ตอนที่ 6 แผนการ
เมื่อเหล่าาุโคนอื่นเริ่มเห็นว่าเ้าสำนักทำตามที่กล่าวออกมากับาุโติง จึงไม่รอช้าขอลาออกกันด้วยทันที
ตอนนี้เหล่าาุโรุ่นเก่าของสำนักที่เคยมีเกือบ 20 กว่าคนลดลงเหลือไม่ถึงครึ่งนึงของสำนักแล้ว
แต่กระนั้นเ้าสำนักก็ไม่ใส่ใจ ในเมื่อคนพวกนี้ไม่มีใจอยู่ที่สำนัก จะรั้งไว้ก็เท่านั้น มีแต่เสียเวลากันทั้งสองฝ่าย สู้ยกเลิกสัญญากันตอนนี้ยังจะดีซะกว่า ดีกว่าปล่อยให้คนที่หมดใจพวกนี้อยู่สำนัก แล้วปล่อยให้สำนักตกต่ำลงเรื่อยๆเร็วขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ
"ท่านก็จะออกไปด้วยงั้นรึ าุโเหลียง" เ้าสำนัก กล่าวออกมากับาุโตรงหน้า ที่เป็ถึงรองเ้าสำนักแห่งนี้
"ใช่แล้ว ข้าต้องขอโทษด้วยเ้าสำนัก" าุโเหลียง กล่าวขอโทษออกมา แต่ใบหน้าที่แสดงออกกลับนิ่งเฉย
"ตกลง งั้นนี้คือ ใบสัญญาจิติญญาของท่าน" เ้าสำนัก ที่ยื่นใบสัญญาออกมา
"เอาละ ในที่นี้มีใครอยากออกจากสำนักแห่งนี้อีกไหม" เ้าสำนัก กล่าวออกมาเสียงดัง เพื่อให้าุโคนอื่นๆที่ยังเหลืออยู่ได้ยินชัดเจน
"ข้าจะไม่โทษหรือกล่าวว่าอะไรพวกท่านเลย ข้าเข้าใจสถานการณ์ของสำนักดี หากพวกท่านจะไป ข้าก็ขออวยพรให้พวกท่านโชคดี" เ้าสำนัก พูดย้ำอีกครั้ง
"พวกเราขออยู่ติดตามสำนักแห่งนี้ต่อไป แม้ในอนาคตสำนักแห่งนี้จะถูกยุบก็ตาม" าุโคนนึงพูดออกมา
"ใช่แล้วพวกข้า ตัดสินใจแล้วว่าจะขอติดตามเ้าสำนักเช่นเดิม" าุโอีกคนกล่าวย้ำความตั้งใจของตน
"แล้วท่านละ าุโจิ้น ท่านก็ไม่้าที่จะไปด้วยงั้นรึ" เ้าสำนักกล่าวถามาุโที่ตนเองสนิทด้วยมากที่สุดออกมา
"ข้าก็ไม่ไป" าุโจิ้น ตอบกลับมา ด้วยความเป็าุโที่ไม่ค่อยพูด แลดูลึกลับไม่สุงสิงกับใคร ทำให้เ้าสำนักสนิทมากที่สุด เพราะเป็คนที่อยู่สำนักแห่งนี้มานานมาก แล้วเป็คนที่มีความรู้มากมาย และเก็บความลับต่างๆได้เก่ง
"เอาละ ขอบคุณทุกท่านมากที่ไม่จากสำนักแห่งนี้ไป แล้วยังคงอยู่สำนักแห่งนี้ต่อไป และติดตามข้าเช่นเดิม" เ้าสำนัก กล่าวขอบคุณออกมา กับเหล่าาุโที่ยังยินดี อยู่ที่สำนักแห่งนี้ต่อไป
"แล้วท่านเ้าสำนักพอมีแผนการอะไรบ้างไหม ที่จะทำให้สำนักเราอยู่รอด" าุโ ที่เห็นเ้าสำนักพูดออกมาว่ามีวิธีการที่จะทำให้สำนักอยู่รอดออกมาตอนแรก
"ใช่แล้ว หากท่านเ้าสำนักข้าก็อยากรู้เหมือนกัน แต่ในเมื่อไม่ยินดีที่จะบอก พวกเราก็จะไม่ถาม" าุโอีกคน กล่าวออกมา
"เอาละ ในเมื่อพวกท่านยินดีที่จะอยู่สำนักต่อ ข้าก็ยินดีจะบอกพวกท่าน เพื่อให้ท่านตัดสินใจอีกครั้ง" เ้าสำนัก ที่ค่อยๆกล่าวออกมา
"ความจริงคือ ข้า้าจะส่งลูกแฝดของข้าลงแข่งในการแข่งของสำนักต่างๆนี้" เ้าสำนัก พูดออกมาอย่างชัดเจน
"ว่าไงนะ ท่านเ้าสำนัก้าส่งลูกของท่านลงแข่งงั้นรึ" าุโ ที่ได้ยินต่างใขึ้นมา
"ใช่แล้ว ข้าจะส่งลูกทั้งสองลงแข่งจริงๆ" เ้าสำนัก ที่กล่าวยืนยันออกมา
เหล่าาุโที่เหลืออยู่ตอนนี้ แน่นอนว่าต้องรู้เื่ลูกของเ้าสำนักอย่างแน่นอน แล้วทุกคนต่างรู้ด้วยว่าลูกของเ้าสำนักเพียงอายุ 9 ปีตอนนี้ ซึ่งแน่นอนว่าอีก 3 ปีข้างหน้า ลูกของเ้าสำนักสามารถลงแข่งงานแข่งของแต่ละสำนักได้ เพราะการแข่งครั้งนี้กำหนดเพียงอายุ 12 ปีขึ้นจนถึงอายุ 15 ปีเท่านั้น เป็การแข่งของรุ่นเยาว์
แต่การที่ส่งเด็กอายุน้อยลงไป จะมีโอกาสพ่ายแพ้สูงกว่าคนที่อายุมากกว่า ซึ่งแน่นอนว่าด้วยลมปราณของเด็กที่อายุมากกว่า ย่อมต้องแกร่งกล้าแล้วสูงกว่าแน่นอน ทำให้การแข่งแต่ละครั้งจึงไม่ค่อยหวังกับเด็กอายุเพียง 12,13 เพียงแค่้าส่งลงไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์เท่านั้น แต่จะหวังกับเด็กอายุ 14,15 ซึ่งมีโอกาสชนะมากกว่า
แล้วลูกของาุโหลิว ที่อีก 3 ปีข้างหน้าจะมีอายุ 15 ปี จึงมีโอกาสมากกว่าที่จะได้อันดับสูงกว่าเดิมด้วยซ้ำ ทำให้าุโรุ่นเก่าที่ออกไป ต่างคาดหวังกับลูกของาุโหลิวกันส่วนใหญ่