อัศวินคนนั้นรีบพุ่งตรงมาทางฉันโดยที่ฉันยังไม่ทันได้ตั้งตัว เอาแล้วไงไม่น่ามาทางนี้เลย... ในหัวฉันตอนนี้คิดแต่คำว่า ตายแน่ๆ อยู่นั้นก็มีผู้หญิงคนหนึ่งก็ได้ปรากฏตัวต่อหน้าฉันและอัศวิน เธอมีปีกสีขาว วงแหวนที่อยู่หัวทำให้ฉันคิดได้ทันทีว่าคนคนนี้ต้องเป็นางฟ้าแน่ๆ เธอคุกเข่าแล้วมองมาทางฉันแล้วพูดคำอะไรบางอย่างออกมา
"กลับมาแล้วหรอค่ะ ท่าน ยูกิ~♡"
เอ๋...? ฉันหรอ... ฉันเอามือชี้ไปยังตัวเอง ถืงแม้ว่าฉันจะจำไม่ได้เลยว่ารู้จักผู้หญิงคนนี้มาก่อน แต่รู้สึกว่าฉันเคยเห็นหน้าเธอที่ไหนชักแห่งแต่จำไม่ค่อยได้ว่าเคยเห็นที่ไหน ระหว่างที่ฉันกำลังคิดอยู่นั้นดาบสีดำได้พุ่งมายังเธอ
"อันตราย!!"
ฉันะโเสียงดังอย่างสุดเสียงก่อนที่ร่างกายมันจะขยับไปเองฉันจะพุ่งไปยังข้างหลังเธอแล้วรับคมดาบ ฉันนี้มันบ้าจริง... ฉันหลับตาลง รอให้ความเ็ปมันเข้ามา ฉันยืนกางแขนอยู่แบบนั้นแต่ ความเจ็บก็ยังไม่มาชักที
"ยูกิ เนี้ยยังเป็คนดีเหมือนเดิมเลยนะคะ"
ฉันลืมตาขื้นมาดู เธอคนนั้นได้รับคมดาบก่อนที่จะมาถึงตัวฉัน ด้วยดาบคาตานะสีดำอมแดง เธอสะบัดดาบของอัศวิน ทำให้เขาถอยหลังไปเล็กน้อย
"แก!! เป็ใครกัน!!"
อัศวินเขาถามผู้หญิงที่มาหยุดเขาพร้อมตั้งท่าพร้อมโจมตี
"ข้าคือ ทูต์ เวลิเวอร์ โชฟาน โรซาเรีย หรึอจะเรียกว่า โรซาเรียจังก็ได้นะ~♡ "
อัศวินคนนั้นได้ชะงักไปพร้อมกับหยิบเสาแก้ว ออกมาจากกระเป๋าข้างตัว
"แย่แล้วต้องถอยก่อน...แต่นี่ยังไม่จบหลอกนะเดียวก็คงได้เจอกันอีกไม่ช้าก็ไว... ลาละ!"
เข้าได้โยนเสาอันนั้นลงกับพื้นก่อนที่ตัวเขาจะหายไป ฉันเลยวิ่งไปหาผู้หญิงคนที่กับอัศวินเมื่อตอนแรกว่าเป็อะไรหรือเปล่า แต่ยังโชคดีเธอแค่สลบไป ฉันเลยหันกลับมาถามเธอว่า เธอเป็ใครกันแน่แล้วก็รู้ชื่อฉันได้ยังไงฉันยังไม่เคยบอกอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่เธอก็เอาแต่เงียบแล้วก็ไม่ตอบคำถามของฉัน
"ตอนนี้ยังคงจำเราไม่ได้สินะ แต่ ยูกิ ก็เป็ ยูกิ ถืงตอนนี้จะจำฉันไม่ได้แล้วก็เถอะ แล้วก็ดาบนี้เคยเป็ของเธอมาก่อนฉันเอามาคืนให้ถืงตัวดาบมันจะมีรอยร้าวหน่อยก็เถอะ"
เธอให้เอา ดาบ คาตานะสีดำ มาให้ฉันเธอบอกว่ามันเคยเป็ของฉันมาก่อนแต่ก่อนที่ฉันจะถามอะไรอีกชักข้อเธอก็ได้หายไปจากตรงนั้นแล้ว เหลือแต่ฉันกันผู้หญิงที่กำลัง สลบอยู่ตรงนี้
ผู้เขียน : (ตอนแรกผมไม่ใด้ใจจะเขียนแนว แนวดาร์ก หลอกนะแต่ท่าคนไม่ชอบก็ขอโทษด้วยนะจ๊ะ~♡)