“พี่ชายของคุณไปไหนแล้วคะ คุณถึงมาปลอมเป็เขาได้”หญิงสาวถาม
“หึหึ ตายไปแล้วไงล่ะ ถูกรถชนตายเมื่อปีก่อน สมน้ำหน้า ตายไปก็ดี อยู่ไปก็ค่อยแต่จะแย่งทุกอย่างไปจากผม ดีนะ ที่ก่อนมันจะตาย เคยพูดเื่ คอนโดที่ซื้อให้แฟนของมัน ให้ผมฟัง ผมก็เลยปลอมตัว มาเป็พี่ชายฝาแฝดของผมเพื่อมาหลอกยัยอ้วนนั่น ให้มันโอนคอนโดห้องนี้กลับมาเป็ชื่อพี่ชายผม แล้วผมก็จะขายทิ้งแล้วเอาเงินหนีไป ฮ่าฮ่าฮ่า” เสียงหัวเราะของหญิงร้ายชายชั่ว ดังออกมาอย่างต่อเนื่อง ตามหลังผู้หญิงอ้วนหน้าโง่ที่พวกเขากำลังนินทา
ฟางเซียนเดินออกจากคอนโดนั้นด้วยอาการเหม่อลอย เธอใที่รู้ว่าตัวเองโดนเพื่อนรักและชายคนรักหักหลัง แต่ที่ทำให้เธอมีอาการช็อกจนเดินออกมาจากห้องนั้นอย่างไม่รู้ตัว คือการได้รับรู้ว่าชายคนรัก ไม่ใช้คนที่เธอรักและชายคนที่เธอรักคนนี้ไม่ใช่แฟนจริงๆ
เขากลับมา ตายไปแล้วตายไป โดยที่เธอไม่รับรู้อะไรเลยตลอดระยะเวลาหนึ่งปี เธอมันคือนังหน้าโง่ แม้แต่แฟนตัวเองคนไหนก็ยังจำไม่ได้
กรี๊ดดดดดดดดดด ตุบ
“แม่หนูตื่นได้แล้ว” เสียงคนแก่ที่ไหนมาเรียกกัน
“แม่หนู ถ้าตื่นแล้วก็รีบลืมตา เวลาจะไม่เหลือแล้ว” เสียงเร่งรีบยังดังอยู่ในหัวของเธอ
“แม่หนู เ้ายังอยากจะมีโอกาสกลับไปล่ำลาครอบครัวของเ้าอยู่ไหม” เสียงที่เจือนไปด้วยความโมโห ทำให้ฟางเซียนลืมตาขึ้น
“คุณตา คุณตาเป็ใครคะแล้วหนูอยู่ที่ไหนคะ” ฟางเซียนหันไปมองรอบๆ สถานที่ ที่ๆเธออยู่อย่างใและตื่นตระหนก ที่นี่มีแต่สีขาว สีขาวจริงๆนะมองทางไหนก็ขาวไปหมด
“เ้าใจเย็นๆก่อนเถอะนะ ตอนนี้เ้าได้เสียชีวิตไปแล้ว จากการร้องไห้จนน้ำตาหยดไปที่แว่นตาของเ้าทำให้เ้ามองบันไดไม่เห็น เลยทำให้เ้าก้าวตกบันไดไป” ฟางเซียนฟังที่คุณตาเล่า
นี้เธอตายแล้วเหรอ เธอยังไม่ได้บอกลาครอบครัวเลย ยังไม่ได้ทำบุญให้แฟนที่ตายไปแล้วเลย และเธอยังไม่ได้แก้เเค้นพวกชั่วเลย
“หนูตายแล้ว แต่หนูได้ยินว่าหนูสามารถกลับไปล่ำลาครอบครัวได้ ใช้ไหมคะคุณตา”ฟางเซียนมองคุณตาเทวดา ที่อยู่ตรงหน้าเธอ เธอหวังจะได้ไปบอกรักพ่อแม่และน้องชายก่อน ได้กลับไปกอดพวกท่าน อีกสักครั้งในชีวิต
“ใช้ เราสามารถให้เวลา กับเ้าบนโลกมนุษย์ได้ 7 วัน เพียงแต่เ้าต้องตกลงทำงาน อย่างหนึ่งให้กับเราก่อน” ฟางเซียนยิ้มดีใจที่จะได้ มีเวลาไปเจอครอบครัวแต่เธอ ได้ยินประโยคหลัง ทำเอาเธอยิ้มไม่ออกเลย งานอะไรที่จะให้เธอทำ
“งานที่จะให้ทำ ไม่ยากแต่ก็ไม่ง่าย” ท่านเทวดาแค่มองหน้าแม่หนูนี้ก็รู้แล้วว่านางคิดอะไร
“เป็งานอะไรคะ ถ้ายากไปหนูก็อาจจะทำไม่ได้นะคะ” เธอรีบออกตัว บอกออกไปก่อน
“จริงๆ มันก็ไม่ยากอะไร ของแค่เ้าทำใจยอมรับได้ เ้าจะต้องยอมรับภารกิจนี้ ภารกิจที่ข้าจะให้คือ ให้เ้าย้อนกลับไปใน่เวลา ยุค 60 ของจีน” ฟางเซียนได้ยินว่าต้องไป ยุค 60 ของจีน เธอก็จะเป็ลม ไม่ใช่ว่าไปถึงก็อดข้าวตาย กลายเป็ผีหิว ในต่างแดนเลยนะแล้วใครจะใส่บาตรทำบุญไปให้เธอ
“นางหนูนี้ยังไงนะ ฟังให้จบก่อนสิว่ะ ฟังข้าพูดให้จบก่อนเอาล่ะข้าจะพูดต่อแล้วนะ”ฟางเซียนพยักหน้าแล้วฟังต่อ
“ก็อย่างที่ข้าบอกเ้าต้องไปที่นั้น ภารกิจนี้ มีความสำคัญมาก”
“เป็ภารกิจอะไรคะ ให้หนูไปช่วยโลกที่มีพลังวิเศษอะไรแบบนี้ไหมคะ เช่น ชกตึกได้ เหาะได้ หายตัวได้ ”ฟางเซียนถามอย่างตื่นเต้น
……………………………………………………………………………………………………………………………………………
ของให้สนุกกับนิยายนะคะ สามารถติชมได้ค่ะ แต่ขอเบาๆนะคะนักเขียนหัวใจอ่อนไหวง่ายค่ะ 555