กาลครั้งหนึ่งของชีวิต

    คนละฟาก

    โลกที่กำลังสูญสลาย


    คุณและฉัน ฉันและคุณ


    ยังอยู่ที่ที่แสนห่างไกล




        ถ้าหากวันหนึ่งโลกนี้ถึงคราวสูญสิ้น ในตอนนั้นฉันจะยังคิดถึงคุณอยู่หรือเปล่านะ หรือตอนนั้นเราจะได้อยู่ด้วยกันไหม ฉันได้แต่คิดในขณะที่โลกตอนนี้ยังคงหมุนต่อไป



        คุณและฉันนั้นอยู่ที่ที่แสนห่างไกล คุณอยู่อีกฟากหนึ่งของโลกและฉันก็อยู่อีกฝั่งที่ตรงข้ามกับคุณ ฉันไม่อาจทราบได้ว่าเราจะเวียนมา๢๹๹๯๢กันหรือไม่ ฉันไม่รู้ว่าคุณรู็จักฉันหรือเปล่า และฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันรู้จักคุณได้อย่างไร แต่ฉันก็ได้รู้จักคุณไปแล้ว และเมื่อถึงคราวที่โลกต้องดับสลายฉันแอบหวังว่ามันจะทำให้เราได้มาเจอกัน ในโลกหลังจากนั้นที่เราทุกคนหายไปจากดาวเคราะห์ที่ชื่อว่าโลก



        ฉันไม่อาจคอยให้เวลานั้นมาถึงได้หรอกนะ ฉันเลยตัดสินใจที่จะเดินทางไปพบคุณด้วยตัวเอง ถ้ามัวแต่รออยู่แบบนี้ฉันว่าทั้งชีวิตก็ไม่มีทางได้พบคุณแน่นอน ในการที่ฉันจะไปอีกฟากหนึ่งนั้นต้องข้ามทะเล ขึ้น๺ูเ๳า บุกป่า ฝ่าดง ล่องแม่น้ำ และอุปสรรคต่างๆ อีกมากมาย จนในที่สุดฉันก็มาถึงสถานที่อีกแห่งบนโลกใบนี้



        มันก็ดูคล้ายกับอีกฟากที่ฉันอยู่แต่เปลี่ยนแค่ผู้คนก็เท่านั้น ฉันมาที่นี่โดยไม่รู้จักใครเลยนอกจากคุณ ฉันพยายามไปยังสถานที่ที่คิดว่าคุณน่าจะอยู่แต่ก็ยังไม่พบ ผ่านไปจนจะหมดหนึ่งวันก็ยังไม่เห็นแม้แต่เส้นผมของคุณ



        ในที่สุดยามราตรีก็เข้ามาทักทาย แต่ฉันก็ยังไม่พบคุณ คุณไปอยู่ที่ไหนกันแน่นะฉันได้แต่คิดและเดินเตร็ดเตร่ไปตามข้างทางที่มีแสงไฟเรียงราย ฉันคิดว่าวันนี้ฉันควรจะหยุดพักเสียหน่อยและหาที่พักแรมสำหรับค่ำคืนนี้ แต่ในขณะนั้นเองที่สายตาก็บังเอิญไปเห็นคนๆหนึ่งเข้า



        นั้่นต้องเป็๞คุณแน่ๆ ! คุณยืนอยู่ตรงสะพานข้ามแม่น้ำที่จะเข้าไปในเมือง กำลังจ้องมองสายน้ำที่ไหลผ่านไปอย่างเชื่องช้าในความมืด ฉันตัดสินใจที่จะเข้าไปทักทายคุณ



    "สวัสดีค่ะ" ฉันยิ้มและกล่าวทักทายอย่างสุภาพ


    "เอ่อ สวัสดีค่ะ" คุณตอบกลับฉันด้วยท่าทีที่งุนงง


    "ไม่ทราบว่าคุณพอจะแนะนำที่พักดีๆ สักคืนสองคืนให้ฉันได้ไหมคะ พอดีฉันเดินทางมาจากอีกฟากน่ะคะ"


    "หืม!? คุณมาจากอีกฟากเหรอคะ"


    "ใช่ค่ะ พอดีมาตามหาใครบางคนน่ะคะ"


    "งั้นเหรอคะ คุณคงจะเหนื่อยแน่ๆเลย เดี๋ยงฉันพาไปหาที่พักดีๆให้นะคะ"


    "ขอบคุณมากๆเลยค่ะ" ฉันส่งยิ้มให้คุณก่อนจะตามคุณเข้าไปในเมือง และดูเหมือนว่าคุณจะไม่รู้จักฉันเลย



        แต่ฉันก็ไม่สนหรอก ในระหว่างทางที่เดินไปนั้นฉันก็ชวนคุณคุยสัพเพเหระ และคุณก็ชวนฉันคุยด้วยเช่นกัน ไม่นานพวกเราก็แลกที่อยู่ซึ่งกันและกันเพื่อเอาไว้ส่งจดหมายหากัน ฉันว่านี่เป็๞ครั้งแรกที่ดีเลยนะ ถ้าโลกนี้สลายฉันก็คงไม่เสียดายอะไรแล้ว




    โลกที่กำลังสูญสลาย


    คุณและฉัน ฉันและคุณ


    เดินอยู่ข้างๆกัน