ตอนที่ 2
(11 มกราคม 2556)
ครูประจำชั้นของหนุ่มผอมสูงเปิดประตูห้องกิจการนักเรียนพร้อมกับพูดว่า
“ขออนุญาตค่ะมีกรณีนักเรียนขาดเรียนนาน แล้วเพิ่งจะกลับมาค่ะ ขอให้ช่วยจัดการหน่อยนะคะ”
ไม่มีเสียงตอบรับ“อ้าว ไม่มีครูนั่งอยู่เลย ไปสอนกันหมดเลยเหรอ”
ครูประจำชั้นหันมาพูดกับหนุ่มผอมสูงว่า“คร่าว ๆ เท่าที่ครูประเมิน เธอต้องถูกตัดคะแนนความประพฤติ 20 คะแนน เพราะว่า ผมยาวเนี่ย 10 คะแนนและก็ชุดนักเรียนไม่เรียบร้อย ขาดหลุดรุ่ยและสกปรก แล้วชายเสื้อยังออกนอกกางเกงอีกต้องโดนอีก 10”
ครูประจำชั้นสาวเอื้อมมือขวาจับชายเสื้อนักเรียนที่ล้นออกมา ยัดเข้าไปข้างในกางเกงมือของครูสาวล้วงเข้าไปเกือบทั้งฝ่ามือ ััโดนต้นขาอ่อน ขาหนีบและขอบกางเกงในของชายหนุ่มผอมสูง ครูสาวทำซ้ำอีกครั้งกับชายเสื้ออีกฝั่งหนึ่งครั้งหลังมือของครูสาวไปััอวัยวะเพศของชายหนุ่มผอมสูงจากภายนอกกางเกงใน
“เนี่ยใส่แค่เนี้ย ทำไม่ได้เหรอ หน้าก็หล่อ ช่วยมีสมองหน่อย โตจนหมาเลียไม่ถึงแล้วกฎระเบียบง่าย ๆ ก็ไม่ยอมทำ แล้วเมื่อไหร่จะอ้าปากพูด”
หนุ่มผอมสูงตัวชา ทำตัวไม่ถูกร่างกายไม่ชอบ แต่ขยับตัวหรือต่อต้านไม่ได้ เขาไม่ได้ตอบอะไรครู และยืนตัวเกร็งอยู่กับที่ อยู่อย่างนั้น
หนุ่มผอมสูงนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ในอดีตเมื่อเขาอยู่ ม.2
(13 – 15 เมษายน 2552)
“ทำไมมานั่งอยู่นี่คนเดียวล่ะจ้ะฝนก็ตก ไม่มีบ้านให้กลับเหรอ เห็นนั่งอยู่นี่นานแล้ว”เสียงพี่สาววัยยี่สิบกว่ายืนพูดขณะที่หนุ่มผอมสูงนั่งอยู่ในไซต์ก่อสร้างร้างแห่งหนึ่ง
“พี่รู้จักผมเหรอครับ”หนุ่มผอมสูงถามพี่สาวคนนั้น
“อยากทำความรู้จักกันมากขึ้นมั้ยล่ะพี่อายุมากกว่าเธอนิดเดียว เป็เพื่อนเธอได้”
“เพื่อน...เพื่อนเหรอครับ” “พี่จะเป็เพื่อนกับผมเหรอครับ” “ผมจะเป็เพื่อนกับพี่ได้จริง ๆเหรอครับ”
“ได้สิเพื่อนก็ต้องเป็ห่วงเพื่อนใช่มั้ยจ้ะ ฝนตกหนักแบบนี้ ไปหลบฝนที่บ้านพี่ก่อนมั้ยใกล้ ๆ นี้เอง”
“ผมกำลังรอคุณพ่อคุณแม่มารับกลับบ้านอยู่ครับผมกลัวท่านจะหาผมไม่เจอ ผมกลัวท่านต้องเสียเวลาตามหาผมผมไม่อยากเป็คนทำให้งานท่านเสียหายน่ะครับ”
“แล้วนัดกับคุณพ่อคุณแม่กี่โมงที่ไหนล่ะ เมื่อใกล้ถึงเวลา พี่จะได้ไปส่ง”
“ผมเกรงใจครับไม่ต้องไปส่งผมหรอกครับพี่ อีกอย่างหนึ่งคือผมไม่รู้ว่าคุณพ่อคุณแม่จะมารับผมกลับบ้านเมื่อไหร่ หรือจะมารับผมที่ไหนครับ”
“ยังไงนะพี่ไม่เข้าใจ”
“ผมรอคุณพ่อคุณแม่มาั้แ่หกโมงเช้าแล้วครับท่านให้ผมลงรถมาฝึกเล่นน้ำสงกรานต์ ท่านบอกจะมารับให้เล่นกับคนอื่นไปก่อนแต่ว่าผมไม่รู้จักใครที่นี่เลย บ้านผมไม่ได้อยู่แพร่น่ะครับท่านขับรถมาเยี่ยมญาติที่นี่ ถ้าท่านทำธุระเสร็จ ท่านคงจะกลับมารับผมกลับบ้านครับผมจึงต้องอยู่รอ”
“แต่ตอนนี้เที่ยงคืนแล้วนะพ่อแม่เธอคงยังไม่มาวันนี้หรอก ดึกแล้ว ไปหลบฝนบ้านพี่ก่อนได้”
“ขอบคุณนะครับพี่”
“เพื่อนไงเพื่อน”
“ขอบคุณครับเพื่อน”
หนุ่มผอมสูงเดินตามพี่สาววัยยี่สิบกว่าไปขอพักหลบฝนที่บ้านของเธอ โดยระหว่างทาง พี่สาวก็ถามเพิ่ม
“พ่อแม่เธอได้ให้เบอร์โทรติดต่อไว้มั้ย หรือจำเบอร์ได้มั้ย”
“ไม่เลยครับท่านมีหลายเบอร์ และผมมักจะติดต่อท่านก่อนไม่ได้”
“มีคนอื่นรู้เื่ที่เธออยู่คนเดียวที่แพร่มั้ย ได้บอกใครไว้ก่อนมั้ย”
“ไม่เลยครับผมก็ไม่รู้ว่าผมต้องลงรถมาเล่นสงกรานต์คนเดียวผมมารู้ก็ตอนท่านเปิดรถให้ลงแล้วครับ”
“ถึงแล้ว เข้าไปเลย”พี่สาวบอกอย่างเป็มิตร ให้หนุ่มผอมสูงเข้าไปหลบฝนด้านในบ้านของเธอ
“ขอบคุณนะครับพี่”หนุ่มผอมสูงยกมือไหว้ขอบคุณ
“ไม่ต้องยกมือแบบนั้นบอกแล้วพี่เป็เพื่อนเธอ ลืมแล้วเหรอ เข้าไปเลย ไม่ต้องเกรงใจ”
หนุ่มผอมสูงเดินตัวเปียกเข้าไปในห้องเช็ดเท้าที่พรมให้เท้าแห้ง พี่สาวปิดประตู ล็อกกุญแจเรียบร้อย
เธอเดินเร่งฝีเท้าจนได้ยินเสียงแม้ไม่ได้หันหลังยังไม่ทันตั้งตัว เธอสวมกอดหนุ่มผอมสูงจากด้านหลัง
“พี่กอดผมทำไมครับ” หนุ่มผอมสูงแค่สงสัย ว่าจู่ ๆ เธอเข้ามากอดทำไม
“ก็น้องตัวเปียกพี่กลัวน้องจะหนาว อุ่นขึ้นใช่มั้ยล่ะ”
“ขอบคุณนะครับแต่ผมทนได้ครับ พี่ไม่ต้องช่วยกอดผมหรอกครับ ผมเกรงใจ”
พี่สาวคลายมือขวาออกจากการกอดหนุ่มผอมสูงถอนหายใจ สบายใจขึ้นเล็กน้อย แต่ทันใดนั้น
พี่สาวใช้มือขวาล้วงเข้าไปในกางเกงใช้มือจับอวัยวะเพศผ่านกางเกงใน
“อุ่นขึ้นใช่มั้ยล่ะพี่สาวคนนี้จะทำให้น้องสนุกและตื่นเต้น” เธอพูดพลางขยำก้อนอวัยวะเพศเล่น
หนุ่มผอมสูงใ ตัวแข็งเกร็ง ไม่ขยับไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้าน พูดเพียงว่า
“หยุดเถอะครับผมไม่ชอบ”
“หยุดเถอะครับผมขอร้อง”
“ได้โปรดหยุดผมไม่อยากทำ”
หนุ่มผอมสูงได้แต่พูดต่อต้านเบาๆ แต่ร่างกายเหมือนปิดสวิตซ์ ยืนอยู่กับที่ให้เธอจับอวัยวะเพศเล่น
“ไม่มีผู้ชายคนไหนไม่ชอบร่างกายน้องมันฟ้อง”
พี่สาวจับขอบกางเกงและกางเกงในเปียกๆ แล้วดึงทั้งกางเกงและกางเกงในลงกองที่ข้อเท้า
พี่สาวใช้มือขวาสลับกับสองมือรูดอวัยวะเพศผ่านไปไม่นาน อวัยวะเพศของหนุ่มผอมสูงแข็งตัว
“บอกแล้วว่าน้องชอบพี่รู้ว่าน้องอยู่คนเดียวทั้งวัน น้องคงอยาก”
หนุ่มผอมสูงรู้สึกผิดหวังต่อตนเองมากไม่อยากยอมรับว่าตัวเองมีอารมณ์ทางเพศกับใครก็ไม่รู้
หนุ่มผอมสูงน้ำตาไหลออกมาและพูดว่า “ผมไม่ได้ชอบมัน ร่างกายผมแค่ผิดปกติ ผมกลัว”
พี่สาวบอกว่า“อย่าปฏิเสธเลย ยิ่งปฏิเสธ น้องชายยิ่งแข็ง เดี๋ยวพี่จะเพิ่มความสุขให้อีกเท่าตัว”
พี่สาวจับหนุ่มผอมสูงถอดเสื้อออกจนเปลือยเธอใช้ลิ้นเลียต้นคอ หัวนม และหน้าท้องของหนุ่มผอมสูง
หนุ่มผอมสูงตัวสั่นเกร็งทั้งกลัวทั้งตอบสนองตามธรรมชาติ หนุ่มผอมสูงรู้สึกแย่อย่างมากที่ควบคุมตนเองไม่ได้
พี่สาวลงลิ้นที่อวัยวะเพศของหนุ่มผอมสูง“พี่จะพิสูจน์ให้ดู ว่าน้องชอบที่พี่ทำให้”
พี่สาวกระทำชำเราอยู่นานหนุ่มผอมสูงพยายามไม่ยอมแล้ว สุดท้ายหนุ่มผอมสูงก็สำเร็จกิจ
“น้ำออกมาเยอะเลย แสดงว่าชอบ แต่ปากแข็งตัวแข็งทื่อไปหมด”
“น้องจำใส่หัวไว้เลยนะว่าน้องสมยอม ชอบ และสนุกกับค่ำคืนนี้”
“พี่เบื่อละอยากพักผ่อน น้องใส่เสื้อผ้าแล้วจะออกไปรอพ่อแม่ที่ไหนก็ตามใจ”
“นี่เงิน300 พี่ใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงให้ละ เก็บเอาไว้กินขนมรอพ่อแม่มา”
หนุ่มผอมสูงยังตัวแข็งและปรับตัวกับสถานการณ์ไม่ได้พี่สาวจึงโยนเสื้อผ้าไปโดนตัวหนุ่มผอมสูง
หนุ่มผอมสูงไม่มีสติมากนักไม่เช็ด ไม่ทำความสะอาดใด ๆ เขาสวมเสื้อ สวมกางเกงกับกางเกงในทับคราบน้ำลายและน้ำกาม แล้วเดินออกจากบ้านนั้นไปด้วยความงงงวย
หนุ่มผอมสูงเดินออกมาด้วยสภาพย่ำแย่ภายนอกคือชุดเปียกชื้น มีคราบแห้ง ๆ ติดิั ส่วนภายในคือสับสนให้คำตอบตัวเองไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น และยอมรับตัวเองที่ไม่ต่อต้านไม่ได้
หนุ่มผอมสูงกลับไปนั่งในไซต์ก่อสร้างอีกครั้งฝนหยุดแล้ว เขาจึงต้องอยู่กับคราบเหนียว ๆ ที่ติดอยู่ทั้งทางร่างกายและจิตใจเขานั่งยอมรับมันไม่ได้จนแสงเช้ามาถึงและเดินออกจากไซต์ก่อสร้างเพื่อไปยืนรอคุณพ่อคุณแม่อยู่แถว ๆจุดที่ท่านปล่อยลงรถเมื่อเช้าวันก่อน
หนุ่มผอมสูงไปยืนรอั้แ่ยังไม่มีใครมาเล่นน้ำสงกรานต์ พอสาย ๆ เริ่มมีคนมาตั้งถังน้ำและฉีดปีนฉีดน้ำใส่กัน หนุ่มผอมสูงทำได้แค่เดินไปเดินมา และไม่ได้เล่นสนุกกับใครเพราะ ไม่รู้จักใคร และคุณพ่อคุณแม่ไม่ได้ให้อุปกรณ์การเล่นน้ำใด ๆรวมถึงหนุ่มผอมสูงไม่เคยเล่นสงกรานต์มาก่อน เขาจึงไม่รู้ว่าต้องเล่นอย่างไร
ระหว่างวัน มีการแจกน้ำดื่มฟรีหนุ่มผอมสูงไปยืนรับน้ำดื่มมาดื่มเรื่อย ๆ
ความมืดมาเยือนอีกครั้งไร้วี่แววของคุณพ่อคุณแม่จนถึงตอนนี้ งานบนถนนเริ่มซาหนุ่มผอมสูงจึงต้องย้ายไปอยู่ในไซต์ก่อสร้างร้างเหมือนคืนก่อน่แรกหนุ่มผอมสูงไม่ได้รู้สึกอะไรมาก เพราะยังมีคนเดินผ่านไปมาและบรรยากาศแตกต่างจากเมื่อวาน
ทว่าผ่านไปอีกหลายชั่วโมง ฝนตกหนักอีกครั้งร่างกายหนุ่มผอมสูงรู้สึกหนาวเย็นจากการตากฝนหลายคืนแต่ความเย็นะเืจากเหตุการณ์เมื่อคืนตามหลอกหลอนภายใต้สายฝนและเสียงฟ้าผ่า
“เปรี้ยง!” เสียงฟ้าผ่าทำจิตใจของหนุ่มผอมสูงที่เคยแข็งแกร่ง กลายเป็อ่อนแอและเขาไม่ชอบการฝนตกหนักและฟ้าผ่าั้แ่ตอนนั้น
หนุ่มผอมสูงนั่งหลังตรงประสานมือแน่น อดทนต่อภาพจำ และขอให้ผ่านค่ำคืนฝนตกไปเร็ว ๆ
สุดท้ายหนุ่มผอมสูงทนไม่ไหว เขาลุกเดินเพื่อหาสถานีตำรวจ
เขาเดินเกือบ 40 นาทีถึงด้านหน้าของสถานีตำรวจ เขาไม่กล้าเดินเข้าไปแต่อีกใจหนึ่งก็เกรงว่าตำรวจจะสงสัยว่ามาทำอะไรเขาจึงเลือกเดินผ่านหน้าสถานีตำรวจอย่างช้า ๆสายตาแอบมองเข้าไปข้างในตามแสงไฟที่ส่องออกมาจากกระจกของสถานีตำรวจเขาแอบมองด้วยความกล้า ๆ กลัว ๆ และไม่อยากให้คนแถวนั้นสงสัย
“จะบอกตำรวจว่ายังไงจะเริ่มยังไง ผมทำไม่ได้” หนุ่มผอมสูงพูดกับตัวเองเบา ๆ
“บอกไปจะมีใครเชื่อใครจะอยู่ช่วยเรา ไม่มีหรอก” หนุ่มผอมสูงพูดอย่างไม่มีความหวัง
เขาเดินแอบมองสลับกับมองไปข้างหน้า จนเลยรั้วของสถานีตำรวจ เขาเดินคิดกับตัวเองต่อแล้วก็เดินวนกลับมาหน้าสถานีตำรวจ แอบมองเข้าไปอีกครั้งแล้วก็เดินเลยกลับทิศทางเดิม เขาเดินสับสนกับตัวเองอยู่หน้าแนวสถานีตำรวจนาน 40 นาที
“ยิ่งช้า ยิ่งไม่มีประโยชน์จะเดินไปเดินมาเพื่ออะไร ก็แค่เข้าไป”
หนุ่มผอมสูงตัดสินใจแน่วแน่และเดินเข้าไปในสถานีตำรวจ เขาเดินตรงไปอาคารหน้าสุดมีทางเข้าเป็ประตูสองฝั่งซ้ายขวา ฝั่งซ้ายมีตำรวจนั่งอยู่ 2นาย มีบอร์ดแสดงรายชื่อตำรวจในสถานี ส่วนฝั่งขวาเขียนว่า รับเื่ร้องทุกข์มีตำรวจนั่งเล่นคอมพิวเตอร์อยู่ 1 นายไม่มีตำรวจนายไหนสนใจหนุ่มผอมสูงที่เดินเข้ามาด้วยท่าทางสับสนเลย
“สวัสดีครับ ผมมาแจ้งความครับ”หนุ่มผอมสูงเปิดประตูฝั่งขวา และพูดทักทายตำรวจที่กำลังนั่งเล่นคอมพิวเตอร์
ตำรวจนายนั้นเงยหน้าขึ้นมาแวบหนึ่งแล้วบอกว่า “สภาพนี้ ไปทำตัวให้แห้งก่อน ตึกเปียกหมดแล้วไปหาอะไรมาเช็ดแล้วค่อยเข้ามา”
หนุ่มผอมสูงตอบกลับเบาๆ ว่า “จะให้ผมใช้อะไรเช็ด ผมไม่มีผ้าเลยครับ”
“หาวิธีจัดการตัวเองสิทำให้เรียบร้อยก่อนค่อยเข้ามา” ตำรวจตอบด้วยเสียงรำคาญขณะที่กำลังมีสมาธิกับคอมพิวเตอร์ตรงหน้า
“สวัสดีครับ มีผ้าให้เช็ดตัวมั้ยครับ”หนุ่มผอมสูงเดินออกจากประตูขวา แล้วเปิดเข้าประตูซ้ายและถามหาผ้าเช็ดตัวจากตำรวจที่นั่งอยู่ 2 นาย
“ที่นี่ไม่ใช่บ้านหรือที่อาบน้ำ จะได้มีผ้าเช็ดตัวให้บริการ มาผิดที่แล้วน้อง” ตำรวจนายหนึ่งตอบ
“จริงๆ ก็เกือบแห้งแล้วนี่ จะเช็ดตัวไปทำไม” ตำรวจอีกนายถาม
“ผมมาแจ้งความแต่พี่ตำรวจคนนั้นบอกให้ผมเช็ดตัวให้แห้งก่อนน่ะครับ เขาบอกว่าตึกมันจะเปียก”
“งั้นก็ใช้เสื้อผ้าตัวเองเช็ดไปก่อนขอแค่ไม่มีหยดน้ำไหลติ๋ง ๆ ก็ไม่มีใครว่าอะไรละ”
“เอ่อ...คือ... ห้องน้ำอยู่ที่ไหนครับ ผมจะได้ถอดเสื้อผ้าและเช็ดตัวได้”หนุ่มผอมสูงถามหาห้องน้ำ
“เห้ยเป็ผู้ชาย โตแล้ว ก็แค่ถอดเสื้อเช็ด จะเข้าไปห้องน้ำ ให้ไปเปียกในห้องน้ำอีกทำไมนู่น นายออกไปถอดเสื้อเช็ดตัวหน้าสถานีตำรวจ เสร็จแล้วก็เข้าประตูนู้น”ตำรวจอีกคนที่เริ่มตอบด้วยความรำคาญ
หนุ่มผอมสูงรู้สึกไม่ปลอดภัยและไม่สบายใจที่จะถอดเสื้อเพื่อเช็ดตัว จึงพูดเบา ๆ ว่า “ขอเถอะครับผมไม่อยากถอดเสื้อข้างนอก ขอเข้าห้องน้ำหน่อยครับ”
“จะอายอะไรนี่มันดึกมากแล้ว มีแค่ผู้ชายไม่กี่คน หรือในเสื้อมันมีอะไรผิดกฎหมายหรือไงอิดออดมากเดี๋ยวพวกพี่สงสัย จะขอค้นตัว ไม่ได้ถอดแค่เสื้อแล้วนะ”ตำรวจแอบขู่เล็กน้อยให้หนุ่มผอมสูงรีบ ๆ จัดการตัวเอง จะได้ออกจากประตูนี้ไปติดต่ออีกประตูหนึ่งสักที
หนุ่มผอมสูงเดินคอตก ออกไปยืนหลบ ๆอยู่มุมตึกของสถานีตำรวจ กล้า ๆ กลัว ๆ อย่างมากหนุ่มผอมสูงไม่เคยต้องถอดเสื้อข้างนอกบ้านมาก่อน และรู้สึกไม่สบายใจ กลัวคนมาเห็น
หนุ่มผอมสูงโค้งตัวลงเพื่อถอดเสื้อ และรีบใช้เสื้อเช็ดน้ำที่ยังเป็เม็ดอยู่ตามตัวหนุ่มผอมสูงเช็ดไปโดนคราบน้ำกามแห้งกรัง ที่เมื่อนำผ้าไปเช็ดแล้วคราบจะหายไปแต่ขณะที่หนุ่มผอมสูงเช็ดคราบ ภาพความทรงจำเมื่อคืนวานก็ย้อนกลับมาทำเอาหนุ่มผอมสูงวัยสิบสามเกือบจะทนทำต่อไปไม่ไหว
“สวัสดีครับ ตัวแห้งแล้วครับมาขอแจ้งความครับ” หนุ่มผอมสูงเช็ดตัวเสร็จแล้ว ก็เปิดประตูเข้าไปประตูฝั่งขวาและพูดกับตำรวจนายเดิมที่ยังคงเล่นคอมพิวเตอร์อยู่
“นั่งรอแปปนึงหาอะไรอ่านไปก่อน เดี๋ยวพร้อมแล้วพี่เรียก”
ผ่านไปประมาณ 5นาที ตำรวจวางคอมพิวเตอร์ลง และเอ่ยเรียกถามหนุ่มผอมสูง
“ว่ายังไงจะมาแจ้งความเื่อะไร”
“เมื่อคืนตอนประมาณเที่ยงคืน ผมถูกพี่สาวคนหนึ่งลวนลามครับ”
“55555” ตำรวจหลุดหัวเราะออกมาสั้น ๆ แล้วถามว่า“เมื่อคืน คือไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา หรือเมื่อวาน”
“เมื่อคืนวานครับ”
“ที่มาแจ้งความเพราะ พี่สาวที่ลวนลามน้อง เป็กะเทยหรือเป็เกย์หรอ”
“เปล่าครับเป็ผู้หญิงปกติ หญิงแท้แหละครับ”
“พี่สาวคนนั้นน่าจะอายุเท่าไร สวยมั้ย หุ่นเป็ยังไง”
“น่าจะยี่สิบกว่าๆ ส่วนสวยมั้ย หุ่นดีมั้ย เอ่อ... คือ... ผมไม่ได้สนใจตรงนั้นน่ะครับสำคัญหรอครับ”
“พี่จะได้นำไปใช้ประกอบสำนวนพี่ต้องพอนึกหน้าคนที่น้องพูดถึงออก”
หนุ่มผอมสูงเริ่มกระอักกระอ่วนไม่อยากนึกถึงหน้าหรือหุ่นของพี่สาวคนนั้น เขาไม่อยากจะยอมรับว่า
“คือ...ก็... สวยเลยครับ ส่วนหุ่นก็ดี สมส่วนครับ”
หนุ่มผอมสูงสับสนกับคำถามที่กลายเป็ถามวนอยู่เื่เพศสภาพและหน้าตารูปลักษณ์
“คุณตำรวจครับพี่สาวคนนี้เป็คนไม่ดีนะครับ เขาใช้มือลวนลามตัวผม ผมขอแจ้งความเอาผิดเขาครับ”
ตำรวจตอบกลับว่า“ใจเย็น ๆ เื่ไม่ได้ใหญ่โตอะไร ค่อย ๆ พูดได้” แล้วถามต่อ
“ลวนลามอะไร ลวนลามยังไงเล่าเหตุการณ์ให้ละเอียด” ตำรวจบอกให้เล่า
หนุ่มผอมสูงเริ่มตัวสั่นมือกำแน่น เสียงเริ่มสั่นเทา เมื่อตำรวจบอกให้เล่าเหตุการณ์ร้ายแรงให้ละเอียดเขาต้องเปิดแผลใจ ขุดภาพเ่าั้ขึ้นมาเล่า เขากลั้นใจเล่าว่า
“เมื่อคืนฝนตกหนักผมนั่งตัวเปียกทั้งตัวอยู่แถวไซต์ก่อสร้าง ผู้หญิงคนนี้ จู่ ๆ ก็เดินเข้ามาทักบอกว่าผมเป็เพื่อนกับเธอได้ และชวนผมไปหลบฝนในบ้านของเธอผมเดินตามเข้าไปถึงบ้านเธอ ผมได้ยิน...”
“เดี๋ยวก่อนน้องเป็คนเดินตามผู้หญิงเข้าไปในห้องของเธอเองเลยเหรอ ไม่ได้ถูกลากเข้าไปใช่มั้ย”
“ใช่ครับผมเดินตามเธอไป เพราะ เธอเป็เพื่อนที่ให้ผมไปหลบฝนก่อนได้”
“55555 บันเทิงเว้ยวันนี้ น้องเข้าไปเอง ตกลงเข้าไปอยู่ในห้องกับเธอเองอ่ะนะสุดยอด พี่ดูออก น้องก็คงคิดจะมีอะไรกับผู้หญิงคนนั้นอยู่ในใจใช่มั้ยล่ะ”
“ไม่นะครับผม...”
“แปปนึงพี่ขอเรียกเพื่อนพี่ มานั่งฟังเื่ของน้องด้วยดีกว่า ตื่นเต้นดี”
ตำรวจนายนี้เดินออกประตูขวา ไปเรียกเพื่อนตำรวจ 2นายที่อยู่ประตูซ้ายมานั่งฟังด้วยกัน
“มีเื่ว่ะน้องมันมีผู้หญิงสวยหุ่นดีชวนไปห้อง แล้วมาฟ้องว่ะ มาช่วยฟังหน่อย”ตำรวจผู้รับเื่พูด
“มาละ เพื่อนพี่เอง อ่ะเล่าต่อหลังเข้าห้องไป น้องกับพี่สาวทำอะไรกันบ้าง”
หนุ่มผอมสูงอับอายอย่างบอกไม่ถูกเหมือนเื่ราวของเขาเริ่มเป็เื่ตลกขบขันหนุ่มผอมสูงจึงพยายามเล่าเหตุการณ์สำคัญโดยหวังว่าตำรวจจะเข้าใจความโหดร้ายของพี่สาว
“ผมแค่หยุดยืนอยู่กลางห้องรับแขกพี่สาวคนนั้นเข้ามาโอบกอดจากด้านหลัง และใช้มือล้วงเข้าในกางเกง”
“น้องได้ต่อต้านขัดขืน หรือหนีออกมามั้ย” ตำรวจที่เข้ามาใหม่ถาม
“ผมบอกพี่สาวให้หยุดหลายสิบครั้ง”
“น้องได้ต่อสู้ผลักเธอออกบ้างมั้ย” ตำรวจคนเดิมถามย้ำ
หนุ่มผอมสูงเริ่มน้ำตาคลอเบ้าเสียงสั่นเทา และตอบด้วยความรู้สึกผิดว่า “ผมไม่... ผมไม่ได้สู้อะไรเลยผมไม่ได้ผลักเธอเลย ผมไม่ได้ทำอะไรเลย”
“อ้าวแล้วมาแจ้งความทำไม เป็ผู้ชายซะเปล่า แข็งแรงกว่าผู้หญิงตั้งเยอะถ้าตอนนั้นน้องใช้แรงสู้กลับ น้องก็ไม่ได้มีอะไรกับเธอละไปคิดทบทวนกับตัวเองก่อนมั้ยว่า ตอนนั้นในใจก็อยากจะทำอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ ฝนก็ตกตัวก็เปียก มีสาวสวยหุ่นดี มาหาถึงที่” ตำรวจผู้รับเื่พูดกลับมา
หนุ่มผอมสูงน้ำตาไหลออกมาหนึ่งเส้นบอกว่า “ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ผมไม่ได้อยากทำ แต่ร่างกายมันไม่ขยับเลยทุกอย่างยืนอยู่ตรงนั้น ปล่อยให้เธอทำอะไรก็ไม่รู้”
ตำรวจอีกคนหนึ่งบอกว่า “โอบกอดมือล้วงเข้าไป แล้วทำอะไรกันต่อ เล่าเลย”
ตำรวจผู้รับเื่เสริมว่า“น้องได้ทำอะไรเธอมั้ย”
หนุ่มผอมสูงกลับมามีสติและตอบแบบสั้น ๆ ว่า “พี่สาวใช้มือกับใช้ปากที่ตรงนั้น และเอาลิ้นเลียทั้งตัวผม”
“ชอบอ่ะดิ เคลิ้มเลยอ่ะดิ สาวลงลิ้นให้”
“อวัยวะเพศน้องแข็งตัวเต็มที่มั้ย”
“สาวทำจนน้ำแตกออกมาเลยมั้ย”
หนุ่มผอมสูงเริ่มไม่อยากฟังคำถามอะไรทำนองนี้แล้วเขารู้สึกเหมือนทุกคนมองปัญหาของเขาเป็แค่เื่ตลกเขารู้สึกโดนทำร้ายซ้ำจากตำรวจ แต่หนุ่มผอมสูงก็จะตอบให้มันจบ ๆ ไปจะได้แจ้งความพี่สาวคนนั้นได้
“ผมพยายามต่อต้านแล้วแต่มันก็แข็ง และน้ำก็ออก ผมรู้สึกแย่มาก ผมขอแจ้งความเธอครับ”
“น้องอายุเท่าไร”
“13 ครับ”
“55555 น้องยังเด็ก สงสัยคงกับผู้หญิงครั้งแรก ยังไม่รู้ว่าคืออะไร”
“พี่จะบอกว่าน้องอ่ะกำไร น้องอ่ะทำเค้า น้องได้สาวสวยมาชักมาเลียให้ฟรี จริง ๆน้องต้องไปขอบคุณพี่สาวเขานะ เขาเป็ครูคนแรกของน้อง 55555น้องขึ้นครู ใล่ะสิ เดี๋ยวก็ชิน”
“น้องเข้าใจตัวเองผิดน้องไม่ได้โดนลวนลาม น้องแค่ใ มีที่ไหนผู้หญิงบังคับหนุ่มวัย 13 ได้ 55555”
“มีความสุขจนอวัยวะเพศแข็งและน้ำแตกแบบนี้เนี่ยนะ โดนบังคับ กูอยากจะหัวเราะให้ฟันหมดปาก 55555 ปากน้องบอกไม่ชอบ แต่จริง ๆ น้องสมยอม ไม่งั้นจะแข็ง จะน้ำแตกได้ยังไง 55555”
หนุ่มผอมสูงเดินออกมาจากสถานีตำรวจด้วยความผิดหวังในตัวเอง
“หรือเราจะชอบมันจริงๆ”
“หรือเรายอมให้พี่สาวทำแบบนั้นกับเราจริงๆ”
“เราเป็ฝ่ายทำเขาจริงหรอผู้ชายต้องได้กำไรจากเื่นี้ใช่มั้ย”
2K
