ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ละครของกฤษณะปิดกล้องแล้ว เขาไม่รอช้ารีบเข้าระบบเพื่อตรวจสอบตั๋วเครื่องบินกลับกรุงเทพในทันที

ละครเรื่องนี้ถ่ายทำอยู่หลายเดือน ละครของกฤษณะมีความสำคัญมาก โดยการดำเนินเรื่องแล้วเขามีเข้าฉากเกือบทุกวัน นับได้ว่าฉันไม่ได้เจอณัชชามานานแล้ว

ในช่วงเวลาหนึ่งเขามาถึงบ้าน แล้วรีบเปิดประตูบ้านพักออกมา และเห็นณัชชานั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น ซึ่งเป็นสิ่งที่ยังคาดหวังว่าจะได้พบกับเหตุการณ์เดิมๆ ในทุกๆ ครั้ง

ละครของกฤษณะมีการถ่ายทำที่ต่างจังหวัดและมักจะกลัวที่จะเห็นบ้านว่างเปล่าเมื่อเขากลับมา เขาได้ยินณัชชาบอกว่าเธอกำลังจะซื้อบ้านเร็วๆ นี้และต้องใช้เวลาในการตกแต่งเพิ่มเติมเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าณัชชาจะย้ายออกจากที่พักแห่งนี้เมื่อไหร่

เพราะที่นี่เป็นที่เดียวที่เชื่อมให้เขากับณัชชาได้อยู่ใกล้ชิดกัน

"ไม่เห็นบอกเลยว่าจะกลับมา" ณัชชารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นกฤษณะกลับมาถึงบ้านเร็วขนาดนี้

"ฉันกลับมาอยู่แล้ว ถ้าฉันมีตั๋ว" ตั๋วเครื่องบินชั้นปกติเต็มหมดแล้วในวันนี้ แต่มีตั๋วชั้นธุรกิจยังคงเหลืออยู่ แม้ว่าราคาจะแพงมาก แต่กฤษณะก็ซื้อมันโดยไม่ลังเล เพียงเพราะเขาต้องการกลับมาก่อนเวลาเพื่อเจอณัชชา

กฤษณะกลับมาพร้อมกับรอยคล้ำที่เบ้าตาและผมที่ยุ่งเหยิง แต่ก็ไม่ได้ส่งผลต่อรูปลักษณ์ที่หล่อเหลาของเขาเลยแม้แต่น้อย

"คุณไปอาบน้ำก่อน ฉันจะเตรียมอาหารให้กิน" ณัชชาผลักกฤษณะไปที่ห้องน้ำ เขาเพิ่งกลับมาจากข้างนอกและฝุ่นควันขณะเดินทางก็ทำให้เกิดความไม่สบายตัวนัก

มีอาหารแช่แข็งที่ณัชชาซื้อมาตุนไว้ในตู้เย็นในช่วงที่เธอขี้เกียจออกไปหาอะไรกินด้านนอก ณัชชาหยิบอาหารแช่แข็งออกมาจากตู้เย็นและนำเข้าไปอุ่นในเตาไมโครเวฟสำหรับกฤษณะ

กฤษณะรีบกลับบ้านและระหว่างการเดินทางเขาไม่มีพื้นที่ว่างในหัวที่จะคิดถึงเรื่องของความหิวเลย กะเพราไข่ดาวธรรมดาๆ จึงมีกลิ่นที่หอมยั่วยวน และเป็นอาหารที่อร่อยที่สุดที่เขากินในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา

“คราวนี้คุณต้องดังระเบิดแน่ๆ เลย” แม้ว่าละครของกฤษณะจะยังไม่ได้เริ่มออกอากาศ แต่ก็มีการปล่อยตัวอย่างออกมาเพื่อโปรโมตล่วงหน้า ละครเรื่องนี้มีการทุ่มทุนในการสร้างค่อนข้างสูง และละครเรื่องเล็กๆ เทียบไม่ได้เลย ดังนั้นบริษัทของเขาก็ตั้งเป้าหมายที่สูงมากเช่นเดียวกัน

ฉากต่าง ๆ ที่ละเอียดอ่อนและเต็มไปด้วยภาพประวัติศาสตร์ที่น่าจดจำ การแสดงในสถานที่ที่ถูกจำลองออกมาอย่างสมจริง การแต่งกายที่ออกแบบอย่างประณีตและงดงามและวิจิตรตระการตาเพียงแค่ดูตัวอย่างก็สามารถคาดเดาได้ว่าการแสดงจะต้องลุกเป็นไฟไม่ต้องพูดถึงการชนะเรตติ้ง แต่หลังจากที่ละครเริ่มออกอากาศเป็นตอนแรกต้องได้รับความนิยมสูงสุดอย่างแน่นอน

การแสดงของกษฤณะนั้นหนักและเขามีการแสดงที่ยอดเยี่ยมในตัวอย่าง เขารับบทเป็นลูกชายขุนนางที่หมกมุ่นทำหลาย ๆ อย่างเพื่อให้ได้มาและในที่สุดก็เฝ้าดูผู้หญิงที่รักแต่งงานกับชายอื่น

การตั้งค่าของตัวละครนั้นสมบูรณ์แบบ ภาพก็ดีการแสดงก็โดดเด่น แต่เพียงแค่ออกอากาศตัวอย่างกฤษณะได้รับการค้นหาอย่างร้อนแรงแฟน ๆ ในอินเทอร์เน็ตพุ่งสูงขึ้นเป็นที่คาดการณ์ได้ว่าละครทีวีจะเริ่มออกอากาศอย่างเป็นทางการและกฤษณะจะกลายเป็นที่นิยมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

กฤษณะตักข้าวคำสุดท้ายแล้วเขาก็หยิบทิชชูเช็ดปากให้สะอาด

เขามองไปที่ณัชชาด้วยความเขินอาย "อย่าเพิ่งมั่นใจไป มันไม่มีอะไรแน่นอนขนาดนั้นหรอก" แม้ว่าตัวแทนจะประเมินว่าเขาจะโด่งดังแน่นอน แต่เขาก็ยังรู้สึกเวียนหัวจนถึงตอนนี้

จุดประสงค์ที่เขาเข้ามาในแวดวงนี้ครั้งแรกเพียงเพื่อต้องการหาเงินดูแลพ่อแม่ สร้างอนาคตของตัวเองให้มั่นคง แต่ไม่คาดคิดว่าเขาจะเข้ามาอยู่ในวงการบันเทิงนี้ได้จริงๆ และตอนนี้เขาก็เป็นดารานักแสดงเต็มตัวแล้ว

ณัชชาตบไหล่ของกฤษณะเพื่อให้กำลังใจ "ฉันเชื่อในตัวคุณ"

ตั้งแต่กฤษณะกลับมาณัชชาก็พูดถึงแต่การเคลื่อนไหวของเขา

เจ้าหน้าที่บริษัทบอกว่าการเข้าอยู่รวมกันในบ้านพักนักแสดงหน้าใหม่แห่งนี้ จะอนุญาตเฉพาะหน้าใหม่เท่านั้น เพราะต้องอยู่ในการดูแลควบคุมอย่างใกล้ชิดของบริษัท แต่ตอนนี้ทั้งสองคนกลายเป็นดาราที่เริ่มมีชื่อเสียงแล้ว รวมถึงณัชชาเองก็เป็นผู้หญิงที่ยังอาศัยอยู่ร่วมกับนักแสดงชาย ซึ่งไม่ปลอดภัยทั้งในเรื่องของชื่อเสียงส่วนตัวและการจัดการของบริษัท พวกเขาต้องการให้มีการแยกออกจากกัน ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นคฤหาสน์หรู แต่เป็นเพียงสถานที่ที่ดี และแสดงถึงคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น

ณัชชายังอาศัยอยู่ที่นี่ แต่ตอนนี้กฤษณะกลับมาแล้ว เธอรู้สึกว่าถึงเวลาที่ต้องย้ายออกไป ในความเป็นจริงณัชชาวางแผนเพื่อจัดการเรื่องการย้ายออกไว้ล่วงหน้าแล้ว

“ฉันกำลังจะย้ายไปอยู่ห้องชุดที่ซื้อไว้” นิ้วของณัชชาถูกับขอบแก้วและเธอรู้สึกอึดอัดที่จะพูดแบบนี้

"ห้องชุด? ตอนแรกคุณบอกว่าจะซื้อบ้าน" กฤษณะขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ เขาไม่คาดคิดว่าณัชชาจะซื้อห้องชุดแทนการซื้อบ้าน

"อืม มันเป็นการอยู่ชั่วคราว ฉันไม่ได้คิดจะเป็นดาราตลอดชีวิต ฉันต้องการซื้อบ้านที่เชียงใหม่ แต่ที่นี่ซื้อห้องชุดเนื่องจากราคาไม่สูงมากนัก อีกทั้งมีการออกแบบตกแต่งครบทั้งหมดแล้ว และไม่ต้องดูแลเป็นพิเศษ รวมถึงระบบรักษาความปลอดภัยก็ดี นิลยาที่เป็นตัวแทนของเธอแนะนำมาว่ามีนักแสดงหลายคนอาศัยอยู่ในห้องชุดแบบนี้เช่นกัน"

ห้องชุดมีสิ่งอำนวยความสะดวกที่ครบครัน ทว่าณัชชาไม่ได้วางแผนที่จะเป็นเจ้าของห้องชุดในตอนแรก แต่เนื่องจากได้รับการแนะนำจากตัวแทนบริษัทและเพื่อภาพลักษณ์ที่ดีของนักแสดง และเธอมองว่าการอยู่อาศัยที่ปลอดภัยและเป็นส่วนตัวน่าจะดีกว่าสำหรับเธอ เธอต้องการซื้อบ้านแต่เธอไม่ต้องการซื้อบ้านที่อยู่ในเมืองใหญ่ ห้องชุดที่มีการตกแต่งเรียบร้อยพร้อมเข้าอยู่น่าจะตอบโจทย์ชีวิตของเธอมากที่สุดในช่วงเวลานี้

ตอนนี้พวกเขาไม่ใช่นักแสดงฝึกหัดอีกต่อไป พวกเขาเป็นนักแสดงและเป็นที่จับตามองของผู้คน พวกเขาถูกถ่ายภาพโดยปาปารัสซี่ทุกครั้งที่มีการเคลื่อนไหว มันเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลที่พวกเขาควรจะหาที่อยู่ที่เหมาะสมกับอาชีพการงานของพวกเขา

กฤษณะตกตะลึงร่างกายของเขาที่ถือแก้วน้ำอยู่ หยุดนิ่งเขาอ้าปากพูดแล้วกลืนลงไปในปาก

วันรุ่งขึ้นกฤษณะบอกว่าจะช่วยเธอย้ายของ ณัชชาไม่ได้มีอะไรมากมาย มีเพียงกระเป๋าเสื้อผ้าของเธอและกล่องเพียงเล็กน้อย

ห้องชุดที่ณัชชาซื้อไว้ มีขนาดไม่ใหญ่นักและเธอก็อาศัยอยู่คนเดียว การตกแต่งเรียบง่ายและสบายตา แต่เป็นวัสดุเกรดดี มีกลิ่นหอมสดชื่น

กฤษณะย้ายกล่องและวางไว้ในห้องนอนของณัชชา

"ก็สวยดีนะ น่าอยู่มาก" กฤษณะมองไปรอบๆ ภายในห้องเงียบสงบและเย็นสบาย

"ตัวแทนแนะนำและช่วยจัดการให้เกือบทั้งหมด ที่สำคัญไม่มีอะไรในบ้านเลยนะ มีเพียงแค่น้ำดื่มในตู้เย็น" ณัชชาหยิบขวดน้ำแร่ขวดเล็กยื่นให้กฤษณะ

กฤษณะนั่งบนโซฟาและมองไปที่ณัชชา เขาเปิดขวดน้ำยกขึ้นดื่มและเลียที่มุมริมฝีปากของเขา เขาใช้มือแตะกระเป๋าของเขา เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งและดวงตาของเขาก็ค่อยๆ แน่วแน่

"ฉันมีบางอย่าง สำหรับคุณ" มือของกฤษณะกำแน่น เขาลุกขึ้นยืนและเดินไปที่ด้านข้างของณัชชา ก่อนที่ณัชชาจะเปิดปากพูดอะไรออกมา เขาวางกล่องไว้ในมือของณัชชา

ณัชชาก้มมองที่กล่องในมือ เธอเปิดฝากล่องขึ้นและพบกับต่างหูเพชรที่ออกแบบอย่างประณีต เพชรมีขนาดใหญ่และส่องแสงระยิบระยับภายใต้แสงไฟ

แวบแรกมันเป็นสินค้าระดับไฮเอนด์

"ฉันไม่ต้องการสิ่งนี้" หากเป็นเพียงสิ่งของธรรมดาณัชชายังสามารถรับเป็นของที่ระลึกได้ แต่สิ่งนี้มีมูลค่ามากเกินไป

“ฉันแค่อยากจะให้” เสียงของกฤษณะช้าลงเสียงของเขาแหบเล็กน้อย เขาก้มศีรษะลงเล็กน้อยเหลือบมองที่ณัชชา

แน่นอนณัชชารู้ว่าเขาหมายถึงอะไร

สำหรับกฤษณะ ณัชชาคิดมานานแล้วในช่วงเวลานี้และเธอเข้าใจความคิดภายในของเขา เธอไม่อยากถ่วงเวลาเขา

ณัชชาปิดกล่องและยัดกลับเข้าไปในมือของกฤษณะ “ฉันขอโทษนะ”