ภรรยาในพันธสัญญาของบอส - Bosss Proposal

        เธอรักเขายินดีพร้อมมอบให้ทั้งร่างกายทั้งหัวใจหากเพียงแต่เขาต้องการเธอจะมอบให้อย่างหมดจดโดยปราศจากเงื่อนไข

        “ผมไม่ได้ชวนคุณนอนที่นี่เพราะคิดจะหาผลประโยชน์ทางกายจากคุณนะ” เขาสารภาพหากแต่ไม่ปริปากเอ่ยถึงเรื่องมุกระริน

        หัวแม่โป้งมือไล่ตรงขอบปาก ดวงตาคมปราบเคลิบเคลิ้มหรี่ปรือขณะไล่ช้าๆ ตามเส้นโค้งละมุน

        สติสัมปชัญญะของเขาเตลิดไปไกลนับตั้งแต่วินาทีแรกที่เรือนร่างหอมกรุ่นทิ้งน้ำหนักลงบนหน้าตักของเขา

        คำพูดของเขาแทบไร้ความหมาย เธอต้องการเขาเช่นเดียวกับที่รับรู้ได้ว่าเขากำลังต้องการเธออย่างมากเช่นกันเพราะความแข็งขึงที่ดุนรั้งแถวๆ ก้น บ่งบอกได้อย่างดี

        “ผมแค่อยากให้คุณอยู่ใกล้ๆ ตัว อยากให้คุณปลอดภัย” ดวงตาซึ่งเต็มไปด้วยความปรารถนามองริมฝีปากซึ่งกำลังบดปลายหัวแม่โป้งมือไล่บนเบาๆ ขณะเอ่ยคำพูด

        “บัวปลอดภัยดีนี่คะ” เธอตอบเมื่อเขาละมือออก “อยู่กับคุณต่างหากล่ะคะที่อันตราย” นัยน์ตาหญิงสาวแฝงแววขี้เล่น

        ภัทรกรหัวเราะเสียงทุ้ม

        “คุณกลัวผมหรือเปล่า”

        กลัวสิ กลัวว่าเขาจะไม่สานต่ออารมณ์วาบหวามที่กอบกุมทุกพื้นที่ในอณูร่างกายยุติมันไปเสียดื้อๆ เพราะคิดว่าเธอกลัว

        กณิกนันท์รวบรวมความกล้า แขนเรียวโอบรอบต้นคอแข็งแรง เป็นฝ่ายเบียดริมฝีปากเข้าหา ชายหนุ่มครางฮือด้วยความประหลาดใจในตอนแรก แต่เสี้ยววินาทีต่อมาเขาก็ตอบสนองจูบนั้นอย่างชำนิชำนาญ

        มือหนาสอดใต้ชายเสื้อนอนลายลูกเป็ดบนพื้นสีขาวสะอาดเพื่อกอบกุมทรวงอกนุ่มหยุ่นไร้ซึ่งบราเซียปิดบัง ...นี่เป็นอีกข้อที่ทำให้สติเขากระเจิดกระเจิง แม้รู้เต็มอกว่าหญิงสาวไม่ได้ตั้งใจจะอ่อยแต่เขาก็ยอมติดตกลงไปในหลุมพรางนั้นด้วยความเต็มใจอยู่ดี

        เสียงหวานครางต่ำเมื่อถูกปลุกเร้าด้วยปลายนิ้วขณะถูกหยอกล้อตรงยอดถัน ริมฝีปากยิ่งบดเบียดกันแนบชิดขึ้น เร่าร้อนขึ้น ปลุกไฟปรารถนาให้โหมกระพือราวกับกึ่งกลางกายคล้ายจะมอดไหม้

        “เดี๋ยวนี้เลยได้มั้ยคะ” เธอทั้งเร่งเร้าทั้งอ้อนวอนในคราวเดียวกัน

        “ทำไมคุณใจร้อนขนาดนี้ล่ะครับ หืม”

        เธอใจเย็นเกินไปด้วยซ้ำเพราะหน้าบางไม่กล้าแสดงความต้องการอย่างนี้ไงเล่าถึงเก็บกดอยากรีบระบายปลดปล่อย

        ชายหนุ่มกลืนน้ำลายเมื่อเสื้อนอนลายน่ารักถูกปลดเปลื้องออกโดยเจ้าของของมันเมื่อเขาไม่ยอมตอบสนองตามคำเรียกร้องเสียที

        ร่างบางย้ายน้ำหนักลงสู่พื้นเพื่อรูดกางเกงชั้นในลงจากเรียวขาสวย

        หัวใจของเขาเต้นไม่เป็นระส่ำเพราะภาพความงดงามไร้ที่ติจากเรือนร่างตรงหน้า

        “ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ผมก็คลั่งจะแย่แล้วบัว” น้ำเสียงของเขาต่ำพร่าฟังแทบไม่ได้ศัพท์

หญิงสาวยิ้มเขินอายรีบยกแขนโอบรอบคอเขาอีกครั้งเมื่อถูกอุ้มร่างเปลือยเล่าขึ้นสู้อ้อมแขนเพื่อเดินไปยังเตียงนอนกว้างที่ตั้งตระหง่านกลางห้องนอน