ก้าวไกลยังคงไม่ละความพยายามแม้นจะเข้าใจชัดเจนในคำพูดและท่าทางที่เลอดาวแสดงออกแต่ผู้ชายอย่างเขาจะไม่มีวันยอมแพ้กับอุปสรรคเท่าขี้เล็บแบบนี้เขาเชื่ออยู่ในหลักความจริง ในเมื่อเขาไม่ได้รู้เห็นในคลิปนั้น ต่อให้ถูกโยงเข้าไปพัวพันกับต้นตอคนปล่อยคลิปเขาก็คิดว่ามันจะต้องมีทางออกเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์
เมื่อเลอดาวออกไปจากที่ทำงานแล้วเขาพบปานสียังคงคุยจ้อกับยามหนุ่มผู้นั้น...พอปานสีหันมาเห็นเขาก็รีบจ้ำมาหาเอ่ยถามอย่างเร็วรี่ “นั่นแน่...คุณก้าวไปทำอะไรให้พี่ดาวยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยฮ้า”
“ยิ้มเหรอครับ”
สีหน้าเขาเต็มไปด้วยความฉงนแต่มันยังไม่เท่ากับปานสีที่กลอกตาไปมาก่อนจะแสร้งเอื้อมมือมาบิดที่แขนเขาเป็เชิงหยอก
“ก็ใช่สิฮ้า...พี่ดาวยิ้มกว้างกว่าทุกวันด้วยซ้ำนี่ถ้าไม่เห็นว่าพี่ดาวเป็พี่สาวที่ปานรักที่สุด จะเผาให้ฟังหมดเปลือกเลยฮ่ะว่าแต่คุณก้าวเถอะทำไมออกมาช้าจังฮ้า พี่ดาวขับรถออกไปแล้วสงสัยว่าจะกลับไปบ้านเพราะว่าชุดที่ใส่เหมือนจะเป็ชุดเมื่อวาน...เอ นั่นสิฮ้าปานก็เพิ่งนึกขึ้นได้ ทำไมพี่ดาวถึงใส่ชุดเดิม”
เขายืนฟังปานสีทำท่านึกคิดไปมาอยู่อึดใจก็เข้าประเด็นถามถึงสิ่งที่้ารู้ต่อไป
“ว่าจะถามคุณปานสักนิดครับ...บ้านพี่สาวของคุณดาวอยู่ที่ไหนเหรอครับ”
ปานสีร่ายจนละเอียดเพราะสมัครเป็แม่สื่อแม่ชักทำให้ก้าวไกลขับรถไปจนถึงบ้านพี่สาวทั้งสองคนของเลอดาวหนทางที่ไปนั้นไม่ยากนักเพราะบ้านหลังนั้นอยู่ถัดไปไม่กี่ซอย ห่างจากบ้านเลอดาวไม่ไกลนักครั้นไปถึงหน้าบ้านจอดรถเทียบริมรั้ว เขากลับนั่งแช่อยู่ในรถพักหนึ่งคงจะนานผิดปกติ ผู้เป็เ้าของบ้านจึงออกมาชะโงกมองผ่านรั้ว
ชายหนุ่มจึงสูดหายใจเข้าลึกเต็มปอดใจดีสู้เสือ...เมื่อคิดจะเดินไปข้างหน้าก็ต้องไม่กลับหันหลัง ได้แต่คิดว่ามันจะต้องมีสักช่องทางที่เชื่อมให้เขาทลายกำแพงในใจของหญิงสาวได้
เมื่อเ้าของบ้านผู้นั้นเห็นหน้าเขาตอนที่ลงไปยืนคนละฝั่งประตูรั้วสีหน้าของหล่อนไม่ได้แสดงความยินดีปรีดานักเขาเริ่มััได้ทันทีว่าพี่สาวของเลอดาวคนนี้คงไม่ต้อนรับเขาสักเท่าไรแต่กระนั้นก็ยังเอ่ยปากเชื้อเชิญให้เขาเข้าไปในบ้าน จะด้วยมารยาทหรือสิ่งใดก็ตามทีเขาถือว่านี่คือนิมิตหมายอันดี
จวบจนกระทั่งหล่อนนำแก้วน้ำเปล่าทรงสูงออกมาต้อนรับได้นั่งประจันหน้ากันบนชุดรับแขกกลางบ้าน...ความอึดอัดก็เริ่มเข้ามาปกคลุมไปทั่วทั้งห้องเขาจึงเป็ผู้ทำลายบรรยากาศแบบนั้นด้วยการเอ่ยถาม
“ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ผมบุกมาถึงบ้านโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า”
“ไม่เป็ไร...คุณคงไม่รู้ว่าน้องสาวของฉันไม่ได้อยู่ที่บ้านหลังนี้”นภาพยายามจะบอกปัด
“ผมทราบครับว่าคุณดาวอยู่บ้านคนละหลังถัดไปไม่กี่ซอย แต่วันนี้ผมตั้งใจจะแวะมาหาคุณภากับพี่สาวอีกคนของคุณดาวน่ะครับ”
“อ่อ...คุณรู้อยู่แล้วนี่เองแต่วันนี้ฉันอยู่บ้านคนเดียว พี่เดือนอาสาขับรถไปส่งลูกสาวของฉันที่โรงเรียนวันนี้เพิ่งจะไปวันแรกหลังจากหยุดมานาน เสร็จแล้วก็แวะไปทำงานคงกลับเย็นๆว่าแต่คุณมีธุระอะไรหรือเปล่าถึงได้แวะมา”
นภาไม่อ้อมค้อม ถามเข้าประเด็นถึงการมาเยือนของเขา
“คือผมอยากมาทำความรู้จักคุณภากับครอบครัวครับ”
แววตาของนภาตระหนกกึ่งฉงนนิดๆ“เหตุผลของคุณคืออะไรคะ”
“ผมชอบคุณดาวครับ...ผมชอบเธอจริงๆ ก็เลยอยากจะแสดงทุกอย่างให้เธอเห็นว่าผมจริงใจกับเธอไม่ได้มีเหตุผลอื่นมากกว่านั้น ผมเลยคิดว่าถ้าอยากทำความรู้จักกับคุณดาวจริงจังผมก็ควรเข้าทางตรอกออกทางประตูแสดงความบริสุทธิ์ใจให้คนในครอบครัวของคุณดาวได้เห็น”
นภายิ้มเย้ยนิดๆแววตานั้นขมขื่นหน่อยๆ
“ฉันว่าคุณอย่าเสียเวลากับน้องสาวของฉันเลยนะคะ”
เขาสะดุ้งเล็กน้อยไม่คิดว่าจะถูกอีกฝ่ายปฏิเสธเยื่อใยดูเหมือนกำแพงที่ขวางกั้นจากเลอดาวกำลังจะหนาทึบเป็สองชั้นเมื่อได้คุยกับนภา
“ผมรู้ว่ามันอาจจะบ้าบิ่นเกินไปในเมื่อผมเองก็เพิ่งรู้จักกับคุณดาวไม่นาน แต่ผมก็พร้อมจะพิสูจน์ตัวเองให้คุณดาวได้เห็นนะครับเพียงแค่อยากจะขอโอกาสนั้น บางทีถ้ามีเื่อะไรที่เราเข้าใจกันผิดผมก็อยากจะปรับความเข้าใจ หรือแม้แต่ตัวคุณภาเองก็เถอะถ้ามีตรงไหนสงสัยคลางแคลงใจในตัวผม ก็ขอโอกาสให้ผมได้แสดงความจริงใจนั้นด้วย”
เขาไม่รู้ตัวเลยว่ากลายเป็คนที่ยอมอ่อนแบบนี้ั้แ่เมื่อไหร่รู้แต่ว่าอยากจะชนะใจผู้หญิงอย่างเลอดาวด้วยหัวใจ...ทางใดที่จะทำให้เขาวิ่งเข้าเส้นชัยเอาธงไปปักในหัวใจของหล่อนได้ เขาย่อมอยากจะทำ
ทว่าเสียงถอนหายใจอันหนักหน่วงของนภานั่นปะไรมันดังชัดพร้อมกับแววตาที่ฉายความหวั่นหวาดเอาไว้ แล้วรอยยิ้มหยันก็ผุดขึ้นที่มุมปากของหล่อน
“คุณไม่มีทางได้สมหวังในความรักกับยายดาวแน่...แม่ของคุณไม่ถูกกับครอบครัวของฉันคุณเองก็น่าจะรู้ว่าแม่ของคุณเกลียดพวกฉันมากขนาดไหน ยังไงคุณอย่าไปฝืนเลยค่ะจะมาเสียใจในภายหลัง เสียเวลาเปล่าๆ”
ก้าวไกลใช้เวลาคุยกับนภาอีกพักใหญ่ก็ยังได้รับการยืนยันคำเดิมเสียงของหล่อนหนักแน่นจนบางทีก็นึกถอดใจ...แต่พอนึกต่อไปว่านี่เป็เพียงบททดสอบเริ่มต้นเท่านั้นเหตุใดเขาจะต้องท้อถอยจนยอมแพ้
“ผมจะพิสูจน์ความรักที่ผมมอบให้คุณดาว”
แต่อีกฝ่ายนั้นก็ทลายกำแพงความมั่นใจอีกเป็รอบที่สิบ...
“ทบทวนความคิดเถอะค่ะถ้าคุณเดินออกไปจากชีวิตของยายดาวั้แ่ตอนนี้ คนที่เจ็บก็มีเพียงคุณคนเดียวแต่ถ้าคุณยังดื้อดึงจะหาหนทางชนะใจยายดาว ถึงตอนนั้นจะต้องมีคนเ็ปมากกว่าเดิมทั้งตัวคุณตัวแม่คุณแล้วก็ผู้หญิงที่แม่คุณหมายตาเอาไว้...ที่สำคัญยายดาวก็คงต้องเจ็บไม่แพ้คุณ”
ระหว่างที่เขาต้องเจ็บเพียงคนเดียวกับการเจ็บของใครหลายคน เขาควรจะเลือกสิ่งไหนหรือ?
//////////////////////////////////////จบตอนที่ 11
![[จบ] ทะลุมิติทั้งที ดันมาอยู่ในร่างตัวแม่สุดแซ่บพร้อมลูกชายทั้งสาม](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761101780_85161997.webp)
84K
![แม่ทัพน้อย...เป็นของข้าเถอะ [PWP]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1744701612_20089965.webp)
