ว่าที่พี่เขย..6 ????
' แผลไม่ใหญ่เท่าแผลในใจหรอก '
ตอนเย็นวันนี้แก้วยังทำงานค้างที่ห้องกับอีหอมสักพักไอ้ฟ่ามากับเช่มา พร้อมของกินเล่นเพียบ
ต้นหอม : เมื่อไหร่จะเสร็จเนี่ย เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว
ลูกแก้ว : ใกล้แล้วเนี่ย
ฟีฟ่า : บ่นอยู่นั่นแหละหอม รีบทำสิ
ต้นหอม : ช่วยหน่อยดิ นะๆๆ
ลูกแก้ว : ไม่ได้อยู่กัน 2 คนนะ
ปอเช่ : ใช่...ลำไย
ก็อกๆๆ
เสียงประตูห้องแก้วดังขึ้น มีคนมาเคาะ แก้วลุกไปเปิด
" แม่...พี่ปลา "
เพี๊ยะ !!
ลูกแก้ว : แม่...
แม่ : ชั้นส่งให้แกมาเรียน ไม่ได้ส่งให้มานอนกับผู้ชาย
ลูกแก้ว : ............
แม่ : ทำตัวต่ำๆไม่เคยเปลี่ยน บ้านไม่กลับมัวแต่นอนกกผู้ชาย ท้องไม่มีพ่อขึ้นมา ชั้นไม่รับนะ
ลูกแก้ว : แค่นี้ใช่มั้ยคะ
แม่ : ปีกกล้าขาแข็ง ต่อไปนี้อยู่ให้ได้เอาเองแล้วกัน ชั้นจะยึดรถ ยึดบัตร ดูสิ...ไม่มีเงินของชั้นแกจะอยู่ยังไง ชั้นเลี้ยงแกมีแต่เสียกับเสียไม่เคยได้ดั่งใจสักอย่าง
พี่ลูกปลา : มีหน้าที่เรียนก็เรียนไม่ใช่นอนกับผู้ชาย ทำตัวแบบนี้พ่อแม่เสียหน้านะลูกแก้ว
ลูกแก้ว : พ่อกับแม่มีพี่ปลาเชิดหน้าชูตาแล้ว แก้วเลวสักคน คงไม่อะไรหรอกมั้งคะ เพราะไม่มีใครเคยสนใจอยู่แล้ว
แม่ : ปากดี...ชั้นจะดูน้ำหน้าอย่างแก จะอยู่ยังไงถ้าไม่มีเงิน ไม่มีรถของชั้น
พี่ลูกปลา : ไปกันเถอะค่ะแม่
พี่ลูกปลาไปหยิบกุญแจรถแก้ว กระเป๋าบัตรของแก้ว แล้วเดินออกไปกับแม่ เหนื่อยจัง..????????????
แก้วร้องไห้เอามือปิดหน้า ทั้ง 3 คนเข้ามาปลอบ ไม่มีรถ ไม่มีเงิน แล้วจะไปเรียนยังไง ?
ลูกแก้ว : หางานให้กูหน่อยสิ
ปอเช่ : ที่ผับทำมั้ยพี่แก้ว
ลูกแก้ว : ทำหมดพี่้าเงิน
ปอเช่ : ผับของพี่ชายเพื่อนเช่เอง เช่จะคุยกับมันให้ ต้องมีงานว่างบ้าง
ฟีฟ่า : มึงเข้าบ่อยนะเช่
ปอเช่ : ธรรมดาวัยรุ่นนะพี่ฟ่า
แก้วไปเรียนกับหอม เลิกเรียนก็ไปบ้านพี่ไนท์อยู่กันครบเลย
พี่ไนท์ : หน้าไปโดนไรมาแก้ว ?
ลูกแก้ว : เปล่า
" โอ้ย "
พี่ไนท์ : แล้วนี่แขนมึงไปโดนไรมา
พี่ไนท์มีงานซ่อมรถ เลยไม่ได้เจอกัน เลยไม่รู้เื่อะไร โทรคุยกันแก้วไม่ได้บอก ไม่เคยเล่าให้ฟัง
พี่เชน : ไปมีเื่กันมาเหรอหอม
ต้นหอม : เอ่อ...
พี่ทัด : ไอ้ฟ่า
ฟีฟ่า : ถามอีแก้วเถอะพี่
พี่ไนท์ : ลูกแก้ว!!
ลูกแก้ว : หน้าโดนแม่ตบ แขนโดนพี่สาวผลักไปชนขอบโต๊ะ
พี่ๆ : ห๊ะ!!
ต้นหอม : จริงพี่
ฟีฟ่า : นี่ยังน้อยนะพี่ หนักกว่านี้ก็มี
พี่นนท์ : ทำไมถึงต้องทำขนาดนี้
ลูกแก้ว : ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ชินแล้ว
แก้วเดินไปนั่ง พี่ไนท์เดินตามมา
พี่ไนท์ : กูขอโทษ
ลูกแก้ว : ขอโทษทำไม
พี่ไนท์ : กูปล่อยให้มึงเจอเื่แบบนี้คนเดียว มึงเจ็บมั้ย
ลูกแก้ว : ไม่หรอก มันชินแล้ว
พี่ไนท์ : ทำไมไม่บอกกู
ลูกแก้ว : มันไม่ใช่ครั้งแรก ไม่รู้จะบอกพี่ทำไม
พี่ไนท์ : นี่ใช่มั้ยคือเหตุผลที่มึงไม่อยากกลับบ้าน
ลูกแก้ว : อยู่ตรงไหนแล้วมีความสุข เราก็อยากอยู่ตรงนั้น
พี่ไนท์ : ต่อไปนี้มึงต้องบอกกูทุกเื่นะแก้ว
ลูกแก้ว : อืม
วันนี้ตอนบ่ายยกคลาส เช่โทรหาอีหอมบอกให้ไปคุยกันที่ผับเลย เื่เงิน เื่รถ ไม่มีใครรู้นอกจากพวกเรา แก้วขอไว้ ไม่อยากให้พี่ไนท์มาลำบากกับแก้ว
#ผับ
ปอเช่ : พี่แก้ว นี่ข้าวเพื่อนเช่ ส่วนนี่พี่ขิม
พี่พี่ชายข้าว เ้าของผับที่เช่บอก
พี่ขิม : มีตำแหน่งเด็กเสริฟว่างอยู่ พอทำได้มั้ยลูกแก้ว
ลูกแก้ว : ได้ค่ะ
พี่ขิม : เริ่มงานคืนนี้ได้เลย
ลูกแก้ว : ค่ะ
พี่ขิม : งั้นแก้วไปดูชุดกับพี่ก่อน
ห้องเลือกชุด พี่ขิมหยิบชุดมาแล้วเอามาทาบที่ไหล่แก้ว
พี่ขิม : ชุดนี้น่าจะได้นะ...ลองมั้ย ?
แก้วเข้ามาลองชุด ใส่ได้พอดีไม่โป๊ค่ะ เสื้อรัดหน้าอกพอสวย กระโปรงสั้นก็สวยอยู่
ลูกแก้ว : พอดีเลยค่ะ
พี่ขิม : อืม...ลูกแก้วใส่น่ารักนะ
ลูกแก้ว : ????
พี่ขิม : ดูแลตัวเองด้วย มีปัญหาอะไรบอกพี่เลยนะ
ลูกแก้ว : ขอบคุณนะคะ ที่ให้งานแก้วทำ
พี่ขิม : ไม่เป็ไร พี่เต็มใจ
ได้งานแก้วมาทำ พี่ขิมให้ทำอาทิตย์ละ 3วัน
แก้วไม่ได้บอกพี่ไนท์นะคะ อยากทำงานหาเงินด้วยตัวเองค่ะ

