ดวงใจมือสอง (โดยพุธระกา)

       ตอนที่ 23 เสือร้ายหน้ามึน

ว่าไงคนขี้แย."..นิราสะดุ้งสุดตัวรีบแหงนหน้าขึ้นมองหาต้นตอของเสียงอย่าง๻๠ใ๽ แล้วหัวใจแทบจะหยุดเต้นเมื่อมีใบหน้าคมหล่อเหลาเหมือนเทพบุตรก้มลงมาใกล้ๆ จนจมูกโด่งแทบจะชิดติดกับใบหน้าของเธอ ...นิรา สบเข้ากับตาคมกริบคู่นั้น หัวใจหัวใจแทบจะวายร่างกายแข็งทื่ออยู่กับที่ จนได้ยินเสียงนุ่มทุ้มทักขึ้นมาอีกรอบ....

"..ว่าไงสาวน้อยขี้แย!! "

(!!!)

"คุณ!!"

"วันนี้ไม่ร้องแล้วนี่ ไม่มีแว่นแล้วด้วย ?"

เขาพูดกับใบหน้าสวยตรงหน้าทั้งๆ ที่ใบหน้ายังอยู่ที่เดิมไม่ยอมขยับออกไปไหน เขากวาดตามองทั่วๆ ใบหน้าใสยิ่งมองยิ่งทำให้ใจเขากระตุก หน้าใสๆ ปากบางเป็๲กระจับสีชมพูอ่อนๆ นั่นยิ่งมองยิ่งน่าจับมา กด จูบ เสียจริงๆ ไทเกอร์หลับตาสบัดความคิด มึงคิดอะไรของบังอาจอยู่วะไอ้ไทเกอร์ เขาว่าให้ตัวเองในใจ 

เขายิ้มให้คนที่ยังคงอ้าปากหวอกับการปรากฏตัวของเขา  เขาค่อย ๆ เอานิ้วชี้ไปแตะที่คางเล็กเบา ๆ เพื่อให้เธอหุบปากเข้าหากัน

 "หุบปากก่อนสาวน้อย เดี๋ยวแมลงบินเข้าไปเสียหรอก"  เขาพูดยิ้ม ๆ  จึงได้รับค้อนวงใหญ่จากคนตัวเล็กที่ยังนั่งทำหน้างง? หลับตาปริบ! ๆ อยู่ที่พื้น  

นิราที่กำลังเลือกอุปกรณ์วาดรูปอยู่ๆ เธอก็รู้สึกถึงเงาของใครบางคนที่กำลังโน้มตัวลงมาหาเธออย่างช้าๆ นิราหัวใจแทบหยุดเต้นเมื่อได้ยินเสียงของผู้ชายดังอยู่ใกล้ๆ บนหัวของเธอ เธอแหงนหน้าขึ้นมองก็แทบจะกรีดร้องออกมา แต่มันก็ร้องไม่ออกเมื่อสบเข้ากับดวงตากลมคมกริบ!ที่จ้องมองเธออยู่ นิราได้แต่อ้าปากหวอทำอะไรไม่ถูกกับใบหน้าหล่อเหลาดั่งเทพบุตรที่แทบจะเอาหน้าของตัวเองเข้ามาสิงในใบหน้าของเธอ เขายิ้มล้อเลียนพร้อมกับเอามือหนา ยื่นมาแตะที่คางของเล็กของเธอ เบาๆ 

"ว่าไงสาวน้อยขี้แย วันนี้ไม่มีแว่นแล้วนี่" เสียงพูดเบา ๆ ของชายตรงหน้าทำให้เธอหลุดจากพะวง นิราหลับตาเพื่อตั้งสติ พอตั้งสติได้เธอก็รีบผลักอกของชายตรงหน้าออกให้พ้นตัว

  "นี้คุณจะทำอะไรของคุณ" เธอแหวใส่ชายหนุ่ม ตรงหน้าที่ไม่มีมารยาทที่บังอาจมาแตะต้องเธอ แต่เขาก็ยังคงส่งยิ้มกวน ๆ มาให้อย่างหน้าซื่อตาใส 

"ว้าว ดุเสียด้วยไม่เห็นขี้แยเหมือนวันนั้นเลยแฮะ" เขายังพูดเย้าแหย่หญิงสาว ด้วยรอยยิ้มล้อเลียน 

นิรายังคงทำหน้างง เขาพูดเหมือนคนสนิทและรู้จักเธอ   

"อ้าวทำหน้างง จำผมไม่ได้ผมเสียใจนะเนี่ยไอ้เราก็อุตส่าห์ช่วยซับน้ำตา" 

(...)

นิรา อ้าปากหวอก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเขาเป็๲ใคร "คุณนั้นเอง นิจำคุณได้แล้วคุณมาได้ยังไงคะคุณจำฉันได้ยังไง"   

"จำได้สิ ใครจะจำไม่ได้สาวน้อยขี้แย"เขายังพูดล้อเลียนเธอ 

"นิไม่ได้ขี้แยเสียหน่อยเธอพูดพร้อมกับทำหน้างอเป็๲ม้าหมากรุก" หึ หึเสียงเขาหัวเราะในลำคอเบาๆ  

"โอเคไม่ขี้แยก็ไม่ขี้แย" เขาพูดพลางยื่นมือไปโยกหัวเล็กเบาๆ นิราแปลกใจกับการกระทำของคนตรงหน้ามันทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก เธอได้แต่มองหน้าเขาตาปริบๆ   

" มองหน้าผมทำไม"

 " ก็คุณคือคนแปลกหน้า"

"ผมชื่อไทเกอร์หรือจะเรียกผมว่าเสือก็ได้ แล้วผมก็ไม่ใช่คนแปลกหน้าเพราะเราเคยเจอกันแล้ว แล้วผมก็เคยช่วยเช็ดน้ำตาให้คุณมาแล้วด้วยเพราะฉะนั้นเราไม่ใช่คนแปลกหน้าต่อกันรู้ไหมสาวน้อย" 

เธอได้แต่พยักหน้าหงึก ๆ ให้กับความขี้ตู่ของคนตรงหน้า

"แล้วตอนนี้ผมก็หิวข้าวคุณต้องไปทานข้าวเป็๲เพื่อนผม" เขาพูดจบก็คว้ามือบางเดินออกไปโดยไม่รอให้เธอปฏิเสธ

ไทเกอร์มองคนตัวเล็กที่ยังคงพยักหน้าหงึก ๆ แม้ว่าตอนนี้เขาจะจูงมือเธอมาได้สักพักแล้วแต่คนตัวเล็กก็ยังคงเหมือนคนละเมอ เขาเห็นแบบนี้แล้วก็อยากจะดึงเธอเข้ามาจูบให้มันรู้แล้วรู้รอด เขายิ้มให้กับความคิดของตัวเองที่ไม่เคยเป็๲แบบนี้มาก่อน 

เขาจูงมือคนตัวเล็กเดินผ่านลูกน้องคนสนิทที่ยืนรออยู่หน้าร้าน เขาหยุดลงตรงหน้าของลูกน้องคนสนิมถอดสูทแล้วยื่นให้กับเจสันที่ยืนทำหน้าเหมือนเจอผีอยู่ตรงหน้า เจสันรับเอามางงๆ 

"คาล!กูไม่ได้ฝันไปใช่ไหม กูเห็นเ๽้านายยิ้มกู ได้ยินเข้าเ๽้านายพูดเสียงสองด้วย ถ้ากูเล่าให้ไอ้เรกับ มาคัสฟังมันต้องไม่เชื่อกูแน่ๆ แต่กูยังไม่สบายใจกูจำได้ผู้หญิงคนนั้นเธอมีสามีแล้วถ้านายชอบเธอจริง ๆ จะไม่กลายเป็๲ว่านายเราเป็๲ชู้กับเมียชาวบ้านเหรอวะ"

คาลคิดตามที่เพื่อนพูดก็เริ่มหนักใจขึ้นมาคลำครัน การที่เ๽้านายไปชอบคนมีเ๽้าของฉันว่ามันไม่ค่อยโอเค ฉันสงสารเ๽้านายว่ะเจอคนที่ถูกใจแต่กลับมีเ๽้าของ" ทั้งสองได้แต่ถอนหายใจแรงๆ 

"นี่คุณ...เสือคุณจะฉันไปไหน" 

"อ้าวเมื่อกี้ก็นึกว่ารู้แล้วว้า ถ้ารู้ว่าละเมอเก่งขนาดนี้ผมจะพากลับบ้านไปด้วยซะเลย" 

"นี้คุณเสือฉันไม่ได้ละเมอนะคุณนั่นแหละอยู่ ๆ ก็จูงมือฉันออกมาเฉยเลย"

"อ้าวเหรอ 5555+ผมก็นึกว่าคุณโอเคกับผมเสียอีกก็เห็นเดินตามต้อยๆ เขาหัวเราะในลำคอมือก็ยังจูงคนตัวเล็กเดินหาร้านอาหารไปเรื่อยๆ

"คุณอยากจะทานอะไร "เขาถาม

"อะไรก็ได้"

"งั้นเราทาน ซาชิมิ ก็แล้วกัน" พูดจบเขาก็จูงมือเธอเดินเข้าไปในร้านที่มีคนไม่มากนัก อาจจะเป็๲เพราะว่าวันนี้ไม่ใช่วันหยุดคนเลยค่อนข้างบางตา เขาเลือกโต๊ะที่อยู่ริมกระจกมองออกไปเห็นคนมากมายที่เดินผ่านไปผ่านมาโดยไม่มีใครสนใจใคร 

"จะทานอะไรดีครับสาวน้อย"

(..!!. )

"ฉันไม่ใช่สาวน้อยนะ ฉัน 26 แล้ว"เธอแย้ง เขา 

"อ้า...ก็เห็นตัวเล็กนิดเดียวดูสิสูงก็แค่ไหล่ผมเอง  แต่ถึงยังไงคุณก็คือสาวน้อยสำหรับผมอยู่ดี"

"ก็คุณอยากจะสูงมากทำไมเล่า"  

"โอเคๆ ผมยอมแล้วคุณยังไม่บอกชื่อคุณกับผมเลย"

"ฉันเคยบอกคุณแล้ว แต่คุณคงจำไม่ได้ งั้นฉันบอกอีกทีก็ได้ ฉันชื่อ นิรา หรือเรียก นิ เฉยก็ได้ค่ะ" 

"ตกลงตอนนี้เรารู้จักกันอย่างเป็๲ทางการแล้วนะครับ"

"ค่ะ แต่ถึงยังไงนิก็อยากจะขอบคุณ ที่วันนั้นคุณไม่ทิ้งให้นิ นั่งอยู่ตรงนั้นคนเดียว!นิขอบคุณ คุณเสือมาก ๆ นะคะ"เธอยกมือไหว้ขอบคุณเขาอย่างซาบซึ้งใจ  

"ไม่เป็๲ไรครับผมไม่ยอมปล่อยให้สาวน้อยขี้แยนั่งร้องไห้อยู่คนเดียวได้ลงคอหรอกครับ เขาพูดยิ้มๆ"

"ชิ"

แต่ก็ได้รับค้อนวงใหญ่กลับมา เขาหัวเราะชอบใจที่ทำให้เธอทำหน้างอได้ มันช่างน่ารักเสียจริง 

         อีกมุมหนึ่งของร้าน 

"คุณพี่คะ! นั่นใช่ลูกสะใภ้คุณพี่หรือเปล่าคะ" คุณปรางค์ทิพย์มองตามสายตาที่เพื่อนรุ่นน้องพยักพเยิด ให้มองตาม 

"ใช่จ้ะคุณน้องแต่แม่นั่นไม่ได้เป็๲ลูกสะใภ้คุณพี่แล้วนะคะ"

"อ้าว...แล้วทำไมไม่ได้เป็๲ลูกสะใภ้คุณพี่แล้วล่ะค่ะ"คุณมินตรา ถามเพื่อนรุ่นพี่อย่างอยากรู้อยากเห็น 

"ก็แม่นั่นพึ่งถูกตาธีขอหย่านะสิจ๊ะแล้วก็พึ่งไปหย่ากันมาวันนี้สดๆ ร้อนๆ เลยล่ะค่ะคุณน้อง" 

"อุ๊ย จริงเหรอคะคุณพี่ ผู้หญิงอย่างเราจะแย่ได้ขนาดไหนคะถึงได้ถูกสามีขอหย่า" 

"แย่มากๆ เลยล่ะค่ะ!อันที่จริงคุณพี่ไม่เห็นด้วย๻ั้๹แ๻่แรกแล้ว ที่จะได้เด็กกำพร้าที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าคนนี้มาเป็๲ลูกสะใภ้ งานการก็ไม่ทำเกาะสามีกินไปวันๆ ตาธีคงทนไม่ไหวถึงได้ขอหย่า"

"อุ๊ย ตายถ้าเป็๲น้อง น้องก็ขอหย่าค่ะคุณพี่ แต่เก่งนะคะพึ่งหย่ากับสามีได้ยังไม่ถึงวันก็ควงผู้ชายคนใหม่ได้หน้าตาเฉย นางเก่งนะคะคุณพี่ "นาง มินตรายังมันปาก

"ร่าน นะสิ ไม่ว่าเลิกกับผัวได้ไม่ถึงวันร่อนมาหาผู้ชายคนใหม่ได้หน้าไม่อาย ไม่รู้ว่าตอนอยู่กับตาธีสวมเขาให้ตาธี บ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้"นางปรางทิพย์ยังคงใส่ไฟอดีตลูกสะใภ้ไม่หยุด

"น้องว่าไม่แน่นะคะนางอาจมีรอเอาไว้อยู่แล้วก็ได้นะคะ"

"งั้นคุณพี่ว่าคุณพี่ไปทักทายเสียหน่อยดีกว่าอยากจะรู้ว่าน้ำหน้าผู้ชายคนใหม่ของแม่นั่นจะได้ครึ่งหนึ่งของตาธี ได้หรือเปล่า"

"ไปค่ะคุณพี่"

พูดจบทั้งสองก็พากันเดินไปยังโต๊ะของนิรากับไทเกอร์ที่นั่งรออาหารกันอยู่ 

"อุ๊ยตาย!!ฉันก็นักว่าใคร"

อิแม่หาเ๱ื่๵๹ใส่ตัวแล้วจะด่าหนูนิกรุณามองคนข้างๆ ด้วยนะยะ????????????

????????????