ตอนนี้เรือสำราญนำเที่ยวได้ถึงที่หมายแล้ว แขกทุกคนกำลังลงไปถ่ายรูป กันอย่างสนุกสนาน ทริปการเที่ยวครั้งนี้จะใช้เวลา 3 วัน 2 คืน แต่เนื่องจากอากาศที่แปรปรวน ทำให้เรือสำราญขนาดใหญ่ถูกสั่งห้ามออกจากท่าด้วย ดังนั้น ทางกัปตันเรือได้เสนอ ให้คืนเงินครึ่งหนึ่งกับลูกค้าท่านที่้าจะจบทริปที่เมืองอมาลฟี ทางใต้ของอิตาลี แต่หากท่านใด้าอยู่รอสถานการณ์ต่อก็ยังสามารถอยู่ได้เพราะที่นี่มีสิ่งอำนวยความสะดวกให้ทุกอย่าง
ฮาชีค งัวเงียตื่นขึ้นมาตอนสาย ควานหาร่างที่อยู่ข้างๆ แต่กลับไม่พบ ฮาชีค ลืมตา พร้อมกับมองไปรอบห้อง แต่ก็ไม่พบใคร เสื้อผ้ามีแค่ของตัวเองที่ยังอยู่เท่านั้น เหลือเพียงกลิ่นอ่อนๆจากร่างกายหญิงสาวที่ติดอยู่บนหมอนของเขา ตอนนี้ ฮาชีค รู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างได้หายไป ถึงจะเพิ่งเคยเจอครั้งแรกแต่ ฮาชีค กลับรู้สึกผูกพันอย่างบอกไม่ถูก
“แอ๊ดดด”
เสียงเปิดประตูเข้ามาในห้องฮาชีค ขณะที่เขากำลังแต่งตัวอยู่
“นายครับ เอายังไงกับ นาธานต่อดีครับ”
“ฉันต้องถามอะไรมันก่อน ค่อยส่งมันกลับไปใช้หนี้”
“ครับ”
“แล้วผู้หญิงเมื่อคืนนี้ เธอไปั้แ่อตอนไหน เห็นหรือเปล่า”
“ผมเห็นเธอขนของลงจากเรือั้แ่เรือเทียบท่าแล้วครับ”
ได้ยินแค่นั้น ฮาชีค รีบวิ่งออกจากห้องทันที ถึงแม้เขาจะวิ่งหาเท่าไหร่แต่ก็หาไม่เจอ ยิ่งทำให้เขาหัวเสียยิ่งขึ้น เพราะเขาคิดน้อยไป ว่ายังไงก็เจอเธออีก ฮาชีค รีบวิ่งไปที่ประชาสัมพันธ์ทันที เผื่อจะมีข้อมูลการติดต่อ
“สวัสดีครับ ผมขอดูรายชื่อคนที่เช็คเอ้าท์ออกวันนี้หน่อยครับ”
“ต้องขอโทษด้วยค่ะ วันนี้มีผู้โดยสารเช็คเอ้าท์ออกจำนวนมาก ไม่ทราบว่าขอชื่อ หน่อยได้ไหมคะ”
“เอ่อ คือ ผมไม่รู้ชื่อครับ ผมขอรายชื่อทั้งหมดที่เช็คเอ้าท์ออกได้ไหมครับ”
“ต้องขอโทษด้วยค่ะ เพื่อความปลอดภัยของลูกค้า ทางราไม่สามารถให้ข้อมูลลูกค้าได้จริงๆ ค่ะ”
“ไม่เป็ไรครับ”
ฮาชีค ตอบกลับอย่างฉุนเฉียว เมื่อทุกอย่างไม่ได้อย่างใจ
“ทำยังไงก็ได้ ไปเอาข้อมูลรายชื่อลูกค้ามาให้ได้”
“ครับ นาย”
ฮาชีค หันไปสั่ง วาดิมลูกน้องคนสนิท ก่อนเดินกลับไปที่ห้องนาธาน เมื่อไปถึงก็พบนาธานที่กำลังถูกมัดมือมัดเท้าอยู่ ใบหน้าฟกช้ำ มีแต่เืเต็มปาก ยิ่งนาธานเห็นหน้า ฮาชีค ก็ยิ่งใกลัวมากขึ้น เพราะความผิดที่เขาก่อไว้ วันนี้เขาคงจะได้ไม่รอดแน่
“ฉัน มีคำถามจะถามแกอยู่ ข้อนึง ถ้าแกตอบฉันได้ ฉันจะปล่อยแกไป”
สิ้นคำถามฮาชีค นาธานรู้สึกมีความหวังขึ้น ก่อนที่ลูกน้องจะเอาผ้าออกจากปากนาธาน
“ถามมาเลยครับผมจะบอกทุกอย่าง ปล่อยผมไปเถอะนะครับ”
นาธานร้องไห้อ้อนวอน ยกมือไหว้
“ผู้หญิงเมื่อคืนที่แกพามาชื่ออะไร บ้านอยู่ที่ไหน บอกฉันมา”
“เอ่ออ เธอชื่อ เคท ครับ ผมไม่รู้ว่าเธอบ้านอยู่ไหน ผมเพิ่งเจอเธอบนเรือเมื่อวานเองครับ”
“ชื่อเคท หรอ.. “ ฮาชีค พึมพำ
“แกเพิ่งรู้จักเธอแค่วันเดียว แต่แกคิดจะทำระยำกับเธอเลยหรอ ไอ้ชาตชั่ว”
ฮาชีค สติหลุด ลุกขึ้นถีบ นาธานจนติดกำแพง จนล้มลงไปนอนกับพื้น ก่อนจะใช้เท้าเหยียบหน้านาธานไว้
“แก ไม่ควรได้โอกาสครั้งที่สองจากฉัน!! “
ฮาชีคพยายามขบกรามข่มอารมณ์ไว้ ถึงแม้ตอนนี้ในใจของเขาอยากจะยิงทิ้งให้รู้แล้วรู้รอดตรงนี้ไปเลยก็ตาม พูดจบ ฮาชีค ก็เดินออกจากห้องไปทันที ไม่ต้องรอคำสั่งจากหัวหน้าใดๆ วาดิมลูกน้องฮาชีคก็เดินมาปิดประตูห้องลงกลอนทันทีหลังจากที่ฮาชีคออกไป
"อีก 2-3 วัน ศพแกคงจะลอยขึ้นมาสักที่ ในทะเล"
วาดิมพูดแบบเ็าก่อนจะมองนาธานที่ตอนนี้เหมือนหมาจนตรอกหมดสภาพ แตกต่างจากที่ผ่านมา
ฮาชีค นักธุรกิจหนุ่ม อายุ 32 ปี ลูกครึ่งอิตาลีอาหรับ ลูกชายคนโต เ้าของอสังหาริมทรัพย์ ที่ใหญ่ติด top ของประเทศ แต่เื้ั คือ มาเฟียผู้ที่มีอิทธิพลลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่กำลังจะสืบทอดตำแหน่ง ต่อจากพ่อของเขา ถึงแม้จะมีอิทธิพลมากแค่ไหนแต่ ฮาชีค มักจะไม่ค่อยออกสื่อมาก เพราะไม่ชอบความวุ่นวาย ถึงแม้จะดูเงียบขรึม เ็า แต่ก็ซ่อนความน่ากลัว ถอดแบบมาจากพ่อเขาไม่มีผิดเพี้ยน นักธุรกิจที่เคยร่วมงานรอบตัวและลูกน้องทุกคนต่างรู้ดี ยิ่งเลี่ยงให้ไม่เผชิญหน้ากับเขาได้ ก็เหมือนได้ต่อชีวิตตัวเอง และยังมีน้องสาวของเขา ที่กำลังเรียนอยู่เมืองนอกซึ่งไม่มีใครรู้จักมากนักเนื่องจากถูกส่งไปเรียนั้แ่เด็ก และข้อมูลถูกเก็บเป็ความลับไว้ เพื่อความปลอดภัยของเธอ
นาธาน เคยเป็ลูกน้อง ฮาชีค มาก่อน แต่มันกลับหักหลัง นายที่เลี้ยงดูมันมา ไปอยู่กับเซบาสเตียนแทน เพราะจะได้ตำแหน่งใหม่ แลกกับการขายข้อมูลฮาชีคให้ และตำแหน่งที่นาธานได้ ก็ไม่ใช่อะไร คือการจับ ผู้หญิงไปขายตัวนั่นเอง ครั้งแรกที่ นาธานออกจากกลุ่ม ฮาชีค ปล่อยไป ถึงแม้จะฮาชีคจะดูน่ากลัว แต่บางครั้งเขาก็ดูเป็คนที่ใจดี เพราะ นาธานรับใช้ฮาชีคอย่างดีมาตลอด แต่่หลังนาธานกลับได้ใจแอบอ้างชื่อฮาชีคว่ามีส่วนร่วมในการขายผู้หญิงด้วย เพราะจะได้ลูกค้ารายใหญ่ และได้ราคาที่ดีขึ้นอีก จนเื่มาถึงหูฮาชีคเลยต้องตามมาถึงบนเรือ เพราะได้ข่าวว่านาธานจะมาล่องเรือสำราญทริปนี้ และ ฮาชีคจำ้ามาจัดการสะสางทุกอย่างด้วยตัวเอง
ประเทศไทย
เคท อาภัศรา หญิงสาวร่างบาง สูง 164 อายุ 27 ปี หน้าตาสวยโดดเด่น ดวงตากลมโต ปากนิดจมูกหน่อย กับหน้าอกคับแน่น ที่ทำให้หลายคนถึงกับละสายตาไม่ได้ ผู้หญิงต่างอิจฉากับหุ่นของเธอ เหมือนลูกรักพระเ้า แถมหน้าที่การงานมั่นคง หัวหน้าแผนกฝ่ายการขายของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ระหว่างประเทศของอเมริกาที่ดำเนินธุรกิจผ่านระบบแฟรนไชส์ที่ใหญ่ระดับโลก เธอก้าวเดินออกมาจากสนามบินสุวรรณภูมิพร้อมกับแว่นกันแดดสีดำและกระเป๋าใบใหญ่สีชมพู
“สวัสดีครับคุณเคท ตรงกลับบ้านเลยนะครับ”
ลุงชัย คนขับรถเ้าประจำที่เคทใช้บ่อยๆ หน้าตาใจดี ถามยิ้มๆ ก่อนจะเดินมารับกระเป๋าพร้อมกับเปิดประตูรถให้เคทขึ้นไปนั่งด้านหลังคนขับ
“กลับบ้านเลยค่ะ “
“ได้ครับคุณเคท”
ลุงชัยนำกระเป๋าใส่ท้ายรถเรียบร้อยก่อนจะสตาร์ทรถขับออกจากสนามบิน ลุงชัยคอยรับส่งเคทมา 2 ปีแล้ว หลังจากที่เคทคอยช่วยเหลือลุงชัยมาตลอด จากที่ไม่มีงานก็ได้มาขับรถคอยรับลูกค้า แต่ส่วนใหญ่จะคอยรับส่งเคทเป็หลักเหมือนคนในครอบครัวไปอีกคน ลุงชัยเคารพและรักเคทมากเพราะเป็ผู้มีพระคุณที่ทำให้ครอบครัวอยู่ดีกินดีขึ้น
เมื่อมาถึงบ้านเคทก็ตรงขึ้นไปห้องนอนทันที บ้านจัดสรรขนาดใหญ่ 2 ชั้น มี 2 ห้องนอน ชั้นบน อีก 1 ห้องนอนด้านล่าง และเมื่อเปิดประตูเข้ามาในบ้านก็เจอกับห้องนั่งเล่นที่อยู่กลางบ้านพอดี และห้องครัวสุดทางเดิน
บ้านหลังใหญ่แต่เธอกลับอยู่ได้คนเดียวโดยที่ไม่รู้สึกเหงา อาจเป็เพราะว่าเคทเป็คนสนุกสนาน ชอบปาร์ตี้ที่สุดในกลุ่มเพื่อน และ่วันหยุดแม่ของเคท คุณเอมอร ก็จะมาหาทุกสัปดาห์อีก ถึงแม้เธอจะขอให้แม่มาอยู่ด้วยกัน แต่แม่เธอก็ไม่ยอมมา เพราะมีร้านอาหารที่ต้องดูแลหลังจากที่พ่อเคทเสียไป เคทเลยไม่อยากเซ้าซี้ เธอแค่กลัวแค่ว่าแม่จะเหงาเท่านั้นเอง และที่ร้านมีพนักงานสาวประเทศลาวอยู่ 2-3 คน ที่คอยช่วยแม่เธอทำงาน เลยทำให้เธอเบาใจลง
“ เฮ้อ ลาหยุดยาวทั้งที แต่ได้ไปเที่ยวแค่ 2 วัน ก็กลับมาแล้ว น่าเบื่อจังเลย”
เคทบ่นกับตัวเอง ดวงตากลมโตหลับตาลงเบาๆ ก่อนจะนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก่อน ใบหน้าคมสันและเสียงหายใจหอบเหนื่อยที่รดต้นคอเธอทุกตรั้งเมื่อลำกายเอ็นอุ่นๆ ถูกรุกล้ำเข้ามาในร่างกายของเธอ แรงกระแทกจากเอ็นร้อนแฉะที่มีแต่น้ำขาวขุ่นถูกใส่ขึ้นลงอย่างสม่ำเสมอในช่องร่วมรักของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า รอยจ้ำสีแดงตามซอกคอและตามร่างของเธอ เป็สิ่งที่ย้ำว่าเธอไม่ได้ฝันไปแต่เป็เื่จริงทั้งหมด เคทพยายามนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าทั้งหมด แต่ก็นึกไม่ออกว่าทำไมเธอถึงตื่นมาอยู่ในสภาพที่ไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น แล้วนาธานหายไหน หลังจากตื่นขึ้นมาตอนเช้ากับสิ่งที่เห็น สิ่งเดียวที่คิดได้คือเธออยากออกไปจากที่ห้องนั้นให้เร็วที่สุด เคทลืมตาขึ้นมาก่อนจะสลัดความคิดทั้งหมด ยิ่งคิดยิ่งปวดหัวตอนนี้เธอเหมือนคนที่ยังเมาไม่สร่างเลย
“เฮลโลลล ฉันกลับมาแล้วววว”
เคทหยิบมือถือโทรหาเพื่อนสาวทันที คืนนี้เธออยากจะลืมเื่ที่ผ่านมาทั้งหมดซะ การออกไปเที่ยวไหนสักที่คงจะช่วยเธอสมองโล่งขึ้นมาบ้าง
“อ้าว ยัยเคท ทำไมแกรีบกลับมาจังย่ะ “
ปลายสายรับแล้วรีบพูดอย่างใ
“พอดีมีเื่นิดหน่อย ฉันเลยกลับมาก่อน”
“เื่อะไรไหนมาเม้าท์หน่อยสิ”
“คืนนี้ที่เดิมเลย โอเค้ “
“เดี๋ยว….“ ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด
ไม่ต้องรอคำตอบจากเพื่อน เคทรีบวางสายทันที ความอยากรู้อยากเห็นของเพื่อน รับรองว่าเพื่อนตัวแสบของเธอต้องรีบแจ้นมาแน่นอน
ผับ OnlyXX Bar RCA
เสียงดนตรีที่เปิดเสียงดังกระหึ่มแทบจะไม่ได้ยินเสียงคุยกันเอง หนุ่มหล่อสาวสวยที่นี่ต่างเต้นกันอย่างเมามันที่นี่ขึ้นชื่อเื่ สถานบันเทิงที่มีขนาดใหญ่ที่สุด รองรับได้ 2,500 คน มีเพลงแดนซ์ ระบบเสียงสุดล้ำ และห้องคลับชั้นใต้ดิน ถือเป็แหล่งรวมวัยรุ่ยวัยทีนเลยก็ว่าได้ บนเวทีดีเจคอยเปิดเพลงกระตุ้นและเอ็มซีคอยบิ้วอยู่ตลอดเวลา บอกได้เลยว่าที่นี่คือสุดยอดของการมาเที่ยวแล้ว คืนนี้เคทจัดเต็มทั้งหน้าทั้งตัว หน้าเรียวเล็ก คิ้วสวยงาม ปัดแก้มอมชมพู กับลิปสีส้มอมแดง เรียกคะแนนจากหนุ่มๆ ให้หันมามองมากขึ้น ชุดสายเดี่ยวสีขาว รัดอกเป็รูปทรงเย้ายวนสายตาชายหนุ่มรอบโต๊ะ ที่เธอกำลังเดินผ่าน กระโปรงสีชมพูบานพริ้วเลยขึ้นมาเหนือเข่า ทำให้เห็นขาเรียวเล็กขาวใส ยิ่งทำให้ทุกสายตาจับจ้องเธอขึ้นไปอีก เคทเดินตรงเข้ามาในสถานบันเทิงพร้อมกับชายตามองหาเพื่อนของเธอ จนไปสะดุดตากับหญิงสาวหุ่นแซบ เสื้อเอวลอย ที่แทบจะเห็นหน้าอกของเธออยู่แล้ว กับกางเกงขาสั้น ที่รับรองได้เลยว่าที่นี่ไม่มีใครสั้นกว่าเธอแล้ว แน่นอนว่านั่นคือเพื่อนรักตัวดีของเธอเอง
แพรวา หันมามองเพื่อนที่เพิ่งมาถึง แต่ก็ยังยกแก้วเหล้าในมือดื่มไม่พัก
"มาช้าจังเลยนะ กล้าดียังไงมาวางสายต่อหน้าเพื่อนที่รักเธอขนาดนี้"
น้ำเสียงเริ่มเมาของแพรวา พูดไปพร้อมกับกระดกเหล้าในมือไปด้วย
"จ้าาา เพื่อนรักกกก"
เคทหันมาตอบพร้อมแย่งแก้วเหล้าในมือเพื่อนมาดื่มบ้าง
"เพราะเธอนั่นแหละทิ้งกันได้ลงคอ ฉันเลยต้องมาปวดหัวอยู่ตอนนี้"
แพรวารีบยื่นหน้าสีแดงระรื่นที่ตอนนี้เริ่มเมามาเกยบนไหล่เคทด้วยความอยากรู้
"คือ .."
สายตาเบิกกว้างของแพรวายังจ้องหน้าเคทด้วยความสงสัย
"คือฉันเมาแล้วมีซัมติงกับใครบางคนที่นั่นอ่ะ"
เคทหลับตาปี๋ก้มหน้าลงกับโต๊ะด้วยความเขินอาย
"ห๊าาา"
แพรวาส่งเสียงด้วยความใ แต่ไม่มีใครได้ยินด้วย เพราะตอนนี้เพลงในผับที่ดังกระหึ่มทั่วห้องกลบเสียงเธอไปหมดแล้ว
"แล้วผู้ชายคนนั้นเป็ยังไงบ้าง หล่อไหม สูงยาวเอวดีหรือเปล่า"
แพรวายังถามด้วยความสงสัย
"นี่!! ฉันเป็เพื่อนเธอนะ เธอต้องห่วงฉันก่อนสิ"
นี่ไงงง ฉันกำลังจะดูให้ว่าเขาเหมาะกับเธอหรือเปล่า ผู้ชายที่จะอยู่ในอนาคตของเธอเลยนะ
"ฉันกลับดีกว่า"
เคทพูดแบบงอนๆ ก่อนจะหยิบกระเป๋าใบเล็ก
มั้บ
เสียงมือแพรวารีบดึงกระเป๋าเคทเอามากอดไว้ที่ตัว พร้อมกับดึงตัวเคทกลับมานั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม
"ล้อเล่นน่าาาาา หยอกๆ เอง มาจุ๊บๆ หายงอนเร็ววว"
แพรวายังคงหยอกเคทเล่น
"แล้วยังไงต่อ ผู้ชายคนนั้นคงไม่ได้ตายคามือเธอไปแล้วหรอ นั่นเวอร์จิ้นเธอเลยนะ!!"
"ฉันคิดอะไรไม่ออก เลยชิ่งหนีมาก่อนน่ะสิ"
เคทพูดพร้อมกับก้มหน้าฟุบลงกับโต๊ะอีกครั้ง
"อย่าบอกนะว่า… แกไม่รู้จักทั้งชื่อทั้งแซ่เขาเลยน่ะ"
แพรวาตาเบิกโตพูดพร้อมกับเอามือมาปิดที่ปากตัวเองด้วยความใ
เคทที่ยังก้มหน้ากับโต๊ะพยักหน้าเบาๆ
"ยัยเคททททท"
"ก็ฉันเมามาก นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่สักทีนะสิ"
"ปกติแกดื่มเก่งกว่าฉันอีกนะ!!"
"ก็นั่นสิ ฉันนึกจนปวดหัวหมดแล้ว แต่นึกไม่ออกเลยว่าเมาได้ยังไง"
"หรือว่า.. แกจะโดนวางยาหรอ"
แพรวาพูดขึ้นเบาๆ หวังว่าคงจะไม่ใช่เื่จริง
"ไม่หรอกน่า ฉันไม่ได้โดนหลอกง่ายขนาดนี้นะ"
เคทที่พูดเพื่อให้กำลังใจตัวเอง
"นี่!! ไม่เป็ไรหรอก เดี๋ยวนี้ใครจะเก็บเวอร์จิ้นไว้จนแต่งงานกัน คืนนี้ฉันจะหาหนุ่มหล่อให้เธอเอง"
แพรวาพูดพร้อมกับโยกตัวไปมาตามจังหวะเพลงแด๊นซ์
00:58
ตอนนี้ทั้งแพรวาทั้งเคทต่างเมาหัวหลุดไปแล้ว ชายหนุ่มที่แพวาดึงมานั่งข้างๆ ตอนนี้ก็เทเหล้าให้ทั้งคู่ไม่หยุด แพรวาเต้นโอบกอดยั่วยวนชายหนุ่มตรงหน้า มือผู้ชายก็ไม่อยู่นิ่งคอยโอบไหล่โอบเอวแพรวาตลอด
ส่วนหนุ่มหน้าตี๋ที่ยืนคู่กับเคทตอนนี้ก็ไม่เบา ยืนอยู่ด้านหลังเคทเอาตัวแนบชิดจับเอวเคทไม่ยอมปล่อย คอยเต้นไปตามจังหวะเพลงอย่างสนุก แต่ถึงอย่างนั้นทั้งแพวาทั้งเคทก็ไม่ได้สนใจ เพราะมาเที่ยวทั้งทีก็ถือว่ามาเช็คเรตติ้ง ปล่อยให้สนุกเต็มที่ไปเลย
หลังจากพากันเต้นดื่มเหล้าจนร้านปิด แพรวากับเคทก็เดินออกมาพร้อมกับหนุ่มทั้งสองที่คอยพยุงมาด้วย
"ช้านน ไปก่อนนะเพื่อนร๊ากก"
แพวาเดินมากอดเคท พูดข้างๆ หูทั้งๆ ที่ยังเมาแทบยืนไม่ไหว
"แกรร จาปายยังงายย"
เคทก็ลืมตาไม่ขึ้นก่อนจะพูดกระซิบกระซาบกลับ
"ช้านก็จะไปกับพ่อหนุ่มมือปลาหมึกของฉันไงยะ"
แพรวาหัวเราะพร้อมกับเดินกลับไปกอดพ่อหนุ่มที่มาด้วย
"อ่าา โอเคค แล้วเจอกัน"
ยังไม่ทันขาดคำ แพรวาก็เดินจูงมือหนุ่มหน้าใหม่ไปที่รถทันที ปล่อยให้เคทยืนอยู่กับหน้าตี๋สองคน
"นายน่ะ ก็กลับเลยนะ ช้าน.. ไม่ไปต่อ"
เคทที่ตอนนี้ยังโดนโอบเอวอยู่ก็ผลักหนุ่มหน้าตี๋ออกช้าๆ ก่อนจะเดินเซไปเซมาจนมาถึงแท็กซี่ที่กำลังจอดอยู่หน้าร้าน
"ไปเลยค่ะพี่"
เคทบอกคนขับรถแท็กซี่ ปล่อยให้หนุ่มหน้าตี๋ที่เพิ่งถูกทิ้งยืนอยู่หน้าผับแบบงง