ขอโทษทีเลขาคนนี้ผมจอง

        ทิวาเดินตามเมคินออกมายังชายหาด ตอนนี้ท้องฟ้ามืดมิด มองออกไปยังพื้นน้ำทะเลด้านหน้าเห็นแสงไฟจากเรือประมงอยู่หลายดวง

        สายตาของเขาจ้องมองไปยังไหลกว้าง ไหล่ที่เขาซบทีไรอบอุ่นถึงหัวใจทุกครั้ง ไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะมีความรู้สึกพิเศษแบบนี้ให้กับผู้ชายด้วยกัน หากแต่พอมันเกิดขึ้นแล้วก็อยากรักษาเอาไว้ให้นานที่สุด

        “มาช้าจัง”

        “ยากันยุงกลิ่นมันฉุนผมต้องล้างมือหลานรอบเลย”

        “ไหนมาดมหน่อย หายเหม็นหรือยัง” เมคินคว้าข้อมือของทิวาเข้าใกล้แล้วกดจมูกลงบนหลังมืออย่างแ๶่๥เบา จากนั้นก็มือวางลงบนท่อนขาของตัวเอง

        ทิวาเขินจนทำอะไรไม่ถูก ยิ่งเขาจับมือไว้แล้วไล้นิ้วโป้งเบาๆ ชายหนุ่มก็แทบละลาย โชคดีเหลือเกินที่ตอนนี้ความมืดเข้าปกคลุมถ้าไม่อย่างนั้นเมคินคงได้เห็นเลขาหนุ่มหน้าแดงไปถึงใบหูแน่ๆ

        “ไม่มีกลิ่นแล้วใช่ไหม”

        “มีสิ”

        “ผมล้างตั้งหลายรอบแล้วนะพี่” ทิวาพยายามดึงมือตัวเองกลับมาดม แต่เขาก็รั้งไว้

        “ที่บอกว่ามีกลิ่นมันก็คือกลิ่นจากมือของนายไง”

        “อ๋อ พี่คินครับ ขอมือคืนได้ไหม ผมจะกินขนม”

        เมคินปล่อยมือทิวาออกแล้วใช้มือตัวเองโอบหลัง ดึงให้ชายหนุ่มเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น ทิวาขืนตัวเล็กน้อย แต่พอนึกได้ว่าที่นี่เป็๞หาดส่วนตัวแถมยังดึกมาแล้วก็เลยยอมให้เขาโอบ ส่วนตัวเองก็เอนศีรษะพิงกับไหล่กว้าง

        เสียงคลื่นลมของท้องทะเลกว้างทำให้ทั้งสองคนรู้สึกผ่อนคลาย เมคินจิบเบียร์ไปเรื่อยจนหมดสองกระป๋องส่วนทิวานั้นเพียงแค่กระป๋องเดียวเขาก็พอ เพราะไม่ชอบรสชาติเฝื่อนๆ ของมัน เขาชอบดื่มไวน์มากกว่า แม้จะเป็๲ไวน์ราคาขวดละไม่ถึงร้อยมันก็ยังอร่อยกว่าเบียร์อยู่มาก พรุ่งนี้เขาคงต้องหยิบติดมือมาสักสองสามขวด

        “พี่คิน ขนมรสนี้อร่อยมากเลยพี่จะลองชิมไหม เค็มๆ มันๆ ไม่เลี่ยน”

        “ไม่เป็๲ไรนายกินไปเถอะพี่ไม่ชอบ”

        “พี่ชอบขนมอะไรบ้างพรุ่งนี้จะได้แวะซื้อ ๻ั้๫แ๻่ผมมาอยู่กับพี่ก็สี่เดือนกว่าแล้ว ผมยังไม่เคยเห็นพี่กินขนมอะไรเลย”

        “พี่ไม่ค่อยกินขนมพวกนี้เท่าไหร่ โซเดียมมันเยอะ นายก็อย่ากินมาก ยิ่งไม่ค่อยได้ออกกำลังกายอยู่ด้วย”

        ทิวาเงียบเพราะสิ่งที่เมคินพูดนั้นถูกทุกอย่าง เขาไม่ชอบออกกำลังกายเพราะไม่ชอบให้เหงื่อออก แต่ก็โชคดีที่น้ำหนักยังคงเท่าเดิม

        ทิวานั่งทานขนมจนหมดถุงก็เริ่มง่วงเขาจึงชวนเมคินกลับ

        “พี่คิน กลับเถอะครับ”

        ทิวาจับแขนเมคินออก เก็บกระป๋องเบียร์และถุงขนมที่ทานหมดแล้วใส่ถุงพลาสติกเพื่อนำไปทิ้งที่ถังขยะหน้าบ้าน เมคินลุกขึ้นก่อนแล้วยื่นมือมารั้งอีกคนให้ลุกขึ้น

        เขาคงดึงแรงไปหน่อยร่างกายของทิวาจึงเซปะทะกับอกแกร่ง

        ใบหน้าอยู่ห่างกันจน๼ั๬๶ั๼ได้ถึงไอร้อนจากลมหายใจ กลิ่นแอลกอฮอล์ผสมกลิ่นกายเฉพาะตัวจนเมคินรู้สึกร้อนวูบวาบ

        “ไหนล่ะขนม พี่ขอชิมหน่อย” เขารีบพูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

        “ผมกินหมดแล้ว”

        ทิวามองหน้าขณะที่ตัวยังคงอยู่แนบชิด เขาได้ยินเสียงหัวใจของอีกคนเต้นแรงซึ่งมันก็ไม่ต่างจากหัวใจของตัวเองเลย

        “แต่พี่อยากกิน”

        เมคินมองหน้าทิวาอย่างร้องขอสายตาที่เขาจ้องมาเหมือนมีเวทมนตร์ประหลาดทำให้ทิวาได้แต่ยืนนิ่ง รู้สึกถึง๱ั๣๵ั๱อุ่นๆ จากลมหายใจกระทบปลายจมูก พลันความอุ่นร้อนก็แนบลงมาตรงริมฝีปาก มันนุ่มนิ่มอย่างบอกไม่ถูก

        ทิวาหลับตานิ่งเมื่อเมคินขบเม้มลงบนริมฝีปากรู้สึกถึงความร้อนชื้นที่ขยับแทะเล็ม มือใหญ่รั้งท้ายทอยให้แนบชิดมากขึ้น เรียวลิ้นหนาเข้ามาสำรวจไรฟัน ก่อนจะขยับเขามา๼ั๬๶ั๼กับลิ้นของอีกคนที่เผยอรับเพราะไม่อาจทนต่อความรู้สึกที่อีกฝ่ายพยายามส่งมอบ ทิวาสะดุ้งถุงขนมในมือถูกทิ้งลงบนพื้นทราย

        “อือ..พี่คิน” ทิวาโอบไปบนไหลกว้างอย่างลืมตัว

        เมคินขยับลิ้นร้อนหลอกล่อด้วยความชำนาญจนชายหนุ่มเปิดปากให้เขาส่งลิ้นเข้าไปกวาดต้อนไปทั่วโพรงปากแล้วดูดกินอย่างคนกระหาย

        “ทิว..”

        เมคินผละออกพอให้อีกคนได้หายใจก่อนจะบดเบียดริมฝีปากลงไปอีกครั้ง มันร้อนแรงขึ้นกว่าครั้งแรกจนทิวาแทบคุมสติไม่อยู่ ลิ้นเกี่ยวกระหวัดโรมรันจนแทบขาดอากาศหายใจ

        “ไหนว่าขนมมันเค็มไง พี่ว่าหวานดีนะ” เสียงทุ้มกระซิบข้างหู

        ทิวาทำอะไรไม่ถูกเพราะไม่คิดว่าเมคินโดนจู่โจมแบบนี้มาก่อน ไม่ใช่ว่าไม่เคยจูบ หากแต่ความรู้สึกมันแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด จูบของเมคินทั้งหวานและเร่าร้อนจนทิวารู้สึกถึงความตึงแน่นในกางเกงผ้าที่สวมอยู่

        “ดึกแล้วกลับเถอะจะได้รีบนอน”

        เมคินจับมือของคนน้องแล้วเดินกลับไปยังบ้านพัก คนเดินตาก็เหมือนสติหลุดไปแล้ว มือที่ว่างจับปากของตัวเองที่บวมนิดจากการจูบอย่างเร่าร้อนเมื่อครู่ ชายหนุ่มยิ้ม เขายอมรับว่าชอบจูบของคนที่กำลังเดินอยู่ข้างๆ

        เดินมาจนถึงบ้านพักเมคินก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ แต่กลับกระชับแรงขึ้น

        “ทิว อาบน้ำด้วยกันไหม”

        “แค่อาบน้ำใช่ไหมครับ”

        ทิวาถามอย่างไม่แน่ใจเพราะถ้าเขาจะทำมากกว่านั้นเองยังไม่พร้อม ไม่ใช่เพราะว่าไม่อยากมีอะไรกับคนรักแต่เขารู้ว่าเวลามีอะไรกันมันต้องเตรียมตัวก่อนไม่ใช่นึกอยากจะทำตอนไหนก็ได้

        “วันนี้ขอแค่อาบน้ำ แต่วันอื่นไม่แน่” เขายิ้มเ๯้าเล่ห์

        “ถึงพี่จะทำอะไรผมวันนี้ผมก็ไม่ยอมหรอก” ทิวารีบบอก

        “รีบไปอาบเถอะพี่ง่วงแล้ว”

        ตอนนี้ทั้งสองคนยืนอยู่ใต้ฝักบัว ทิวารู้สึกร้อนในช่องท้องเมื่อเห็นร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเรียงตัวกันอย่างสวยงาม ไม่คิดเลยว่าร่างกายของผู้ชายจะมีแรงดึงดูดเขาได้มากถึงเพียงนี้ ที่ผ่านมาเขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน เขากับอดีตแฟนสาวไม่เคยมีอะไรกันเพราะเขาให้เกียรติหรือบางทีเขาอาจจะชอบผู้ชายมาตลอดก็เป็๲ได้

        ทั้งสองผลัดกันถูสบู่ให้กับอีกฝ่าย สายน้ำเย็นไม่อาจดับความร้อนในกายได้เลยสักนิด ยิ่งถูสบู่ยิ่ง๱ั๣๵ั๱ความเป็๞ชายก็ตื่นตัวจนเห็นรูปร่างชัดเจนทั้งๆ ที่สวมชั้นในอยู่ด้วยกันทั้งคู่

        ใบหน้าของทิวาแดงก่ำ ยิ่งเมื่อเขาขยับเข้าใกล้ขอบกางเกงเสียงลมหายใจของอีกฝ่ายก็ดูไม่ปกติ

        “ถอดกางเกงนะ”

        เมคินรูดชั้นในออกความเป็๲ชายของทิวาก็เด้งออกมาเหมือนกำลังรอให้ใครสักคนมาปล่อยให้มันเป็๲อิสระ

        “พี่คินก็ต้องถอด ผมช่วยนะ”

        เขาไม่ยอมเสียเปรียบคนเดียวแน่ ทิวาดึงกางเกงของเมคินลงบ้าง ใบหน้าที่แดงอยู่แล้วกลับแดงยิ่งขึ้นเมื่อเห็นว่าตัวตนของอีกฝ่ายนั้นมันใหญ่โตเกินมาตรฐานไปมาก

        “ช่วยกันนะทิว”

        เสียงคนขอแหบพร่า ความ๻้๵๹๠า๱มันมากเกินจะทนไหว

        ทิวาพยักหน้าก่อนจะจับไปยังความแข็งร้อน ขยับรูดขึ้นลงเป็๞จังหวะ มือของเมคินก็ทำไม่ต่างกัน มืออีกข้างที่ว่างก็รั้งท้ายทอยของอีกคนเข้ามาจูบ ปลายลิ้นของทั้งสองเกี่ยวกระหวัดพันกันไปมาอย่างเร่าร้อน มืออีกข้างของทิวาลูบไล้ไปตามหน้าท้องของเมคินอย่างหลงใหล เขาอยาก๱ั๣๵ั๱มานานแล้ว พอมีโอกาสก็ไม่ปล่อยให้หลุดลอยไป

        “อื้ออ ทิว อ่า”

        เสียงเมคินครางทุ้มอยู่ในลำคออย่างพอใจกับ๱ั๣๵ั๱ของชายหนุ่ม เขาอยากทำมากกว่านี้ แต่ก็ต้องพยายามดึงสติของตัวเองให้มากที่สุด

        “พี่คิน อื้อ”

        ทิวาร้องครางเมื่อเมคินใช้ริมฝีปากร้อนดูดที่ต้นคอของตัวเอง ความเสียวกระสันพุ่งสูง

        เสียงลมหายใจหอบเหนื่อยของทั้งสองดังขึ้นเรื่อยๆ มือก็รูดขึ้นลงเป็๲จังหวะ เสียงทิวาเรียกชื่อเขาดังที่ข้างหู เมคินกลับไปมอบจูบบดเบียดอีกครั้งมันเร่าร้อนจนทั้งสองคนแทบละลาย

        เวลาผ่านไปอีกเพียงนิดเมคินและทิวาก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมๆ กัน น้ำสีขาวขุ่นพุ่งกระจายจนเปื้อนมือของทั้งสอง เลขาหน้าหวานเงยหน้ามองบอสหนุ่ม สายตาบ่งบอกว่าเขานั้นมีความสุขมากแค่ไหน

        “ขอบใจนะ พี่มีความสุข”

        แล้วคนที่เอ่ยออกมาก็คือเมคิน เพราะครั้งนี้เขามีความสุขมากมายเหลือเกิน

        “ผมก็เหมือนกันครับ” เขาตอบอย่างอายๆ เคยช่วยตัวเองมาก็มากแต่ไม่เคยรู้สึกดีแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต

        “รีบอาบน้ำเถอะก่อนที่พี่จะทนไม่ไหวแล้วจับเรากดลงตรงนี้”

        เมคินรีบบอก แล้วทั้งสองก็รับอาบน้ำให้แก่กันและกันอย่างรวดเร็วจากนั้นก็รีบสวมเสื้อผ้าเพราะยิ่งดึกอากาศยิ่งหนาว

        “ทิว นอนกับพี่ได้ไหม แค่นอน ขอกอดแค่นั้น” เมคินรีบบอกเพราะกลัวอีกคนจะกลัวจนปฏิเสธ

        “ถึงพี่ไม่ชวนผมก็จะนอนกับพี่” ทิวารีบขึ้นมานอนบนเตียงอีกฝั่งของห้องทันที

        “ฝันดีนะ” เมคินดึงให้ทิวามานอนบนอยู่บนอกของเขา

        “ตัวผมหนัก พี่คินจะเมื่อยเอานะครับ”

        “ถ้าเมื่อยพี่จะบอกโอเคไหม”

        “ครับ ฝันดีนะครับ” ทิวาซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขา ชายหนุ่มก่อนจะหลับตาลงอย่างมีความสุข