บทที่ 28 ทักษะจำแลงร่างั
หลังัร้ายครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงสับสน "หลังจากที่ร่างของข้าถูกฆ่า ความทรงจำส่วนใหญ่ก็หายไป และข้อมูลบางส่วนยังคงอยู่ในร่างิญญา เหตุการณ์สำคัญจึงลืมเลือนไปหมดแล้ว"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลินฮ่าวก็ไม่สนใจจะถามถึงความทรงจำที่กระจัดกระจายของัร้าย มิฉะนั้นย่อมเสียเวลาถามคำถามอื่น
สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือ ัร้ายตนนี้พร้อมยอมจำนนต่อเขา โดยยินยอมจะกลายเป็ิญญาศัสตรา ด้วยจิติญญาของสัตว์ร้ายที่ทรงพลังเช่นนี้ ย่อมพัฒนาพลังในการต่อสู้ได้อย่างแน่นอน
"งั้นเ้าจะยอมรับข้าเป็เ้านายหรือไม่?"
หลินฮ่าวไม่รู้วิธีการ ดังนั้นเขาจึงสั่งการโดยตรง
ัร้ายไม่กล้าละเลยคำสั่งของหลินฮ่าว และปราณสีดำบนดาบหักก็ปรากฏออกมา จากนั้นก็เผยป้ายอักขระลึกลับออกมา
ป้ายอักขระนี้ซับซ้อนมาก ที่ใจกลางมีรูปัดำขดตัวอยู่และมีแสงสว่างวาบขึ้นมา
ก่อนที่หลินฮ่าวจะรู้ตัว ัดำก็ขยับและกัดปลายนิ้วของชายหนุ่ม
"อึก?!"
หลินฮ่าวใกับความเ็ปจากปลายนิ้ว
แต่เขาคิดว่าสิ่งนี้น่าจะเป็กระบวนการจดจำเ้านาย เขาจึงแสร้งทำเป็สงบ
เมื่อัักับเื ัดำดูจะเริ่มสั่นไหวและกลืนกินโลหิตอย่างบ้าคลั่ง
หลินฮ่าวรู้สึกเพียงว่าพลังในทะเลิญญาและพลังิญญาของเขากำลังลดลงอย่างรวดเร็ว
"พอแล้ว!"
หลินฮ่าวรีบสั่งให้หยุด
หากยังปล่อยไว้เช่นนี้ วิชาของเขาจะถูกทำลาย!
ัดำอ้าปากอย่างไม่เต็มใจและถอยกลับไปที่ป้าย
จากนั้นมันก็กลับไปยังตำแหน่งพร้อมกับเสียง 'ฟ่อ' และป้ายอักขระนั้นก็ถูกตีตราบนดาบหักราวกับเหล็กร้อน
ทันใดนั้น คมดาบก็เปล่งแสงเจิดจ้า จิตใจของหลินฮ่าวไหวระริก เขามีความรู้สึกทางจิติญญากับดาบหักในมือ!
ความรู้สึกนั้นเหมือนกับปรมาจารย์ ซึ่งสามารถควบคุมดาบหักได้อย่างสมบูรณ์
เป็ที่ชัดเจนว่าทั้งสองฝ่ายได้ทำพันธะิญญาศัสตราสำเร็จแล้ว
"นายท่าน ตอนนี้ข้าคือิญญาศัสตราของท่าน เมื่อท่านใช้ดาบนี้ จะสามารถใช้ิญญาัเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับร่างกายได้"
เสียงของัดังมาจากดาบหักด้วยความเคารพ
เสริมความแข็งแกร่งแก่ร่างกาย?
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น หลินฮ่าวก็รู้สึกประหลาดใจมาก เขาถือดาบหักแล้วพยายามเปล่งเสียง "เปิดใช้งานิญญาั"
ตู้ม!
ชั่วพริบตานั้น ิญญาแห่งความมืดที่รุนแรงก็หลั่งไหลจากดาบหักเข้าสู่ร่างกายของหลินฮ่าว พลังนั้นโคจรไปยังทุกส่วนของร่างกายอย่างรวดเร็ว
ทั้งกล้ามเนื้อและกระดูกของหลินฮ่าวล้วนขยายออก และเสียงปริแตกดังออกมาจากร่างกายของเขา
จากนั้นกล้ามเนื้อก็เต็มไปด้วยพลังงาน ปูดโปนขึ้นทีละมัดจนเสื้อผ้าฉีกขาด
ิัของหลินฮ่าวบิดตัวอย่างรวดเร็ว และชั้นเกล็ดสีดำก็ปรากฏออกมาปกคลุมทั่วทั้งแขนขวา!
ในขณะเดียวกัน ลมหายใจของหลินฮ่าวก็รุนแรงขึ้น!
"นี่คือ...แขนั!"
ด้วยความช่วยเหลือจากการมองเห็นของแมลงวันกังฟู หลินฮ่าวจึงเห็นการเปลี่ยนแปลงของตัวเองและรู้สึกประหลาดใจ
เมื่อก้มมองตัวเอง หลินฮ่าวรู้สึกตื่นเต้นมากที่รู้ว่าเขามีพลังไร้ที่สิ้นสุดเต็มเปี่ยม
พลังสูงกว่าเมื่อก่อนหลายเท่า
ถึงแม้เขาจะอยู่ขั้นผู้ฝึกยุทธ์ระดับหนึ่ง แต่หลินฮ่าวคิดว่าแม้ไม่ได้รับความช่วยเหลือจากแมลงวันกังฟู เขาก็สามารถต่อสู้ด้วยความแข็งแกร่งทางกายเนื้อของเขาได้!
"เนื่องจากระดับการบ่มเพาะของนายท่านในปัจจุบันยังอยู่ในระดับต่ำ จึงดูดซับพลังิญญาัของข้าได้เพียงบางส่วนเท่านั้น"
น้ำเสียงของัร้ายนั้นแปลกไปเล็กน้อย และดูจะไม่พอใจ
มันคิดว่าหลินฮ่าวนั้นทรงพลัง แต่ไม่คาดคิดว่าเขาเป็เพียงมือใหม่ที่เพิ่งทะลวงเส้นเืิญญา
ตอนนี้มันตระหนักแล้วว่าภายใต้กฎของอักขระ จะต้องภักดีต่อเ้านายอย่างสมบูรณ์
แม้หลินฮ่าวจะไม่ใช่คนที่แข็งแกร่ง แต่มันก็ไม่สามารถต่อต้านได้
"ด้วยการฝึกฝนอย่างหนักในอนาคต ข้าก็จะสามารถดูดซับพลังิญญาัได้มากขึ้น"
หลินฮ่าวพึมพำกับตัวเอง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสุข
ตอนนี้ร่างกายของเขามีเพียงแขนขวาเท่านั้นที่ใช้พลังนี้ได้ ดังนั้นหมายความว่าเขาสามารถกลายเป็มนุษย์ัหรือแม้แต่กลายร่างเป็ัได้หรือไม่?
หลินฮ่าวรู้สึกตื่นเต้นมากกับความคิดนี้
“ฟังจากที่เ้าพูด หินก้อนนี้เรียกว่าหินอุกกาบาต เพราะเหตุใด?”
หลินฮ่าวหันเหความสนใจไปทางหินสีดำ เขาสงสัยเกี่ยวกับหินประหลาดที่สามารถผนึกัได้ก้อนนี้
เขาสามารถพึ่งพาเศษเสี้ยวความทรงจำที่ัร้ายหลงเหลืออยู่และต้นกำเนิดของหินอุกกาบาตเท่านั้น
"หินอุกกาบาตบนท้องฟ้าไม่ใช่หินธรรมดา แต่เป็แร่โลหะบริสุทธิ์ที่หายากซึ่งสกัดมาจากอุกกาบาตบนท้องฟ้า จึงทำลายมันไม่ได้"
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ัร้ายก็เอ่ยว่า "มีช่องมิติมืดอยู่ภายในหินก้อนนี้ ถ้าดาบถูกเสียบเอาไว้ ข้าจะถูกขังอยู่ในช่องว่างนั้น และจะไม่มีวันออกมาได้"
หลินฮ่าวรู้สึกประหลาดใจ และมองไปยังหินอุกกาบาตในมือ เริ่มคาดหวังว่าจะมีพื้นที่มิติอยู่ในรอยแยก
สิ่งนี้คือหลุมดำหรือ?
หลินฮ่าวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่ต้องล้มเลิกความคิดที่จะตรวจสอบด้วยพลังจิติญญา
ขนาดสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวอย่างัยังถูกคุมขังและถูกห้วงมิติมืดมิดผนึก ดังนั้นไม่ต้องพูดถึงเขาเลย
ถึงแม้เขาจะมีระบบ แต่หลินฮ่าวก็รับประกันไม่ได้ว่าหากิญญาของเขาถูกผนึก ระบบจะยังตอบสนองหรือไม่
เพื่อความปลอดภัย หลินฮ่าวจึงระงับความอยากรู้อยากเห็นและเก็บหินอุกกาบาตไว้ในกระเป๋า
แต่เมื่อก้มมองกระเป๋ากางเกง เขาพลันรู้สึกอึดอัดขึ้นมา
และดาบสังหารัก็ไม่สามารถเสียบเข้าตรงผ้าคาดเอวได้
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือบัตรทองที่สามารถรับตั๋วเงินสิบล้านทุกเดือน ถ้าเขาทำพังย่อมเป็การสูญเสียครั้งใหญ่!
"ดูเหมือนว่าข้าต้องซื้อกระเป๋าเก็บของ"
ด้วยเงินที่มีจำนวนมากขึ้น หลินฮ่าวก็เริ่มคิดถึงปัญหานี้
กระเป๋าเก็บของย่อมดีกว่าย่ามเก็บของหลายร้อยเท่า ภายในมีพื้นที่สามารถจัดเก็บอะไรก็ได้ ซึ่งสะดวกมาก
ถึงแม้ราคาจะแพง แต่ก็ไม่เป็ปัญหาสำหรับหลินฮ่าวในตอนนี้
"แมลงวันตัวน้อย แมงมุมตัวน้อย มานี่สิ"
จากนั้นด้วยเสียงเรียกของหลินฮ่าว แมลงวันกังฟูกับทารันทูลาที่เดินอยู่รอบ ๆ บ้านเช่า พลันวิ่งมาหาเขาอย่างเชื่อฟัง
"ตอนนี้ข้ามีเงินมากพอที่จะยกระดับความสามารถของพวกเ้า"
หลินฮ่าวยกยิ้มมุมปาก
ระดับความสามารถในการต่อสู้ตอนนี้ของแมลงวันกังฟูคือระดับ C ขั้นเริ่มต้น ซึ่งเทียบได้กับผู้ฝึกยุทธ์ระดับ 3
ทารันทูลาอยู่ในระดับ D ขั้นกลางและพลังการต่อสู้ของมันยังอ่อนแอ แต่ก็มีทักษะการใช้พิษที่ดี
ยิ่งไปกว่านั้น หากอัปเกรดระดับสูงเรียบร้อยแล้วและวิวัฒนาการถึงขั้นราชัน ทารันทูลาย่อมบรรลุเงื่อนไขในการเลื่อนระดับเป็ระดับ C
ด้วยสายพันธุ์ของแมงมุมน้อยในยามนั้น พลังในการต่อสู้ของมันจะดียิ่งกว่าแมลงวันกังฟูแน่นอน