัดที่อ่อนโยน ช่องทางรักอุ่นร้อนและนุ่มนวลอย่างที่สุดกำลังขมิบตอดรับปลายนิ้วของคีทเป็จังหวะเชื่องช้าอย่างเป็ธรรมชาติ ผนังเนื้อด้านในนุ่มหยุ่นและขยายตัวต้อนรับััได้ดีโดยปราศจากอาการตึงเกร็งต่อต้านแบบวันแรกๆ
เมลหายใจกระชั้นขึ้นเล็กน้อย ขมิบช่องทางรักตอดรัดนิ้วของคีทแน่นขึ้นตามสัญชาตญาณเมื่อคีทขยับวนทายาให้ทั่วผนังเนื้อนุ่ม คีทหมุนควานนิ้วชี้ช้าๆ ปรนเปรอความชุ่มชื้นและการรักษาบำรุงให้กระจายไปทั่วร่องสวาทสีหวาน เมลส่งเสียงครางแ่หวานออกมาในคอ ร่างกายของเมลปรับตัวให้เข้ากับจังหวะของคีทได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้วจริงๆ
"รู้สึกอุ่นดีไหมครับเมล? เจ็บช่องทางรักอยู่หรือเปล่า หืม?"
คีทโน้มใบหน้าลงไปกระซิบถามข้างหูเล็กที่แดงก่ำ
เมลหน้าแดงซ่านจนลามไปถึงลำคอระหง เมลซุกใบหน้าลงกับแผงอกกว้างของคีท กอดคอคีทไว้แน่น พยักหน้ารับน้อยๆ อ้อมๆ ด้วยความอายเหลือล้น ก่อนจะพึมพำเสียงแ่หวานปานจะขาดใจ
"อื้อ... ไม่เจ็บเลยครับคีท... มันอุ่น อุ่นดี... ขอบคุณนะที่ทายาให้เมล"
คีทคลี่ยิ้มกว้างด้วยความสุขล้นพ้นอก ลูบหัวทุยสวยของเมลอย่างรักใคร่ ร่างกายของเมลเป็ของคีทแล้ว และใจของเมลก็กำลังจะตามมาอย่างแน่นอน
---
หลังเช็ดตัวและทายาเรียบร้อยแล้ว คีทอุ้มเมลขึ้นในอ้อมแขนแกร่งอย่างมั่นคง เมลสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่ของคีทที่คลุมสะโพกมนและต้นขาขาวเอาไว้หลวมๆ คีทอุ้มเมลเดินออกมาวางลงบนโซฟาเบดตัวใหญ่ในห้องนั่งเล่นอย่างทะนุถนอม จัดการปูผ้าห่มและวางหมอนอิงรองหลังให้เสร็จสรรพ เมลส่งสายตาขอบคุณและนั่งเอนกายมองตามคีทไม่วางตา
คีทเดินเข้าครัวกว้าง คีทตั้งใจทำอาหารเช้าเพื่อบำรุงกำลังให้เมล เขาเลือกทำข้าวต้มปลาเก๋าขาวร้อนๆ ค่อยๆ นำกระดูกปลามาเคี่ยวน้ำซุปจนหวานกลมกล่อม ใส่ขิงซอยบางๆ และเห็ดหอมกลิ่นหอมกรุ่น ปรุงรสอย่างเบามือเพื่อไม่ให้กระทบต่อท้องไส้ที่เพิ่งฟื้นตัวจากไข้ กลิ่นหอมฟุ้งของข้าวต้มปลาโชยพัดกระจายไปทั่วบริเวณคอนโดเรียกรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้าของเมลที่คอยแอบมองมาจากโซฟา
ไม่นานคีทก็ตักข้าวต้มปลาสีนวลสวยโรยหน้าด้วยต้นหอมผักชีและกระเทียมเจียวสีเหลืองทองใส่ชามใบหรู ยกมานั่งลงข้างๆ ร่างบางที่ส่งสายตาออดอ้อนและขยับตัวเลื่อนเข้ามาพิงไหล่คีทอย่างเงียบๆ คีทใช้ช้อนตักข้าวต้มพอดีคำ เป่าเบาๆ คลายความร้อนจนอุ่นกำลังดี แล้วยื่นไปป้อนถึงริมฝีปากอิ่มของเมล
"อ้าปากเร็วคนดี คีทเป่าให้หายร้อนแล้วครับ" คีทบอกเสียงนุ่ม
เมลอ้าปากงับข้าวต้มปลาอย่างว่าง่าย เคี้ยวตุ้ยๆ ด้วยความอร่อย เมลช้อนตามองคีทแล้วยิ้มตาหยี ท่าทางออดอ้อนและพึ่งพิงคีทที่เพิ่มขึ้นนี้ทำให้ใจของคีทพองโต เมลขยับก้นเข้ามาใกล้จนเอวบางแนบชิดติดกับสีข้างของคีท คีทป้อนคำแล้วคำเล่าอย่างใจเย็น คอยซับคราบน้ำแกงที่มุมปากอิ่มอย่างแสนรัก
ระหว่างที่ป้อนข้าว คีทสบแววตาเป็ประกายคู่นั้นของเมล คีทตัดสินใจใช้วาจาหว่านล้อมและทัศนคติที่้าหล่อหลอมให้เมลยอมรับสถานะอย่างสมบูรณ์โดยปราศจากความเคลือบแคลงสงสัย
"เมลรู้ใช่ไหมครับว่าตอนนี้เราสองคนไม่ได้เป็แค่เพื่อนกันเหมือนเมื่อก่อนแล้ว..."
คีทพูดพลางวางชามข้าวต้มลงชั่วคราว แล้วกุมมือเรียวเล็กของเมลมาบีบเบาๆ สบตาคู่สวยนิ่ง
"เมลเป็คนรักของคีทนะ... ร่างกายของเมล ความรู้สึกของเมล ทั้งหมดคือสิ่งที่คีทจะดูแลเอง คีทมีเมลแค่คนเดียว และคีทไม่มีวันปล่อยให้เมลต้องโดดเดี่ยวหรือห่างจากคีทแน่ๆ เมลรู้ใช่ไหมครับ?"
คีทใช้น้ำเสียงแสนอ่อนโยนปานจะละลายทุกความรู้สึก คลึงหลังมือของเมลเพื่อปลอบประโลม คีทบ่มเพาะความคิดให้เมลจดจำและรู้สึกว่าความสัมพันธ์ของเรามันลึกซึ้งเกินกว่าจะย้อนกลับ และเมลจำเป็ต้องเป็คนรักของคีทตลอดไป
—--------
ผมฟังคำพูดแสนอ่อนหวานของคีทแล้วหัวใจมันเต้นระรัวราวกับกลองรัวะเืในอก
คำว่า 'คนรัก'
ที่ออกจากปากเพื่อนสนิทที่ผมคุ้นเคยมาั้แ่เด็ก ช่างให้ความรู้สึกที่แปลกใหม่แต่ทว่ากลับอบอุ่นและปลอดภัยเหลือเกินในเวลานี้ ความคิดฝั่งผมหมุนวนไปด้วยภาพของพวกเราสองคนที่ผ่านพ้นค่ำคืนอันเร่าร้อนปานจะมอดไหม้มาด้วยกัน
ผมอ้าปากรับข้าวต้มปลาอุ่นๆ ที่คีทตักป้อนให้อย่างเคลิบเคลิ้ม รสชาติกลมกล่อมและความอบอุ่นของมันแผ่ซ่านลงไปในกระเพาะอาหาร เช่นเดียวกับคำพูดของมันที่แผ่ซ่านเข้ามาโอบล้อมจิตใจของผมไว้จนรู้สึกอุ่นวาบ
ผมไม่ได้รู้สึกอึดอัดหรือถูกบีบคั้นกดดันเลยสักนิดอย่างที่ควรจะเป็หลังจากถูกรุกล้ำร่างกาย ตรงกันข้าม... ััที่แสนประณีตและการคอยโอบอุ้มดูแลพยาบาลทุกย่างก้าวของคีท มันกลับทำให้ผมยอมรับในััและความใส่ใจนี้อย่างง่ายดายเหลือเกิน
นี้ผมเป็คนรักของมันงั้นเหรอ...
ความคิดนี้ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกขัดขืนหรืออยากผลักไสคีทออกไปจากชีวิตอีกต่อไป ความรู้สึกเ่าั้สลายหายไปราวกับหมอกควันยามต้องแสงอาทิตย์ ยามที่ผมสบตาคมคู่นั้นที่มองมาด้วยความคลั่งรักและทะนุถนอม ผมกลับััได้ถึงความมั่นคงที่ผมโหยหามาตลอด
---
หลังจากมื้อเช้าอันแสนอบอุ่นผ่านพ้นไป ความเมื่อยล้าทางกายยังคงหลงเหลืออยู่บ้างเล็กน้อย แต่ความอบอุ่นในใจกลับเพิ่มพูนขึ้นจนล้นอก ผมขยับตัวนอนราบลงไปบนโซฟาเบดโดยใช้ต้นขาแกร่งของคีทหนุนต่างหมอน คีทไม่ได้ว่าอะไรแถมยังจัดแจงดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมหน้าอกให้ผมอย่างแสนดี
ผมนอนมองเพดานห้องนิ่งๆ นึกทบทวนถึงความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นกับร่างกายตัวเอง นับั้แ่วันที่ผมโง่เขลาได้รับตั๋ว VIP แล้วไปติดเชื้อไวรัสประหลาดนั่นมาจนทำให้เกิดอวัยวะเพศหญิงเพิ่มขึ้นมาภายใต้ร่างกายชายหนุ่มคนนี้ ร่องรักที่ไวต่อัั สารหล่อลื่นที่ซึมเอ่อไหลในยามที่เกิดอารมณ์ใคร่... ทุกอย่างมันดูประหลาดและน่าเกลียดในสายตาคนทั่วไป
แต่คีทกลับไม่เคยแสดงความรังเกียจร่างกายนี้เลยแม้แต่น้อย มันเฝ้าดู คอยช่วยรักษา คอยรองรับอารมณ์และปรนเปรอความเสียวซ่านให้ผมอย่างดีที่สุด ความสับสนและต่อต้านที่ผมเคยมีในวันแรกเริ่มสลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความอบอุ่นและความรู้สึกขอบคุณที่คีทคอยเคียงข้างโอบอุ้มผมในทุก่เวลา
มือหนาอุ่นๆ ของคีทสอดผ่านกลุ่มผมของผมช้าๆ นิ้วยาวค่อยๆ สางเส้นผมลูบไล้เบาๆ อย่างแสนรัก ัันั้นแสนอ่อนโยนจนตัวผมเผลอหลับตาพริ้มเคลิบเคลิ้มตาม มืออีกข้างของมันโอบวางอยู่ที่เอวคอดของผม ลูบวนเป็วงกลมช้าๆ ดึงรั้งให้ผมขยับสะโพกเบียดชิดกับตักของมันมากยิ่งขึ้น
ผมตระหนักรู้ในใจตัวเองอย่างกระจ่างแจ้งในวินาทีนี้... มันไม่ใช่แค่เพราะร่างกายที่ผิดปกติและ้าการรักษาไข้ราคะจากมันเท่านั้นที่ทำให้ยอมนอนอยู่ตรงนี้ แต่เป็หัวใจของผมเองต่างหาก... หัวใจที่สยบยอมและจำนนต่อความอ่อนโยน ความรัก และการดูแลของคีทอย่างสิ้นเชิง
เออ... กูยอมแพ้แล้วคีท... กูรักมึงเข้าแล้วจริงๆ...
ผมสารภาพกับตัวเองในใจด้วยความรู้สึกโล่งอกอย่างประหลาด รักเพื่อนสนิทคนนี้จนมองไม่เห็นภาพของชีวิตที่ไม่มีมันอยู่ข้างกายอีกต่อไป หากต้องสูญเสียอ้อมกอดนี้ไป ผมคงต้องทุรนทุรายขาดใจตายเป็แน่แท้
---
เวลาล่วงเลยไปจนถึงบ่ายแก่ๆ แสงแดดสีทองส้มสลัวส่องผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามา ทาบทับลงบนร่างสองร่างที่ยังคงอิงแอบกันอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่น คีทพลิกตัวขยับลงมานอนเคียงข้าง ค่อยๆ สอดแขนเข้ากอดกุมตัวผมจากด้านหลัง ดึงหลังของผมให้จมหายเข้าไปแนบชิดกับอกกว้างของมัน
คีทวางคางเกยบนไหล่บาง ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้คลอเคลียอยู่ที่ซอกคอขาวสูดดมกลิ่นกายเฉพาะตัวของผมอย่างรักใคร่ มือหนาเลื่อนต่ำลงไปลูบไล้บีบเค้นสะโพกมนของผมช้าๆ อย่างทะนุถนอมแต่หนักแน่นแฝงความเป็เ้าของ
ทันใดนั้น คีทขยับริมฝีปากอุ่นร้อนมาใกล้ใบหูของผม ก่อนจะเอ่ยกระซิบถ้อยคำเบาแ่ ทว่าชัดเจนและหนักแน่นแฝงคำสั่งเผด็จการที่ไม่มีช่องว่างให้ปฏิเสธ
"เมลครับ... พรุ่งนี้คุณแม่ของคีทกับคุณแม่ของเมลจะมาหาเราที่คอนโดนะ..."
ผมสะดุ้งตัวโยนในอ้อมกอด หัวใจเต้นกระหน่ำรัวระทึกขึ้นมาทันที
"ทะ...ทำไมเหรอคีท? คุณแม่จะมาทำไม..."
ผมเอ่ยถามเสียงสั่นด้วยความใปนตื่นตระหนก พ่อแม่รู้เื่นี้แล้วงั้นเหรอ?
คีทกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอีกนิด ก้มลงกระซิบตอบเสียงพร่าหวานทว่าหนักแน่นข้างใบหู
"ท่านทั้งสองจะมาพูดคุยรายละเอียด... เื่การหมั้นหมายของเราสองคนครับเมล"
ประโยคนั้นทำเอาหัวใจของผมเต้นผิดจังหวะ สมองขาวโพลนไปชั่วขณะ ความรู้สึกตื่นเต้น หวั่นไหว และความสับสนจู่โจมเข้ามาอย่างรวดเร็ว
หมั้นเหรอ?
เราสองคนกำลังจะหมั้นกันงั้นเหรอ?
แล้วพ่อแม่รู้เื่ร่างกายของผมและเื่ที่เกิดขึ้นทั้งหมดแล้วงั้นเหรอ?
ผมรีบพลิกตัวกลับไปมองสบตากับคีทที่นอนกอดอยู่ ดวงตาคมกริบของคีทที่สบมองมานั้นเต็มไปด้วยประกายแห่งความรักใคร่อย่างอ่อนโยน ทว่าลึกลงไปในความอ่อนโยนแสนดีนั้น…
กลับแฝงไปด้วยแววตาร้ายลึก บงการอย่างเหนือกว่าประหนึ่งผู้ชนะที่ควบคุมหมากทุกตัวบนกระดานเอาไว้ในกำมืออย่างเบ็ดเสร็จ สายตาที่มองมาดุจพญาอินทรีที่มองดูลูกนกตัวน้อยที่ยินยอมบินเข้าไปติดอยู่ในกรงทองที่มันสร้างขึ้นเองกับมือ
ผมมองเห็นแววตาบงการและร้ายกาจนั้นของคีทอย่างชัดแจ้ง... แต่ที่น่าประหลาดใจที่สุดคือ หัวใจของผมกลับไม่รู้สึกโกรธเคือง ไม่มีความคิดที่จะหวาดกลัวหรือขัดขืนเลยแม้แต่น้อย
ผมระบายยิ้มบางเบาอย่างจำนน ขยับตัวซุกใบหน้าเข้าหาอกอุ่น นอนนิ่งให้แขนแกร่งโอบรัดพันธนาการไว้ หัวใจของผมยอมสยบจำนนอย่างสมบูรณ์แบบ ยินยอมเป็เหยื่อในกรงรักที่แสนหวานนี้อย่างสมยอม พร้อมที่จะก้าวเข้าสู่พิธีหมั้นหมายในวันพรุ่งนี้โดยไร้ข้อกังขา และไม่มีวันคิดที่จะหนีรอดไปจากกรงเล็บอันแสนอบอุ่นของเพื่อนสนิทคนนี้ได้อีกเลย... ตลอดกาล
560
