ว่าจะไม่....สุดท้ายต้องเป็นเธอ Don't leave me

        Ep. 33

        คาสิโน

         ก๊อก ก๊อก ก๊อก

         " ขออนุญา...คะ ครับ เออ..สวัสดีครับคุณเรนนี่ "

         " สวัสดีค่ะคุณทัด " คุณทัดเปิดประตูเข้ามา แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อเห็นคุณสิงห์นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียวบนเก้าอี้ข้างหลังโต๊ะทำงาน ก้มหน้ามองแต่แผ่นอัลตร้าซาวด์ที่ถืออยู่ในมือ เมื่อเช้าก่อนเข้ามาที่คาสิโน คุณสิงห์เขาพาฉันไปฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลมา คุณหมอบอกว่า ฉันท้องได้ 6 สัปดาห์แล้ว แล้วดูเอาเถอะใครตื่นเต้นที่สุด

         " คุณสิงห์เขาไม่สบายหรือเปล่าครับ? " คุณทัดยืนมองอยู่สักพักแล้วหันมาถามฉันด้วยสีหน้าเป็นห่วง จนฉันต้องหลุดขำออกมา

         " ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า~~ " นี่ถ้าฉันไม่รู้เรื่องมาก่อน ฉันก็รู้สึกกลัวๆเขาอยู่เหมือนกันนะเนี่ยก็ดูสีหน้าเขาตอนนี้สิ ยิ้มไม่ยอมหุบเหมือนคนที่ไม่เหลือสติสตังแล้วอ่ะ สักพักเมื่อได้ยินเสียง คุณสิงห์ก็เงยหน้าขึ้นมามอง เห็นคุณทัดจ้องเขาด้วยสายตาเป็นห่วงปนสงสารจับใจ

         " อะไรของมึงไอ้ทัด! มองกูแบบนั้นคือ? "

         " เอ่อ..คุณสิงห์ไม่สบายหรือเปล่าครับ? "

         " เปล่า สบายดี ทำไม? "

         " ก็เห็นคุณนั่งยิ้มน่ากลัวอยู่คนเดียว....."

         " ไอ้ห่า! นี่มึงว่ากูบ้าหรอ!! "

         " ไม่ใช่อย่างนั้นครับคุณสิงห์~ " ถึงจะปฏิเสธไปแบบนั้นแต่ก็ไม่วายได้รับสายตามองแรงจากคุณสิงห์ไม่หยุด

         " มึงมาก็ดีแล้ว มานี่สิ! " เขายื่นแผ่นกระดาษสี่เหลี่ยมเล็กๆที่อยู่ในมือให้ดู เมื่อคุณทัดเดินเข้าไปใกล้

         " เอ่อออ มันคืออะไรหรือครับ? "

         " ลูกกูเอง! "

         " อ้อ ครับลูก...ห๊าาา!!!! ลูก?!?! หมายถึงลูกที่เป็นเบบี๋หรอครับ? "

         " เออสิวะ! ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วย? "

         " ลูกคุณสิงห์.....กับใครครับ? "

         " อ่าวๆๆ ปากมึงนี่ จะกับใครล่ะ!ก็ต้องกับเมียกูสิ! "

        ป้าบบบบบบ!!!!

         เขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาเตะป้าบเข้าให้ที่ก้นคุณทัดแล้วเดินมานั่งข้างๆฉันที่นั่งหน้าตึงอยู่บนโซฟา

         " ไอ้ทัดมันปากหมาอ่ะที่รัก ฉันรักเธอคนเดียวนะ "

         บอกพร้อมกอดซบ ซุกหน้าฝังลงที่หัวไหล่ฉัน ทำอะไรก็ไม่รู้ ไม่ได้อยู่กันสองคนซะหน่อย คุณทัดก็ยืนอยู่นี่ ไม่รู้จักอายบ้างเลย~

         " หยุดเลยนะ เล่นอะไรก็ไม่รู้อายคุณทัดบ้างสิคะ "

        ฉันขยับออกห่างทั้งผลักหัวเขาให้เงยขึ้น นี่เขาเป็นมาเฟียจริงรึเปล่าเนี่ย นึกภาพไม่ออกเลยแฮะ มาเฟียอย่างเขามันเป็นมาเฟียประเภทไหนกัน

         " เอ่ออ...คุณทัดมีธุระอะไรกับคุณสิงห์รึเปล่าคะ? "

        ฉันเลิกสนใจเขาที่ทำงอแงแล้วก็ยังกอดฉันไม่ยอมปล่อย เปลี่ยนเป็นหันหน้ามาคุยกับคุณทัดแทน

         " คือว่ามีคนของเราจากสนามแข่งรายงานมาว่ามีจระเข้หลุดเข้ามาในสนาม จนแขกที่เข้ามาใช้สนามแตกตื่นกัน แต่ผมคิดว่า น่าจะเป็นฝีมือของ..... "

         " ไอ้มังกร!!!! " คุณสิงห์พูดขึ้นหลังจากที่เลิกซุกซบฉันแล้วเงยหน้าขึ้นมาตั้งใจฟังตั้งแต่ที่คุณทัดบอกว่ามีรายงานจากสนามแข่งนั่นแหละ

         " ครับ " สีหน้าเขาเคร่งเครียดขึ้นมาอีกครั้ง

         " นายช่วยไปจัดการที มันคงแค่มาป่วน เล่นทีเผลอประจำ ไอ้ห่านี่! " คุณทัดรับคำแล้วรีบเดินออกจากห้องไป

         " คุณพ่อไม่ต้องเครียดนะคะ~ " ฉันจับมือเขามาสัมผัสที่หน้าท้องแล้วแกล้งทำเสียงเล็กเสียงน้อยออกมา เห็นคุณสิงห์ยิ้มได้แบบนี้ฉันเองก็ค่อยสบายใจหน่อย

        .........................................................................

         ที่คอนโด

         เฮ้อออ นี่ฉันกำลังจะเป็นแม่คนแล้วหรอเนี่ย ฉันยังไม่ได้บอกพ่อกับแม่เลยว่าฉันกำลังท้อง ถ้าพวกเขารู้จะเป็นยังไงนะ ลูกสาวที่เพิ่งเรียนจบแถมยังไม่เคยพาผู้ชายเข้าบ้าน ไม่เคยมีแฟน ไม่เคยพาแฟนไปให้ท่านทั้งสองรู้จัก มารู้อีกทีก็กำลังจะมีหลานให้ท่านซะแล้ว

        ครืกกกกกกก~~

         " นั่งเครียดอะไร หือ? " คุณสิงห์เปิดประตูระเบียงเข้ามานั่งข้างฉัน สงสัยจะไปสูบบุหรี่มาล่ะสิ

         " อื้อออออ เหม็น~ " ฉันยกมือขึ้นปิดจมูกแล้วเอียงหน้าหนี เมื่อเขายื่นหน้าเข้ามาใกล้หวังจะหอมแก้ม

         " เรนนี่กับลูกไม่ชอบให้คุณสูบบุหรี่นะคะ "

         " หรอครับ~ ไม่ชอบหรอครับลูก~ " เขาก้มลงคุยกับหน้าท้องของฉัน เท่านั้นไม่พอมือแกร่งทั้งสองข้างยังผลักฉันให้นอนลงที่โซฟาเบาๆ นี่จะหื่นอีกแล้วใช่มั๊ย

         " คุณสิงห์ เรนนี่ท้องอยู่นะคะ "

         " อื้ออ~ รู้~ จะทำเบาๆ "

         " ................... "

         " นะครับ~ " เขาพูดเสียงออดอ้อนแล้วยื่นหน้าเข้ามาใช้ปลายจมูกเขี่ยที่แก้มฉันเบาๆ แล้วฉันก็ยอมเขาตลอดนั่นแหละ

         " อื้ออออ คุณสิงห์~ เบาลงอีก " ฉันยกมือตีเข้าที่ไหล่เขาเบาๆ เมื่อรู้สึกว่าเขาลืมตัวเผลอกระแทกแรงขึ้นเรื่อยๆ

         " อ่าาาาส์ โทษทีที่รัก อือ~ ซี๊ดดด " เขาเบาแรงลงแล้วร้องครางกระหึ่มอยู่ในลำคอ เวลาผ่านไปร่วมชั่วโมงกว่าเขาจะยอมปล่อยให้ฉันเป็นอิสระจากอ้อมแขนของเขา

        " คุณสิงห์คะ... " ฉันเอ่ยขึ้นเมื่อเรานอนอยู่บนเตียงด้วยกัน ทั้งห้องปิดไฟมืดเหลือแค่แสงไฟสลัวๆจากโคมไฟที่หัวเตียง

         " หืออ~? "

         " เรนนี่คิดว่า น่าจะบอกให้คุณพ่อคุณแม่ทราบเรื่องที่เรนนี่ท้อง " เขาวางมือจากโน๊ตบุ๊คที่วางอยู่บนหน้าขา แล้วหันมามองหน้าฉันที่นอนมองเขาอยู่ ส่วนเขากึ่งนั่งกึ่งนอนเอนหลังพิงที่หัวเตียง วุ่นวายอยู่กับงานในจอ

         " อือ โทรบอกดิ "

         " เรนนี่หมายถึง เราควรไปเจอท่าน คุณเองก็ควรจะไปกับเรนนี่ด้วย ไม่ใช่บอกในโทรศัพท์ " เขาเงียบไปสีหน้านิ่งเฉย ฉันไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ ไม่รู้จริงๆ

         " ถ้าคุณไม่สะดวก เรนนี่ไปคนเดียวก็ได้ " เขารีบยกโน๊ตบุ๊คไปวางที่โต๊ะข้างเตียงแล้วขยับเข้ามาเบียดฉัน

         " งอนอีกแล้ว~ ยังไม่ทันได้พูดอะไรเลย ไปก็ไปดิ วันไหนดีอ่ะ แต่พรุ่งนี้ฉันไม่ว่างนะ ว่าจะแวะไปที่สนามแข่งก่อน "

         " เอาไว้วันที่คุณสะดวกก็ได้ค่ะ ^^ "

         จุ้บบบบบบ

         " ฝันดีนะ "

         จุ้บบบบบบบ

         " ฝันดีนะครับตัวเล็ก~ "

         เช้าวันต่อมา

         เวลา 09:40 น.

        " ทำไมยังไม่ไปอาบน้ำแต่งตัวอ่ะเรนนี่ จะไปชุดนี้หรอ สายแล้วนะ กลับจากสนามแข่งฉันต้องไปอีกหลายที่ มัวแต่ช้าอยู่เดี๋ยวก็ไม่ทันหรอก " เขาบ่นหลังจากที่กินกาแฟเสร็จเข้ามาในห้องนอนแล้วเห็นว่าฉันยังอยู่ในชุดเดิมที่ใส่นอนตั้งแต่เมื่อคืน แต่ฉันมีแพลนของฉันสำหรับวันนี้แล้วนี่นา~

         " วันนี้เรนนี่ไม่ไปกับคุณได้มั๊ยคะ? "

         " ทำไม? " นั่นไง..ว่าแล้ว เสียงขรึมขึ้นมาทันที

         " ................ "

         " เรื่องที่เกิดขึ้นมาเมื่อวันก่อน เธอก็เห็นแล้วนี่! บอกแล้วไงว่าฉันเป็นห่วงยิ่งตอนนี้เธอไม่ได้ตัวคนเดียวเหมือนแต่ก่อนแล้วนะ นั่นยิ่งทำให้ฉันห่วงเพิ่มคูณสองเข้าไปอีก! " เขาพูดแล้วใส่อารมณ์ขึ้นเรื่อยๆ

         " แต่..วันนี้เรนนี่รู้สึกไม่สบาย อยากนอนพัก ให้เรนนี่อยู่ที่ห้องนะคะ... " ฉันเพิ่มโหมดอ้อนเขา ไม่เห็นแก่ฉันก็ต้องเห็นแก่ลูกบ้างสิ

         " ...................... " เขายืนแม้มปากแน่น

         " นะคะ~ ลูกคงอยากพัก " ฉันอ้างลูกขึ้นมา

         " .....เฮ้ออออ ก็ได้! เดี๋ยวฉันจะบอกไอ้ทัดให้มาเฝ้าหน้าห้อง " อะไรมันจะห่วงขนาดนั้น ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้วนะว่าเขาเป็นห่วงกลัวว่าคุณมังกรอะไรนั่นจะมาลักพาตัวฉันไปหรือว่าเป็นห่วงกลัวว่าฉันจะหนีเขาไปกันแน่ ถ้าเป็นอย่างหลัง อยากบอกเขาว่าหมดห่วงไปได้เลย เพราะต่อให้เขาไล่ ฉันก็ไม่ไปแน่~ ก็เรื่องอะไรต้องไปล่ะ นี่ฉันท้องลูกของเขาอยู่นะถ้าไปฉันก็ต้องกลายเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวน่ะสิ ไม่เอาอ่ะ งานก็ไม่ได้ทำจะเอาเงินที่ไหนเลี้ยงลูก พ่อของลูกรวยขนาดนี้จะเกาะไปจนวันตายเลย~~~ ฮ่าฮ่าฮ่า แค่ขำๆน่า เหตุผลจริงๆคือฉันรักเขาต่างหากเล่า ไล่ให้ตายยังไงก็ไม่ไปหรอก คิกๆ

         " ยิ้มอะไร? หรือว่าเธอมีแผน! ที่บอกว่าลูกอยากพักแค่โกหกใช่มั๊ย?! " 0_0!

         " อะไรเล่าา~ มีผงมีแผนอะไรกัน บ้า! ไม่มี๊~! "

         " เสียงสูงไปถึงเพดาน! " เขาพูดพร้อมทำท่าแหงนหน้ามองดูที่เพดานห้อง

         " คุณสิงห์อ่าา~ ลูกอยากพักจริงๆนะคะ เนี่ยถ้าลูกเกิดมาปุ๊บต้องเซ็นยกมรดกใหปั๊บเลยนะ เพราะทำงานตั้งแต่อยู่ในท้องแม่แล้ว คุณพ่อจอมโหดลากให้ไปทำงานด้วยทุกวันขนาดนี้~ " สีหน้าสลดขึ้นมาทันที

         " ตกลงให้เรนนี่อยู่ห้องวันนี้ แล้วก็ไม่ต้องให้คุณทัดมาเฝ้าหรอกค่ะ คุณต้องไปที่สนามแข่งนี่ แล้วใครจะดูแลคาสิโนคะ? ให้คุณทัดอยู่ที่คาสิโนดีแล้ว แล้วก็อีกอย่างที่นี่คอนโดคุณราชสีห์ซะอย่าง ไม่มีใครกล้าขึ้นมาหรอกค่ะ "

         " อย่าให้รู้ทีหลังแล้วกัน " เขาพูดแล้วยกมือชี้หน้าฉัน เดินไปหยิบกระเป๋า กุญแจรถ แล้วเดินออกจากห้องไป

         ฮู่วววววว~~~

         ฉันถอนหายใจออกมาหลังจากที่แน่ใจแล้วว่าเขาเดินพ้นจากหน้าห้องแล้ว เกือบไปแล้วมั๊ยล่ะเรนนี่!! ฉันรีบเดินกลับเข้าไปหยิบโทรศัพท์ในห้องนอน แล้วตอบตกลงกับพวกมันในแชทลูกหมู

        ไลน์กลุ่ม ' ลูกหมูอู๊ดอู๊ด '

         Rainy : ' พวกมึง! ตกลงเจอกันตอนเที่ยงที่ร้านDD ใช่มั้ย? '

         April : ' ผัวมึงอนุมัติแล้วหรือไง? '

         Rainy : ' ระดับเรนนี่ซะอย่าง! '

         พริ้มเพรา : ' ไปโกหก ปลิ้นปลอกเขาล่ะสิไม่ว่า '

         Rainy : ' อ้ะ! มันแน่อยู่แล้ว~ '

         พริ้มเพรา : ' เห็นม้ะ กูพูดผิดซะเมื่อไหร่ล่ะ! '

         April : ' 5555555 '

         ลมหนาว : ' -_- '

         ขอโทษนะคะคุณสิงห์ เรนนี่ไม่ได้ตั้งใจจะโกหกคุณ แต่ถ้าบอกความจริงไป คุณคงไม่ยอมให้เรนนี่ห่างคุณแน่

         เมื่อคืนในไลน์กลุ่มลูกหมูฉันเห็นเพื่อนๆคุยกันในแชทว่า พวกมันหยุดงานพร้อมกันวันนี้น่ะ ก็เลยแค่นัดกันกินข้าวเฉยๆ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน อุตส่าห์เพื่อนๆหยุดพร้อมกันทั้งทีแล้วฉันจะพลาดได้ไง โอกาสดีดีแบบนี้หายากจะตาย แล้วเรนนี่จะรีบไปรีบกลับนะคะ ^^

         ********* to be continued

         เอ้าน้องเรนนี่~ ดื้ออีกแล้วนะ แต่ไรท์ก็เข้าใจแหละ คนมันอยากออกไปเจอเพื่อนบ้างอ่ะเน้าะ เฮ้อออ จะเป็นยังไงต่อไป ไรท์เป็นกำลังใจให้ทั้งคู่นะคะ